Atos 10

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 -Mɔ Sezalee, nʋkpasu yabhlo mɩ -mɔ, 'mɔ wa laa Kɔlʋnɛɩ. Wlɔmʋʋ 'slʋjaa 'wlu ta lʋ -slʋja glʋ gbu -zakpa -bhlo wa laa Italii -nyɩma, wa 'yugalɩnyɔ ɔ -mɩa.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Nʋkpasu -mɔnɩ, -Lagɔ ɔ zʋa -bha. 'Ɩn ɔ -yɔ ɔ -buduŋwɛɛ -nyɩma sɔ sɔa -Lagɔ. Zuifʋʋ bobabhanya duun ɔ saa 'wʋ. 'Ɩn ɔ bhubhoea -Lagɔ 'kɔmʋʋ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 'Ylɩ yabhlo nya, jibheza, lɛlɩɩ tanʋ nya, -Lagɔɔ 'anzɩ yabhlo yia ɔ 'klʋtlalɩ ɔ 'yli 'wʋ. Kɔlʋnɛɩ yia we -yɔyɩ vaa. 'Ɩn -mʋʋ yia ɔ -gbɛ pla. 'Ɩn we nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Kɔlʋnɛɩ!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ɔ ylaa -Lagɔɔ 'anzɩ tenyii, 'ɩn -nyanɩgbɔ yia ɔ -kpalɩ. Ɔ nɛɛ we -ylaɛ: «Na -Kanyɔ, lɛɛ -lu we -ma?»
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 -Ɩn tie dɛslɛɛn nyɩma -Zopee, nyɩmɛ yabhlo mɩ -bha, 'mɔ wa laa Simɔ Piɛlɩ. Wa -yɔ ɔ 'ka yi.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 -Zelibhanyɔ wa laa 'Simɔɔ, -ɔ ka -budu mɩa gumunyuu -gɔgɔ -gʋ nɩ, ɔ -gbɛ Piɛlɩ mɩa.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Da -Lagɔɔ 'anzɩ -we -laa ɔ wɛlɩ mnɩa, tɔʋn, 'ɩn Kɔlʋnɛɩ yia ɔ zɔlubhonʋnya 'sɔ -yɔ ɔ 'slʋjayu yabhlo mɩa ɔ lubho nʋda la. Nɩɩ, ɔɔ 'slʋjayu mɩa, -Lagɔ -mɔɔ zʋ 'yaa -bha.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Gbʋ -we 'plɩa, ɔ gbaa we 'bɩgʋ wa -yla weee 'bhie, ɔ yia wa tie -Zopee.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 We zlɩ zlɩa, da wa mɩa -slɔ 'yloogblʋ, 'ɩn wa mɩ -Zopee -yɔ cɩpada, -bha Piɛlɩ -gblaa -budu 'wlu . Midiii gbɛgbɛɩn, ɔ -gblaa -mɔ, 'ɩn ɔ 'ka -Lagɔ bhubhoe.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 -Slɛɛn, ŋwɔ 'bhaa ɔ, ɔ 'yɩbha ɔ 'ka li. Da wa mɩa ɔ -yla lililu pida, -bha -lu yabhlo -Lagɔ 'paa yoo yia ɔ 'yli -gʋ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ɔ 'yɩa yalɩ -yɔ ŋwɛ -kalɩda, -bha -lu yabhlo 'bhʋa -mɔ. Wee -lu mɩa, we 'wlʋ sa 'naa 'kadʋ, mʋ 'bhʋa yalɩ, nɛɛ -lu wa kpa la gwɩgwɩ -mnʋa 'yli, 'ɩn we yia kwli.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 'Ɩn nɩma weee -we kaa 'lali -mnʋa klaa, lagbizeli -nɩma klaa, we -yɔ zia weee mɩ we 'wʋ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Wɛlɩ yabhlo nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Piɛlɩ, -ɩn -sɔ 'wʋ, -ɩn 'bha, 'ɩn -ɩn 'ka li!