Atos 12

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 We bhla, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ Ewlodʋ bhlia leglizɩɩ nyɩma tɔlʋa 'klɩyɩe 'wʋpalɩe.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 'Ɩn ɔ yia Zaaan bheli *'Zake 'bha tʋgʋgblɛ nya.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 'Ɩn da ɔ 'yɩa we -yɔ nɩɩ, we nanɩ Zuifʋ dʋdʋ, 'ɩn ɔ yi 'yaa Piɛlɩ kpa, *'Floo -we 'nɩa gɔɔ -yɔ -kaa 'fɛtɩɩ bhla.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Ewlodʋ kpaa Piɛlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn ɔ nɛɛ 'slʋja -mnʋaa -zakpa -mnʋa -yla, -maa -kʋ ɔ ŋwɛ. Ɔ 'yɩbha ɔ 'ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋbhu nyɩma 'yu, *'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩɩ bhɩa zlɩ.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 'Slʋja mɩ Piɛlɩ ŋwɛkʋda -kaslʋbudu zɔ, 'ɩn leglizɩ yia -Lagɔ bhubhoeda -tʋ tɩklɩɩ ɔ 'gbʋ.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ylɩ -we nya Ewlodʋ 'kaa Piɛlɩɩ -yɔgbʋ 'wʋbhu, we sabɔ, -zugba Piɛlɩ mɩ 'ylaa 'wʋ 'slʋja 'sɔ nyɩdɩ. Ɔ mɩ nɛtɛllukpe 'sɔ 'wʋ gbʋanda, -zugba -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnya 'yligbe -kaslʋbudu ŋwɛɛ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 -Bha -bhlokpadɛ Jejitapɛɛ 'anzɩ 'tlalɩa -bha -kaslʋbudu zɔ, 'ɩn zlɩ yia -mɔ slo. Ɔ zɩa Piɛlɩɩ bɛta yabhlo kwɛ, ɔ ganɔa ɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -sɔ 'wʋ slʋɩ!» Tɔʋn, nɛtɛllukpenya yia Piɛlɩɩ sɔ 'wʋbhʋ, 'ɩn we yia laslo.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 'Ɩn -Lagɔɔ 'anzɩ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn jɩ -na -jlaa, -ɩn -pla -na -sakwla 'bhʋ 'wʋ, -ɩn -gba we 'llukpe!» Piɛlɩ yia we 'nʋŋwɛ zʋ. 'Ɩn -Lagɔɔ 'anzɩ yia we -gʋdɩ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -pla -na -bana 'wʋ, 'ɩn -ɩn yi 'mɩ 'bɩ.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Piɛlɩ mɩ -Lagɔɔ 'anzɩ 'bɩ, 'ɩn ɔ yia -kaslʋbudu zɔ 'tla. -We -Lagɔɔ 'anzɩ mɩa lɛnʋda, ɔmɔ dlɩɩ we 'nɩ gbʋzɔnʋ, 'ylaa -ylada ɔ mɩa.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Wa zia -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyaa tɩanʋ -yɔ 'sɔnʋ -gʋ, 'ɩn nɛtɛ -klolo -we -galɩa 'gbe, 'ɩn wa yia we -yɔ nyni. Wee klolo -kalɩa we 'dɛ nya wa 'yu, 'ɩn wa yia 'tla. Wa kwaa yoo yabhlo -sɛ, tɔʋn, 'ɩn -Lagɔɔ 'anzɩ yia Piɛlɩ kwesi 'bhʋ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tɔʋn, -we 'plɩa Piɛlɩ yibhelia we 'ji, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ dlɩ zɔɛ: «-Slɛɛn na yɩ we -yɔ nɩɩ, gbʋzɔnʋ -wa: Jejitapɛ ka ɔ 'anzɩ tie, 'ɩn ɔ yia 'mɩ Ewlodʋʋ 'tɩtɛ kwɛɛ -sa. Gbʋnyuu Zuifʋ pʋpalɩa na 'gbʋ, 'ɩn ɔ yi 'yaa 'mɩ -mʋʋ zɔ -sa.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Da Piɛlɩ 'nʋa wee gbʋ 'wʋla, 'ɩn ɔ yia Zaan wa laa Malɩkɩɩ 'nyaa Maliii -buduŋwɛɛ mnɩ. Da -Lagɔnyɩma duun gbelia 'wlu, -zugba wa bhubhoe -Lagɔ ɔ 'gbʋ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Piɛlɩ bhlɩa -buduu klolo, lubhonʋŋwnɔ wa laa Wlodʋ, 'ɩn -mɔɔ yia -bha -talɩa yi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ɔ yibhelia Piɛlɩɩ wɛlɩ, ɔ mɩ 'mʋna lidaa 'gbʋ, ɔ 'nɩ -budu -kalɩ. 'Ɩn ɔ -yɔ gwagwɩe yia gbaa mnɩ nyɩma tɔlʋa -ylaɛ: «Piɛlɩ mɩ -buduŋwɛɛ!»
