João 11
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 We 'dɛɛ 'gbʋ, ɔ bhɔlɔa yia nyɩmɛ tie, wa 'ka -Zezu la. Ɔ mnɩa -Zezuu -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ, -na jijli -tale ka gu -yɔ.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Da -Zezu 'nʋa we, ɔ nɛɛ: «Nɩɩ, gu -we yia -Lazalɩ -yɔ, we 'nɩ ɔ 'bhabhɩee 'gbʋ we yi ɔ -yɔyi, we 'ka -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩee 'tɩtɛ -sloluu gbʋ -wa. -Bha wa yia -Lagɔɔ 'Yuu 'ŋnɩ -mnɩnɩa.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Nɩɩ, -Zezu 'nɩ Maatɩ klaa, ɔ bhɔlɔ klaa, we -yɔ -Lazalɩɩ zɛkalɩ -sɛ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 'Ɩn ɔ 'nʋa nɩɩ, -Lazalɩ ka gu -yɔ, wa laa ɔ, ɔ 'nɩ -mɔ mnɩ. Da ɔ mɩa, ɔ li -bha 'ylɩ 'sɔ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ 'bɩnɔnya -yla: «-A mnɩ Zudee lʋ.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ: «*Wlabi, daylɩda, Zuifʋ 'yɩbha wa 'ka -mɩ 'bha gbɔkʋ nya, 'ɩn -na gbaa -ɩn 'ka -mɔ lʋmnɩ yɩ?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ɔ nɛɛ: «We bhlili zlɩgʋ, jibhe 'ka zɔ, mʋ -wa 'ylɩɩ zlɩ. Nyɩmɛ -ɔ nɔa zlɩ, ɔ'ɔ gozo, -we ka gbʋ -wa, zlɩɩ san mɩ -bha.
9 Jesus respondeu:
10 Nɩɩ, we -ka sabɔ ɔ nɔ, 'ɩn ɔ gozoa, -we ka gbʋ -wa, san 'nɩ -bha -mɩ.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wɛlɩnya nɩɩ 'bɩgʋ, ɔ nɛɛ: «-Amɩaa 'tale -Lazalɩ ka 'ylaa ŋwɔ, nɩɩ, mnɩda ɩn mɩa ɩn 'ka ɔ ganɔ.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ ɔ -yla: «-Amɩaa -Kanyɔ, we -ka 'ylaa ɔ ŋwɔ, 'pʋa ɔ yia.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 -We -Zezu 'yɩbhaa ɔ 'ka gba, mʋ -wa nɩɩ, -Lazalɩ ka tlɩ. Nɩɩ, ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ 'sa nɩɩ, 'ylaa 'dɛbhie ɔ saa 'ŋnɩ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 -Bha -Zezu gbaa wa -yla sa tɩklɩɩɛ: «-Lazalɩ ka tlɩ.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nɩɩ, ɔ ka tlɩ, 'ɩn ɩn 'nɩ -mɔ -mɩ, we 'dɛɛ 'gbʋ na lia 'mʋna amɩaa daa. 'Ɩn, a 'ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋʋ gbʋ -wa. Nɩɩ, -a mnɩ ɔ -gbɛ.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 -We mɩa nɩ -gʋ, Toma wa laa -Zluya nɛɛ -Zezuu 'bɩnɔnya tɔlʋa -yla: «-A -yɔ ɔ 'sɔ mnɩ, 'ɩn -a 'ka dabhlo tlɩlɩ.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Nɩɩ, da -Zezu mnɩa -mɔ, 'ɩn ɔ yia 'nʋ nɩɩ, wa ka -Lazalɩɩ 'kwie gbawla 'wʋfa, we li 'ylɩ -mnʋa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Nɩɩ, Betani mɩ -Zeluzalɛmʋ kwesi, we nyɩdɩ mneni we 'ka kilomɛtlɩ ta nyni.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 We 'dɛɛ 'gbʋ Zuifʋ duun yia Maatɩ -yɔ Malii -gbɛ yi, wa 'ka wa 'yuo 'pa wa bhelii tlɩtlɩee 'gbʋ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Da Maatɩ 'nʋa nɩɩ, -Zezu mɩ yida, 'ɩn ɔ yia ɔ yoo -saa mnɩ, -zugba Malii -mɔɔ -dɩ -budu zɔ la.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maatɩ -yɔ ɔ gbelia 'wʋ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, nɩɩ, -ɩn -ka yaa -seli -mɩ, na bheli 'na 'ka yaa tlɩ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Nɩɩ, ɩn -yi -slɛɛn we 'ji nɩɩ, -we -na yia -Lagɔ -zlalɩa, 'nyɛa ɔ yia -mɩ we.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ɔ nɛɛ ɔ -yla: «'Wʋ amaa bheli yia -sɔa.»