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Nɩɩ, Piɛlɩ 'palɩa we 'bɩgʋ: «'Ao! -Ɩnnya! Na -Kanyɔ, -we ka gbʋ -wa, ɩn 'nɩa -slɔ pʋɩnkanɩmɛ -yɔ -na -gba li.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Wee wɛlɩ -bhlokpadɛ -zakpa 'sɔnʋ yia gba, we nɛɛ: «-We -Lagɔ tɩa 'wʋ 'wlalaa nɩ, -mɩ 'na 'yɩlɩ we pʋɩnkalu 'bhisa -nɩ.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 We 'plɩlɩ 'wʋ la -zakpa ta, 'ɩn wee -lu yia yalɩ lʋmnɩ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Nɩɩ, -we ɔ 'yɩa dɛ ɔ 'yli 'wʋ, we 'ji Piɛlɩ 'yɩbhaa ɔ 'dɛ la, 'lee sa -mʋʋ 'ji 'ka -mɩa? Wee bhla nɩ nya, nyɩma -wa Kɔlʋnɛɩ tiea, wa yia 'Simɔɔɔ -budu -yɔlayɩbha. Nɩɩ, -slɛɛn wa mɩ ɔ -buduu klolo ŋwɛɛ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Wa laa, 'ɩn wa yia layɩbha: «'Lee -budu nɩ ŋwɛɛ Simɔ Piɛlɩ mɩa yɩ?»
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Piɛlɩ mɩ -slɔ -we ɔ 'yɩa ɔ 'yli 'wʋ, we 'ji -gʋ 'wlukʋʋn lapʋpalɩda, -bha -Lagɔɔ Zuzu gbaa ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -talɩ, nyɩma ta mɩ -na da -talɩda.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 -Ɩn -sɔ 'wʋ, -ɩn 'sibhli la. 'Ɩn -ɩn 'na kpekeli -nɩ, -ɩn -yɔ wa 'sɔ mnɩ, -amɩ tiea wa.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Piɛlɩ 'sibhlia la, 'ɩn ɔ nɛɛ waa nyɩma -ylaɛ: «Nyɩmɛ yabhloo da a mɩa -talɩda yɩ? -Amɩ -wa. -A 'nʋ -mɔ? Lɛɛ gbʋ 'wʋ a yi -nya?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Kɔlʋnɛɩ -ɔ -wa Wlɔmʋʋ 'slʋjaa glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ nɩ, mɔ tiea -aɩn. Nyɩmɛ tɩklɩɩ -wa, 'ɩn ɔ zʋa -Lagɔ 'nʋŋwɛ. Zuifʋʋ dʋdʋ -gʋ -nyɩma weee saa ɔ zʋzɔnʋʋ 'dɩ. 'Ylɩ yabhlo nya, -Lagɔɔ 'anzɩ yabhlo yia ɔ 'tʋlʋa yi. Nɩɩ, ɔ tie -mɩ nyɩma 'wʋ. Wa la -mɩ, -ɩn yi ɔ -gbɛ, 'ɩn wɛlɩnya -ɩn 'kaa gba, ɔ 'ka we yukwli pʋlʋ.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Tɔʋn, Piɛlɩ yia wa 'wʋbhu ɔ 'lakpanya nya, 'ɩn wa yia ɔ -gbɛ -gʋ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 We zlɩɩ 'sɔnʋ zlɩa nɩ, 'ɩn wa yia Sezalee nyni. Kɔlʋnɛɩ ka ɔ -buduŋwɛɛ -nyɩma -yɔ ɔ jijli -talea la. Wa ka 'wlugbeli ɔ -budu zɔ, -zugba wa wʋ Piɛlɩ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Da Piɛlɩ nynia Kɔlʋnɛɩɩ -buduŋwɛɛ, ɔ 'ka plaa yi, -bha Kɔlʋnɛɩ yia ɔ yoo -saa. 'Ɩn ɔ yia 'wʋkwli tenyii, ɔ 'ka Piɛlɩ fʋsa, -mɔɔ 'nʋŋwɛzʋzʋe nya.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 'Ɩn Piɛlɩ yia ɔ 'wʋbhu. Ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -sɔ 'wʋ, nɩɩ, nyɩmɛ -amɩ -mɩ 'ya.»
