Atos 23
TAFO AYO (KXF) vs NVI
1 Polo ko ala ye tɔ lœ la agboro aayi kœwa ngbanganœ, á pa fœ endje adœke: «Alaya, soro mœ sœ yerœ utshu Ndjaba œrrr ga tœ ngɔngɔ asœke yé lɔsu mœ sœ dœ kœsœ gee mbœrœ tœnœ.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Kashe egerœ nganga Ndjaba á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania za o'o fœ azu á endje sœ ndoo dœ Polo adœke endje du ama ye.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Yé Polo pa fœ she adœke: «Ndjaba œ ɓi ɓœ, ɓœ sœ ɓata imbi muru anda á kavwa! Ɓœ sœ ɓa zœ mbœrœ kœwa ngbanga pa mœ liaka œneke á awa akwa pandœ nœ, yé ɓœ kpa katœ awa akwa tɨ œ pa adœke endje da mœ a?»
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 Azu á endje ka lima ndoo dœ Polo pa fœ she adœke: «Ɓœ gu egerœ nganga Ndjaba a?»
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Polo gi fœ endje adœke: «Alaya, mœ wuwusœ nœ nene adœke œshe kœdœ egerœ nganga Ndjaba. Gbambanœ nene, Buku nœ Ndjaba pa adœke: “Ɓœ pa ekpe o'o goro œsœ gbozu tshapa azu nœ zœ nene.”»
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Polo wu lima sœ nœ adœke anga aayi kœwa ngbanganœ kœdœ Asadukayi, yé anga endje kœdœ Afarisayi. Mbœrœ tœnœ, tshe pa o'o ga utshu endje adœke: «Aaya, œmœ kœdœ uzu Farisayi, aata mœ kœdœ Afarisayi. Endje yindœ kœwa ngbanga pa mœ mbœrœ á mœ za lɔsu mœ ga pa neke á pa adœke azu á endje tshu, endje she bala lœ akuzu ye.»
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Trale manda o'onœ á Polo pa ataa, a'ea wuta ugurutœ Afarisayi dœ pe Asadukayi, yé endje kurutshelœtœ endje.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Gbambanœ nene, Asadukayi pa adœke azu á endje tshu endje she lœ akuzu nene yé aandjelu dœ pe ɨshirɨ azu gugu nene. Kashe Afarisayi yi œnœ endje ndœ o'onœ asœmœ kɔ.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 O'o wuta lima ngbangbangba, yé anga aayi kœyisœ awa akwa á endje dœ Afarisayi áafo, œ vwaratœ endje dœ ɔgbɔ, œ pa adœke: «'A wuwusœ ekperœ bale á yakoshe asœ mbœrœ nene. Anganœ nene ɨshirɨ dá pa o'o fœ she a, too andjelu a?»
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 Ɓata o'onœ sœ lima kœgerœ tœnœ, kœkpa awa adœke endje súru tshelœ Polo nene, gbozu tshapa aturugu za o'o adœke aturugu jerœ œ za Polo ugurutœ endje dœ́ œ gi she ga lœ pada.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 Dœ abutshɔ manda nœ, Gbozu wuta ga utshu Polo á pa fœ she adœke: «Ka ngbɨrɨ, ɓata á ɓœ pa djakata o'o tœ upu nœ mœ lœ Yerusaleme kpœke, awa bale œ li adœke ɓœ mbœrœ ndje ataa ɓa lœ Roma.»
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Osho kɔrɔ panœ pe dœ amazɨ, anga Ayuda ngbɔtœ endje ga tœnœ mbœrœ kœvwarandœ o'o. Endje dara ama endje adœke, œne zɨ œrœ nene, œ ndjo ndje œrœ nene œrrr adœke œne wo Polo yekane.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Azu á endje dara lima ama endje sœ kœropa zazu bisha.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Endje ro ga ndœ agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ pe agbɔ Ayudanœ œ pa adœke: «'A dara ama 'a dœ ɨ'ɨrɨ Ndjaba adœke, 'a kpa zɨ œrœ nene yé 'a ndjo ndje ungu nene œrrr adœke 'a wo Polo yekane.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Yé e'e dœ́ agboro aayi kœwa ngbanga kɔ, 'e vwa osho fœ gbozu tshapa aturugu adœke, endje za Polo na tœnœ mbœrœ 'e kpa tondœ o'o nœ ye kpœrœ kpœrœ kane. Kashe kolœ 'a, 'a gbe adœke 'a wo she utshunœ adœke tshe yi kumu ye kpœke.»
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Kashe gbolo yakoshe nœ yingɔ Polo dji lengere o'onœ asœmœ, œ na ga lœ pada ndœ kœva Polo nea dœ o'onœ.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Yé Polo kœ'e anga turugu á tshe kœdœ gbozu tshapa aturugu kama, á kœpa fœ she adœke: «Na dœ gbolo yakoshe asœ fœ gbozu tshapa 'e, tshe sœ dœ o'o kœpandœ nœ fœ she.»
