Atos 23
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 Pɔlʋ ylaa gbʋwliwʋdɩnya flɩlɩɩ, ɔ nɛɛ: «Bheliaɩn, ɩn ka -Lagɔ 'yu nɔ 'nanʋʋ, na dlɩ 'nɩ 'mɩ gbʋ 'nyɛ, 'ɩn we yia -zɛɛn ylɩ -mɩnɩ ylɩ.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 'Ɩn -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ Ananiasɩ nɛɛ -wa mɩa Pɔlʋ kwesi -ylaɛ: «A 'pa ɔ ŋwɛ -gʋ -lu!»
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Tɔʋn, Pɔlʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Wɛlɩ 'sɔ -nyɩmɛ, -mɩ -Lagɔ yia bhɩtɩa! -Bha -ɩn -dɩa la, -zugba -na bhu na -yɔgbʋ 'wʋ titee sɔlʋ, 'ɩn -ɩn nɛɛ, wa bhɩtɩ 'mɩ. Tite 'nɩ 'sa gba.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 -Wa mɩa Pɔlʋ kwesi, -maa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ -na vɛlɩa yɩ?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pɔlʋ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Na bhelia, ɩn 'nɩ we 'ji -yi nɩɩ, -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ ɔ -mɩa. Nɩɩ, we mɩ cɛlɩda -Lagɔsɛbhɛ 'wʋɛ:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔlʋ -yi we 'ji nɩɩ, nyɩmaa -zakpa sɔ -wa gbʋwliwʋdɩnya. -Zakpa -bhlo -wa *Sadusenyɩma, 'ɩn -zakpa 'sɔnʋ -wa Falizɩnyɩma. We 'dɛɛ 'gbʋ ɔ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ wa 'yuɛ: «Bhelia, Falizɩnyɩmɛ ɩn -mɩa, 'ɩn Falizɩnyɩmɛɛ 'yu ɩn -mɩa. Tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔsʋe ɩn dɩa dlɩ 'wʋʋ 'gbʋ, wa mɩa da na -yɔgbʋ 'wʋbhuda.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Da Pɔlʋ gba 'saa, Falizɩnyɩma -yɔ Sadusenyɩma yia kpɛlɩe bhli, 'ɩn wa yia 'wʋdo 'sɔ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Nɩɩ, Sadusenyɩma nɛɛ, tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔsʋe 'nɩ -mɩ, 'anzɩnya -yɔ zuzu 'nɩ la -mɩ, 'ɩn -zugba Falizɩnyɩma yibhelia we nɩɩ, we 'dɛ weee mɩ la.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 'Ɩn nyɩmaa -zlo mɩ 'wʋkpɩda 'tɩtɛɛ, 'ɩn Falizɩnyɩmaa tɔlʋa -wa -wa -Lagɔɔ titee gwesanya, -maa yia Pɔlʋ lʋpa 'kʋa 'tɩtɛ nya. Wa nɛɛ: «-A yɩ we -yɔ nɩɩ, nyɩmɛ -mɔnɩ 'nɩ gbʋnyuu yabhlogbɔɔ lɛnʋ. -De zuzu yabhloo, -de 'anzɩ yabhlo gba ɔ -yla gbʋʋ, nyɔɔ -yi we 'jia?»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Wee -zlɛ kpʋkpalɩa 'wʋ, wa yi Pɔlʋ 'ylisɩsalɩɩ 'gbʋ, nyanɔ yia 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ dlɩɩ slo. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ 'slʋja -ylaɛ, -maa -sa Pɔlʋ wa nyɩdɩ, wa kwa ɔ 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ lʋ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 -Mʋʋ 'bɩgʋʋ sabɔ bɛa, Nyɩmaa -Kanyɔ yia Pɔlʋ 'klʋtlalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn 'tɛmanɩ dlɩ! -Ɩn ka na gbʋ gba -seli -Zeluzalɛmʋ, we mɩ nɩɩ, -ɩn gba 'ya we Wlɔmʋgbe nʋkplɛ.