Atos 22
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 «Na bhelia -yɔ na didea, a pʋ yukwli, na 'dɛɛ gbʋ 'wʋsawɛlɩ na yia -slɛɛn da aɩn -yla gbaa.»
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Da Pɔlʋ mɩa gbada wa -yla, wa 'nʋa we zuifʋwɛlɩ 'wʋ, 'ɩn wa yia ŋwɛ 'mu blenyii.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Zuifʋ ɩn -mɩa, Talɩsɩgbe 'wʋ wa gwalɩa 'mɩ, Silisi -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn -seli wa zʋa 'mɩ -Zeluzalɛmʋ. Gamaliɛlɩ -wa na -slolunyɔ, mɔ -slolua 'mɩ -amɩaa dʋkpasɩɩ tite kpɛɛn kpɛɛn. -Lagɔɔ gbʋ mɩ 'ya -amɩ dlɩɩ 'kadʋʋ, a 'dɛ weee 'bhisa -zɛɛn.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nyɩma -wa mɩa -Zezuu 'Yloogblʋ -gʋ, ɩn ka wa 'klɩyɩe 'wʋpalɩ, ɩn ka wa 'bha. 'Ɩn ɩn yia wa 'llukpe palɩ, we yi nʋkpasia -zɛoo, we yi 'ŋwnɩ -zɛoo, -zugba na pa wa -kaslʋ 'wʋ.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ -yɔ Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ weee mneni wa 'ka gba, nɩɩ, gbʋzɔnʋ na gbaa. Wa ka 'mɩ 'sɛbhɛnya yoo 'nyɛ, na bhelia Zuifʋ mɩa -Damasɩgbe nʋkplɛɛ 'gbʋ. 'Ɩn ɩn yia wee 'gbe nʋkplɛ mnɩ, waa -Lagɔnyɩma mɩa -mɔ, ɩn 'ka wa 'llukpe 'palɩ, ɩn 'ka wa -mɔ -Zeluzalɛmʋ kwa, 'ɩn wa 'ka wa -kaslʋ 'wʋpa.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 «'Ɩn, ɩn mɩ 'yloogblʋ, ɩn 'ka -Damasɩgbe -yɔ cɩpaa yi, 'ylʋgbagbʋ ylʋ nya tɔʋn, san 'kadʋ yabhlo 'bhʋa yalɩ, 'ɩn we yia 'mɩ gbeli.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ɩn bhlia dʋdʋ, 'ɩn ɩn yia wɛlɩ yabhlo 'nʋ, we nɛɛ 'mɩ -ylaɛ: ‹Sɔlʋ, Sɔlʋ, lɛɛ ka 'gbʋ -na palɩ 'mɩ 'klɩyɩe 'wʋa?›
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 «'Ɩn ɩn yia layɩbhaɛ: ‹Na -Kanyɔ, nyɔɔ -ɩn -mɩa?›
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Na nɔnɔnya ka wee san -yɔyɩ, 'ɩn -ɔ mɩa 'mɩ -yla gbʋ gbada, wa'a 'nʋ -mɔɔ wɛlɩ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 «Tɔʋn, ɩn yia layɩbhaɛ: ‹Na -Kanyɔ, sa ɩn 'ka nʋa?›
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ɩn ka 'lɔ wee saan 'tɩtɛ -mɩnɩɩ 'gbʋ, na nɔnɔnya kpaa na sɔ la, 'ɩn wa yia 'mɩ -Damasɩ kwa.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 «-Mɔ -Damasɩ, nyɩmɛ yabhlo mɩ -bha, 'mɔ wa laa Ananiasɩ. Nyɩmɛ -ɔ zʋa -bha -Lagɔ, 'mɔ ɔ -mɩa, 'ɩn ɔ zʋa Moizɩɩ tite 'nʋŋwɛ. -Damasɩgbee Zuifʋ weee gbaa gbʋzɔnʋ gbʋ ɔ daa.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananiasɩ yia na -gbɛ, ɔ 'yligbea 'mɩ kwesi, 'ɩn ɔ nɛɛ 'mɩ -ylaɛ: ‹Sɔlʋ, na bheli, -na 'yli -blo!› -Bha -bhlokpadɛ, na 'yli -bloa, 'ɩn ɩn yia ɔ -yɔyɩ vaa.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 «'Ɩn ɔ yia we -gʋdɩ 'mɩ -ylaɛ: ‹-Amɩaa dʋkpasɩɩ -Lagɔ ka -bha -mɩ -sa 'cɩn, -ɩn 'ka ɔ dʋmagbʋ yibheli, 'ɩn -ɔ -wa Nyɩmɛ Tɩklɩɩ, -ɩn 'ka ɔ -yɔyɩ, -ɩn 'ka ɔ 'dɛɛ wɛlɩ 'nʋ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Nɩɩ, ɔ gbʋdayɩnyɔ -na yia -zɛa. 'Ɩn -we -ɩn 'yɩa -yɔ, 'ɩn -ɩn 'nʋa, -ɩn 'ka we gba dʋdʋgʋ -nyɩma weee -yla.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 'Ɩn -slɛɛn, lɛɛ ka 'gbʋ -na wʋa? -Ɩn -sɔ 'wʋ, -ɩn yi, -ɩn la Nyɩmaa -Kanyɔɔ 'ŋnɩ, wa 'ka -mɩ batizee, -Lagɔ 'ka -mɩ -yɔwɔlʋ, -na gbʋnyii 'ka -mɩ kwɛyli 'bhʋ.›
