Atos 19
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARC
1 Bhla -we nya Apolɔsʋ mɩa Kolɛntɩ, 'ɩn Pɔlʋ yia -Aziii -gɔgɔ -ka -dʋdʋʋ yalɩ -gbɛɩn 'plɩlɩ, 'ɩn ɔ yia Efɛzɩ nyni. 'Ɩn ɔ yia -mɔ -Zezuu 'bɩnɔnya tɔlʋa ylɩ.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 'Ɩn ɔ yia wa layɩbhaɛ: «Da a zʋa dlɩ -Zezu -gʋ, Zuzu 'Pʋpa ka aɩn -gʋ kwlilii?»
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 'Ɩn Pɔlʋ yia wa layɩbhaɛ: «-Zugba, sa wa batizee aɩan?»
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pɔlʋ nɛɛ wa -ylaɛ: «Nyɩma -wa ŋwnua wa dlɩ 'bhitigbʋ, 'ma *Zaan batizea. 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹Nyɩmɛ -ɔ yia 'mɩ lʋʋ yia, a zʋ ɔ dlɩ -gʋ, mɔ -wa -Zezu.› »
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Da waa Efɛzɩ -nyɩma 'nʋa wɛlɩ -mɩnɩ, 'ɩn wa yia wa 'dɛ wla, wa batizee wa Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu 'ŋnɩ nya.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pɔlʋ palɩa wa sɔ -gʋ la, 'ɩn Zuzu 'Pʋpa yia wa -gʋ kwlili. 'Ɩn wa yia wɛlɩ -putunyaa gbagbɩe bhli, -zugba wa paa -Lagɔgbʋʋ -falɩ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Wa 'dɛ weee mneni wa 'ka sa nyɩma kugbua lɛ 'sɔ ŋwɛɛ nyni.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 -Mʋʋ 'bɩgʋ, Pɔlʋ plaa -Lagɔbudu zɔ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔgbʋ gbada -tʋ 'cʋ ta nʋkplɛ dlɩ tɛlɔ nya, -zugba ɔ gba -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ, 'ɩn ɔ yɩ 'klɩ, -wa mɩa ɔ yukwli pʋlʋda ɔ 'ka wa lu.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 'Ɩn duun yia yukwli -yɔsumanɩ, -maa 'nɩ -Lagɔgbʋ -yɔŋwnu, 'ɩn wa yia -Zezuu 'Yloogblʋ gla palɩ -zejila 'wʋ. 'Ɩn Pɔlʋ yia wa -yɔ 'bhʋ, ɔ -yɔ -Zezuu 'bɩnɔnya yia mnɩ, -zugba ɔ slolu wa -Lagɔgbʋ 'kɔmʋʋ, Tilanusɩɩ lakɔnɩ -budu zɔ.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 'Sa ɔ -tʋa nʋda -zʋ 'sɔ nʋkplɛ. 'Ɩn Zuifʋ -yɔ Glɛkɩ sɔ mɩa -Azii -dʋdʋ -gʋ, -maa yia Nyɩmaa -Kanyɔɔ gbʋ 'nʋ.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 'Ɩn -Lagɔ yia gwɛdigbʋ 'kadɩ 'kadɩ lɛnʋ, Pɔlʋʋ sɔ nya.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 'Ɩn 'klʋɔ -sɛlɩ -mislɔ -yɔ 'naa -kibhenya bhlɩa ɔ ku ŋwɛ, 'mʋ wa kwaa guzʋnya. 'Ɩn -maa gu yia -maa -yɔ 'bhʋ, zuzu 'nyii -we -dɩlɩa wa 'wʋ la, 'ɩn we yia wa 'wʋ 'tla.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Zuifʋ tɔlʋa -wa jɩjlɩa 'gbe, zuzu 'nyii vuvue nya guzʋnya 'wʋ, -maa yi 'yaa Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu 'ŋnɩ laylalɩ, we vuvue nya. 'Ɩn wa nɛɛ zuzu 'nyii -yla: «-Zezu ka gbʋ Pɔlʋ gbaa da, -a nɛɛ, ɔ 'ŋnɩ nya a 'tla wa 'wʋ!»
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Zuifʋʋ -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ mɩ -bha, 'mɔ wa laa Sevaa. Ɔ ka nʋkpasuyua gbesɔ, ma nʋ 'saa.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 'Ɩn zuzu 'nyuu yia we 'bɩgʋpalɩ wa -yla: «Ɩn -yi -Zezu, 'ɩn -ɔ Pɔlʋ -mɩa, ɩn -yi -mɔɔ. 'Ɩn amɩa naa, nyɔɔ amɩa -mɩa?»
