Atos 24
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Manda olo mindu, gbozu nganga Ndjaba Anania wuta ɓa lœ Sezaré awa bale dœ agbɔ Ayuda ndje dœ ayi kɔkɔ bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Tertuluse. Endje wuta ga utshu gbozu Felikisi ndœ kœtɔ meza pa Polo.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Endje e Polo, yé Tertuluse tetœ kœpa œnœ ye ngbanganœ dœ o'o atake: «Gbozu Felikisi, mœ lɨsœ zœ waa! Œ ga mbœrœ kœwusœtœ nœ zœ dá ɓœ guma ogonœ asœ adœke œ ga waa. Mbœrœ ɓœ dá 'a sœ dœ adja kœsœ gee lœ ogo nœ 'a.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 'A lɨsœ zœ, gbozu Felikisi, mbœrœ œrœ kɔ 'a gbɔ tœ osho dœ osho.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Kashe mœ yiyindœ kœwo ada ɔlɔ nœ zœ nene. Mœ kɨ fœ ɓœ adœke ɓœ sœ dœ ɔtshɔ lɔsu ndœ kœdji mœ teasho kane.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 'A wu adœke uzu asœ kœdœ ekpe uzu tɔpanœ kpuru, tshe sœ kœli dœ djingili ga ugurutœ Ayuda tœ osho kɔ, yé œshe kœdœ gbozu tshapa Anazareye.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Tshe yi ndje lima ndœ kœndɨ Tepelo á dœ œyerœ anda nœ Ndjaba dœ uburu yeka á 'a za she. [ 'A yi lima ndœ kœwa ngbanga ga tœ ye liaka awa akwa nœ 'a,
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 kashe gbozu tshapa aturugu á tshe dœ́ Lisiyase, kakara she dœ ɔgbɔ tshakane 'a,
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 yeka á vwa 'a adœke 'a na kœtɔ meza pa ye ɓa ndœ zœ.] Œdœ ɓœ kœyu she dœ tœ zœ, ɓœ wu adœke o'o á 'a tɔ meza pa ye ndœ nœ kœdœ adja o'o.»
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Manda o'o nœ ye, Ayuda para kœyindœ nœ adœke: «Adja upu dá tshe pa.»
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Gbozu tshapa ogo lœ ongbo kœza awa fœ she ndœ kœpa o'o. Polo kœgi adœke: «Mœ wusœ nœ adœke œɓœ dá wa ngbanga ɓa lima lœ ogo nœ 'a manda ungu ndjoro. Mœ sœ dœ yanga ndœ kœpa o'o utshu zœ.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Ɓœ kœyu ndje osho dœ tœ zœ, œ mbœrœ kolœ olo ndjokpa dœ bisha ɔlɔ á mœ ro ga lœ Yerusaleme kœdonga Ndjaba.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ɔlɔ bale á endje na á gbɔ mœ ɓa sœnda Tepelo too ɓa lœ Sinagoga too lœ ongbo, á mœ sœ tœ œbœrœ, too kœvwa azu adœke endje shoka ama dœ anga endje gugu nene.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Azu asœ tɔ meza pa mœ kolœnœ gbambanœ.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Andaa œneke á mœ yindœ nœ kœdœ adœke mœ sœ kœmbœrœ akwa fœ Ndjaba nœ aata 'a lœ awa nœ Gbozu kashe endje pa adœke awanœ dœ́dœ́ ɔtshɔ awa nene. Mœ yi ndje ndœ o'o á endje sú ala mbeti nœ awa akwa œdœ pe œneke á aayi kœgbara o'o pa.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Œmœ dœ pe endje, 'a sœ kœza lɔsu 'a ga pa Ndjaba tœ œneke á pa adœke ɔtshɔ azu œdœ ekpe azu œ she bala lœ akuzu.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Mbœrœ tœnœ ataa á mœ sœ kœpa avwara adœke mœ mbœrœ ekperœ utshu Ndjaba nœ mœ œdœ pe azu nene.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 «Mœ mbœrœ ungu ndjoro lœ ana, yé á mœ gu mbœrœ kœto œrœ fœ azu ogo nœ mœ œdœ pe makabo fœ Ndjaba.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Yeka á endje na á gbɔ mœ lœ awa kœmbœrœ adœke ɔkɔ mœ sœ yerœ ɓa lœ Tepelo. Kashe azu sœsœ lima ndjoro nene, yé œbœrœ gugu ndje nene.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Anga Ayuda lœ Azi, endje dá sœ lima kpœtœmœ, endje dá li má ndœ kœtɔ meza pa mœ œdœ endje kœsœ má dœ o'o dœ mœ.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Yé azu á endje sœ asœ, endje pandœ ekperœ á mœ mbœrœ lima ɔlɔ á endje sœ kœyu mœ utshu ayi kœwa ngbanga.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Too kolœ manda rawa á mœ ta dœ o'o adœke: “Mbœrœ á mœ yindœ nœ adœke akuzu œ she lœ akuzu dá 'e yindœ kœwa ngbanga ga tœ mœ a?”»
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Felikisi á tshe wu lima sœ o'o nœ ayindœ Yisu dœ ɔtshɔnœ, kœpa fœ endje adœke: «'E gu zœ, ɔlɔ á Lisiyase gbozu tshapa aturugu œ na, dá mœ kœwa ngbanga nœ 'e.»
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Tshe kœvwa anga turugu ndœ kœgi Polo ga lœ kánga. Kashe tshe sœsœ kœnga tœ ye nene, tshe za awa fœ azu nœ ye ndœ kœna kœwu she.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Manda olo teasho, Felikisi kœna ɓa lœ kánga dœ awonœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Drusile, œshe kœdœ uyu Yuda. Tshe e Polo mbœrœ tshe sœ lima dœ ogo ndœ kœdji o'o nœ Yisu.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Kashe, ɓata á Polo sœ lima kœmɨndœ o'o nœ ɔtshɔ ɔtshɔ uzu, mara nœ kœgbɔndœ tœ zœ dœ uzu dœ pe mara á Ndjaba œ wa bala ngbanga nœ azu, awa za Felikisi yé tshe pa adœke: «Ɓœ lii kœgu œnœ zœ ngɔngɔ asœ da ye. Mœ e ɓœ bala manda nœ.»
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Tshe sœ kœgbe adœke Polo œ to ngendja fœ œne, yeka á sœ lima kœ'e she kpœpanœ kpœpanœ ndœ kœpa o'o dœ she.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Manda ungu bisha, Porsiyuse Festuse kœza akwa manda Felikisi. Ɓata á Felikisi yindœ nœ adœke Ayuda yindœ œne, á ka lima tœ Polo tɨ lœ kánga.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.