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, ɩn yia lʋbhiti -Zeluzalɛmʋ. 'Ylɩ yabhlo nya, ɩn mɩ -Lagɔ bhubhoeda -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, 'ɩn Nyɩmaa -Kanyɔ yia 'mɩ 'klʋtlalɩ na 'yli 'wʋ.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 'Ɩn, ɩn 'yɩa Nyɩmaa -Kanyɔ -yɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ 'mɩ -ylaɛ: ‹-Ɩn 'pulo kwɛ la, -ɩn 'bhʋ -Zeluzalɛmʋ slʋɩ! Nɩɩ, na gbʋ -na yia gbaa, -mɔ -nyɩma 'na 'ka we -yɔŋwnu.›
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 «Ɩn yia we 'bɩgʋpalɩɛ: ‹Nyɩmaa -Kanyɔ, wa 'dɛ -yi we 'ji nɩɩ, ɩn ka -Lagɔbudunya zɔ 'plɩlɩ, 'ɩn nyɩma -wa ŋwnua -na gbʋ -yɔ, -zugba na pa wa -kaslʋ 'wʋ, 'ɩn na sɛlɩ wa.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 'Ɩn da wa 'kaa -na gbʋdayɩnyɔ Etiɛnɩ 'bha, -amɩ mɩ 'ya -bha. -Wa mɩa ɔ 'bhada, ɩn ka wa ŋwnunu, 'ɩn ɩn yia wa -bananya 'yliyɔzʋ.›
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 «'Ɩn Nyɩmaa -Kanyɔ nɛɛ 'mɩ -ylaɛ: ‹-Ɩn mnɩ, nɩɩ, tiea na yia -mɩ 'pɩpɩ, nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋʋ gbɛgbɛɩn!› »
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Nyɩmaa -zlo pʋlʋa Pɔlʋ yukwli tɩklɩɩ, tɔʋn, ɔ yia wɛlɩnya -mɩnɩɩ gbagbɩe bhɩa. 'Ɩn wa yia 'wʋkpɩkpɩe bhliɛ: «A -sa nyɩmɛ nɩ la! A 'bha ɔ! Ɔ 'nɩ we 'klʋ -ka, ɔ 'ka 'yliyɔgada -tʋ, dʋdʋ nɩ -gʋ!»
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Wa 'kpɩa 'wʋ 'tɩtɛɛ, wa vitelia wa -bananya, 'ɩn wa yia bla yalɩ 'mni.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Wlɔmʋʋ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ nɛɛ, wa 'pa Pɔlʋ 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ. Wa 'ka ɔ sɛlɩ, 'ɩn gbʋ -we ka 'gbʋ nyɩmaa -zlo mɩa sa ɔ 'wluo 'kpɩlɩda, ɔ 'ka we gba, 'ɩn -mɔɔ 'ka we 'nʋ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 'Ɩn da wa gbʋan Pɔlʋ wa 'ka ɔ sɛlɩa yi, tɔʋn, 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ mɩa -bha, Pɔlʋ yia ɔ layɩbha 'lee: «We se mɩ aɩn -yla, a 'ka *Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ sɛlɩ, -zugba a 'nɩ -slɔ ɔ -yɔgbʋ 'wʋbhuu?»
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Da ɔɔ 'slʋjayu 'nʋa wɛlɩ -mɩnɩ, 'ɩn ɔ yia 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ wɛlɩ kwa, ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Lɛɛ -lu -na yi yaa dɛ lɛnʋa? Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ, Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ -wa!»
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 'Slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ yia Pɔlʋ 'yɩa, ɔ bɛa ɔ -yɔ. Ɔ yia ɔ layɩbhaɛ: «Gba gbʋzɔnʋ, Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ -ɩn -mɩa 'piɛɩn yɩ?»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 'Ɩn 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ nɛɛ: «'Gwɛzi 'kadʋ ɩn plʋlʋa 'bhie, ɩn yia Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ -zɛ.»
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 -Bha -bhlokpadɛ, -wa 'ka yaa Pɔlʋ sɛlɩ, 'ɩn ɔ 'ka gba, -maa yia ɔ gwevla. Da 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ yibhelia we 'ji nɩɩ, Pɔlʋ -ɔ ɔ gbʋan, -mɔɔ mɩ Wlɔmʋ -dʋdʋwlakpɛ nya, 'ɩn ɔ 'dɛ yia nyanɔ nʋ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Gbʋ -we Zuifʋ dɩa Pɔlʋ 'wlu, 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ 'yɩbha ɔ 'ka we 'wʋlanʋ kpɛɛn kpɛɛn. We 'gbʋ, zlɩ zlɩa, 'ɩn ɔ yia ɔ gbʋan -llukpe 'wʋsa. 'Ɩn ɔ yia -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ gbʋwliwʋdɩnya 'wlugbeli. 'Bhie, ɔ -yɔ Pɔlʋ yia wa 'yu yi.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.