Atos 28

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Da -a 'pʋa, 'ɩn -a yia 'nʋ nɩɩ, wee 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Malɩtɩ.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Wee 'gbee nʋkpla -nyɩma ka -amɩaa 'lakpasu kpa 'nanʋʋ. 'Nyu mɩ lʋada, 'ɩn ŋwɔtlɔ mɩɩ 'gbʋ, wa -dɩa -kosu 'kadʋ 'yi, 'ɩn wa yia -a 'dɛ weee 'bɩ 'nyɛ, we kwesi.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pɔlʋ 'bhua -gbalɩ pipi 'wʋ, ɔ yia we -kosu 'wʋ 'pa. 'Ɩn 'mʋnɩmɛ yia -kosuu sloo 'gbʋ -gbalɩ pipi 'wʋ 'tla! We yia Pɔlʋʋ sɔ mu, 'ɩn we yia we -yɔlanɛ!
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Da 'nyunyɩdɩdʋdʋ -gʋ -nyɩma 'yɩa wee 'mʋnɩmɛ -yɔ bɩzɩda Pɔlʋʋ sɔ -yɔ, 'ɩn wa nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ, nyɩmɛbhanyɔ -wa 'piɛɩn. Ɔ ka gumunyu kwɛɛ -dɩ, 'ɩn -Lagɔ 'nɩ ɔ 'pʋpʋgbʋ -yɔŋwnu.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Tɔʋn, Pɔlʋ vua sɔ 'wʋ, 'ɩn wee tɩbhɛ yia -kosu 'wʋ -bho, ɔ ku 'nɩ glopo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Tɔlʋa dlɩɩ nɩɩ, 'ylɩa Pɔlʋ yia, 'ɩn bhlia ɔ yia -bha -bhlokpadɛ, ɔ 'ka tlɩ. 'Ɩn wa yia we -yɔyɩ nɩɩ, 'bɩ mɩ 'wʋgwlɛda, gbʋ yabhlogbɔɔ 'nɩ Pɔlʋ ylɩda -mɩ. Tɔʋn, wa yia wɛlɩ 'bhiti, 'ɩn wa nɛɛ: «-Lagɔ yabhlo -wa.»
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 'Nyunyɩdɩdʋdʋ -mɩnɩɩ 'wlulapɩlɩnyɔ wa laa Publiusʋ, ɔ dʋdʋ mɩ wee da -mɩnɩ kwesi. Mɔ kpaa -amɩaa 'lakpasu 'ylɩ ta, 'ɩn ɔ yia -aɩn ɔ -budu zɔ -gueli, ɔ 'talea 'bhisa.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Publiusʋʋ dide mɩ lapɩda, ɔ ku -su, 'ɩn ɔ kaa kakpa -yɔ. Pɔlʋ mnɩa ɔ 'yɩa, 'ɩn ɔ yia ɔ sɔ ɔ 'wluo lapalɩ, ɔ yia ɔ 'gbʋ -Lagɔ bhubhoe, 'ɩn ɔ yia ɔ jipe.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 -Mʋʋ 'bɩgʋ, wee 'nyunyɩdɩdʋdʋ -gʋʋ guzʋnya tɔlʋa yia yi, 'ɩn Pɔlʋ yia wa jipe.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Wa ka -aɩn 'ylimanɩ sɔ weee lʋ. 'Ɩn -amɩaa mnɩbhla bɛa, -a -gblaa 'glʋ 'wʋ, -we weee -a 'nɩa -ka, 'ɩn wa yia we -aɩn 'nyɛ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 'Cʋ ta 'plɩa, 'ɩn -a yia Alɛzandlii 'glʋ yabhlo wa laa «-Zluya -Lagɔ» 'wʋ -gbla. 'Nyunyɩdɩdʋdʋʋ 'glʋʋ 'yligbelida yabhlo wee 'glʋ -tʋa 'yligbeda ŋwɔtlɔyibhla.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 -A nynia Silakuzɩgbe 'wʋ, 'ɩn -a yia -bhadɛ -tʋ 'ylɩ ta.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 -A 'bhʋa -bhadɛ, -a mɩ 'nyu -gɔgɔ nɔnʋda, 'ɩn -a yia Wleziogbe nʋkplɛ nyni. -Mʋʋ 'bɩgʋ, zlɩ zlɩa, 'ylʋʋ bhlilida kɔpɛsɔlʋʋ -pɩpɛ yia 'plɩplɩe bhlii 'gbʋ, -a li 'ylɩ 'sɔ 'yloogblʋ, 'bhie, -a yia Puzɔlʋgbe nʋkplɛ nyni.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Wee 'gbe nʋkplɛ -a ylɩa -Lagɔnyɩma, 'ɩn -maa nɛɛ, -a li wa -gbɛ lɔkɔwlu -bhlo. Sanɛɛ 'sa, -a mnɩa Wlɔmʋ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Wlɔmʋʋ -Lagɔnyɩma 'nʋa nɩɩ, -a mɩ -mɔ yida, 'ɩn wa yia -aɩn yoo -saa yi tɩklɩɩ Apiusʋʋ lɔkɔ 'wʋ, we -yɔ wee 'gbee da wa laa 'Lakpanyaa Zɔgʋbudu Ta. Da Pɔlʋ 'yɩa wa -yɔ, ɔ 'paa -Lagɔ fuo, 'ɩn we yia ɔ 'kʋayli 'pa.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Da -a nynia Wlɔmʋ, wa yia Pɔlʋ 'yoo 'nyɛ nɩɩ, ɔ -yɔ 'slʋjayu mɩa ɔ ŋwɛkʋda -dɩlɩ -budu yabhlo zɔ la wa 'dɛɛ sa.