Atos 28
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC
1 Da -a 'pʋa, 'ɩn -a yia 'nʋ nɩɩ, wee 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Malɩtɩ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Wee 'gbee nʋkpla -nyɩma ka -amɩaa 'lakpasu kpa 'nanʋʋ. 'Nyu mɩ lʋada, 'ɩn ŋwɔtlɔ mɩɩ 'gbʋ, wa -dɩa -kosu 'kadʋ 'yi, 'ɩn wa yia -a 'dɛ weee 'bɩ 'nyɛ, we kwesi.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pɔlʋ 'bhua -gbalɩ pipi 'wʋ, ɔ yia we -kosu 'wʋ 'pa. 'Ɩn 'mʋnɩmɛ yia -kosuu sloo 'gbʋ -gbalɩ pipi 'wʋ 'tla! We yia Pɔlʋʋ sɔ mu, 'ɩn we yia we -yɔlanɛ!
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Da 'nyunyɩdɩdʋdʋ -gʋ -nyɩma 'yɩa wee 'mʋnɩmɛ -yɔ bɩzɩda Pɔlʋʋ sɔ -yɔ, 'ɩn wa nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ, nyɩmɛbhanyɔ -wa 'piɛɩn. Ɔ ka gumunyu kwɛɛ -dɩ, 'ɩn -Lagɔ 'nɩ ɔ 'pʋpʋgbʋ -yɔŋwnu.»
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tɔʋn, Pɔlʋ vua sɔ 'wʋ, 'ɩn wee tɩbhɛ yia -kosu 'wʋ -bho, ɔ ku 'nɩ glopo.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tɔlʋa dlɩɩ nɩɩ, 'ylɩa Pɔlʋ yia, 'ɩn bhlia ɔ yia -bha -bhlokpadɛ, ɔ 'ka tlɩ. 'Ɩn wa yia we -yɔyɩ nɩɩ, 'bɩ mɩ 'wʋgwlɛda, gbʋ yabhlogbɔɔ 'nɩ Pɔlʋ ylɩda -mɩ. Tɔʋn, wa yia wɛlɩ 'bhiti, 'ɩn wa nɛɛ: «-Lagɔ yabhlo -wa.»
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 'Nyunyɩdɩdʋdʋ -mɩnɩɩ 'wlulapɩlɩnyɔ wa laa Publiusʋ, ɔ dʋdʋ mɩ wee da -mɩnɩ kwesi. Mɔ kpaa -amɩaa 'lakpasu 'ylɩ ta, 'ɩn ɔ yia -aɩn ɔ -budu zɔ -gueli, ɔ 'talea 'bhisa.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Publiusʋʋ dide mɩ lapɩda, ɔ ku -su, 'ɩn ɔ kaa kakpa -yɔ. Pɔlʋ mnɩa ɔ 'yɩa, 'ɩn ɔ yia ɔ sɔ ɔ 'wluo lapalɩ, ɔ yia ɔ 'gbʋ -Lagɔ bhubhoe, 'ɩn ɔ yia ɔ jipe.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 -Mʋʋ 'bɩgʋ, wee 'nyunyɩdɩdʋdʋ -gʋʋ guzʋnya tɔlʋa yia yi, 'ɩn Pɔlʋ yia wa jipe.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Wa ka -aɩn 'ylimanɩ sɔ weee lʋ. 'Ɩn -amɩaa mnɩbhla bɛa, -a -gblaa 'glʋ 'wʋ, -we weee -a 'nɩa -ka, 'ɩn wa yia we -aɩn 'nyɛ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 'Cʋ ta 'plɩa, 'ɩn -a yia Alɛzandlii 'glʋ yabhlo wa laa «-Zluya -Lagɔ» 'wʋ -gbla. 'Nyunyɩdɩdʋdʋʋ 'glʋʋ 'yligbelida yabhlo wee 'glʋ -tʋa 'yligbeda ŋwɔtlɔyibhla.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 -A nynia Silakuzɩgbe 'wʋ, 'ɩn -a yia -bhadɛ -tʋ 'ylɩ ta.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 -A 'bhʋa -bhadɛ, -a mɩ 'nyu -gɔgɔ nɔnʋda, 'ɩn -a yia Wleziogbe nʋkplɛ nyni. -Mʋʋ 'bɩgʋ, zlɩ zlɩa, 'ylʋʋ bhlilida kɔpɛsɔlʋʋ -pɩpɛ yia 'plɩplɩe bhlii 'gbʋ, -a li 'ylɩ 'sɔ 'yloogblʋ, 'bhie, -a yia Puzɔlʋgbe nʋkplɛ nyni.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Wee 'gbe nʋkplɛ -a ylɩa -Lagɔnyɩma, 'ɩn -maa nɛɛ, -a li wa -gbɛ lɔkɔwlu -bhlo. Sanɛɛ 'sa, -a mnɩa Wlɔmʋ.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Wlɔmʋʋ -Lagɔnyɩma 'nʋa nɩɩ, -a mɩ -mɔ yida, 'ɩn wa yia -aɩn yoo -saa yi tɩklɩɩ Apiusʋʋ lɔkɔ 'wʋ, we -yɔ wee 'gbee da wa laa 'Lakpanyaa Zɔgʋbudu Ta. Da Pɔlʋ 'yɩa wa -yɔ, ɔ 'paa -Lagɔ fuo, 'ɩn we yia ɔ 'kʋayli 'pa.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Da -a nynia Wlɔmʋ, wa yia Pɔlʋ 'yoo 'nyɛ nɩɩ, ɔ -yɔ 'slʋjayu mɩa ɔ ŋwɛkʋda -dɩlɩ -budu yabhlo zɔ la wa 'dɛɛ sa.