Atos 21
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 -A 'bhʋa Efɛzɩɩ -Lagɔnyɩma kpasɩɩ -gbɛ, -a -gblaa 'glʋ 'wʋ, 'ɩn -a yia 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Kɔsʋ -gʋ mnɩ tɩklɩɩ. -Mʋʋ zlɩ zlɩa, -a nynia Wlodʋ, 'bhie, -a yia Patalaa mnɩ.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 'Glʋ yabhlo mɩa Fenisi dʋdʋ -gʋ mnɩda, -mɔ -a ylɩa we. Tɔʋn, -a -gbla we 'wʋ, 'ɩn -a yia mnɩ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 -A nynia gumunyuu nyɩdɩ, 'ɩn -a yia 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Siplʋ -yɔyɩ kɔpɛsɔlʋ. -A mnɩa Silii -dʋdʋ -gʋ -gbɛɩn, 'ɩn -a yia Tilɩgbe nʋkplɛ lasibhli, -bha 'glʋ 'kaa we nʋkpla -gba weee lasibhli.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 -Mɔ Tilɩ -a ylɩa -Zezuu 'bɩnɔnya, 'ɩn -a yia wa -gbɛ -tʋ lɔkɔwlu -bhlo. Gbʋ -we 'kaa Pɔlʋ ylɩ, -Lagɔɔ Zuzu gbaa we wa -yla, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -yla, ɔ 'na mnɩnɩ -Zeluzalɛmʋ -nɩ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Da wee lɔkɔwlu -bhlo bhɩa, 'ɩn -a yia 'yoo 'wʋbhu, wa 'dɛ weee yia -aɩn yoo kwa. Wa -yɔ wa 'ŋwnɩ -yɔ wa 'yua, 'ɩn -a yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, 'bhie, -a yia 'kukolu 'sibhli gumunyuu -gɔgɔ -gʋ, 'ɩn -a yia -Lagɔ bhubhoe.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -a 'pʋpalɩa wɛlɩ, 'bhie, -amɩa -gblaa 'glʋ 'wʋ, 'ɩn -Zezuu 'bɩnɔnya yia -buduŋwɛɛ lʋbhiti.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 -A 'bhʋa Tilɩgbe 'wʋ 'glʋ nya, 'ɩn -a yia Pʋtolemaisɩ -amɩaa nɔnʋe 'wlubha. -A -saa wee 'gbe nʋkplɛɛ -Lagɔbhelia fʋ, 'ɩn -a yia 'ylɩ -bhlo li wa nya.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 -Mʋʋ 'bɩgʋ zlɩ zlɩa, -a 'bhitia lʋ, 'ɩn -a yia Sezalee nyni. -Bha -a plaa -Lagɔɔ gbʋgbanyɔ Filipʋʋ -budu zɔ, 'ɩn -a yia ɔ -gbɛ ladɩlɩ. Nɩɩ, ɔɔ Filipʋ mɩ nyɩma gbesɔ -wa -a -saa zlɩmɛ -bha -Zeluzalɛmʋ, wa lʋnyɩmɛ yabhlo nya.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ɔ ka 'ŋwnɩyua -mnʋa, 'yieslɔŋwnɩ nya, wa 'nɩ ylɩ -mɩ. -Lagɔgbʋʋ -falɩ wa paa.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 -A ka -bha 'ylɩ duun li, 'bhie, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ yabhlo 'bhʋa Zudee, wa laa Agabusɩ, 'ɩn ɔ yia -bha yi.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ɔ yia -aɩn 'yɩa, ɔ 'bhua Pɔlʋʋ -jlaa 'wʋ, ɔ gbʋan ɔ 'dɛɛ bhʋ 'sɔ -yɔ sɔ 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Wɛlɩ Zuzu 'Pʋpa gbaa, mʋ nɩ: ‹Nyɩmɛ ka -jlaa mɩa da, sa ɩn gbʋan da na 'dɛ, 'sa Zuifʋ yia ɔ gbʋaan -Zeluzalɛmʋ. 'Ɩn wa 'ka ɔ nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ yoo 'nyɛ.› »
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Da -a 'nʋa gbʋ -mɩnɩ, 'ɩn -amɩaa 'dɛ -yɔ Sezaleee -Lagɔbhelia yia Pɔlʋ bhubhoe, nɩɩ, ɔ 'na mnɩnɩ -Zeluzalɛmʋ -nɩ.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 'Ɩn Pɔlʋ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Lɛɛ ka 'gbʋ a wi, 'ɩn a sumanɩ na dlɩa? Wa 'ka 'mɩ gbʋan -Zeluzalɛmʋoo, wa 'ka 'mɩ 'bha 'dɛbhie -gbolu Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu 'ŋnɩɩ 'gbʋoo, ɩn mɩ 'cɩn lamnazɩda.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Nɩɩ, ɔ 'nɩ -amɩaa wɛlɩ 'wʋŋwnuda -mɩɩ 'gbʋ, -a yia ɔ bhubhoe 'yitide. 'Ɩn -a nɛɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔɔ dʋmagbʋ nʋ lɛ!»
