Apocalipse 19
TAFO AYO (KXF) vs VC
1 Manda nœ, mœ dji ɔgbɔ tshama ukpulu azu ndjoro kœpa ɓa lafo adœke: «Aleluya! 'E donga Gbozu! Ndjaba nœ azœ sœ dœ kœshe, dœ mokɔ œdœ dœ gbɔgbɔ.
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Kœwa ngbanga nœ ye sœ adjapu œdœ ndjii! Gbambanœ nene, tshe wa ɔgbɔ ngbanga ga pa egerœ yashe angba bubunœ á tshe sœ lima kœndɨ tshapa ɔshɔ dœ angba budu nœ ye asœmœ. Ndjaba tɔ geda fœ she mbœrœ á tshe wo lima aayi akwa nœ ye.»
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Yé endje kpa pa adœke: «Aleluya! 'E donga Gbozu! Ngawo egerœ ongbonœ á ju asœmœ, sœ kœɔ ga lafo waa dœ waa.»
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Agbɔ agbozu zazu bale dœ vana (24) œdœ œrœ vana á sœ dœ soro asœmœ gote, yé œ donga Ndjaba á tshe sœ pa ngande tshagbozu dœ kœpa adœke: «Ame! Aleluya! 'E donga Gbozu!»
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tshama to ɓa pa ngande tshagbozu, œ sœ lima kœpa adœke: «'E donga Ndjaba nœ azœ, e'e dœ aayi akwa nœ ye para kɔkɔ, e'e á 'e sœ kœkpa awa ye, agboro azu œdœ aya azu!»
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Manda nœ, mœ dji anga tshama á sœ ɓata tshama ukpulu azu ndjoro, yé á sœ kœwu tœnœ ɓata œsœ egerœ udjuru ungu œdœ ɓata œsœ ɔgbɔ kœsɔ yavuru. Tshamanœ sœ lima kœpa adœke: «Aleluya! 'E donga Ndjaba nœ azœ! Gbambanœ nene, Gbozu Ndjaba nœ azœ á tshe sœ dœ gbɔgbɔ kɔ sœ kœmbœrœ akwa ogo tshagbozu nœ ye.
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 A sœ dœ yanga œdœ egerœ yanga, yé œ gi mokɔ fœ she! Gbambanœ nene, lɔndɔ angbo totœ nœ aya Pata li ye, yé awonœ gumatœ ye yé.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Endje za awa fœ she adœke tshe verœ lœba á endje mbœrœ dœ usu agea á tshiitshi yé á sœ yerœ.» (Gbambanœ nene, lœba á endje mbœrœ dœ usu agea kœdœ akwa nœ azu nœ Ndjaba á sœ ndjii.)
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Andjelu pa fœ mœ adœke: «Su adœke: Yanga nœ azu á endje e endje ndœ angbo totœ nœ aya Pata!» Tshe kpa pa fœ mœ adœke: «Œneke kœdœ adja o'o nœ ama Ndjaba.»
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Mœ gote ga utshu ye ndœ kœdonga she kashe tshe pa fœ mœ adœke: «Mbœmbœrœ ataa nene! Œmœ kœdœ ayi akwa ɓata ɓœ œdœ ɓata aaya zœ á endje sœ kœzatœ endje djigi ga tœ adjapu á Yisu mɨndœ nœ. Ndjaba dá li adœke ɓœ kœdonga she!»
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Manda nœ, mœ wu tshalafo á kɔrɔ, yé anga imbi mbarata wuta. Uzu á tshe ɔ ga pa ye, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Uzu á tshe sœ Ndjii, yé á dœ adjapu. Tshe sœ kœwa ngbanga yé œ sœ kœnga koshe dœ mara á sœ ndjii.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Ala ye tshi lima ɓata owo, tshe verœ ndje lima kpoto tshagbozu ndjoro ga tœ kumu ye. Endje su lima anga ɨ'ɨrɨ á kolœ œshe bale dá wusœ ádánœ, ga tœ ye.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Tshe verœ lima yɔgbɔdɔ lœba á indji sœ tœnœ. Ɨ'ɨrɨ ye kœdœ: «O'o ama Ndjaba.»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Aturugu nœ tshalafo te lima manda ye, endje ɔ ga pa ambi ambarata, yé œ verœ lima imbi lœba á endje mbœrœ dœ usu agea á sœsœ dœ uburu nene.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Ɨngɨrɨ yakamba á amanœ kɨ waa sœ lima kœwuta lœ ama ye. Ɨngɨrɨ yakambanœ sœ lima mbœrœ kœwo dœ azu tshelœ ogo kɔ. Tshe gbɔndœ endje bala dœ ɔgbɔnœ yé œ pu bala tshelœ vinu ɓa lœ ngarambo yavuru ókó nœ Ndjaba á tshe sœ dœ gbɔgbɔ kɔ.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Endje su lima ɨ'ɨrɨ ga pa yɔgbɔdɔ lœba nœ ye œdœ ga tœ uku ye adœke: «Gbozugo nœ agbozugo œdœ Gbozu nœ agbozu.»
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Manda nœ, mœ wu lima anga andjelu bale, tshe ka ɓa la ɔlɔ. Tshe ta lima rawa dœ ɔgbɔ tshama fœ ayanu para á endje sœ lima kœru lœ yugu ɓala wutsha adœke: «'E na ga mœ, 'e ngbɔtœ 'e awa bale mbœrœ egerœ kœzɨrœ nœ Ndjaba!
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 'E na œ zɨ songba agbozugo, songba aturugu œdœ œnœ agbozu tshapa endje, songba ambarata œdœ œnœ aayi kœkpa dœ endje, songba azu para kɔkɔ, azu á endje dœ́dœ́ akanga nene too akanga, aaya azu dœ agboro azu.»
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Manda nœ, mœ wu agea, agbozugo tshapa ɔshɔ œdœ aturugu nœ endje, endje ngbɔɓatœ endje ndœ kœnga koshe ga tœ uzu á tshe ɔ ga pa mbarata œdœ ga tœ aturugu nœ ye.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Tshe te lima pa ageanœ asœmœ awa bale dœ ayi kœgbara o'o nœ wala á tshe mbœrœ lima afá tœ ala ye mbœrœ kœdjingili tshelœ kumu endjeneke á endje gbɔ lima atɨ nœ agea yé á sœ kœdonga ɨshirɨ ye asœmœ. Tshe ko ageanœ œdœ ayi kœgbara o'o nœ walanœ dœ soro va ga la adanga á wola zuwa á ju osho á owo sœ kœtshi lœnœ.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Uzunœ á tshe ɔ ga pa mbaratanœ asœmœ wo udu azunœ dœ ɨngɨrɨ yakambanœ á sœ kœwuta lœ ama ye, yé ayanu kɔ sœ lima kœde songba endje.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.