Mateus 8
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Yisu sœ lima kœtara kaga gu tœnœ yé ukpulu azu sœ kœna manda ye.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Yé anga ayi boroma bale gitœ ye ndoo dœ she œ gote ga utshu ye, œ pa adœke: «Gbozu, œdœ ɓœ kœyindœ nœ, ɓœ mbœrœ adœke mœ wuta yerœ.»
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Yisu yi kane ye, œ goro she yé œ pa adœke: «Mœ yindœ nœ adœke ɓœ wuta yerœ ye.» Petœ œsœnœ, tshe wuta yerœ lœ boroma nœ ye.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Yé Yisu kœpa fœ she adœke: «Mesho! Papandœ nœ fœ uzu bale nene. Kashe gu œ matœ zœ fœ nganga Ndjaba yé œ to tokóró ɓata á Moyize pa lima ndœ nœ, mbœrœ kœma fœ azu kɔ adœke ɓœ wuta yerœ ye.»
4 Então Jesus lhe disse:
5 Lɔkɔ á Yisu sœ lima kœli ga lœ Kaparnawumu, anga gbozu tshapa aturugu tshelœ Roma na ndoo dœ she œ kɨ fœ she
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 adœke: «Gbozu, ayi akwa nœ mœ lo ɓa sœnda, ada ye tshu tshakudu ye yé tshe sœ kœwu oyo tɔpanœ kpuru.»
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Yisu pa fœ she adœke: «A gu dœ́ mœ she she.»
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Kashe gbozu tshapa aturugunœ gi adœke: «Gbozu, mœ sœsœ ɓata azu á ɓœ li anda nœ endje nene. Œdœ ɓœ kœyindœ nœ, pa kolœ o'o bale, ayi akwa nœ mœ œ she ye.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Gbambanœ nene, œmœ ndje, mœ sœ dœ agbozu tshapa mœ yé mœ dœ́ ndje gbozu tshapa aturugu. Œdœ mœ kœpa fœ anga bale adœke: “Na”, ngbewo tshe na. Œdœ mœ kpa kœpa fœ anga adœke: “Na ga mœ”, ngbewo tshe na ga ndœ mœ. Yé œdœ mœ kœpa fœ anga ayi akwa nœ mœ adœke “mbœrœ œneke”, ngbewo tshe mbœrœ.»
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Lɔkɔ á yisu dji o'o á gbozu tshapa aturugu sœmœ pa, tshe katœ ama ye tɨ ɔsɔ œ pa fœ azu á endje sœ lima kœna manda ye adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e dœ adjapu adœke, mœ gbɔgbɔ anga mara kœyindœrœ asœke ndœ anga uzu bale lœ Israyele nene.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Mœ sœ kœpa ndje fœ 'e adœke, azu ndjoro œ to ɓa tœ osho á ɔlɔ œ wuta tœnœ œdœ ɓa tœ osho á ɔlɔ œ li tœnœ, yé œ gbɔ osho kœsœ ɓa pa ndaba ɓa lœ Ogo gbozu nœ tshalafo awa bale dœ Abrayamo, dœ Izaka œdœ pe Yakobo.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Kashe endjeneke á li ma lima adœke endje kœli ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, endje vwi endje ga lœ ubu osho ɓa shu. Yé ɓa zœ, endje kɨ œ zɨ tshelœ daji endje.»
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Yé Yisu kœpa fœ gbozu tshapa aturugunœ adœke: «Gu ga ndœ zœ, Ndjaba mbœrœ œneke á ɓœ yɔndœ nœ liaka kœyindœrœ nœ zœ ye.» Yé kolœ dœ ada ɔlɔnœ asœmœ, ayi akwa nœ gbozu tshapa aturugu she ye.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Manda nœ, Yisu na ɓa lœ anda nœ Petro, œ gbɔ ayi mbeyanœ, tshe lo ga atɨ dœ koɓa biwa.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Tshe za kane ye, yé koɓa biwanœ katœ ye yé. Ayi mbeya Petro áafo œ tetœ kœmbœrœ akwa fœ Yisu.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Dœ lɔndɔ á ɔlɔ li, endje na dœ azu ndjoro á ekpe ɨshirɨ sœ pa endje fœ Yisu. Tshe gɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa azunœ asœmœ dœ o'o ama ye, yé œ she ndje anga aayi koɓa kɔ.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Tshe mbœrœ lima ataa mbœrœ o'onœ á Isaya ayi kœgbara o'o nœ Ndjaba pa lima kœmbœrœtœ endje. Tshe pa lima adœke: «Œshe dá ko gbakɨndɨ nœ azœ yé á ko koɓa nœ azœ ga pa ye.»