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 -A lia 'ylɩ sanɩmɛ wee da, 'ɩn -a yia -amɩaa 'gbanya -mɔzʋ, -a yia -Zeluzalɛmʋ mnɩ.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 -Zezuu 'bɩnɔnya tɔlʋa mɩa Sezalee, -maa yia -aɩn yoo kwa. 'Ɩn wa yia -aɩn Siplʋ -nyɩmɛ yabhlo, -ɔ 'kaa -aɩn -gʋda 'nyɛ, -ɔ wa laa Mnasɔɔɔn -buduŋwɛɛ kwa. -Zezuu 'bɩnɔnyɔ -wa, we 'bɩ ka 'wʋgwlɛ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Da -a nynia -Zeluzalɛmʋ, -Lagɔbhelia yia -amɩaa 'lakpasu kpa 'mʋna nya.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 -Mʋʋ 'bɩgʋ zlɩ zlɩa, Pɔlʋ -yɔ -aɩn 'sɔ yia *'Zakee -gbɛ mnɩ. -Mɔ leglizɩɩ nyɩma kpasɩ weee gbelia 'wlu.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pɔlʋ -saa wa fʋ, 'bhie, -we weee -Lagɔ nʋa lɛ nyɩma 'nɩa Zuifʋʋ -gbɛ, 'ɩn ɔ yia we 'dɩ -sa wa -yla kpɛɛn kpɛɛn.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Da wa 'dɛ weee 'nʋa wɛlɩ -mɩnɩ, 'ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ -mnɩnɩ. 'Ɩn wa nɛɛ Pɔlʋ -ylaɛ: «Bheli -ɩn -talɩ, Zuifʋʋ 'wlu sanɩmɛ ka -Zezu dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn wa mɩa Moizɩɩ tite -yɔlanɛda.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 -We wa mɩa gbada wa -yla -na daa mʋ nɩ: Zuifʋ -wa mɩa 'lakpanya glaa, -ɩn nɛɛ wa -yla wa palɩ Moizɩɩ tite -blɩgʋ, wa 'na 'palɩ wa 'yua knɩ 'wʋ -nɩ, 'ɩn wa 'bhʋ -Zuifʋʋ lɛnʋgbʋ 'cɩn 'bɩ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Sa -a 'ka we nʋa? 'Nʋa wa yia we -kpɔ, nɩɩ, -ɩn ka yi.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 We 'gbʋ, -we -a yia da -mɩ -yla gbaa, -ɩn nʋ we lɛ. Nʋkpasia -mnʋa -wa bia -Lagɔ -yla mɩ -aɩn glaa -seli.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 -Ɩn -yɔ wa mnɩ, -ɩn -yɔ wa 'ka wa -yɔwɔlʋgbʋ lɛnʋ, -ɩn plʋlʋ wa 'wlu, 'ɩn wa 'ka wa 'nyi -sa. -Ɩn -ka 'sa nʋ, 'ɩn nyɩma weee yibhelia we 'ji nɩɩ, -we wa gbaa -na daa, we 'nɩ gbʋzɔnʋ. 'Ɩn wa 'ka we -yɔyɩ, nɩɩ, Moizɩɩ tite -mɩ -na zʋ 'ya 'nʋŋwɛ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 We -ka nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ, -wa zʋa -Zezu dlɩ -gʋ, gbʋ -we ka wɛlɩ -a bhlɩa, -a ka we cɛlɩ, 'ɩn -a yia we wa yoo 'pa: ‹A 'na lili -zila -bʋbɔnɩmɛ -nɩ, we ka pʋɩn. Nɩmɛɛ 'pɩɔn -tʋkpa -yɔ nɩmɛ -we 'pɩɔn 'nɩa 'wʋtla, a 'na lili we -nɩ. 'Ɩn a 'na nʋnʋ mʋtnɩgbʋ lɛ -nɩ.› »
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 -Mʋʋ zlɩ zlɩa, tɔʋn, Pɔlʋ -yɔ waa nyɩma -mnʋa yia mnɩ. 'Ɩn ɔ -yɔ wa yia -yɔwɔlʋgbʋ lɛnʋ dabʋdʋ. -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn ɔ mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, 'ɩn 'ylɩ -we nya wee -yɔwɔlʋgbʋ 'kaa bhɩa, ɔ yia we gba. We ji -wa nɩɩ, bhla -we nya wa 'kaa wa -zila bʋbɔ -bhlo -bhlo.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Wee -yɔwɔlʋ ylɩ gbesɔ 'ka bhɩa mnɩ, 'ɩn -Azii -dʋdʋ -gʋʋ Zuifʋ yia Pɔlʋ -yɔyɩ -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ. Tɔʋn, wa 'paa nyɩma -zloo dlɩ yalɩ, 'ɩn wa yia ɔ kpa, 'wʋkpɩkpɩe nyaɛ:
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 «Izlaɛlɩɩ nyɩma, a bɛ -aɩn -yɔ! Nyɩmɛ -ɔ mɩa da, da weee -yɔ nyɩma weee ɔ slolua gbʋ -we -wa Izlaɛlɩnyɩma klaa, we -yɔ Moizɩɩ tite -yɔ -Lagɔbudu 'kadʋʋ -yɔ -tʋ. 'Ɩn -slɛɛn, nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ, ɔ ka wa -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ -la, sanɛɛ 'sa ɔ plalɩa wee -mɔwlʋ da pʋɩn -llɛllɛ!»
