Hebreus 11

TAFO AYO (KXF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kœyindœrœ kœdœ mara á uzu gbɔ dœ œrœ neke á tshe za lɔsu ye ga pa nœ, œtœnœ kœdœ mara kœwusœ adja œrœ neke á uzu œ wu dœ ala ye nene.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Ndjaba ma lima o'o tœ upu nœ anga azu utshunœ mbœrœ kœyindœrœ nœ endje.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Lœ awa nœ kœyindœrœ, a sœ kœwusœ nœ adœke Ndjaba mbœrœ tshapashɔ dœ o'o ama ye. Ataa, œrœ para á a sœ kœwu tœnœ, œ to lœ neke á a wu nene.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Abele to ɔtshɔ tokóró fœ Ndjaba kœropa œnœ Kayina. Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba ma she adœke, œshe kœdœ uzu á tshe sœ ndjii. Gbambanœ nene, Ndjaba ma ngbɨ adœke œne yindœ kœtorœ nœ ye. Mangba kœyindœrœ nœ ye, ataa tshe tshu gbaa, tshe sœpe kœpa o'o zœ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Enoke wuwu kuzu dœ ala ye nene yé endje gbɔgbɔ she nene. Ndjaba za she gutœnœ ga lafo ga ɨndɨrɨ ye; yé utshu nœ kœɔ she ga lafo, endje ma lima o'o tœ upu nœ ye adœke tshe ga lima tœ ala Ndjaba.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Andaa œdœ uzu kœgugu dœ kœyindœrœ nene, tshe ga tœ ala Ndjaba nene. Gbambanœ nene, uzu neke á tshe yindœ kœna ga ndœ Ndjaba, œ li adœke tshe yindœ nœ adœke Ndjaba sœ zœ, yé tshe sœ kœgi tshangba œrœ fœ azu á endje sœ kœpara she.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Nowa dji lima o'o ama Ndjaba lɔkɔ á tshe ma œrœ á mbœrœtœ endje bala mbatsha fœ she. Nowa za o'onœ dœ ádá yé œ mbœrœ egerœ agba ndœ kœshe azu tshelœ bɨngɨ nœ ye. Ataa, tshe wa ɔgbɔ ngbanga ga pa azu nœ tshapashɔ yeka á wuta lima uzu ndjii tœ ala Ndjaba mbœrœ kœyindœrœ.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Abrayamo dji lima Ndjaba á tshe e she kœna ga lœ ogo á tshe pa lima ndœ kœza tœnœ fœ she. Abrayamo katœ ogo ye tɨ ndœ kœna ga tœ osho á tshe wuwusœ nœ nene.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Abrayamo na kœsœ ɓata gene ɓa tœ osho á Ndjaba pa tœ nœ fœ she. Tshe sœ lima kœlo sœnda gbanda tande bale dœ Izaka œdœ Yakobo á o'onœ á Ndjaba pa lima ndœ nœ, sœ ndje mbœrœ endje.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Gbambanœ nene, Abrayamo sœ lima kœkate ongbo neke á sœ dœ kiti anda ndjoro, á Ndjaba dœ tœ ye dœ ayi kœyisœ mara kœmɔ tœnœ œdœ ayi kœmɔ tœnœ.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Sara ndje, ataa ungu nœ kœzu agbolo ro lima ye, tshe zu lima gbolo mbœrœ á tshe za Ndjaba tœ uzu á tshe yayapa o'o ama ye nene.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Mbœrœ tœnœ ndje ataa, uzu bale á tshe ndo dœ kuzu, zu azu ndjoro á endje sœ ɓata angerepe ɓa lafo dœ pe mindu tœ ama egerœ ungu á endje li kœdɨ tœnœ nene.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Lœ awa nœ kœyindœrœ, azu para á endje tshu lima, endje gbɔgbɔ lima œrœ á Ndjaba pa tœnœ fœ endje nene. Kashe endje wu lima œtœnœ œ yindœ nœ lœ ɨngɨrɨnœ yé œ wusœ nœ adœke œne kœdœ agene œdœ aayi kœna ana pa ɔshɔ.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Gbambanœ nene, azu á endje pa mara o'o ataa, sœ kœma ngbɨ adœke œne sœ kœpara ogo nœ œne.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Yé œdœ endje kœsœ kœgbe dœ ogo á endje to lima lœnœ, endje kwa má tœ endje ga zœ ye.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Dœ adjapu, endje sœ lima kœpara ogo á ga dopanœ, ogo ɓa lafo. Mbœrœ tœnœ ataa, Ndjaba sœsœ dœ tshula adœke endje e œne Ndjaba nœ endje nene; yé tshe guma ongbo bale fœ endje.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Ndjaba wu lɔsu Abrayamo, tshe za gbolo nœ ye Izaka tœ tokóró, tshe za gbolo nœ ye tshebabale, andaa Ndjaba pa lima tœ œrœ fœ she.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Yé Ndjaba pa lima fœ she adœke: «Lœ awa nœ Izaka dá ɓœ gbɔ bala aata zœ á mœ patœ endje fœ ɓœ.»