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nyɩmɛ kaa zuzu 'nyuu 'wʋ, -mɔɔ yia wa -gʋbho. 'Ɩn ɔ yia we -slolu nɩɩ, ɔ 'tɛla, ɔ -zi wa. Ɔ nʋa wa lɛ, 'ɩn ɔ yia wa -bana yla, 'ɩn wa -yɔ gwagwɩe yia ɔ -budu zɔ 'tla kpanʋ nya.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Zuifʋ -yɔ Glɛkɩ mɩa Efɛzɩ 'nʋa gbʋ -mɩnɩ, 'ɩn nyanɔ yia wa 'wʋslo. 'Ɩn wa yia Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu 'ŋnɩ 'ylimanɩ.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nyɩma -duun -wa ŋwnua -Lagɔgbʋ -yɔ, 'ɩn wa yia wa gbʋnyuu gbaa yi 'tɩtɛɛ nyɩma -zejila 'wʋ.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 -Dlabhia -lɛnʋnya duun -yɔ wa 'sɛbhɛɛ -zlo yia yi, 'ɩn wa yia we -sie nyɩma weee 'yu. Wa zɛlɩa we -valɛ we nyni 'gwɛzii 'wlu glʋ ta 'wlu kugbua lɛ gbu .
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 'Sa -Lagɔgbʋ mnenia la, 'ɩn we yia -gʋwʋlaylimanɩ, Jejitapɛɛ 'tɩtɛ slolue nya.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Gbʋnya -mɩnɩɩ 'bɩgʋ, Pɔlʋ nɛɛ Masedʋanɩ -yɔ Akai ɔ plɩlɩa ɔ 'ka -Zeluzalɛmʋ mnɩ. Ɔ nɛɛ: «-Mʋʋ 'bɩgʋ, ɩn -ka -mɔ nyni, we mɩ nɩɩ, ɩn mnɩ 'ya *Wlɔmʋ 'yɩa.»
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Timotee -yɔ Elasɩtɩ -wa -wa ɔ 'wʋsanya, 'ɩn ɔ yia -maa sɔbhie tie Masedʋanɩ, 'ɩn ɔ 'dɛ yia -Azii -tʋ 'ylɩ yasɔlɛ nya.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 -Mʋʋ bhla, 'ɩn gbʋ 'kadʋ yia bhli -Zezuu 'Yloogblʋʋ 'gbʋ.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Nyɩmɛ yabhlo wa laa Demetliusʋ, 'gwɛzi nya ɔ bhlaa -lu yua -sɛsɛ. Nyɩmaa -lagɔ wa laa Atemisɩ we -buduu 'wʋwlʋ -yua -sɛsɛ ɔ bhlaa. Mʋ -yɔ, ɔ -yɔ ɔ lubhonʋnya yɩa 'gwɛzi duun.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 'Ylɩ yabhlo nya, Demetliusʋ gbelia ɔ lubhonʋnya -yɔ -wa -yɔ ɔ kaa lubhoo 'yli -bhlo 'wlu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Taleaɩn, amɩaa 'dɛ -yi we 'ji nɩɩ, 'mʋ lubho nɩ -yɔ -a yɩlɩa -amɩanʋʋ 'gwɛzi.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 -We mɩa 'plɩda, a yɩ we -yɔ, 'ɩn a nʋ we. Ɔɔ Pɔlʋ nɛɛ nɩɩ, -lagɔ -we nyɩma tɛlɩa, we 'nɩ -lagɔ -zɔnʋnya. Ɔ ka nyɩma duuun 'wlu -nyumɔ. We 'nɩ -seli Efɛzɩ -bhlo, we -tʋ 'wʋ -sɛ, we 'ka -Azii -dʋdʋ weee -gʋ lamneni.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 -Mʋʋ mneni we 'ka -amɩaa lubho -nyumɔ, 'ɩn we 'ka Atemisɩ 'kadʋʋ -budu -yɔ we 'ŋnɩ lasa. 'Ɩn nyɩma 'na 'ka -slɛɛn we 'ylimanɩ. 'Ɩn 'mʋ wa bʋbɔa -Azii -yɔ -dʋdʋ weee -gʋ.»
