Atos 13
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 Antiɔsʋʋ leglizɩ 'wʋ, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya -yɔ nyɩmaa gbʋslolunya mɩa -bha. Wa ŋnɩ nɩ: Banabasɩ, 'Simeɔɔ wa laa nyɩmɛ -ylukpa, Silɛnɩyu Lusiusʋ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ Ewlodʋ Antipasɩɩ jijli -tale Manaɛɛ -yɔ Sɔlʋ.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 'Ylɩ yabhloo zlɩ, da wa mɩa -Lagɔ bhubhoeda, -zugba wa pla 'sun, Zuzu 'Pʋpa nɛɛ wa -ylaɛ: «A -sa -bha Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ wa 'dɛ saa, lubho -we ka 'gbʋ ɩn yia wa la, wa 'ka we nʋ.»
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Wa yia 'sun -plada -yɔ -Lagɔ -bhubhoeda -tʋ. -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn wa yia Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ sɔ 'wluo lapalɩ, 'bhie, wa yia wa 'yitide, 'ɩn wa yia mnɩ.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Zuzu 'Pʋpa tiea Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ, 'ɩn wa yia Selusii mnɩ, -bha wa 'bhua 'glʋ 'wʋ. 'Ɩn 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Siplʋ, wa yia -mɔ mnɩ.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Da wa nynia Salaminɩ, 'ɩn wa yia -Lagɔgbʋʋ gbagbɩe bhli Zuifʋʋ -Lagɔbudunya zɔ. 'Zan Malɩkɩ -yɔ wa 'sɔ mɩ, -zugba ɔ sa wa 'wʋ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Wa -dɩa 'nyunyɩdɩdʋdʋ 'wʋ, 'ɩn wa yia Pafɔsʋgbe nʋkplɛ nyni. -Mɔ wa -yɔ -dlabhia -lɛnʋnyɔ yabhlo wa laa Baalɩ -Zezu gbelia. Zuifʋ, -ɔ laa ɔ 'dɛ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ, mɔ -wa.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 'Nyunyɩdɩdʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ Sɛlɩjiusʋ Pɔlusʋʋ -gbɛ ɔ -dɩlɩa la, 'ylimnanyɔ mɔ. Ɔɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ laa Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ, ɔ 'yɩbha ɔ 'ka -Lagɔwɛlɩ 'nʋʋ 'gbʋ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Nɩɩ, -dlabhia -lɛnʋnyɔ wa laa glɛkɩwɛlɩ 'wʋ Elimasɩ, -mɔɔ 'nɩ 'yɩbha, 'nyunyɩdɩdʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ ŋwnu -Lagɔgbʋ -yɔ, we 'gbʋ ɔ yia Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ tʋ dɩlɩ.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Zuzu 'Pʋpa yea Sɔlʋ wa la 'yaa *Pɔlʋ, ɔ ylaa ɔɔ Elimasɩ 'yliya 'wʋ tenyii, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 «-Dawli bhabha -yɔ 'nyii -kanyɔ, 'Kuzuu 'yu, -ɔ -wa gbʋzɔnʋ weee tʋnyɩmɛ! -Ɩn 'nɩa -Lagɔɔ lɛnʋgbʋʋ da 'wʋlasalɩe 'yligbelia yii?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 -Slɛɛn -ɩn pʋ yukwli: Jejitapɛ yia -mɩ bhɩtɩa, -ɩn 'ka 'lɔ. 'Ɩn -ɩn 'na 'ka 'ylʋ -yɔyɩ bhla yabhlo nya.»
