Romanos 7

TAFO AYO (KXF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aaya, e'e á 'e wusœ awa akwa, 'e wusœ nœ adœke awa akwa sœ dœ gbɔgbɔ pa azœ dœ azu kolœ dœ ɔlɔ á a sœ dœ soro.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ɓata tœ awo uzu, awa akwa pa adœke œdœ yakoshe kœtshutshu nene, yashenœ lili kœpara anga angbɨ yakoshe nene. Œ kœsœ adœke yakoshe tshu yeka á yashe totœ œ wuta tshakudu awa akwa asœmœ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Œ kœsœ adœke yakoshe sœpe dœ soro á tshe katœ ye tɨ á kpa para anga angbɨ yakoshe, endje pa adœke tshe mbœrœ angba budu. Kashe akɔnœ kœtshu dá tshe wuta tshakudu awa akwanœ. Á tshe kœpara anga angbɨ yakoshe, endje pa adœke tshe mbœrœ angba dœ yakoshenœ asœmœ nene.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Aaya, œ sœ ndje awa bale mbœrœ 'e. Ɓata á Kristu tshu lima, 'e tshu awa bale dœ she yé awa akwa kpa sœsœ dœ gbɔgbɔ pa 'e nene. Ngɔngɔ asœke, 'e ngbɔɓatœ 'e dœ Kristu á Ndjaba shé she lœ akuzu asœmœ. Atamœ œ li adœke a zu leyɔ fœ Ndjaba.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Mbœrœ lɔkɔ á a sœpe lima lœ ɔkɔ, ekpe gbetshelœ lœ awa nœ awa akwa sœ lima kœmbœrœ akwa lœ undu azœ djigi adœke a zu leyɔ fœ kuzu.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Kashe ngɔngɔ asœke, a kpa dœ́dœ́ akanga nœ awa akwa nene, a wuta ɓata azu á endje tshu ɓalima tœ upu nœ awa akwa. Ataa, a kpa mbœmbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ kœro manda ongboro mbeti nene, kashe a mbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ tafo awa kwa nœ Ɨshirɨ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Atamœ a kpa pa koto o? Awa akwa kœdœ ekperœ a? Œ sœ ataa bale nene. Kashe awa akwa dá yisœ ekperœ fœ mœ. Ataa, mœ wu má ndje lima œsœ egerœ lɔsu nene œdœ awa akwa kœpa fœ mœ nene adœke: «Sœsœ dœ egerœ lɔsu nene.»
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Yé mbœrœ awa akwa, ekperœ za awa fœ mœ kœza lɔsu mœ ga tœ tshelœ aka egerœ lɔsu kɔ lœ awa nœ awa o'o. Gbambanœ nene, œdœ awa akwa kœgugu nene, ekperœ tshu ye.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Utshunœ lima adœke awa akwa wuta, mœ sœ lima dœ soro. Yé ɔlɔ á awa o'o na, ekperœ gbɔ soro,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 yeka á e kuzu ga pa mœ. Ataa, awa akwa á li má lima adœke œ za soro fœ mœ, œ kpa e kuzu ga pa mœ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Gbambanœ nene, ekperœ gbɔ awa kœfara mœ lœ awa nœ awa o'o yé, lœ awa nœ ye, œ za kuzu ga pa mœ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Atamœ, awa akwa sœ yerœ yé awa o'o sœ yerœ, ndjii œdœ pe dœ ɔtshɔnœ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Ataa ɔtshɔrœ li kœwo uzu a? Œ sœ ataa bale nene. Kashe ekperœ dá wo mœ, œtœnœ dá matœ ye ngbɨɨ. Tshe za œrœ á sœ dœ ɔtshɔnœ á fa tœ kuzu. Œ yindœ kœpa adœke, ekperœ sœ kœmatœ ye tœ egerœnœ kœropanœ dœ tœ ye.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 A wusœ nœ adœke awa akwa kœdœ ɨshirɨ kashe œmœ kœdœ uzu nœ ɔkɔ, endje ka mœ ɓata kanga nœ ekperœ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Mœ wuwusœ ádá œrœ á mœ sœ kœmbœrœ tœnœ nene. Œrœ á mœ gbe kœmbœrœ tœnœ, mœ sœsœ kœmbœrœ œtœnœ nene yé œneke á mœ sœ kœyiangba nœ, mœ sœ kœmbœrœ œtœnœ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Andaa œdœ œneke á mœ yiyindœ nœ nene, mœ kœsœ kœmbœrœ œtœnœ, mœ sœ awa bale dœ awa akwa yé mœ yindœ nœ adœke awa akwa sœ dœ ɔtshɔnœ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Œ dœ́dœ́ mœ dá sœ kœmbœrœ ataa nene, kashe ekperœ á sœ lœ mœ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Gbambanœ nene, mœ wusœ nœ adœke lœ mœ – mœ yindœ kœpa adœke lœ ɔkɔ mœ – ɔtshɔrœ sœsœ lœ mœ nene: kœgbe kœmbœrœ ɔtshɔrœ sœ zœ kashe kœza ga tœ akwa gugu nene,
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 mbœrœ ɔtshɔrœ á mœ gbe dœ tœnœ, mœ sœsœ kœmbœrœ tœnœ nene, yé ekperœ á mœ gbegbe dœ tœnœ nene, mœ sœ kœmbœrœ tœnœ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Andaa, œdœ mœ kœsœ kœmbœrœ œrœ á mœ gbegbe dœ tœnœ nene, œ dœ́dœ́ mœ dá sœ kœmbœrœ tœnœ nene, kashe ekperœ á sœ lœ mœ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Mœ sœ kœgbɔ awa akwa asœke: œmœ á mœ sœ kœyindœ kœmbœrœ ɔtshɔrœ, mœ sœ kolœ dœ gbɔgbɔ ndœ kœmbœrœ ekperœ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Gbambanœ nene, ɓa tœ lɔsu mœ, mœ sœ dœ yanga awa akwa nœ Ndjaba,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 kashe ɓa lœ undu mœ, mœ sœ kœwu angbɨ awa akwa á sœ kœnga koshe dœ awa akwa neke á kœwusœrœ nœ mœ yindœ nœ yé œ i mœ ɓata kanga nœ ekperœ á sœ lœ mœ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Œmœ kœdœ adja ayi oyo! Œɗe dá vwara mœ lœ ɔkɔ á sœ kœvwi mœ ga lœ kuzu asœke a?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 A gi mershe fœ Ndjaba lœ awa nœ Yisu Kristu, Gbozu nœ azœ!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.