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 'Ylɩ ta 'plɩa, 'ɩn Pɔlʋ yia Zuifʋ mɩa Wlɔmʋ, wa 'yugalɩnya la. Da wa gbelia 'wlu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Na bheliaɩn, ɩn 'nɩ gbʋ yabhlogbɔɔ lɛnʋ, -amɩaa nyɩma -yɔ -amɩaa dʋkpasɩɩ lɛnʋgbʋ 'cɩnnyaa gbɛgbɛɩn, 'ɩn wa yia 'mɩ kpa -Zeluzalɛmʋ, 'ɩn wa yia 'mɩ Wlɔmʋ -nyɩma yoo 'nyɛ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Da -maa 'yɩbhaa 'mɩ la, -maa 'yɩbha yaa -maa 'ka 'mɩ 'yitide. -We ka gbʋ -wa, gbʋ -we ɩn nʋa lɛ, -we ka 'gbʋ wa 'kaa 'mɩ -kaslʋ 'wʋpa, 'ɩn wa 'ka 'mɩ 'bha, we 'nɩ -mɩ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Da -maa gbaa -maa 'ka 'mɩ 'yitide, Zuifʋ yia we -yɔwʋsɔlʋʋ 'gbʋ, mʋ 'sua 'mɩ, 'ɩn ɩn yia na gbʋ -nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ 'kadʋ 'yu kwa. 'Ɩn -zugba, ɩn 'nɩ 'yɩbha ɩn 'ka na nyɩma gbʋ 'wlu ladɩlɩ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 -We ka 'gbʋ, ɩn yia aɩn la, 'ɩn ɩn 'ka aɩn -yla gbʋ gba, mʋ nɩ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ Izlaɛlɩnyɩma mɩa wʋda, ɔ 'gbʋ ɩn mɩa da gbʋan -llukpe -mɩnɩ 'wʋ.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 'Ɩn Zuifʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Na -yɔsɛbhɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ Zudee -dʋdʋ -gʋ 'bhʋ, 'ɩn we 'ka -amɩaa -gbɛ yi. 'Ɩn -amɩaa bheli yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ mɔ 'bhʋ, ɔ 'ka -na gbʋnyuu gbaa yi -aɩn -yla.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 -Mʋʋ bhla, -a 'yɩbha gbʋnya -na pʋpalɩa 'wlukʋʋn la, -ɩn gba we, -a 'ka we 'nʋ. -A -yi we 'ji nɩɩ, da weee, nyɩma sɔlʋa -na zʋa -yɔ 'wʋ.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Wa -yɔ Pɔlʋ yia 'ylɩ yabhlo zʋ, 'ɩn wee 'ylɩ nynia, da ɔ -gʋa, 'ɩn wa -zlo yia -bha yi. We 'ka zlʋkpɛ -yɔbhʋ, we 'ka jibhe ylɩ, Pɔlʋ yia -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ gba wa -yla, 'ɩn ɔ yia wa -yla we 'ji gba. Ɔ 'yɩbha ɔ 'ka wa lu -Zezuu gbʋ nyaa 'gbʋ, ɔ yia Moizɩɩ tite -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ zɛlɩ wa -yla.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Gbʋ ɔ mɩa gbada, we ka -zakpa -bhlo lu, 'ɩn tɔlʋa nɛɛ -maa 'nɩa we -yɔŋwnu.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 'Ɩn wa mɩ kpɛlɩda, -zugba wa mnɩ. Pɔlʋ nɛɛ wa -yla bheɛ: «Zuzu 'Pʋpa ka zlɩmɛ zukpa, da ɔ gbaa amɩaa dʋkpasɩ -yla gbʋ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ Ezaiii ŋwɛ nya! Ɔ nɛɛ nɩɩ:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‹-Ɩn mnɩ, -ɩn gba nyɩma nɩ -ylaɛ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Cɩɩn, waa nyɩma -manɩ ka wa dlɩ 'tɛmanɩ,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 'Ɩn Pɔlʋ yi 'yaa we -gʋdɩɛ: «A yibheli we 'ji nɩɩ, nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ, -Lagɔ ka wa nyɩmaa gbʋwʋsawɛlɩ yoo 'pa. 'Nʋa -maa yia we.» [
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Da Pɔlʋ gbaa wɛlɩnya -mɩnɩ, Zuifʋ -yɔ kpɛlɩkpɛlɩe 'tɩtɛ yia mnɩ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 -Budu -we Pɔlʋ 'pɛnɩa, ɔ li we zɔ zʋ 'sɔ, 'ɩn -wa weee yia ɔ 'yɩa wee -budu zɔ, sɔ 'sɔ nya ɔ kpaa wa.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ Pɔlʋ gbaa, 'ɩn ɔ slolua Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezu Klisɩɩ gbʋ, dlɩ -tɛlɔ weee nya, sa -dlɔɔ.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.