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Da 'nyunyɩdɩdʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ 'yɩa -we 'plɩa -yɔ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ -plagbʋ -yɔŋwnu. 'Ɩn -Lagɔgbʋ wa mɩa -sloluda, we yia ɔ dlɩ kwɛzɩ bhabha.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pafɔsʋgbe 'wʋ, Pɔlʋ -yɔ ɔ nɔnɔnya -bhoa 'glʋ 'wʋ, 'ɩn wa yia Pɛlɩzɩgbe nʋkplɛ mnɩ, Panfilii -dʋdʋ -gʋ. -Bha 'Zan Malɩkɩ 'bhʋa wa 'bɩ, 'ɩn ɔ yia -Zeluzalɛmʋ lʋmnɩ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 -Mʋʋ 'bɩgʋ, wa 'bhʋa Pɛlɩzɩ, 'ɩn wa yia Antiɔsʋ mnɩ Pisidii -dʋdʋ -gʋ, bhʋ -gʋ. Zuifʋʋ *Nyapɛylɩ nya, 'ɩn wa yia -Lagɔbudu zɔ pla, 'ɩn wa yia ladɩ.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Da wa bhɩa tite -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ zɛlɩzɛlɩe, 'bhie, -Lagɔbuduu -cɩan nɛɛ Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ -yla: «Bheliaɩn, we -ka gbʋ a 'ka gba, 'ɩn a 'ka nyɩmaa dlɩ latɛmanɩ, a mneni a 'ka we gba!»
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Pɔlʋ -sɔa 'wʋ, ɔ 'paa sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Izlaɛlɩɩ nyɩma, amɩa bʋbɔa -Lagɔ, a pʋlʋ 'mɩ yukwli!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Izlaɛlɩnyɩmaa -Lagɔ -sa -bha -amɩaa dʋkpasɩ, 'ɩn ɔ yia wa zumanɩ da laga 'wʋ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Bhie, ɔ yia wa Ezipʋtʋ -sa ɔ 'tɩtɛ nya.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 'Ɩn ɔ yia wa zʋ dʋdʋ bɛblɛɛ -gʋ, we mneni we 'ka -zʋʋ glʋ 'sɔ ŋwɛɛ nyni.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 'Ɩn ɔ yia zʋa gbesɔ lasa Kanaa -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn ɔ yia -maa dʋdʋ ɔ nyɩma 'wʋladlili, 'ɩn we yia -maanʋ -zɛ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 -Mʋʋ li -zʋʋ 'wlu sɔ -zʋʋ glʋ 'sɔ 'ya kugbua (450).
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, -amɩaa dʋkpasɩ yia -Lagɔ wa 'wlulapɩlɩnyɔ -zlalɩ. 'Ɩn -Lagɔ yia wa Kisɩɩ 'yu Saulʋ 'nyɛ, Bɛzamɛɛɛ zʋaylinyɩmɛ nya. -Mɔɔ pɩlɩ wa 'wlu la -zʋʋ glʋ 'sɔ.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -Lagɔ -saa Sɔlʋ kwnɛɛ, 'ɩn ɔ yia -Davidɩ ɔ 'bɩgʋpalɩ. 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ -Davidɩɩ daaɛ: ‹Ɩn ka -Zeseee 'yu -Davidɩ 'yɩ na dlɩɩ da -nyɩmɛ nya. -We weee ɩn 'yɩbhaa, lɛ ɔ yia we nʋa.›
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 «-Davidɩɩ zʋaylinyɩmɛ yabhlo -wa -Zezu, 'mɔ -Lagɔ -saa -bha *Izlaɛlɩɩ Gbʋwʋsanyɔ nya. Sa ɔ gbaa zlɩmɛ we 'sa.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 -Zezuu yiyie 'yu, Zaan yia Izlaɛlɩnyɩma weee la. Ɔ nɛɛ wa -yla: ‹A 'bhiti amɩaa dlɩ, 'ɩn wa 'ka aɩn batizee.›
