Atos 12
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARIB
1 We bhla, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ Ewlodʋ bhlia leglizɩɩ nyɩma tɔlʋa 'klɩyɩe 'wʋpalɩe.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 'Ɩn ɔ yia Zaaan bheli *'Zake 'bha tʋgʋgblɛ nya.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 'Ɩn da ɔ 'yɩa we -yɔ nɩɩ, we nanɩ Zuifʋ dʋdʋ, 'ɩn ɔ yi 'yaa Piɛlɩ kpa, *'Floo -we 'nɩa gɔɔ -yɔ -kaa 'fɛtɩɩ bhla.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ewlodʋ kpaa Piɛlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn ɔ nɛɛ 'slʋja -mnʋaa -zakpa -mnʋa -yla, -maa -kʋ ɔ ŋwɛ. Ɔ 'yɩbha ɔ 'ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋbhu nyɩma 'yu, *'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩɩ bhɩa zlɩ.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 'Slʋja mɩ Piɛlɩ ŋwɛkʋda -kaslʋbudu zɔ, 'ɩn leglizɩ yia -Lagɔ bhubhoeda -tʋ tɩklɩɩ ɔ 'gbʋ.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ylɩ -we nya Ewlodʋ 'kaa Piɛlɩɩ -yɔgbʋ 'wʋbhu, we sabɔ, -zugba Piɛlɩ mɩ 'ylaa 'wʋ 'slʋja 'sɔ nyɩdɩ. Ɔ mɩ nɛtɛllukpe 'sɔ 'wʋ gbʋanda, -zugba -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnya 'yligbe -kaslʋbudu ŋwɛɛ.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 -Bha -bhlokpadɛ Jejitapɛɛ 'anzɩ 'tlalɩa -bha -kaslʋbudu zɔ, 'ɩn zlɩ yia -mɔ slo. Ɔ zɩa Piɛlɩɩ bɛta yabhlo kwɛ, ɔ ganɔa ɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -sɔ 'wʋ slʋɩ!» Tɔʋn, nɛtɛllukpenya yia Piɛlɩɩ sɔ 'wʋbhʋ, 'ɩn we yia laslo.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 'Ɩn -Lagɔɔ 'anzɩ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn jɩ -na -jlaa, -ɩn -pla -na -sakwla 'bhʋ 'wʋ, -ɩn -gba we 'llukpe!» Piɛlɩ yia we 'nʋŋwɛ zʋ. 'Ɩn -Lagɔɔ 'anzɩ yia we -gʋdɩ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -pla -na -bana 'wʋ, 'ɩn -ɩn yi 'mɩ 'bɩ.»
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Piɛlɩ mɩ -Lagɔɔ 'anzɩ 'bɩ, 'ɩn ɔ yia -kaslʋbudu zɔ 'tla. -We -Lagɔɔ 'anzɩ mɩa lɛnʋda, ɔmɔ dlɩɩ we 'nɩ gbʋzɔnʋ, 'ylaa -ylada ɔ mɩa.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Wa zia -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyaa tɩanʋ -yɔ 'sɔnʋ -gʋ, 'ɩn nɛtɛ -klolo -we -galɩa 'gbe, 'ɩn wa yia we -yɔ nyni. Wee klolo -kalɩa we 'dɛ nya wa 'yu, 'ɩn wa yia 'tla. Wa kwaa yoo yabhlo -sɛ, tɔʋn, 'ɩn -Lagɔɔ 'anzɩ yia Piɛlɩ kwesi 'bhʋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Tɔʋn, -we 'plɩa Piɛlɩ yibhelia we 'ji, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ dlɩ zɔɛ: «-Slɛɛn na yɩ we -yɔ nɩɩ, gbʋzɔnʋ -wa: Jejitapɛ ka ɔ 'anzɩ tie, 'ɩn ɔ yia 'mɩ Ewlodʋʋ 'tɩtɛ kwɛɛ -sa. Gbʋnyuu Zuifʋ pʋpalɩa na 'gbʋ, 'ɩn ɔ yi 'yaa 'mɩ -mʋʋ zɔ -sa.»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Da Piɛlɩ 'nʋa wee gbʋ 'wʋla, 'ɩn ɔ yia Zaan wa laa Malɩkɩɩ 'nyaa Maliii -buduŋwɛɛ mnɩ. Da -Lagɔnyɩma duun gbelia 'wlu, -zugba wa bhubhoe -Lagɔ ɔ 'gbʋ.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Piɛlɩ bhlɩa -buduu klolo, lubhonʋŋwnɔ wa laa Wlodʋ, 'ɩn -mɔɔ yia -bha -talɩa yi.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Ɔ yibhelia Piɛlɩɩ wɛlɩ, ɔ mɩ 'mʋna lidaa 'gbʋ, ɔ 'nɩ -budu -kalɩ. 'Ɩn ɔ -yɔ gwagwɩe yia gbaa mnɩ nyɩma tɔlʋa -ylaɛ: «Piɛlɩ mɩ -buduŋwɛɛ!»
