Atos 14
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Polo œdœ Barnabase na ɓa lakpɨ Ikoniyume œ li ndje ga lœ Sinagoga nœ Ayuda œ pa o'o yé Ayudanœ dœ pe Agreke ndjoro te lima ayindœ Yisu.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Kashe Ayuda neke á endje yiyi lima ndœ nœ nene, to gbetshelœ kœmbœrœ ekperœ ga tœ ayindœ Yisu fœ angbɨ azu.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Andaa Polo œdœ Barnabase mbœrœ lima olo ndjoro ɓa lœ Ikoniyume. Endje pa lima o'o dœ awa nene lœ kœyindœrœ nœ endje ga ndœ Gbozu. Kœwu tœnœ ataa, Gbozu ma adœke o'onœ á endje sœ kœpa tœnœ tœ upu ɔtshɔrœ nœ ye kœdœ adja o'o, á tshe to gbɔgbɔ nœ kœfa œrœ dœ kœma ambáránœ fœ endje.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Azu tshelœ ongbo kurutshelœtœ endje: anga endje yindœ Ayuda yé anga endje yindœ aayi avwa.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Angbɨ azu, Ayuda dœ pe agbozu tshapa endje vwara lima ndœ kœmbœrœ œrœ kanga ga tœ Polo dœ Barnabase œdœ kœve endje dœ badja.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Endje wusœ o'onœ yé œ kpa gu tœnœ dœ awa ongbo Listre œdœ Derbe lœ ogo Likawoni œdœ pe ndje ogo para ɨndɨrɨnœ.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Endje sœ lima kœpa ndje ndœ Ɔtshɔ O'o ɓa zœ.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Anga yakoshe bale á ada ye tshu, sœ lima ɓa lakpɨ Listre. Ɓata á endje zu lima she tœ ayi vwɨrɨtɨ, tshe nana lima ana bale nene.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Anga ɔlɔ bale á tshe sœ kœdji o'o á Polo sœ kœpa tœnœ, Polo za ala ye kukuku ga tœ ye, yé œ wu adœke tshe sœ dœ kœyindœrœ mbœrœ kœshe tœnœ.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Polo pa dœ ɔgbɔ fœ she adœke: «Aalafo œ ka ndjii dœ ada zœ!» Yakoshenœ i ga lafo yé œ tetœ kœna lima ana.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Kœwu œneke á Polo mbœrœ asœmœ, azu ndjoro oma kekeke œ pa dœ o'o ama ogo Likawoni adœke: «Andjaba fatœ endje tœ azu yé á jerœ ga ndœ azœ asœke.»
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Endje e Barnabase «Zewuse», yé œ e Polo «Ermese» mbœrœ œshe dá sœ lima kœmɨndœ o'o.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Nganga ndjaba lœ anda nœ Zewuse á sœ ɓa ushu nœ ongbo, na dœ akɔ angombe á endje guma endje dœ flere. Œshe œdœ azu ndjoro, endje yi lima ndœ kœsho endje tœ tokóró fœ Polo dœ Barnabase.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Dœ lɔndɔ á endje dji ataa, endje súru lima tshelœ lœba tœ endje yé œ gbɔgbɔtœ endje dœ ana gutœnœ ga lœ ukpulu azu. Endje pa dœ ɔgbɔ adœke:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 «Uu aaya, mbœrœ gaɗe á 'e mbœrœ ataa? A'a kœdœ ndje azu ɓata 'e! 'A sœ kœpandœ Ɔtshɔ O'o fœ 'e adœke 'e katœ œrœ á ádánœ gugu nene, mbœrœ kœfatœ 'e ga ndœ Ndjaba á tshe sœ dœ soro yé á mbœrœ tshalafo, dœ ɔshɔ, dœ egerœ kota œdœ pe œneke kɔ á sœ lœnœ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Lɔkɔ nœ aata azœ, tshe ka lima tœ azu ogo para kœza awa nœ endje dœ tœ endje.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Kashe atamœ gbaa, tshe kakatœ kœma adœke œne sœ zœ lœ awa nœ ɔtshɔrœ nœ ye fœ endje nene. Ɔtshɔrœnœ asœmœ dœke: tshe vwa yavuru fœ 'e mbœrœ kœmɔ ɔshɔ tshelœ kɨndɨ nœ 'e adœke 'e gbɔ kœzɨrœ á li, yé lɔsu 'e sœ dœ yanga.»
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ataa ukpulu azunœ dji lima o'o nœ aayi avwa gbaa, endje sœ lima dœ sharapu utshu kœkatœ kœza tokórónœ fœ endje.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Anga Ayuda á endje to ɓa lœ Atiɔshe œdœ ɓa lœ Ikoniyume, te ga ndœ ukpulu azu asœmœ. Endje ve lima Polo dœ badja, yé œ gbe adœke tshe tshu ye yeka á gbota she lœ ongbo ga shu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Kashe lɔkɔ á ayindœ Yisu ngbɔtœ endje ga ɨndɨrɨ ye, tshe áalafo yé œ kwatœ ye ga lœ ongbonœ. Osho kɔrɔ pa nœ, endje ro dœ Barnabase ga lœ Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Endje pandœ Ɔtshɔ O'o lœ ongbo Derbe yé œ gbɔ ayindœ Yisu ndjoro. Manda nœ, endje kpa kwatœ endje tɔ lœ Listre, lœ Ikoniyume œdœ pe tɔ lœ Atiɔshe.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Endje sœ lima kœto gbɔgbɔ ga tœ lɔsu ayindœ Yisu yé œ pa fœ endje adœke endje shi gbɨ lœ kœyindœrœ. Endje pa adœke: «Œ li adœke a wu oyo waa yeka á kœli ga lœ tshagbozu nœ Ndjaba.»
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Lœ Ikrizia bale dœ bale, endje ke agbozu Ikrizia fœ endje, œ donga Ndjaba dœ kœyotshelœma endje, yé œ katœ endje tɨ fœ Gbozu á endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Endje ro tɔ lœ Pisidi, yé á na ga lœ Pafili.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Endje pandœ Ɔtshɔ O'o ɓa tœ Perje, manda nœ á ro ga lœ Atali.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Endje ɔ ga lœ egerœ agba ɓa zœ yé á gu ga lœ Atiɔshe nœ Siri, tshalakpɨ á endje ko lima endje ga tshakane Gbozu adœke endje gbɔ ɔtshɔrœ nœ Ndjaba mbœrœ akwa á endje totœ kœmbœrœ tœnœ.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Lɔkɔ á endje wuta lima ga lœ Atiɔshe, endje ngbɔɓa azu Ikrizia yé œ pandœ œneke kɔ á Ndjaba mbœrœ lima fœ endje dœ pe mara á tshe kɔrɔ awa kœyindœrœ fœ angbɨ azu.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Yé endje lo olo ndjoro tœ œsœnœ bale dœ ayindœ Yisu.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.