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Lɔkɔ á Yisu wu ukpulu azu á endje ndɨvwɨrɨ lima she, tshe za o'o fœ ayambarœ nœ ye adœke œne zu ɓa ɨtshi egerœ ungu adanga.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Anga ayi kœyisœ awa akwa gitœ ye ndoo œ pa fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, mœ na manda zœ tœ osho kɔ á ɓœ na tœnœ.»
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Yisu gi fœ she adœke: «Angbangewo sœ dœ anda nœ endje ɓa lœ ɔshɔ, yé ayanu sœ ndje dœ koma endje ɓa lafo, kashe Gbolo nœ uzu gugu dœ osho kœlo tœnœ nene.»
20 Jesus respondeu:
21 Anga yambarœ nœ Yisu bale pa fœ she adœke: «Gbozu, za awa fœ mœ, mœ na œ shi aba mœ utshunœ yekane.»
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Yé Yisu kœgi fœ she adœke: «Na manda mœ, yé œ katœ akuzu endje shi akuzu nœ endje.»
22 Jesus respondeu:
23 Yisu ɔ ga lœ agba yé ayambarœ nœ ye ro awa bale dœ she.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Ngbangi atake, ndavuru yugu za gu tœnœ kpɨkpɨkpɨ pa egerœ ungu adanga, lokonœ na yé ungu yi lima kœtu ga lœ agba. Kashe Yisu lo lima œnœ ye yé.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Ayambarœ gitœ endje ndoo dœ she, á jo she lœ olo dœ kœpa dœ ɔgbɔ adœke: «Gbozu, she azœ kane! A tshu ke a!»
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Yisu gi fœ endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e sœ dœ awaa? Kœyindœrœ nœ 'e sœ teasho! Yé tshe kœaafo á kœra yugu œdœ egerœ ungu adanganœ, osho kœyi tá.»Yisu ra yugu|src="WA03848b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="8.26"
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Azu kɔkɔ kɨtœ œsœnœ yé œ sœ lima kœpa adœke: «Uzunœ asœke kœdœ ɗe? Tshe sœ kœpa o'o fœ yugu œdœ fœ ungu yé œ sœ kœdji o'o ama ye!»
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Lɔkɔ á Yisu yi kumu ye ɓa atshi egerœ ungu adanga, ɓa lœ ogo nœ Agadaraye, azu bisha á ekpe ɨshirɨ sœ pa endje to ɓa pa udu yé œ na gu tœnœ ga ndœ ye. Endje nga lima waa dœ mara adœke uzu bale œ li kœsɔ dœ awanœ asœmœ nene.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Endje tetœ kœta rawa adœke: «Yisu Gbolo nœ Ndjaba, ɓœ yindœ kœmbœrœ œrœ gaɗe tœ 'a a? Ɓœ na ɓa ke kœgaga kumu 'a a? Olo nœ 'a lili damba nene.»
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Andaa egerœ ukpulu akɔso sœ lima kœpara kœzɨrœ ndoo kpœmœ.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Aekpe ɨshirɨnœ dɨ tshelœma endje fœ Yisu adœke: «Œdœ ɓœ kœyindœ kœgɔrɔ 'a, vwa 'a, 'a li ga lœ ukpulu akɔso asœ.»
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Yé Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E na zœ!» Endje wuta lœ azu asœmœ yé œ na œ li ga lœ akɔso. Ngbewo akɔso sœmœ ndjoro to ɓa pa kaga 'uru 'uru 'uru dœ ɔrɔ tra tœnœ œrrr ga la egerœ ungu adanga, yé œ nduru kɔ ye.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Azu á endje sœ lima kœgbɔndœ akɔsonœ kpa ye. Endje kpagu ɓa lœ ongbo œ mɨndœ œrœ kɔ á mbœrœtœ endje ga tœ azu sœmœ bisha á ekpe ɨshirɨ sœ pa endje fœ azu.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Yé azu tshelœ ongbonœ para kɔkɔ wuta kœgbɔtœ endje dœ Yisu. Lɔkɔ á endje wu she, endje kɨ fœ she adœke tshe gitœ ye lœ ogo nœ œne ye.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.