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Da Zaan mɩa ɔ lubhoo 'wlu 'bhada, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Amɩa dlɩɩ, nyɔɔ ɩn -mɩa? -Lagɔɔ -Bhasanyɔ, -ɔ a mɩa wʋda we 'nɩ -amɩ. A -talɩ, yia ɔ yia 'mɩ lʋʋ, 'ɩn, ɩn 'nɩ we 'klʋ -ka ɩn 'ka ɔ -sakwlaa 'llukpe -blo.›
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 «Na bhelia, amɩa Ablaamʋʋ zʋaylinyɩma, 'ɩn amɩa mɩa -seli -Lagɔ bʋbʋee 'gbʋ, -a 'dɛ weee -yla -Lagɔ 'paa nyɩmaa gbʋwʋsawɛlɩ -mɩnɩ yoo.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Nɩɩ, -Zeluzalɛmʋ -nyɩma -yɔ wa 'yugalɩnya 'nɩ -Zezu yibheli *nyɩmaa Gbʋwʋsanyɔ nya. 'Ɩn -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa wɛlɩ -we wa zɛlɩa Zuifʋʋ Nyapɛylɩ weee nya, wa 'nɩ -mʋʋ 'wʋlanʋ. 'Ɩn wa yia we lɛnʋe gbalɩ -Zezuu 'bhabhɩe nya.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 'Ɩn wɛlɩ -we -gʋ wa 'kaa ɔ 'bha wa 'nɩ we 'yɩ. 'Ɩn wa nɛɛ Pilatɩ -yla, -mɔɔ 'bha ɔ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 -We -Lagɔsɛbhɛ gbaa -Zezuu daa, wa bhɩa we lɛnʋe, wa -saa ɔ *su -gʋ, 'ɩn wa yia ɔ gbawla 'wʋ ladɩ.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 'Ɩn -Lagɔ yia ɔ 'wʋbhu tlɩtlɩnya glaa.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 'Ɩn nyɩma -wa -yɔ -Zezu 'sɔ 'bhʋa Galilee -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn wa yia -Zeluzalɛmʋ mnɩ, ɔ ka ɔ 'dɛ -maa 'klʋslolu 'ylɩ duun nya. -Maa mɩa -slɛɛn ɔ gbʋdayɩnya, -zugba wa -yɔ ɔ gbʋ -gbagbɩe mnɩ Izlaɛlɩnyɩma -yla.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 «'Ɩn gbʋzɔnʋ -we -Lagɔ gbaa zlɩmɛ -amɩaa dʋkpasɩ -yla, 'mʋ -a yia aɩn -yla gbaa.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 -Amɩa, wa 'yuoyua -yla -Lagɔ nʋa -slɛɛn we lɛ, -Zezuu 'wʋbhubhue nya tlɩtlɩnya glaa. We mɩ cɛlɩda Lʋʋsɛbhɛɛ lʋʋʋ 'sɔnʋ 'wʋɛ:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 -Lagɔ ka zlɩmɛ we gba. Nɩɩ, -Zezu ɔ yia 'wʋbhua tlɩtlɩnya glaa, 'ɩn ɔ 'na 'ka 'maslɛɛn tlɩ. 'Ɩn ɔ nɛɛ wee gbʋ -mɩnɩ daɛ:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 We 'gbʋ, we mɩ 'ya cɛlɩda Lʋʋsɛbhɛɛ da yabhloɛ:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Da nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -Davidɩ -gaa 'yliyɔ, sa -Lagɔ 'yɩbhaa, 'ɩn ɔ yi 'saa ɔ lubho nʋ. Ɔ tlɩa, wa 'bhlua ɔ, ɔ dʋkpasɩ kwesi, 'ɩn ɔ yia zɛn.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 «-Zezu 'nɩ glu zɛnɩ, -Lagɔ ka ɔ 'wʋbhu tlɩtlɩnya glaa.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Amɩa, bhelia, -a nɛɛ aɩn -ylaɛ: -Zezuu 'gbʋ -Lagɔ tɩa nyɩmaa -yɔgbʋ 'wʋ.