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 -Mʋʋ zlɩ zlɩa zlʋkpɛ, Zuifʋʋ -zakpa -bhlo yia wɛlɩ -bhlo bhlɩ, 'ɩn wa yia bi -Lagɔ 'yu nɩɩ, wa 'nɩ -slɔ Pɔlʋ 'bha, wa 'na 'ka li 'ɩn wa 'na 'ka 'ma.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nyɩma -wa bhlɩa wɛlɩ -mɩnɩ, wa ka nyɩmaa glʋ 'sɔ -gʋzi.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 'Ɩn wa yia -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ nyɩma kpasɩɩ -gbɛ mnɩ. 'Ɩn wa nɛɛ -maa -ylaɛ: «-A ka bi -Lagɔ 'yu, nɩɩ, -a 'nɩ -slɔ Pɔlʋ 'bha, -a 'na 'ka -lu yabhlogbɔɔ li.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 'Ɩn -slɛɛn, amɩa -yɔ gbʋwliwʋdɩnya bhlɩ wɛlɩ -bhlo, 'ɩn a 'ka 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ -yla gba nɩɩ, ɔ -la aɩn Pɔlʋ -dawli nya, a 'yɩbha a 'ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋsɩsalɩ tɩklɩɩ. We -ka -amɩa, -a ka -amɩaa 'dɛ lamnazɩ -a 'ka ɔ 'bha, 'bhie, ɔ 'ka -seli nyni.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 'Ɩn wɛlɩ wa bhlɩa Pɔlʋ daa, ɔ bhɔlɔɔ 'yu 'nʋa we, 'ɩn ɔ yia 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ Pɔlʋ 'dɩ -salɩa mnɩ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tɔʋn, Pɔlʋ laa 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ yabhlo, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn kwa nyimeslɔyu nɩ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋʋ -gbɛ, nɩɩ, ɔ ka gbʋ yabhlo ɔ 'ka we gba ɔ -yla.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ɔɔ 'slʋja -yɔ ɔɔ nyimeslɔyu yia 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋʋ -gbɛ mnɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Kaslʋnyɩmɛ Pɔlʋ laa 'mɩ, ɔ nɛɛ: ɩn -la -mɩ nyimeslɔyu nɩ. -Mɔɔ ka gbʋ yabhlo ɔ 'ka -mɩ -yla we gba.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 'Slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ kpaa nyimeslɔyuu sɔ la, ɔ -yɔ ɔ vlaa gwe -sɛ, 'ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ: «Lɛɛ -gbʋ -ɩn 'yɩbha -ɩn 'ka 'mɩ -yla gbaa?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 'Ɩn nyimeslɔyu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Zuifʋ ka wɛlɩ -bhlo bhlɩ nɩɩ, -ɩn kwa cɩzɩ Pɔlʋ gbʋwliwʋdɩnya 'yu. Gbaa wa yia -dawli nya nɩɩ, gbʋwliwʋdɩnya 'yɩbha wa 'ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋsɩsalɩ tɩklɩɩ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 'Ɩn -ɩn 'na 'nʋnʋ wa wɛlɩ -nɩ! Nɩɩ, -wa zizea ɔ 'bhabhɩee 'gbʋ, wa mneni nyɩmaa glʋ 'sɔ -gʋzi. Wa ka bi -Lagɔ 'yu, wa nɛɛ, wa 'nɩ -slɔ Pɔlʋ 'bha, wa 'na 'ka li, 'ɩn wa 'na 'ka 'ma. Nɩɩ, -slɛɛn, wa ka lamnazɩ, -na wɛlɩ wa mɩa wʋda.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Da ɔɔ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ gbaa nyimeslɔyu -yla nɩɩ: «-We -ɩn gbaa da 'mɩ -yla, -ɩn 'na gbalɩ we nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla -nɩ.» 