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 'Bhie, ɔ yia gbada -tʋ Kɔlʋnɛɩ nya. 'Ɩn ɔ yia -budu zɔ pla. Piɛlɩ yia nyɩmaa -zlo -yɔyɩ 'wlugbelida.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «A -yi we 'ji nɩɩ, we se 'nɩ Zuifʋ -yla -mɩ, ɔ -yɔ -ɔ 'nɩa -Lagɔ -yi 'ka ladɩ. 'Ɩn ɔ 'nɩ we se -ka, ɔ 'ka -mɔɔ -budu zɔ pla. -Lagɔ ka 'mɩ we 'klʋslolu nɩɩ, ɩn 'na ylalɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ pʋɩnkanyɔ -yɔ titinanyɔ 'bhisa -nɩ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 We 'dɛɛ 'gbʋ, da a laa 'mɩ, 'ɩn ɩn yia yi, 'ɩn ɩn 'nɩa -gla zʋ. -We ka 'gbʋ a yia 'mɩ la, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka we 'nʋ.»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɔlʋnɛɩ yia we 'bɩgʋpalɩ: «We 'ylɩ -mnʋa nɩ, wee lɛlɩ -bhlokpadɛ nya, 'ylʋgbagbʋ lɛlɩɩ tanʋ nya, ɩn mɩ -Lagɔ bhubhoeda na 'dɛɛ -gbɛ. -Bha -bhlokpadɛ nyɩmɛ yabhlo kaa lɩlɩbana 'wʋ tlalɩa 'mɩ 'klʋ.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 'Ɩn ɔ nɛɛ 'mɩ -ylaɛ: ‹Kɔlʋnɛɩ, -Lagɔ ka -na -Lagɔɔ bhubhoe wɛlɩ -yɔŋwnu. Ɔ 'nɩ zʋzɔnʋ -we -ɩn nʋa bobabhanya -yla lɛ 'wʋdlʋ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 -Ɩn tie nyɩma -Zopee, Simɔ Piɛlɩɩ -gbɛ wa -yɔ ɔ 'ka yi. -Zelibhanyɔ wa laa 'Simɔɔ, -ɔ ka -budu mɩa gumunyuu -gɔgɔ -gʋ nɩ, ɔ -gbɛ Piɛlɩ mɩa.›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 -Bha -bhlokpadɛ ɩn tiea nyɩma, wa mnɩ -mɩ 'bʋ, 'ɩn -ɩn yia yiyigbʋ -yɔŋwnu. -A 'dɛ weee mɩ -slɛɛn -seli -Lagɔ 'yu, -a 'ka -we Nyɩmaa -Kanyɔ zʋa -mɩ ŋwɛɛ yukwli pʋlʋ.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Tɔʋn, Piɛlɩ 'bhua wɛlɩ 'wʋ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «-Slɛɛn, ɩn ka we 'jiyibheli gbʋzɔnʋ sa nɩɩ, -Lagɔ'ɔ gbɩzɩ nyɩma 'wʋ.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nɩɩ, wɛlɩɩ -gnʋ -bhlo -bhlo 'wʋ, nyɩmɛ -ɔ zʋa -Lagɔ 'nʋŋwɛ, 'ɩn ɔ nʋa gbʋ tɩklɩɩ lɛ, mɔ nanɩa -Lagɔ dʋdʋ.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 -Lagɔ ka ɔ wɛlɩ Izlaɛlɩnyɩma yoo 'pa. Nɩɩ, wɛlɩ -zɔnʋ -wa. 'Ɩn -Zezu Klisɩɩ 'gbʋ, -a 'ka 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ 'yɩ -Lagɔɔ -gbɛ. Ɔɔ -Zezu -wa nyɩma weee -Kanyɔ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Bhla -we nya 'Zan *-Batisɩ gbaa nyɩma -yla: ‹A yi, ɩn 'ka aɩn batizee›, we bhla wee wɛlɩ -mɩnɩ dɩa gwe Galilee. 