Atos 23

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɔlʋ ylaa gbʋwliwʋdɩnya flɩlɩɩ, ɔ nɛɛ: «Bheliaɩn, ɩn ka -Lagɔ 'yu nɔ 'nanʋʋ, na dlɩ 'nɩ 'mɩ gbʋ 'nyɛ, 'ɩn we yia -zɛɛn ylɩ -mɩnɩ ylɩ.»
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 'Ɩn -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ Ananiasɩ nɛɛ -wa mɩa Pɔlʋ kwesi -ylaɛ: «A 'pa ɔ ŋwɛ -gʋ -lu!»
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Tɔʋn, Pɔlʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Wɛlɩ 'sɔ -nyɩmɛ, -mɩ -Lagɔ yia bhɩtɩa! -Bha -ɩn -dɩa la, -zugba -na bhu na -yɔgbʋ 'wʋ titee sɔlʋ, 'ɩn -ɩn nɛɛ, wa bhɩtɩ 'mɩ. Tite 'nɩ 'sa gba.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 -Wa mɩa Pɔlʋ kwesi, -maa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ -na vɛlɩa yɩ?»
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Pɔlʋ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Na bhelia, ɩn 'nɩ we 'ji -yi nɩɩ, -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ ɔ -mɩa. Nɩɩ, we mɩ cɛlɩda -Lagɔsɛbhɛ 'wʋɛ:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Pɔlʋ -yi we 'ji nɩɩ, nyɩmaa -zakpa sɔ -wa gbʋwliwʋdɩnya. -Zakpa -bhlo -wa *Sadusenyɩma, 'ɩn -zakpa 'sɔnʋ -wa Falizɩnyɩma. We 'dɛɛ 'gbʋ ɔ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ wa 'yuɛ: «Bhelia, Falizɩnyɩmɛ ɩn -mɩa, 'ɩn Falizɩnyɩmɛɛ 'yu ɩn -mɩa. Tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔsʋe ɩn dɩa dlɩ 'wʋʋ 'gbʋ, wa mɩa da na -yɔgbʋ 'wʋbhuda.»
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Da Pɔlʋ gba 'saa, Falizɩnyɩma -yɔ Sadusenyɩma yia kpɛlɩe bhli, 'ɩn wa yia 'wʋdo 'sɔ.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Nɩɩ, Sadusenyɩma nɛɛ, tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔsʋe 'nɩ -mɩ, 'anzɩnya -yɔ zuzu 'nɩ la -mɩ, 'ɩn -zugba Falizɩnyɩma yibhelia we nɩɩ, we 'dɛ weee mɩ la.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 'Ɩn nyɩmaa -zlo mɩ 'wʋkpɩda 'tɩtɛɛ, 'ɩn Falizɩnyɩmaa tɔlʋa -wa -wa -Lagɔɔ titee gwesanya, -maa yia Pɔlʋ lʋpa 'kʋa 'tɩtɛ nya. Wa nɛɛ: «-A yɩ we -yɔ nɩɩ, nyɩmɛ -mɔnɩ 'nɩ gbʋnyuu yabhlogbɔɔ lɛnʋ. -De zuzu yabhloo, -de 'anzɩ yabhlo gba ɔ -yla gbʋʋ, nyɔɔ -yi we 'jia?»
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Wee -zlɛ kpʋkpalɩa 'wʋ, wa yi Pɔlʋ 'ylisɩsalɩɩ 'gbʋ, nyanɔ yia 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ dlɩɩ slo. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ 'slʋja -ylaɛ, -maa -sa Pɔlʋ wa nyɩdɩ, wa kwa ɔ 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ lʋ.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 -Mʋʋ 'bɩgʋʋ sabɔ bɛa, Nyɩmaa -Kanyɔ yia Pɔlʋ 'klʋtlalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn 'tɛmanɩ dlɩ! -Ɩn ka na gbʋ gba -seli -Zeluzalɛmʋ, we mɩ nɩɩ, -ɩn gba 'ya we Wlɔmʋgbe nʋkplɛ.»