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Sabhɛ bhaa aɩn yɩ?» 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Gbʋzɔnʋ -wa!» Tɔʋn, 'ɩn wa nɛɛ: «-Zugba ɔ zuzu -wa!»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 -Mʋʋ bhla, -zugba Piɛlɩ bhlɩa klolo -bhloo 'dɛ. Da wa -kalɩa -bha, wa 'yɩa ɔ -yɔ, 'ɩn ŋwɛgaga yia wa sʋbha.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 'Ɩn Piɛlɩ yia wa -yla sɔ 'pa, a 'mu ŋwɛ. 'Ɩn sa Jejitapɛ wlelia ɔ -kaslʋbudu zɔ, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ gba wa -yla. 'Ɩn ɔ nɛɛ 'ya wa -ylaɛ: «A gba we 'Zake -yɔ -Lagɔbhelia tɔlʋa -yla.» 'Bhie, ɔ 'tlaa, 'ɩn ɔ yia da -putu mnɩ.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Da zlɩ zlɩa, 'ɩn 'slʋja yia gbugblolu, -zugba wa yɩbhalɩa yɩbhalɩa laɛ, lɛɛ -lu ylɩ Piɛlɩa.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Ewlodʋ nɛɛ wa -talɩ ɔ da. Wa -talɩa ɔ da, wa 'nɩ ɔ 'yɩ. 'Ɩn Ewlodʋ yia waa -buduu ŋwɛkʋ -slʋja layɩbha, 'ɩn ɔ nɛɛ wa 'bha wa.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Tilɩ -yɔ Sidɔɔn -nyɩmaa lililu mɩa, Ewlodʋʋ dʋdʋ -gʋ we bhʋa. -Mʋʋ bhla, Ewlodʋ ka wa -yɔ 'cɛ 'palɩ. Wa bhlɩa wɛlɩ -bhlo, 'ɩn wa yia ɔ komii ŋwɛkʋnyɔ Blasɩtusɩ ɔ 'wʋkulu. 'Ɩn wa nɛɛ Ewlodʋ -ylaɛ: «'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ -tʋ -aɩn nyɩdɩ.»
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 'Ɩn Ewlodʋ yia wa -yla 'ylɩ zʋ. Wee 'ylɩ nynia, ɔ yia ɔ 'ŋnɩmnɩ -bana 'wʋpla, 'ɩn ɔ yia ɔ gbʋwʋbhukpe 'wʋ ladɩ. 'Bhie, ɔ yia wa -yla gbʋ lapalɩ -zejila 'wʋ.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 'Ɩn nyɩma yia 'wʋkpɩ: «-Lagɔ yabhlo mɩa dɛ gbada, -mɔɔ 'nɩ nyɩmɛ!»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, Jejitapɛɛ 'anzɩ yia Ewlodʋ bhɩtɩ, ɔ 'nɩ -Lagɔɔ 'ŋnɩ -mnɩnɩɩ 'gbʋ. 'Ɩn -mna yia ɔ li, 'ɩn ɔ yia tlɩ.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 We bhla, -zugba -Lagɔwɛlɩ -yɔ -gʋwʋlaylimanɩe mnɩ, 'ɩn nyɩma nyɛ wa 'dɛ -Lagɔ yoo.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Da Banabasɩ -yɔ Sɔlʋ bhɩa wa lubho, 'ɩn wa yia -Zeluzalɛmʋ lʋbhiti. Wa yia 'Zan Malɩkɩ 'wʋbhu, 'ɩn wa -yɔ ɔ 'sɔ yia mnɩ.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.