23 Jesus disse a ela:
24 -Mɔɔ nɛɛ: «Ɩn -yi we 'ji nɩɩ, dʋdʋʋ bhɩa zlɩ mɩa, ɔ -yɔ tlɩtlɩnya yia 'wʋsɔa.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔlʋnyɔ mɩa, -amɩ -wa, 'ɩn -ɔ nyɛa nyɩma 'yliyɔgagɩe, -amɩ -wa. Nyɩmɛ -ɔ -ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ, ɔ 'dɛ yi tlɩoo, 'yliyɔ ɔ yia -gaa.
25 Então Jesus declarou:
26 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ -gaa 'yliyɔ, 'ɩn -ɔ zʋa 'mɩ dlɩ -gʋ, ɔ 'na 'ka tlɩ. -We ɩn gbaa dɛ, 'lee, a zʋ we dlɩ -gʋʋ?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ɔ nɛɛ: «Ɩɩn, na -Kanyɔ, ɩn ka we dlɩ -gʋ zʋ nɩɩ, -ɩn mɩ -Lagɔɔ -Bhasanyɔ nya, 'ɩn -ɩn mɩ -Lagɔɔ 'Yu -ɔ 'kaa dʋdʋ -gʋ yi nya.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Wɛlɩ nɩ -gʋ ɔ mnɩa ɔ bhɔlɔ Malii laa, 'ɩn ɔ yia ɔ ŋwuŋweniɛ: «-Amɩaa -Slolunyɔ mɩ da, ɔ nɛɛ a mnɩ.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Malii 'nʋa we, -bha ɔ -sɔa 'wʋ sa slʋɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -gbɛ mnɩ,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 -zugba -Zezu 'nɩ -slɔ wee -zɔɔ pla, da Maatɩ tɩa ɔ, -bha ɔ mɩa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Zuifʋ tɔlʋa -yɔ Malii -dɩ -mɔ -budu zɔ la, -zugba wa pa ɔ 'yuo. Malii -sɔa 'wʋ sa slʋɩ, ɔ 'tlaa, wa 'yɩa ɔ -yɔ, 'ɩn wa yia yɩylalɩ, 'ɩn wa nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ nɩɩ, gbawla -gʋ ɔ mnɩa ɔ 'ka -mɔ wili, -bha wa mnɩa ɔ 'bɩ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Da -Zezu mɩa, Malii nynia -bha, ɔ 'yɩa ɔ -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ bhʋ -yɔ bhlili, -bha ɔ gbaɛ: «Na -Kanyɔ, -ɩn 'ka yaa -seli -mɩ nɩ, na bheli 'na 'ka yaa tlɩ.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Da -Zezu 'yɩa ɔ wida, 'ɩn Zuifʋnya -wa -laa ɔ yoo, -maa mɩ 'yaa wida, -bha -gbagbɩ sloa ɔ 'wʋ, 'ɩn ɔ dlɩ yia sumanɩ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ɔ nɛɛ: «Da a zʋ ɔ 'kwiea?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 -Bha -Zezu wia.
35 Jesus chorou.
36 'Ɩn Zuifʋ nɛɛ: «A -talɩ, ɔ 'nɩ ɔ zɛkalɩ -sɛ!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Nɩɩ, wa glaa nyɩma tɔlʋa nɛɛ: «Nyɩmɛ -ɔ -bloa 'lɔlɔnyaa 'yli, lɛɛ -lu ka 'gbʋ ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka yaa -Lazalɩɩ tlɩtlɩe 'yoo -kʋlʋa?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 'Ya -bhlokpadɛ, -gbagbɩ sloa -Zezuu kuzɔ, 'ɩn ɔ yia gbawla -gʋ mnɩ. Nɩɩ, wee gbawla mɩa, tʋkpaa gbacɩzɔ we mɩa, 'ɩn tʋkpa -boklo 'kadʋ mɩa we ŋwɛɛ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ɔ nɛɛ: «A -sa -bha wee tʋkpa.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Nɩɩ, -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «'Lee, ɩn 'nɩ aɩn -yla gba nɩɩ, a -ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn a yɩa -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩe -yɔɔ?»