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 -Mʋʋ zlɩ zlɩa zlʋkpɛ, Zuifʋʋ -zakpa -bhlo yia wɛlɩ -bhlo bhlɩ, 'ɩn wa yia bi -Lagɔ 'yu nɩɩ, wa 'nɩ -slɔ Pɔlʋ 'bha, wa 'na 'ka li 'ɩn wa 'na 'ka 'ma.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Nyɩma -wa bhlɩa wɛlɩ -mɩnɩ, wa ka nyɩmaa glʋ 'sɔ -gʋzi.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 'Ɩn wa yia -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ nyɩma kpasɩɩ -gbɛ mnɩ. 'Ɩn wa nɛɛ -maa -ylaɛ: «-A ka bi -Lagɔ 'yu, nɩɩ, -a 'nɩ -slɔ Pɔlʋ 'bha, -a 'na 'ka -lu yabhlogbɔɔ li.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 'Ɩn -slɛɛn, amɩa -yɔ gbʋwliwʋdɩnya bhlɩ wɛlɩ -bhlo, 'ɩn a 'ka 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ -yla gba nɩɩ, ɔ -la aɩn Pɔlʋ -dawli nya, a 'yɩbha a 'ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋsɩsalɩ tɩklɩɩ. We -ka -amɩa, -a ka -amɩaa 'dɛ lamnazɩ -a 'ka ɔ 'bha, 'bhie, ɔ 'ka -seli nyni.»
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 'Ɩn wɛlɩ wa bhlɩa Pɔlʋ daa, ɔ bhɔlɔɔ 'yu 'nʋa we, 'ɩn ɔ yia 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ Pɔlʋ 'dɩ -salɩa mnɩ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Tɔʋn, Pɔlʋ laa 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ yabhlo, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn kwa nyimeslɔyu nɩ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋʋ -gbɛ, nɩɩ, ɔ ka gbʋ yabhlo ɔ 'ka we gba ɔ -yla.»
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ɔɔ 'slʋja -yɔ ɔɔ nyimeslɔyu yia 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋʋ -gbɛ mnɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Kaslʋnyɩmɛ Pɔlʋ laa 'mɩ, ɔ nɛɛ: ɩn -la -mɩ nyimeslɔyu nɩ. -Mɔɔ ka gbʋ yabhlo ɔ 'ka -mɩ -yla we gba.»
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 'Slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ kpaa nyimeslɔyuu sɔ la, ɔ -yɔ ɔ vlaa gwe -sɛ, 'ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ: «Lɛɛ -gbʋ -ɩn 'yɩbha -ɩn 'ka 'mɩ -yla gbaa?»
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 'Ɩn nyimeslɔyu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Zuifʋ ka wɛlɩ -bhlo bhlɩ nɩɩ, -ɩn kwa cɩzɩ Pɔlʋ gbʋwliwʋdɩnya 'yu. Gbaa wa yia -dawli nya nɩɩ, gbʋwliwʋdɩnya 'yɩbha wa 'ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋsɩsalɩ tɩklɩɩ.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 'Ɩn -ɩn 'na 'nʋnʋ wa wɛlɩ -nɩ! Nɩɩ, -wa zizea ɔ 'bhabhɩee 'gbʋ, wa mneni nyɩmaa glʋ 'sɔ -gʋzi. Wa ka bi -Lagɔ 'yu, wa nɛɛ, wa 'nɩ -slɔ Pɔlʋ 'bha, wa 'na 'ka li, 'ɩn wa 'na 'ka 'ma. Nɩɩ, -slɛɛn, wa ka lamnazɩ, -na wɛlɩ wa mɩa wʋda.»