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Da nyɩma 'nʋa wee gbʋ -mɩnɩ, wa 'paa 'cɛ, 'ɩn wa yia 'wʋkpɩkpɩe bhli: «Efɛzɩ -nyɩmaa Atemisɩ 'ylia! »
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 'Ɩn 'gbe -kpabhie yia gbugblolu. 'Ɩn Masedʋanɩ -nyɩma 'sɔ wa laa Gayusɩ -yɔ Alisɩtakɩ, -wa -wa Pɔlʋʋ nɔnɔnya, 'ɩn wa yia -maa kpa, 'ɩn wa -yɔ wa 'sɔ yia -gblɔgblʋ 'wʋ mnɩ gwagwɩe nya.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pɔlʋ 'yɩbha ɔ 'ka wa nyɩdɩ 'tla -zejila 'wʋ, 'ɩn -Zezuu 'bɩnɔnya nɛɛ ɔ -yla, ɔ 'na nʋnʋ we lɛ -nɩ.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 -Aziii lubhonʋnya 'kadɩ -tɔlʋa -wa mɩa Pɔlʋʋ 'talea nya, -maa yi 'yaa wee wɛlɩ -bhlokpadɛ ɔ yoo 'pa, nɩɩ, ɔ 'na 'sibhli wee -zejila 'wʋ la -nɩ.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 -Mʋʋ bhla, nyɩma yiyli -gʋ, -zugba gbʋ bidi -bidi bidi wa nʋa lɛ. Nyɩma tɔlʋa kpɩ 'wʋ wɛlɩ yabhlo nya, 'ɩn tɔlʋa kpɩa 'wʋ 'ya wɛlɩ -putu nya. 'Ɩn -we ka 'gbʋ wa yia 'wlugbeli, wa glaa -nyɩma duun 'nɩ we -yi.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 We bhla Zuifʋ yabhlo wa laa Alɛzandlɩ mɩ -bha. 'Ɩn nyɩma tɔlʋa yia we 'ji gba ɔ -yla, -zugba Zuifʋ tɔlʋa sua ɔ, ɔ 'ka gba. 'Ɩn Alɛzandlɩ yia sɔ 'wʋbhu, ɔ 'yɩbha ɔ 'ka waa nyɩmaa -zlo -yla gbʋ gba.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Wa yibhelia ɔ Zuifʋ nya, 'ɩn wa 'dɛ weee yia 'wʋkpɩda -tʋ wɛlɩ -bhlogbɔɔ nya 'lɛlɩ 'sɔ nʋkplɛɛ: «Efɛzɩ -nyɩmaa Atemisɩ 'ylia! Atemisɩ 'ylia!»
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 'Ɩn wee 'gbee fɛngblɛ yia nyɩma weee ŋwɛ 'munu. 'Ɩn ɔ nɛɛ: «Efɛzɩ -nyɩma, nyɩma weee -yi we 'ji nɩɩ, Efɛzɩ -gbe -wa Atemisɩɩ bʋbɔ -budu 'kadʋ -yɔ we tɛlɩtɛlɩ -tʋkpa, -we 'bhʋa yalɩɩ ŋwɛkʋnyɔ.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka gbʋ -mɩnɩ kpɛlɩ. We 'gbʋ, a 'mu ŋwɛ, a 'na slolu gbʋ lʋ -nɩ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 'Ɩn nyɩma -wa a -laa -seli, wa 'nɩ we -budu zɔ -lu yabhlogbɔɔ yli, 'ɩn wa 'nɩ -amɩaa -Lagɔ vɛlɩ.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 We -ka Demetliusʋ -yɔ ɔ lubhonʋnya 'yɩbha wa 'ka nyɩmɛ 'klamanɩ, wa mnɩ gbʋwʋbhunya 'yu, gbʋwʋbhu ylɩ nya. Mɔ wa 'kaa nyɩmɛ 'klamanɩ -mɔ mɩa dɛ.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 We -ka nɩɩ, a ka 'ya gbʋ yabhlo, a 'ka we layɩbha, -a mneni -a 'ka -mʋʋ gba -a 'dɛ weee 'wlugbeliylɩ nya.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 -A fɛlɩ -amɩaa 'dɛ gbʋ 'nyɛa, 'ɩn wa 'ka -aɩn gbʋ 'wludɩ, nɩɩ, -amɩa sɔlʋa -amɩaa 'wlulapɩlɩnya -yɔ 'wʋ, gbʋ -we 'plɩa -zɛɛn daa 'gbʋ. Wee 'wlugbelie -mɩnɩ 'nɩ 'ji tɩklɩɩ -ka, 'ɩn gbʋ -we -a 'kaa gba, -mʋʋ 'nɩ -mɩ.»
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Da ɔɔ fɛngblɛ gba 'saa, 'ɩn ɔ nɛɛ nyɩma -yla, wa mnɩ wa -buduŋwɛɛ.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.