'Bhie, ɔ yia -mɔɔ 'yitide, 'ɩn -mɔɔ yia mnɩ.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ laa ɔ 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnya 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Slʋjaa 'wlu -bhlo (200) klaa, nɩmɛsʋʋn -gʋʋ 'slʋjaa glʋ ta 'ya kugbua (70) -yɔ 'slʋjaa 'wlu -bhlo kaa 'li kwɛɛ, a gbeli da wa 'wlu. 'Ɩn a 'dɛ weee mnazɩ la, jibheza lɛlɩɩ gbomnʋanʋ nya, a 'ka Sezalegbe nʋkplɛ mnɩ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 A mnazɩ nɩmasʋʋn -yɔ, 'ɩn a 'ka Pɔlʋ 'wʋbhu we -gʋ, 'ɩn a 'ka ɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ Felisɩɩ -gbɛ kwa -dlɔɔ.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 'Ɩn ɔ yia 'sɛbhɛ cɛlɩɛ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ Felisɩ 'kadʋ,
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Nyɩmɛ -ɔ ɩn 'paa dɛ -mɩ yoo, Zuifʋ ka ɔ kpa, wa 'ka ɔ 'bha. 'Ɩn da ɩn 'nʋa nɩɩ, Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ -wa, 'ɩn ɩn -yɔ na 'slʋja yia mnɩ, ɩn yia ɔ wa kwɛɛ -sa.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ɩn 'yɩbha gbʋ -we Zuifʋ dɩa ɔ 'wlu, ɩn 'ka we 'ji 'nʋ. We 'gbʋ, ɩn yia ɔ wa gbʋwliwʋdɩnya 'yu kwa.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ɩn ka we -yɔyɩ nɩɩ, wa 'dɛɛ titee 'gbʋ, wa dɩa ɔ gbʋ 'wlu. 'Ɩn wa 'nɩ mneni wa 'ka ɔ gbʋ yabhlogbɔɔ -yla lapalɩ, -we ka 'gbʋ wa 'kaa ɔ 'bha, 'ɩn wa 'kaa ɔ -kaslʋ 'wʋpa, we 'nɩ 'yɩe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 'Bhie, wa yia 'mɩ wɛlɩ kwaɛ, Zuifʋ ka ɔ -yɔgbʋ zʋ. -Bha -bhlokpadɛ, ɩn 'paa ɔ yoo -na -gbɛ. 'Ɩn ɩn nɛɛ ɔ gbʋwludɩnya -ylaɛ, wa 'kla ɔ -na -gbɛ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 -We 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ gbaa, ɔ 'slʋja ka we lɛnʋ. Wa 'bhua Pɔlʋ 'wʋ sabɔ, 'ɩn wa -yɔ ɔ yia Antipatlisɩgbe nʋkplɛ mnɩ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 -Mʋʋ zlɩ zlɩa, 'ɩn 'slʋja mɩa bhʋ -gʋ nɔda, -maa yia 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ lʋbhiti. 'Ɩn wa yia 'slʋja mɩa nɩmasʋʋn -gʋ 'yitide, -maa -yɔ Pɔlʋ yia 'yoo 'yliyɔzʋ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 'Slʋja mɩa nɩmasʋʋn -gʋ nynia Sezalee, 'ɩn wa yia dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ 'sɛbhɛ yoo 'nyɛ, 'bhie, wa yia ɔ Pɔlʋ 'klʋslolu.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ zɛlɩa wee 'sɛbhɛ, 'ɩn ɔ yia Pɔlʋ layɩbha: «Dʋdʋ -mʋmʋ ka nyɩmɛ -ɩn -mɩa?» 'Ɩn Pɔlʋ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Silisi -nyɩmɛ ɩn -mɩa.»
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Wa dɩa -mɩ gbʋ 'wlu, wa -ka yi, 'ɩn na yɩbhaa -mɩ la.» 'Ɩn ɔ nɛɛ, wa kwa Pɔlʋ Ewlodʋʋ gbʋwʋbhubudu 'kadʋ zɔ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.