Atos 12

TAFO AYO (KXF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ anga azu Ikrizia.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Tshe mbœrœ adœke endje wo Jake, aya Yowane, dœ ugu kamba.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yé lɔkɔ á tshe wu adœke œrœ má œne mbœrœ za yanga fœ Ayuda waa, tshe kpa pa adœke, endje za Petro. Œ sœ lima dœ lɔkɔ angbo nœ mapa á susuku nene.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Tshe bopa ye œ vwi she ga lœ kánga, yé œ pa fœ ukpulu aturugu vana á ngbɔɓa aturugu vana vana, mbœrœ kœgbɔndœ ye. Tshe sœ kœgbe lima adœke manda angbo Pake yeka á œne kœdji she ɓa utshu azu para kɔkɔ.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Endje gbɔ lima ndœ Petro ɓa lœ kánga, kashe azu Ikrizia kaka lima tœ kœza avwala dœ ɨ'ɨrɨ ye fœ Ndjaba nene.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Erode yi lima ndœ kœwa ngbanga nœ ye tœ ala azu para kɔkɔ. Dœ butshɔnœ asœmœ, Petro lo ɓa ugurutœ aturugu bisha, endje i she vwagbagba dœ djingiri bisha yé aayi kœgbɔndœ manda ka ɓa utshu manda kánganœ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kashe tshokombele, andjelu nœ Gbozu yikumu ye, yé ɨshirɨ owo za osho djigi. Andjelu turutœ ye œ jo she, á pa fœ she adœke: «Aalafo katsha!» Djingirinœ kœzu tœ kane Petro.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Yé andjelu kpa pa fœ she adœke: «I uwu tshapa lœba nœ zœ, œ soro uwu œrada nœ zœ.» Petro mbœrœtœ ye lindœ o'o ye. Andjelu kpa pa adœke: «Verœ yɔgbɔdɔ lœba nœ zœ yé œ te manda mœ.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Petro wuta lœ kánga œ te manda andjelu. Tshe gbe œnœ ye adœke œneke á andjelu mbœrœ asœmœ dœ́dœ́ adja œrœ nene, kashe œne wu œrœ lœ ulu.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Endje ro ali azu kœgbɔndœ manda, manda nœ endje ro bisha endje yé œ wuta ga tœ manda yarakowo á wuta kpuru ga lœ ongbo: mandanœ kɔrɔ dœ tœ ye utshu endje. Lɔkɔ á endje wuta ga shu, endje ro tshatœ ama gbɔlɔ, yé tɨtɨvwɨrɨ andjelu kœyiwa ye.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Uvuru Petro kœkwa ga lœ nœ, á tshe kœpa adœke: «Ngɔngɔ asœke, mœ wu adœke œ dœ́ adjapu: Gbozu vwa andjelu nœ ye á tshe vwara mœ tshakane Erode dœ pe lœma ekperœ á Ayuda guma ndœ mœ.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Manda kœgbe tshelœ ye tœ œneke á mbœrœ fœ she, tshe gu ga lœ anda nœ Mareya, ayi Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke. Azu ndjoro sœ lima kœdonga Ndjaba ɓa zœ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Lɔkɔ á tshe nge manda, anga yawuru akwa bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Rode, na mbœrœ kœkɔrɔ tœnœ.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Tshe dji tshama Petro œ sœ dœ yanga, œ tshapu kœkɔrɔ manda, yé œ kpa dœ ɔrɔ mbœrœ kœpandœ nœ adœke, Petro ka ɓa pa manda ɓa shu.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Endje pa fœ she adœke: «Iyi sœ lœ kumu zœ a!» Kashe tshe pa fœ endje adœke, œneke á œne sœ kœpa fœ endje kœdœ adjapu. Á endje kœpa adœke: «Asœmœ kœdœ andjelu á tshe sœ kœgbɔndœ Petro dœmœ.»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Petro sœpe kolœ kœnge manda. Lɔkɔ á endje kɔrɔ manda, endje wu she yé œ i gbɔndjuru.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Tshe mbœrœ kane ye fœ endje adœke endje sœ koko, yé œ pandœ mara á Gbozu za she ga shu lœ kánga fœ endje. Tshe kpa pa adœke: «'E na œ pandœ nœ fœ Jake œdœ pe fœ anga ayindœ Yisu.» Manda nœ, tshe wuta yé œ na ga tœ angbɨ osho.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Osho kɔrɔ, aturugu yakatœ endje ngbangbangba. Endje tetœ kœyutœ endje lœtœ endje adœke Petro fatœ ye tœ ɗe!
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Erode vwa azu kœpara Petro œrrr toroboka, endje gbɔ gbɔ she nene. Tshe yu aayi kœgbɔndœ manda kánganœ, yé á pa adœke endje wo endje ye. Manda nœ, Erode to ɓa lœ ogo Yuda œ na ga lœ Sezaré, yé œ mbœrœ olo teasho ɓa zœ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Erode sœ lima dœ geda dœ azu ogo Tire œdœ azu ogo Sidona. Azu ogonœ bibisha asœke yindœ kœwuta ga utshu ye. Endje u Blastuse á tshe dœ uzu tshapa ayi akwa nœ Erode, œ dji o'o tshelœ ye. Endje na kœyu Erode adœke tshe mbœrœ adœke œne sœ gee. Gbambanœ nene, ogo nœ endje gbɔ œrœ kœto ɓa lœ œnœ ye dœ gbozugo.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Dœ lɔkɔnœ á endje guma tœ kœgbɔtœ endje, Erode verœ lœba tshagbozu nœ ye, œ sœ ga pa ngande gbozu nœ ye, yé œ tetœ kœpu o'o ɓa utshu azu kɔ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Azu tetœ kœta rawa adœke: «Asœ kœdœ tshama ndjaba, œ dœ́dœ́ œnœ uzu nene!»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kashe, pe tœ œsœnœ, andjelu nœ Gbozu ɓi Erode mbœrœ á tshe tshapu kœdonga Ndjaba tɨ, yé á sœ kœlɨsœtœ ye adœke œne kœdœ Ndjaba. Angɔzu zɨ she lœ ɔkɔnœ yé tshe tshu.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 O'o ama Ndjaba ka aka osho kɔ, yé azu á endje yindœ nœ wuta lima ndjoro.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Lɔkɔ á akwa nœ Abarnabase dœ Sawulo ka lima lœ Yerusaleme, endje za lima Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke potœ endje á gu dœ she.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.