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Sabhɛ bhaa aɩn yɩ?» 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Gbʋzɔnʋ -wa!» Tɔʋn, 'ɩn wa nɛɛ: «-Zugba ɔ zuzu -wa!»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 -Mʋʋ bhla, -zugba Piɛlɩ bhlɩa klolo -bhloo 'dɛ. Da wa -kalɩa -bha, wa 'yɩa ɔ -yɔ, 'ɩn ŋwɛgaga yia wa sʋbha.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 'Ɩn Piɛlɩ yia wa -yla sɔ 'pa, a 'mu ŋwɛ. 'Ɩn sa Jejitapɛ wlelia ɔ -kaslʋbudu zɔ, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ gba wa -yla. 'Ɩn ɔ nɛɛ 'ya wa -ylaɛ: «A gba we 'Zake -yɔ -Lagɔbhelia tɔlʋa -yla.» 'Bhie, ɔ 'tlaa, 'ɩn ɔ yia da -putu mnɩ.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Da zlɩ zlɩa, 'ɩn 'slʋja yia gbugblolu, -zugba wa yɩbhalɩa yɩbhalɩa laɛ, lɛɛ -lu ylɩ Piɛlɩa.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Ewlodʋ nɛɛ wa -talɩ ɔ da. Wa -talɩa ɔ da, wa 'nɩ ɔ 'yɩ. 'Ɩn Ewlodʋ yia waa -buduu ŋwɛkʋ -slʋja layɩbha, 'ɩn ɔ nɛɛ wa 'bha wa.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Tilɩ -yɔ Sidɔɔn -nyɩmaa lililu mɩa, Ewlodʋʋ dʋdʋ -gʋ we bhʋa. -Mʋʋ bhla, Ewlodʋ ka wa -yɔ 'cɛ 'palɩ. Wa bhlɩa wɛlɩ -bhlo, 'ɩn wa yia ɔ komii ŋwɛkʋnyɔ Blasɩtusɩ ɔ 'wʋkulu. 'Ɩn wa nɛɛ Ewlodʋ -ylaɛ: «'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ -tʋ -aɩn nyɩdɩ.»
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 'Ɩn Ewlodʋ yia wa -yla 'ylɩ zʋ. Wee 'ylɩ nynia, ɔ yia ɔ 'ŋnɩmnɩ -bana 'wʋpla, 'ɩn ɔ yia ɔ gbʋwʋbhukpe 'wʋ ladɩ. 'Bhie, ɔ yia wa -yla gbʋ lapalɩ -zejila 'wʋ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 'Ɩn nyɩma yia 'wʋkpɩ: «-Lagɔ yabhlo mɩa dɛ gbada, -mɔɔ 'nɩ nyɩmɛ!»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, Jejitapɛɛ 'anzɩ yia Ewlodʋ bhɩtɩ, ɔ 'nɩ -Lagɔɔ 'ŋnɩ -mnɩnɩɩ 'gbʋ. 'Ɩn -mna yia ɔ li, 'ɩn ɔ yia tlɩ.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 We bhla, -zugba -Lagɔwɛlɩ -yɔ -gʋwʋlaylimanɩe mnɩ, 'ɩn nyɩma nyɛ wa 'dɛ -Lagɔ yoo.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Da Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ bhɩa wa lubho, 'ɩn wa yia -Zeluzalɛmʋ lʋbhiti. Wa yia 'Zan Malɩkɩ 'wʋbhu, 'ɩn wa -yɔ ɔ 'sɔ yia mnɩ.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.