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Da ɔɔ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ gbaa nyimeslɔyu -yla nɩɩ: «-We -ɩn gbaa da 'mɩ -yla, -ɩn 'na gbalɩ we nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla -nɩ.» 'Bhie, ɔ yia -mɔɔ 'yitide, 'ɩn -mɔɔ yia mnɩ.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ laa ɔ 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnya 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Slʋjaa 'wlu -bhlo (200) klaa, nɩmɛsʋʋn -gʋʋ 'slʋjaa glʋ ta 'ya kugbua (70) -yɔ 'slʋjaa 'wlu -bhlo kaa 'li kwɛɛ, a gbeli da wa 'wlu. 'Ɩn a 'dɛ weee mnazɩ la, jibheza lɛlɩɩ gbomnʋanʋ nya, a 'ka Sezalegbe nʋkplɛ mnɩ.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 A mnazɩ nɩmasʋʋn -yɔ, 'ɩn a 'ka Pɔlʋ 'wʋbhu we -gʋ, 'ɩn a 'ka ɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ Felisɩɩ -gbɛ kwa -dlɔɔ.»
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 'Ɩn ɔ yia 'sɛbhɛ cɛlɩɛ:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ Felisɩ 'kadʋ,
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Nyɩmɛ -ɔ ɩn 'paa dɛ -mɩ yoo, Zuifʋ ka ɔ kpa, wa 'ka ɔ 'bha. 'Ɩn da ɩn 'nʋa nɩɩ, Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ -wa, 'ɩn ɩn -yɔ na 'slʋja yia mnɩ, ɩn yia ɔ wa kwɛɛ -sa.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ɩn 'yɩbha gbʋ -we Zuifʋ dɩa ɔ 'wlu, ɩn 'ka we 'ji 'nʋ. We 'gbʋ, ɩn yia ɔ wa gbʋwliwʋdɩnya 'yu kwa.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ɩn ka we -yɔyɩ nɩɩ, wa 'dɛɛ titee 'gbʋ, wa dɩa ɔ gbʋ 'wlu. 'Ɩn wa 'nɩ mneni wa 'ka ɔ gbʋ yabhlogbɔɔ -yla lapalɩ, -we ka 'gbʋ wa 'kaa ɔ 'bha, 'ɩn wa 'kaa ɔ -kaslʋ 'wʋpa, we 'nɩ 'yɩe.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 'Bhie, wa yia 'mɩ wɛlɩ kwaɛ, Zuifʋ ka ɔ -yɔgbʋ zʋ. -Bha -bhlokpadɛ, ɩn 'paa ɔ yoo -na -gbɛ. 'Ɩn ɩn nɛɛ ɔ gbʋwludɩnya -ylaɛ, wa 'kla ɔ -na -gbɛ.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 -We 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ gbaa, ɔ 'slʋja ka we lɛnʋ. Wa 'bhua Pɔlʋ 'wʋ sabɔ, 'ɩn wa -yɔ ɔ yia Antipatlisɩgbe nʋkplɛ mnɩ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 -Mʋʋ zlɩ zlɩa, 'ɩn 'slʋja mɩa bhʋ -gʋ nɔda, -maa yia 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ lʋbhiti. 'Ɩn wa yia 'slʋja mɩa nɩmasʋʋn -gʋ 'yitide, -maa -yɔ Pɔlʋ yia 'yoo 'yliyɔzʋ.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 'Slʋja mɩa nɩmasʋʋn -gʋ nynia Sezalee, 'ɩn wa yia dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ 'sɛbhɛ yoo 'nyɛ, 'bhie, wa yia ɔ Pɔlʋ 'klʋslolu.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ zɛlɩa wee 'sɛbhɛ, 'ɩn ɔ yia Pɔlʋ layɩbha: «Dʋdʋ -mʋmʋ ka nyɩmɛ -ɩn -mɩa?» 'Ɩn Pɔlʋ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Silisi -nyɩmɛ ɩn -mɩa.»
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Wa dɩa -mɩ gbʋ 'wlu, wa -ka yi, 'ɩn na yɩbhaa -mɩ la.» 'Ɩn ɔ nɛɛ, wa kwa Pɔlʋ Ewlodʋʋ gbʋwʋbhubudu 'kadʋ zɔ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.