Apocalipse 6
Godiha̱ Ta̱ Bolofe̱i̱ (KXW) vs NVT
1 Kegemo͡u, Wai Sipsip Wili kaha̱ kuguo folou kuolo͡u ma̱i̱ sasafe̱i̱ ke̱ kusioumo͡u, fi̱bo͡u bi doso͡u yosi kege kedia̱ tano͡u taha̱ na̱ haguayede tobo͡u mo͡u dugu. E̱ ta̱ uwobe dibie ta̱ saga̱i̱ du.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Kege tobo͡u mo͡u, o ta toubo͡u ta wai hos fo̱ degei kaha̱ tageto͡u duwomo͡u hagumo͡u, e̱sol o taha̱ e̱moko͡u hiye o heti ke̱ ne̱i̱mo͡u, e̱ heti ke̱ ka̱mo͡u, o ko͡u biyama wini degeiye idi saga̱i̱ kege ilemo͡u, su̱do biyama wini degegai.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Kegemo͡u, Wai Sipsip Wili kaha̱ kuguo folou kuolo͡u ma̱i̱ sasama ke̱ kusioumo͡u, fi̱bo͡u bi sasama kaha̱ na̱ haguayede tobo͡u mo͡u,
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 o ta wai hos we̱i̱ degei kaha̱ tageto͡u duwomo͡u hagumo͡u, e̱sol o taha̱ e̱moko͡u sa sibige̱ o sasa̱i̱ kedia̱ bologua̱do daladi midiho̱ ke̱ akoguba, dio͟͡usie yogo wouba wouba demabadomo͡u nele̱ hiyedo ne̱i̱. Dabai ke̱ degele aweki sasado, me̱ bolo̱u̱ ke̱ne ne̱i̱.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Kegemo͡u, Wai Sipsip Wili kaha̱ kuguo folou kuolo͡u ma̱i̱ koma̱ ke̱ kusioumo͡u, fi̱bo͡u bi koma̱ kaha̱ na̱ haguayede tobo͡u mo͡u, o ta tefegadi bi toubo͡u kaha̱ wai hos dosogo̱ degei kaha̱ tageto͡u duwomo͡u hagumo͡u,
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 fi̱bo͡u bi doso͡u yosi kege kedia̱ dalagua kilege ta̱ uwo ta ko͡u gue tobo͡u mo͡u du, na̱ ile, ne̱ dabai degeiba, o sasa̱i̱ dio͟͡u hegie hiyedo degele ile. Kegeba, dabai o kedia̱me sele hiye ta molo͟͡u mei. Dabai sawisiei tano͡u tano͡u degeli kaha̱ selebe hiye mei, o͡u sai tano͡u fe̱i̱ mamo͟͡u de, segei sai kamadiano͡u mamo͟͡u de dele saga̱i̱ dugulo. Ke̱no͡u si, na̱ hebe olivbo͡u, hebe wainbo͡u be makoda.
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Kegemo͡u, Wai Sipsip Wili kaha̱ kuguo folou kuolo͡u ma̱i̱ doso͡u ke̱ kusioumo͡u, fi̱bo͡u bi doso͡u kaha̱ na̱ haguayede tobo͡u mo͡u,
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 o ta e̱ hu̱be Todi ke̱ wai hos biye degei kaha̱ tageto͡u duwomo͡u hagumo͡u, o ta, e̱ hu̱be Tofigiei Kedia̱ Sa, e̱ne o Todi sesele hagumo͡u, e̱sol o taha̱ diliemoko͡u hu̱ hiyedo ne̱i̱, sa ilo tano͡u taha̱ o sasa̱i̱ olo͡u fe̱i̱ woma mei degemabadomo͡u. Dilie aweki me̱ bolo̱u̱ kaha̱ o sasa̱i̱ ilo kele wouba tofigile ile. Dilie degeye o sasa̱i̱ ilo kelebe hegieye tofigile, ilo kelebe doye tofigile, ilo kelebe si̱ soye wouba tofigile. Haba sa ilo olo͡u fe̱i̱ kamadia kege o sasa̱i̱be bolo̱ dalaguale.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Kegemo͡u, Wai Sipsip Wili kaha̱ kuguo folou kuolo͡u ma̱i̱ hou ke̱ kusioumo͡u, o sasa̱i̱ afu damale̱yodema Godiha̱ ta̱ hili̱gedo tolo͡u mo͡u hehegile idi kaha̱ dowoye woumo͡u tofigiei kedia̱ fi̱ olo͡u fe̱i̱be Godiha̱ dou moso̱ hayedu dalaguamo͡u dugu.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Tei fi̱ kedia̱ hili̱gedo ko͡u gue tobolo͡u i, Wolo͡u Daladi Hiye O, na̱me bolo̱do. Na̱ degeleyodei ke̱me na̱ degeleno͡u. Sa sibige̱ o sasa̱i̱ ei woumo͡u tofigiei kedia̱me koboge ta̱ sama, hebe kasaga̱i̱ ke̱ dia̱moko͡u toto nele̱?