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Abrayamo sœ lima kœpa adœke Ndjaba li kœshe she uzu lœ kuzu. Mbœrœ tœnœ ataa, tshe wu lima gbolo nœ ye ɓata uzu á tshe she lœ kuzu.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Lœ awa nœ kœyindœrœ ndje, Izaka to kane ye ga pa Yakobo dœ pe Ezawu ndœ tshambatsha.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Yakobo ndo ndœ kœtshu tœnœ, œ to kane ga pa agbolo nœ Yozefu bale dœ bale yé œ gote dœ kœtra kumu ye ga tœ mato tshɔngbɔlɔ, yé á donga Ndjaba.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Lœ awa nœ kœyindœrœ, ndoo dœ olo kuzu Yozefu, tshe gbara o'o tœ upu nœ kœwuta agbolo Israyele lœ Ezipito yé œ za awa o'o tœ mara á endje mbœrœ dœ ngbabi ye.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Moyize, manda kœzu she, abanœ dœ ayinœ za lima she yiwatœ nœ manda yapu votɔ mbœrœ endje wu lima kœga nœ gbolo nœ endje, yé endje sœsœ lima dœ awa awa o'o nœ gbozugo nene.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Lœ awa nœ kœyindœrœ, lɔkɔ á Moyize wuta gbozu, tshe vwara lima tœ ye adœke endje e œne gbolo nœ yawuru nœ Farawo.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Tshe yi lima ndœ nœ adœke œne wu oyo awa bale dœ azu nœ Ndjaba, yé œ vwaratœ ye tœ œsœ nœ kœsœ lœ yanga nœ ekperœ á œndœ nœ œ dɨ nene.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Tshe wu lima kœyiangba Kristu ɓa ndœ ye ɓata kœgbɔrœ ndjoro á rosœ kœgbɔrœ nœ Ezipito; gbambanœ nene, tshe ko lima ala ye ga pa kœgbɔ bala œrœ tshangbanœ.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Lœ awa nœ kœyindœrœ, tshe katœ Ezipito tɨ œ kpakpa awa oko nœ gbozugo nene, yé tshe shi gbɨ ɓata uzu á tshe sœ kœwu Ndjaba á endje sœsœ kœwu she nene.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Lœ awa nœ kœyindœrœ, tshe mbœrœ lima angbo Pake dœ azu Israyele, yé œ pa fœ endje adœke endje dja indji agea ga pa manda nœ endje mbœrœ andjelu nœ kœwo azu kœro, á kœwowo aeya agbolo yakoshe nœ endje nene.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Lœ awa nœ kœyindœrœ, azu Israyele zu lima egerœ odoro ungu ɨngbɨrɨ ɓata ɔɔrɔ osho, yé azu Ezipito yi lima ndœ kœzu manda endje yeka á ungu su ga pa endje kpɔlirɔ.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Azu Israyele fa lima dje ɨndɨrɨ gbagba Yeriko manda olo mindu dœ bisha (7) yeka á kavwa.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Lœ awa nœ kœyindœrœ, Rahabe, yashe gugatɨ tshutshu lima awa bale dœ azu á endje vwaratœ endje ndœ kœdji Ndjaba nene, mbœrœ tshe za lima osho kœsœ fœ agene á endje na kœwu osho utshunœ yeka á kœgu kœvatɔ nœ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 O'o gaɗe dá mœ kpa pa a? Mœ sœsœ dœ lɔkɔ ndjoro ndœ kœpa o'o tœ upu nœ Jedeyo, Barake, Samesone, Jefete, Davidi, Samwele dœ pe aayi kœgbara o'o nene.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Mangba kœyindœrœ, endje gbɔ lima tœ osho nœ anga azu ogo, endje za lima o'o nœ kœsœ ndjii ga tœ akwa, endje gbɔ lima œrœ á Ndjaba pa tœnœ fœ endje ye, endje i lima ama amuru ga tœnœ;
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 endje ru lima gbɔgbɔ nœ owo, endje she lœ kuzu ɨngɨrɨ yakamba, endje á endje sœ lima dœ koɓa she dœ ɔtshɔnœ, endje sœ lima dœ gbɔgbɔ lœ koshe, endje gɔrɔ lima angbɨ aturugu.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ayashe wu lima azu nœ endje á endje tshu, kœkwa dœ soro.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Ayingba endje sœ lima kœmɔ endje dœ kœɓi endje dœ ndjapa, kœi endje dœ djingiri dœ kœko endje va ga lœ anda kánga.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Endje ve lima endje dœ badja á wo endje, œ wa tshelœ anga endje dœ sii, œ wo anga endje dœ ɨngɨrɨ yakamba, endje sœ lima kœlo djezœ ngbangbangba, endje verœ lima ɔkɔ apata too œnœ ayaburu; endje gugu lima dœ œrœ nene, endje sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ endje, endje sœ lima kœwu oyo waa,
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 endje á tshapashɔ gaga dœ endje nene. Endje sœ lima ɓa lœ kpagagasho œdœ ɓa pa kaga, endje sœ lima ɓa lœ ɔngɔ badja dœ pe ɓa lœ gorokpa.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Endje kɔ, endje ma o'o tœ upu nœ endje mangba kœyindœrœ nœ endje, kashe endje gbɔgbɔ œrœ á Ndjaba pa lima tœ nœ nene.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Yé Ndjaba kpa guma lima sœ œrœ dœ ɔtshɔnœ kœrosœ nœ fœ azœ, œ li adœke azœ dœ endje, a sœ awa bale á kœli.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.