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Turugunœ asœmœ kœna dœ gbolo yakoshenœ asœmœ fœ gbozu tshapa endje, œ kœpa fœ she adœke: «Ayi kánga Polo dá e mœ á pa adœke, mœ na dœ gbolo yakoshe asœ fœ ɓœ, mbœrœ tshe sœ dœ o'o kœpa fœ ɓœ.»
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Gbozu tshapa aturugu kœza ama kane ye, kœgitœ ye dœ she ga ɨndɨrɨnœ, kœyu she adœke: «O'o gaɗe dá ɓœ yindœ kœpandœ nœ fœ mœ a?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 Gbolo yakoshenœ kœgi fœ she adœke: «Ayuda zɨ tshelœ o'o ndœ kœfara ɓœ adœke, ɓœ za Polo na tœnœ ɓa mbatsha ga utshu agboro aayi kœwa ngbanga. Endje mbœrœ adœke œne gbe kœtondœ o'o nœ ye dœ ɔtshɔnœ kane.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Kashe yiyindœ nœ nene. Gbambanœ nene, endje lœ kœropa azu zazu bisha á endje gɨ uku ga tœ awa ye. Endje dara ama endje dœ ɨ'ɨrɨ Ndjaba adœke œne zɨ œrœ nene, œ ndjo ndje ungu nene œrrr adœke œne wo Polo yekane. Adja endje gumatœ endje kɔ yé œ sœ kolœ kœkate adœke ɓœ yindœ nœ awa bale dœ œne.»
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Utshu kœza awa fœ gbolo yakoshenœ, gbozu tshapa aturugunœ pa fœ she adœke: «Kpa mɨmɨndœ nœ fœ anga uzu bale nene.»
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Gbozu tshapa aturugu kœ'e anga aturugu nœ ye bisha, kœpa fœ endje adœke: «'E gumatœ 'e mbœrœ kœro ga lœ Sezaré, dœ ada ɔlɔ mindu dœ vana lœ butshɔ asœ, e ko aturugu kama bisha, endjeneke á endje ɔ ga pa ambarata zazu votɔ dœ ndjokpa dœ azu kœnɔ wele kama bisha.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 'E ko ndje ambarata mbœrœ kœgi dœ Polo dœ soro fœ gbozu Felikisi.»
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Yé tshe kœsu mbeti adœke:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Abala nœ zœ. Œmœ Klode Lisiyase, mœ sœ kœsu mbetinœ asœke fœ ɓœ dœ gbozu Felikisi, á endje lɨsœ zœ waa asœmœ.
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 Ayuda za uzu asœ yé œ yindœ kœwo she. Lɔkɔ á mœ dji adœke œshe kœdœ gbolo ogo Roma, mœ na dœ aturugu nœ mœ á za she tshakane endje.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 Ɓata á mœ yi lima ndœ kœwusœ ádá o'o á endje tɔ lima meza pa ye ndœ nœ, mœ na dœ she ga utshu agboro aayi kœwa ngbanga nœ Ayuda.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Mœ wu adœke, endje tɔ mezanœ pa ye mbœrœ o'o á wu awa akwa nœ endje dœ tœ endje. Kashe tshe mbœmbœrœ anga ekperœ bale á li adœke endje wo she too endje za she ga lœ kánga nene.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Ɓata endje pandœ nœ fœ mœ adœke, Ayuda sœ dœ ekpe gbetshelœ tœ kœwo she, mœ vwa she fœ ɓœ, œ pa fœ endje adœke endje na ndje kœtɔ mezanœ pa ye ɓa utshu zœ.»
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Aturugu mbœrœtœ endje liaka o'o á gbozu tshapa endje pa. Endje za Polo yé œ gi she na tœnœ butshɔ butshɔ œrrr ga ndœ Atipatrisi.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Osho kɔrɔ panœ, aturugu á endje sœ lima kœna dœ ada endje kwatœ endje ga lœ padanœ, yé á katœ endjeneke á endje ɔ ga pa ambarata kœro tœ awanœ dœ Polo.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Lɔkɔ á endje wuta ga lœ Sezaré, ayi kœkpa dœ ambarata za mbetinœ fœ gbozu tshapa ogo lœ ongbonœ, yé œ katœ Polo tɨ ga tshakane ye.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Gbozu tshapa ogo lœ ongbo Yuda kœdɨ mbetinœ yé á yu Polo tœ kœwusœ ogo nœ ye. Manda kœwusœ nœ adœke œshe kœdœ uzu lœ ogo Silisi,
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 tshe pa fœ she adœke: «Mœ dji ɓœ dœ lɔkɔ á azu kœtɔ meza pa zœ kœyikumu endje.» Tshe kœpa fœ aturugu nœ ye adœke endje gbɔndœ Polo ɓa sœnda nœ gbozu Erode.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.