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Kege tobo͡u mo͡u, e̱sol o taha̱ dia̱moko͡u yukuei fo̱ degei ke̱ ne̱mamo͡u tobou, ni̱ tafe̱i̱ dia dalama. Ni̱ mogo dia̱bo͡u, Godiha̱ dabai degele idi o sasa̱i̱ ilo kedia̱bo͡u olo͡u fe̱i̱, ho oe ni̱ woumo͡u tofigiei saga̱i̱ kege, dia̱ne Godiha̱ maka degei saga̱i̱ kege olo͡u fe̱i̱ wouba tofigieiba, hobo͡u ni̱ kafei kaha̱ hebe ke̱ ho o kedia̱moko͡u nele̱.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Kegemo͡u, Wai Sipsip Wili kaha̱ kuguo folou kuolo͡u ma̱i̱ wala̱i̱ ke̱ kusioumo͡u, gigima hiyedo hagumo͡u, aso̱ dosogo̱ degemo͡u, sa hulia̱ degeimo͡u, oguo we̱i̱ degemo͡u, kafei saga̱i̱ degeimo͡u dugu.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Haba kuidiho̱ agudileto͡u dalaguadi ke̱ne mihi̱ko͡u tigilema̱ fiyasigeimo͡u dugu, wiye hebe kiyou kolo we̱i̱ degeli mei ke̱ gasei saga̱i̱ degeimo͡u dugu.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Agudione, kiata tigadi saga̱i̱ kege tigama mei degeimo͡u dugu. Sa sibige̱ kuoko͡u be, bito̱u̱bo͡u, to̱ tibi sabo͡u olo͡u fe̱i̱ awalemo͡u, dio͟͡u die timo͡u to͡u fofo͡u gueimo͡u dugu.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Kegegoumo͡u, sa sibige̱ o sasa̱i̱ olo͡u fe̱i̱ kama fosigei. Sa sa o sasa̱i̱ wolo͡u dalaguadi hiye obo͡u, hiye o kedia̱ sisigo̱bo͡u, ami o wolo͡u dalaguadi hiye obo͡u, selebo͡u obo͡u, hu̱bo͡u obo͡u, bose obo͡u, dabai degele idi obo͡u olo͡u fe̱i̱ kedia̱ bito̱u̱ko͡u fosige ya ulouya, sala̱haiya koko͡u ya mogogou duwoguamo͡u dugu.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Dia̱ duwoguali, ko͡u gue tobolo͡u imo͡u dugu, bito̱u̱bo͡u bogobo͡u ni̱ge Hiye O, duwodi bolo̱do koto͡u duwodibo͡u, Wai Sipsip Wilibo͡u dilie eimoko͡u gofo͟͡u dege haguasieiye domo͡u, ni̱ge ei dio͡u guoba wo̱mogo͡u dalaguamabeede tobolo͡u imo͡u du.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Yobe, ifibe uwage sawisiei, Godibo͡u Wai Sipsip Wilibo͡u dilie gofo͟͡u hiyedo degeba, eimoko͡u hebe kasaga̱i̱ ke̱ ne̱i̱ba, tofigile kaha̱ degemo͡u.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.