38 — ausente —
39 Nɩɩ, nyɔɔo nyɔɔ -ka -Zezuu gbʋ -yɔŋwnu, ɔ 'gbʋ -na gbʋnyuuu 'gba bhʋa -mɩ 'wlu. Moizɩɩ tite 'nɩ mneni we 'ka we aɩn 'wlu -sa.
39 — ausente —
40 A zʋ amɩaa 'dɛ 'yliyɔ, gbʋ -we -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya gbaa, we yi aɩn ylɩ.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 -Lagɔ nɛɛ:
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Da Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ mɩa -Lagɔbudu zɔ 'tlada, 'ɩn wa nɛɛ wa -ylaɛ: «Amɩa -a bhubhoe, Zuifʋʋ Nyapɛylɩ -putu -ka nyni, a yi a 'ka wee gbʋ -bhloo 'dɛ gba -aɩn -yla!»
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Wa bhɩa 'wlugbelie, Zuifʋʋ -zlo -yɔ nyɩma -putu -wa bʋbɔa Zuifʋʋ -Lagɔ, 'ɩn wa yia Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ yoo kwa. Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ mɩ wa -yla gbʋ -gbada, -zugba wa tɛmanɩ wa dlɩ la nɩɩ, wa 'na 'tideli -Lagɔɔ 'nanɩ 'yi -nɩ.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Zuifʋʋ Nyapɛylɩ -putu nynia, -wa yia -Lagɔwɛlɩ yukwli pʋlʋa, we -tʋ 'wʋ -sɛ, wa 'ka wee 'gbee nʋkpla -nyɩma ŋwɛɛ nyni.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Zuifʋ 'yɩa nyɩmaa -zlo -manɩ -yɔ, 'ɩn zenyidlɩ yia wa 'wʋbho. 'Ɩn -we Pɔlʋ mɩa gbada, wa bhitia we saputu sa, -zugba wa vɛlɩ ɔ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ nɛɛ wa -yla dlɩ 'tɩtɛ nyaɛ: «We mɩ nɩɩ, amɩa Zuifʋ -yla wa 'ka yaa -Lagɔgbʋ gba tɩa. 'Ɩn a mɩ we kwnɛɛ -sada, 'ɩn a nɛɛ amɩaa 'dɛ nya nɩɩ, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, a 'nɩ we 'yɩyɩe 'klʋ -kaa 'gbʋ, nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ, wa gbɛgbɛɩn -a yia mnɩa!
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 «-We Jejitapɛ gbaa -aɩn -yla, mʋ nɩ:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Da nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn wa yia 'mʋna li, wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ -mnɩnɩ ɔ wɛlɩ -zɔnʋʋ 'gbʋ. 'Ɩn -wa -Lagɔ -saa -bha 'cɩn, wa 'ka 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka 'yɩ, 'maa yia -Lagɔ dlɩ -gʋ zʋ.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 'Ɩn Nyɩmaa -Kanyɔɔ wɛlɩ yia wee dʋdʋ weee -gʋ lamneni.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Zuifʋ 'paa 'ŋnɩmnɩ -ŋwnɩ -wa zʋa -Lagɔ -bha -yɔ 'gbee nyɩma 'kadɩɩ dlɩ yalɩ nɩɩ, wa palɩ Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ 'klɩyɩe 'wʋ. 'Ɩn wa yia -maa vu wa dʋdʋ -gʋ.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Da Pɔlʋ -yɔ Banabasɩ 'kaa wee 'gbe nʋkplɛ 'bhʋ, 'ɩn -maa yia -maa bhʋ -yɔ *-bhubhui gbɔtɔ wa 'gbʋ. 'Bhie, wa yia Ikoniumʋ mnɩ.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 'Ɩn 'mʋna -yɔ Zuzu 'Pʋpa yia -Zezuu 'bɩnɔnya ye -mɔ Antiɔsʋ -dʋdʋ -gʋ.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.