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 -We ka 'gbʋ, wa yia 'sa nʋ, wa ka Efɛzɩyu Tlofimʋ 'yɩ Pɔlʋ nya -Zeluzalɛmʋgbe nʋkplɛ. Nɩɩ, wamɩa dlɩɩ, Pɔlʋ -yɔ ɔ 'sɔ ka -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ pla.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 'Ɩn wee 'gbee nʋkpla -nyɩma weee gbugblolua, 'ɩn wa -yɔ -gwagwɩe yia da weee 'bhʋ. 'Ɩn wa yia Pɔlʋ kpa, wa -yɔ ɔ lagbizelie yia -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ 'tla, 'ɩn wa yia -bha kla, -bha -bhlokpadɛ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Zuifʋ mɩ 'klɩ 'yɩda, wa 'ka Pɔlʋ 'bha, 'ɩn nyɩma yia wɛlɩ Wlɔmʋʋ 'slʋjaa -zloo -kanyɔ 'kadʋ kwa, nɩɩ, -Zeluzalɛmʋ -nyɩma weee ka gbugblolu.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 -Bha -bhlokpadɛ, ɔ 'bhua 'slʋja -yɔ 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnya 'wʋ, 'ɩn ɔ -yɔ -gwagwɩe yia nyɩmaa -zloo gbɛgbɛɩn mnɩ. Da wa 'yɩa ɔ -yɔ 'slʋja 'sɔ -yɔ, 'ɩn wa yia Pɔlʋʋ bhɩtɩe 'yitide.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ɔɔ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ bɛa Pɔlʋ -yɔ, ɔ kpaa ɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ, wa gbʋan ɔ nɛtɛllukpe 'sɔ nya. 'Bhie, ɔ yia wa layɩbhaɛ: «Nyɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ -mɩa? Lɛɛ -lu ɔ nʋ lɛa?»
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 'Ɩn nyɩmaa -zloo glaa, -zakpa -bhlo kpɩ 'wʋ -maa 'dɛɛ sa, 'ɩn tɔlʋa kpɩa 'wʋ, wɛlɩ -putu nya. Nɩɩ, 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ 'nɩ mneni ɔ 'ka wɛlɩ yabhlogbɔɔ 'wʋlanʋ, wee -zlɛ duun glaa. 'Ɩn ɔ nɛɛ, wa -yɔ Pɔlʋ 'sɔ mnɩ 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Da Pɔlʋ -yɔ wa nynia wee -buduu sɩkalie kwesi, 'ɩn 'slʋja yia ɔ 'wʋbhu nyɩma 'wlu yalɩ, nyɩmaa -zlo glaa, 'cɛ 'kadʋ wa mɩa 'padaa 'gbʋ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Nɩɩ, nyɩma weee mɩ ɔ 'bɩ, 'wʋkpɩkpɩe nya: «A 'bha ɔ!»
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Bhla -we nya wa -yɔ Pɔlʋ 'kaa 'slʋjaa -budu 'kadʋ zɔ pla, ɔ nɛɛ 'slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ -ylaɛ: «Ɩn mneni ɩn 'ka -mɩ -yla wɛlɩ yabhlo gbaa?»
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ezipʋtʋyu -ɔ 'bhua nyɩmaa dlɩ 'wʋ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -yɔ, we 'bɩ 'nɩ -slɔ 'wʋgwlɛ, 'ɩn ɔ -yɔ 'bɩnɔnya 'wlu glʋ -bhlo (4.000) yia da bɛblɛɛ ladɩlɩa mnɩ, we 'nɩ -mɩɩ?»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pɔlʋ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Zuifʋ ɩn -mɩa, Talɩsɩgbe nʋkplɛ, Silisi -dʋdʋ -gʋ. Gbe ka 'ŋnɩ mɩa mnɩda, we nʋkpla -nyɩmɛ ɩn -mɩa. -Mɩ na bhubhoea, -ɩn 'nyɛ 'mɩ 'yoo, ɩn 'ka nyɩma -yla gbʋ gba.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 'Slʋjaa -kanyɔ 'kadʋ yia ɔ 'yoo 'nyɛ. Pɔlʋ 'yligbea sɩkalie 'wlu, 'ɩn ɔ yia sɔ 'pa nyɩma -yla, nɩɩ, wa 'mu ŋwɛ. Da wa 'dɛ weee 'mua ŋwɛ blenyii, 'ɩn Pɔlʋ yia wa -yla gbʋ gba zuifʋwɛlɩ 'wʋ:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.