'Ɩn, -mʋʋ 'bɩgʋ, -we nʋa lɛ Zudee -dʋdʋ -gʋ da weee, amɩaa 'dɛ -yi we 'ji.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Sa -Lagɔ ŋwnaa Nazalɛtɩyu -Zezu Zuzu 'Pʋpaa 'tɩtɛ nya, a -yi we 'ji. Sa -Zezu 'plɩlɩa dʋdʋ weee -gʋ gbʋzɔnʋʋ lɛnʋe nya, 'ɩn sa ɔ jipea nyɩma weee -wa *'Kuzu mɩa 'klɩyɩe 'wʋpalɩda, a -yi 'ya -mʋʋ 'ji. -We ka gbʋ -wa, -Lagɔ -yɔ ɔ 'sɔ mɩ.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 «-We weee ɔ nʋa lɛ Zuifʋʋ dʋdʋ -gʋ -yɔ -Zeluzalɛmʋ, -amɩa mɩ we dayɩnya nya. Wa ka 'ya ɔ 'bha ɔ *su -gʋ lakʋlʋe nya.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Ɩn 'ylɩ 'sɔ we taa zlɩ, -Lagɔ yia ɔ 'wʋbhu tlɩtlɩnya lʋ. 'Ɩn ɔ yia we lɛnʋ, ɔ 'ka -amɩa ɔ tietienya 'klʋtlalɩ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 We 'nɩ nyɩma weee 'yɩ ɔ, -amɩa -Lagɔ -saa -bha 'cɩn ɔ gbʋʋ dayɩnya nya, -amɩa -wa. Da -Lagɔ 'bhua ɔ 'wʋ tlɩtlɩnya lʋ, -amɩa -yɔ ɔ lia, 'ɩn -a -yɔ ɔ yia 'ma.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 -Zezu nɛɛ -aɩn -yla, -a gba -Lagɔgbʋ nyɩma -yla, 'ɩn -a gba nɩɩ, 'mɔ -Lagɔ palɩa la, ɔ 'ka tlɩtlɩnya -yɔ 'yliyɔganyaa -yɔgbʋ 'wʋbhu.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya weee ka ɔ gbʋʋ dayɩgbʋ gba. Wa nɛɛ: ‹Nyɩmɛ -ɔ -ka -Zezu dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn -Lagɔ tɩa -mɔɔ -yɔgbʋ 'wʋ, -Zezuu 'ŋnɩɩ 'tɩtɛɛ 'gbʋ.› »
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Bhla -we nya Piɛlɩ mɩa gbada, -wa mɩa ɔ wɛlɩ yukwli pʋlʋda, 'ɩn Zuzu 'Pʋpa yia wa -gʋ lasibhli.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Zuifʋʋ -Lagɔnyɩma -wa -yɔ Piɛlɩ 'sɔ nɔa, -maa 'yɩa we -yɔ nɩɩ, -Lagɔ ka -wa 'nɩa Zuifʋ Zuzu 'Pʋpa -gʋ lamneni, 'ɩn ŋwɛgaga yia wa sʋbha.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 'Ɩn -Lagɔnyɩma yia waa nyɩma ŋwɛɛ wɛlɩ -putunya 'nʋ, -zugba wa mnɩnɩ -Lagɔɔ 'ŋnɩ 'kadʋ.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 'Ɩn Piɛlɩ nɛɛ: «Nyɩma Zuzu 'Pʋpa 'sibhlia -gʋ la -aɩn 'bhisa, -a mneni -a 'ka gba wa 'na batizeli wa 'nyu nya -nɩɩ?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 'Ɩn Piɛlɩ nɛɛ, wa batizee wa -Zezu Klisɩɩ 'ŋnɩ nya. 'Ɩn wa 'dɛ weee nɛɛ Piɛlɩ -yla, ɔ -yɔ wa 'sɔ -tʋ 'ylɩ sanɩmɛ nya.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.