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 'Ylɩ ta 'plɩa, 'ɩn Pɔlʋ yia Zuifʋ mɩa Wlɔmʋ, wa 'yugalɩnya la. Da wa gbelia 'wlu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Na bheliaɩn, ɩn 'nɩ gbʋ yabhlogbɔɔ lɛnʋ, -amɩaa nyɩma -yɔ -amɩaa dʋkpasɩɩ lɛnʋgbʋ 'cɩnnyaa gbɛgbɛɩn, 'ɩn wa yia 'mɩ kpa -Zeluzalɛmʋ, 'ɩn wa yia 'mɩ Wlɔmʋ -nyɩma yoo 'nyɛ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Da -maa 'yɩbhaa 'mɩ la, -maa 'yɩbha yaa -maa 'ka 'mɩ 'yitide. -We ka gbʋ -wa, gbʋ -we ɩn nʋa lɛ, -we ka 'gbʋ wa 'kaa 'mɩ -kaslʋ 'wʋpa, 'ɩn wa 'ka 'mɩ 'bha, we 'nɩ -mɩ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Da -maa gbaa -maa 'ka 'mɩ 'yitide, Zuifʋ yia we -yɔwʋsɔlʋʋ 'gbʋ, mʋ 'sua 'mɩ, 'ɩn ɩn yia na gbʋ -nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ 'kadʋ 'yu kwa. 'Ɩn -zugba, ɩn 'nɩ 'yɩbha ɩn 'ka na nyɩma gbʋ 'wlu ladɩlɩ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 -We ka 'gbʋ, ɩn yia aɩn la, 'ɩn ɩn 'ka aɩn -yla gbʋ gba, mʋ nɩ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ Izlaɛlɩnyɩma mɩa wʋda, ɔ 'gbʋ ɩn mɩa da gbʋan -llukpe -mɩnɩ 'wʋ.»
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 'Ɩn Zuifʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Na -yɔsɛbhɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ Zudee -dʋdʋ -gʋ 'bhʋ, 'ɩn we 'ka -amɩaa -gbɛ yi. 'Ɩn -amɩaa bheli yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ mɔ 'bhʋ, ɔ 'ka -na gbʋnyuu gbaa yi -aɩn -yla.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 -Mʋʋ bhla, -a 'yɩbha gbʋnya -na pʋpalɩa 'wlukʋʋn la, -ɩn gba we, -a 'ka we 'nʋ. -A -yi we 'ji nɩɩ, da weee, nyɩma sɔlʋa -na zʋa -yɔ 'wʋ.»
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Wa -yɔ Pɔlʋ yia 'ylɩ yabhlo zʋ, 'ɩn wee 'ylɩ nynia, da ɔ -gʋa, 'ɩn wa -zlo yia -bha yi. We 'ka zlʋkpɛ -yɔbhʋ, we 'ka jibhe ylɩ, Pɔlʋ yia -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ gba wa -yla, 'ɩn ɔ yia wa -yla we 'ji gba. Ɔ 'yɩbha ɔ 'ka wa lu -Zezuu gbʋ nyaa 'gbʋ, ɔ yia Moizɩɩ tite -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ zɛlɩ wa -yla.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Gbʋ ɔ mɩa gbada, we ka -zakpa -bhlo lu, 'ɩn tɔlʋa nɛɛ -maa 'nɩa we -yɔŋwnu.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 'Ɩn wa mɩ kpɛlɩda, -zugba wa mnɩ. Pɔlʋ nɛɛ wa -yla bheɛ: «Zuzu 'Pʋpa ka zlɩmɛ zukpa, da ɔ gbaa amɩaa dʋkpasɩ -yla gbʋ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ Ezaiii ŋwɛ nya! Ɔ nɛɛ nɩɩ:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‹-Ɩn mnɩ, -ɩn gba nyɩma nɩ -ylaɛ:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Cɩɩn, waa nyɩma -manɩ ka wa dlɩ 'tɛmanɩ,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 'Ɩn Pɔlʋ yi 'yaa we -gʋdɩɛ: «A yibheli we 'ji nɩɩ, nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ, -Lagɔ ka wa nyɩmaa gbʋwʋsawɛlɩ yoo 'pa. 'Nʋa -maa yia we.» [
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Da Pɔlʋ gbaa wɛlɩnya -mɩnɩ, Zuifʋ -yɔ kpɛlɩkpɛlɩe 'tɩtɛ yia mnɩ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 -Budu -we Pɔlʋ 'pɛnɩa, ɔ li we zɔ zʋ 'sɔ, 'ɩn -wa weee yia ɔ 'yɩa wee -budu zɔ, sɔ 'sɔ nya ɔ kpaa wa.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ Pɔlʋ gbaa, 'ɩn ɔ slolua Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezu Klisɩɩ gbʋ, dlɩ -tɛlɔ weee nya, sa -dlɔɔ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.