Atos 12

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ anga azu Ikrizia.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Tshe mbœrœ adœke endje wo Jake, aya Yowane, dœ ugu kamba.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Yé lɔkɔ á tshe wu adœke œrœ má œne mbœrœ za yanga fœ Ayuda waa, tshe kpa pa adœke, endje za Petro. Œ sœ lima dœ lɔkɔ angbo nœ mapa á susuku nene.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Tshe bopa ye œ vwi she ga lœ kánga, yé œ pa fœ ukpulu aturugu vana á ngbɔɓa aturugu vana vana, mbœrœ kœgbɔndœ ye. Tshe sœ kœgbe lima adœke manda angbo Pake yeka á œne kœdji she ɓa utshu azu para kɔkɔ.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Endje gbɔ lima ndœ Petro ɓa lœ kánga, kashe azu Ikrizia kaka lima tœ kœza avwala dœ ɨ'ɨrɨ ye fœ Ndjaba nene.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Erode yi lima ndœ kœwa ngbanga nœ ye tœ ala azu para kɔkɔ. Dœ butshɔnœ asœmœ, Petro lo ɓa ugurutœ aturugu bisha, endje i she vwagbagba dœ djingiri bisha yé aayi kœgbɔndœ manda ka ɓa utshu manda kánganœ.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Kashe tshokombele, andjelu nœ Gbozu yikumu ye, yé ɨshirɨ owo za osho djigi. Andjelu turutœ ye œ jo she, á pa fœ she adœke: «Aalafo katsha!» Djingirinœ kœzu tœ kane Petro.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Yé andjelu kpa pa fœ she adœke: «I uwu tshapa lœba nœ zœ, œ soro uwu œrada nœ zœ.» Petro mbœrœtœ ye lindœ o'o ye. Andjelu kpa pa adœke: «Verœ yɔgbɔdɔ lœba nœ zœ yé œ te manda mœ.»
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Petro wuta lœ kánga œ te manda andjelu. Tshe gbe œnœ ye adœke œneke á andjelu mbœrœ asœmœ dœ́dœ́ adja œrœ nene, kashe œne wu œrœ lœ ulu.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Endje ro ali azu kœgbɔndœ manda, manda nœ endje ro bisha endje yé œ wuta ga tœ manda yarakowo á wuta kpuru ga lœ ongbo: mandanœ kɔrɔ dœ tœ ye utshu endje. Lɔkɔ á endje wuta ga shu, endje ro tshatœ ama gbɔlɔ, yé tɨtɨvwɨrɨ andjelu kœyiwa ye.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Uvuru Petro kœkwa ga lœ nœ, á tshe kœpa adœke: «Ngɔngɔ asœke, mœ wu adœke œ dœ́ adjapu: Gbozu vwa andjelu nœ ye á tshe vwara mœ tshakane Erode dœ pe lœma ekperœ á Ayuda guma ndœ mœ.»
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Manda kœgbe tshelœ ye tœ œneke á mbœrœ fœ she, tshe gu ga lœ anda nœ Mareya, ayi Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke. Azu ndjoro sœ lima kœdonga Ndjaba ɓa zœ.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Lɔkɔ á tshe nge manda, anga yawuru akwa bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Rode, na mbœrœ kœkɔrɔ tœnœ.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Tshe dji tshama Petro œ sœ dœ yanga, œ tshapu kœkɔrɔ manda, yé œ kpa dœ ɔrɔ mbœrœ kœpandœ nœ adœke, Petro ka ɓa pa manda ɓa shu.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Endje pa fœ she adœke: «Iyi sœ lœ kumu zœ a!» Kashe tshe pa fœ endje adœke, œneke á œne sœ kœpa fœ endje kœdœ adjapu. Á endje kœpa adœke: «Asœmœ kœdœ andjelu á tshe sœ kœgbɔndœ Petro dœmœ.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Petro sœpe kolœ kœnge manda. Lɔkɔ á endje kɔrɔ manda, endje wu she yé œ i gbɔndjuru.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Tshe mbœrœ kane ye fœ endje adœke endje sœ koko, yé œ pandœ mara á Gbozu za she ga shu lœ kánga fœ endje. Tshe kpa pa adœke: «'E na œ pandœ nœ fœ Jake œdœ pe fœ anga ayindœ Yisu.» Manda nœ, tshe wuta yé œ na ga tœ angbɨ osho.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Osho kɔrɔ, aturugu yakatœ endje ngbangbangba. Endje tetœ kœyutœ endje lœtœ endje adœke Petro fatœ ye tœ ɗe!
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Erode vwa azu kœpara Petro œrrr toroboka, endje gbɔ gbɔ she nene. Tshe yu aayi kœgbɔndœ manda kánganœ, yé á pa adœke endje wo endje ye. Manda nœ, Erode to ɓa lœ ogo Yuda œ na ga lœ Sezaré, yé œ mbœrœ olo teasho ɓa zœ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Erode sœ lima dœ geda dœ azu ogo Tire œdœ azu ogo Sidona. Azu ogonœ bibisha asœke yindœ kœwuta ga utshu ye. Endje u Blastuse á tshe dœ uzu tshapa ayi akwa nœ Erode, œ dji o'o tshelœ ye. Endje na kœyu Erode adœke tshe mbœrœ adœke œne sœ gee. Gbambanœ nene, ogo nœ endje gbɔ œrœ kœto ɓa lœ œnœ ye dœ gbozugo.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Dœ lɔkɔnœ á endje guma tœ kœgbɔtœ endje, Erode verœ lœba tshagbozu nœ ye, œ sœ ga pa ngande gbozu nœ ye, yé œ tetœ kœpu o'o ɓa utshu azu kɔ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Azu tetœ kœta rawa adœke: «Asœ kœdœ tshama ndjaba, œ dœ́dœ́ œnœ uzu nene!»
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kashe, pe tœ œsœnœ, andjelu nœ Gbozu ɓi Erode mbœrœ á tshe tshapu kœdonga Ndjaba tɨ, yé á sœ kœlɨsœtœ ye adœke œne kœdœ Ndjaba. Angɔzu zɨ she lœ ɔkɔnœ yé tshe tshu.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 O'o ama Ndjaba ka aka osho kɔ, yé azu á endje yindœ nœ wuta lima ndjoro.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Lɔkɔ á akwa nœ Abarnabase dœ Sawulo ka lima lœ Yerusaleme, endje za lima Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke potœ endje á gu dœ she.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.