40 Jesus respondeu:
41 -Bha wa -saa -bha tʋkpa. -Zezu 'bhua 'klʋ 'wʋ yalɩ, ɔ nɛɛ: «Dide, -Mɩ na paa fuo, -we ka gbʋ -wa, -ɩn ka na wɛlɩ -yɔŋwnu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nɩɩ, ɩn -yi we 'ji nɩɩ, 'wʋ -na ŋwnua na wɛlɩ 'ylɩ weee nya. Gbʋzɔnʋ mʋ, nyɩma duun -wa gbelia da 'mɩɩ 'gbʋ na gbaa we, wa 'ka dlɩ zʋ nɩɩ, -mɩ tiea 'mɩ.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ɔ gbaa wɛlɩ nɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ wɛlɩ 'tɩtɛ nyaɛ: «-Lazalɩ, 'tla -mɔ!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 -Lazalɩ, -ɔ tlɩ yaa, ɔ 'tlaa -mɔ, -zugba ɔ bhʋ -yɔ ɔ sɔnya mɩ gbʋanda 'naa kibhe nya. 'Naa mɩ ɔ 'klʋ -yɔ bibeda.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Zuifʋnya -wa yia Malii -gbɛ, 'ɩn -we -Zezu nʋa lɛ, -wa 'yɩa we -yɔ, wa glaa, nyɩma duun yia ɔ dlɩ -gʋ zʋ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Nɩɩ, tɔlʋa mnɩa Falizɩnyɩmaa -gbɛ, -we -Zezu nʋa lɛ, 'ɩn wa yia -maa 'dɩ -salɩ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 -Bha -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ Falizɩnyɩma laa wa -lima gbʋwʋbhunya wa 'dɛ weee 'ka 'wlugbeli, 'ɩn wa nɛɛ: «Nyɩmɛ nɩ mɩ gwɛdigbʋ duun lɛnʋda, 'lee, sa -a 'ka ɔ nʋa?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nɩɩ, -a -ka ɔ 'yitide, ɔ -yɔ we lɛnʋe 'ka mnɩda -mɩ, 'ɩn nyɩma weee zʋa ɔ dlɩ -gʋ. Wa -ka ɔ dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn *Wlɔmʋ -nyɩmaa 'wlulapɩlɩnya yia, 'ɩn wa saa -amɩaa bʋbɔlʋda -yɔ -amɩaa klu la.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Waa Zuifʋ glaa, yabhlo mɩ -bha, 'mɔ wa laa Kaifʋ. *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ ɔ -mɩa wee -zʋ nɩ nya. Ɔ nɛɛ: «A'a 'nʋ -lu yabhlogbɔɔ 'wʋla!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 We 'dɛɛ 'gbʋ a pʋpalɩ 'wlukʋʋn la 'nanʋʋ! We nanɩ 'yli amɩaa -nʋ nya nɩɩ, nyɩmɛ -bhlo tlɩ -amɩaa kluu 'gbʋ. -A -ka 'sa nʋ, -Zuifʋ weee 'na 'ka labhʋ.»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nɩɩ, wɛlɩ -we Kaifʋ gbaa, we 'nɩ ɔ 'dɛɛ -gbɛ 'bhʋ. Nɩɩ, wee -zʋ nɩ nya, mɔ -wa -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ. -Bha -Lagɔ zʋa ɔ wɛlɩ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ nɩɩ, -Zezu yia tlɩa Zuifʋ weee 'gbʋ.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 We 'nɩ Zuifʋ -bhlogbɔɔ 'gbʋ ɔ 'ka tlɩ, nɩɩ, -Lagɔɔ 'yua weee mɩa dʋdʋ weee -gʋ, ɔ 'ka wa 'wlugʋgwlalɩ, 'ɩn ɔ 'ka wa nyɩma -bhlo -zɛlɩɩ gbʋ -wa 'ya.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nɩɩ, we 'bhʋ wee 'ylɩ 'wʋ, -bha Zuifʋʋ 'yugalɩnya pʋpalɩa -slɛɛn gbʋ nɩɩ, wa 'ka -Zezu 'bha.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 -We mɩa 'dɛɛ 'gbʋ, ɔ'ɔ -zie -slɛɛn Zuifʋ glaa zlɩ 'klʋ. Nɩɩ, 'gbe -we wa laa Eflaimʋ, -we mɩa -mɔ da bɛblɛɛ, -mɔ ɔ mnɩa, 'ɩn ɔ -yɔ ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ yia -mɔ ladɩ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Zuifʋʋ *'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩ ka cɩpa. Wee 'fɛtɩ 'nɩ -slɔ nyni, 'ɩn nyɩma duun yia da weee 'bhʋ, 'ɩn wa yia -Zeluzalɛmʋ yi. Nɩɩ, wa 'ka wa 'dɛ lamnazɩlɩ, 'ɩn wa 'ka -mɔwlʋ, wa 'ka wee 'fɛtɩ -sa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Wa mɩ -mɔ -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, -zugba wa talɩa -Zezuu da, 'ɩn wa gbʋgbalɩ -ylaɛ: «'Lee, nyɩmɛ nɩ 'nɩa fɛtɩ 'wʋ yia yi -wa yɩ? Sa amɩa yɩ wea?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 -Slɛɛn, -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ Falizɩnyɩma zʋa gbʋ, 'mʋ wa gbaa nyɩma -yla: «Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ -ka -Zezu da -yi, ɔ yi ɔ 'ka we gba, 'ɩn wa 'ka ɔ kpa.»
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.