Apocalipse 19
TAFO AYO (KXF) vs NVT
1 Manda nœ, mœ dji ɔgbɔ tshama ukpulu azu ndjoro kœpa ɓa lafo adœke: «Aleluya! 'E donga Gbozu! Ndjaba nœ azœ sœ dœ kœshe, dœ mokɔ œdœ dœ gbɔgbɔ.
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Kœwa ngbanga nœ ye sœ adjapu œdœ ndjii! Gbambanœ nene, tshe wa ɔgbɔ ngbanga ga pa egerœ yashe angba bubunœ á tshe sœ lima kœndɨ tshapa ɔshɔ dœ angba budu nœ ye asœmœ. Ndjaba tɔ geda fœ she mbœrœ á tshe wo lima aayi akwa nœ ye.»
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Yé endje kpa pa adœke: «Aleluya! 'E donga Gbozu! Ngawo egerœ ongbonœ á ju asœmœ, sœ kœɔ ga lafo waa dœ waa.»
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Agbɔ agbozu zazu bale dœ vana (24) œdœ œrœ vana á sœ dœ soro asœmœ gote, yé œ donga Ndjaba á tshe sœ pa ngande tshagbozu dœ kœpa adœke: «Ame! Aleluya! 'E donga Gbozu!»
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Tshama to ɓa pa ngande tshagbozu, œ sœ lima kœpa adœke: «'E donga Ndjaba nœ azœ, e'e dœ aayi akwa nœ ye para kɔkɔ, e'e á 'e sœ kœkpa awa ye, agboro azu œdœ aya azu!»
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Manda nœ, mœ dji anga tshama á sœ ɓata tshama ukpulu azu ndjoro, yé á sœ kœwu tœnœ ɓata œsœ egerœ udjuru ungu œdœ ɓata œsœ ɔgbɔ kœsɔ yavuru. Tshamanœ sœ lima kœpa adœke: «Aleluya! 'E donga Ndjaba nœ azœ! Gbambanœ nene, Gbozu Ndjaba nœ azœ á tshe sœ dœ gbɔgbɔ kɔ sœ kœmbœrœ akwa ogo tshagbozu nœ ye.
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 A sœ dœ yanga œdœ egerœ yanga, yé œ gi mokɔ fœ she! Gbambanœ nene, lɔndɔ angbo totœ nœ aya Pata li ye, yé awonœ gumatœ ye yé.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Endje za awa fœ she adœke tshe verœ lœba á endje mbœrœ dœ usu agea á tshiitshi yé á sœ yerœ.» (Gbambanœ nene, lœba á endje mbœrœ dœ usu agea kœdœ akwa nœ azu nœ Ndjaba á sœ ndjii.)
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Andjelu pa fœ mœ adœke: «Su adœke: Yanga nœ azu á endje e endje ndœ angbo totœ nœ aya Pata!» Tshe kpa pa fœ mœ adœke: «Œneke kœdœ adja o'o nœ ama Ndjaba.»
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Mœ gote ga utshu ye ndœ kœdonga she kashe tshe pa fœ mœ adœke: «Mbœmbœrœ ataa nene! Œmœ kœdœ ayi akwa ɓata ɓœ œdœ ɓata aaya zœ á endje sœ kœzatœ endje djigi ga tœ adjapu á Yisu mɨndœ nœ. Ndjaba dá li adœke ɓœ kœdonga she!»
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Manda nœ, mœ wu tshalafo á kɔrɔ, yé anga imbi mbarata wuta. Uzu á tshe ɔ ga pa ye, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Uzu á tshe sœ Ndjii, yé á dœ adjapu. Tshe sœ kœwa ngbanga yé œ sœ kœnga koshe dœ mara á sœ ndjii.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Ala ye tshi lima ɓata owo, tshe verœ ndje lima kpoto tshagbozu ndjoro ga tœ kumu ye. Endje su lima anga ɨ'ɨrɨ á kolœ œshe bale dá wusœ ádánœ, ga tœ ye.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Tshe verœ lima yɔgbɔdɔ lœba á indji sœ tœnœ. Ɨ'ɨrɨ ye kœdœ: «O'o ama Ndjaba.»
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Aturugu nœ tshalafo te lima manda ye, endje ɔ ga pa ambi ambarata, yé œ verœ lima imbi lœba á endje mbœrœ dœ usu agea á sœsœ dœ uburu nene.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Ɨngɨrɨ yakamba á amanœ kɨ waa sœ lima kœwuta lœ ama ye. Ɨngɨrɨ yakambanœ sœ lima mbœrœ kœwo dœ azu tshelœ ogo kɔ. Tshe gbɔndœ endje bala dœ ɔgbɔnœ yé œ pu bala tshelœ vinu ɓa lœ ngarambo yavuru ókó nœ Ndjaba á tshe sœ dœ gbɔgbɔ kɔ.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Endje su lima ɨ'ɨrɨ ga pa yɔgbɔdɔ lœba nœ ye œdœ ga tœ uku ye adœke: «Gbozugo nœ agbozugo œdœ Gbozu nœ agbozu.»
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Manda nœ, mœ wu lima anga andjelu bale, tshe ka ɓa la ɔlɔ. Tshe ta lima rawa dœ ɔgbɔ tshama fœ ayanu para á endje sœ lima kœru lœ yugu ɓala wutsha adœke: «'E na ga mœ, 'e ngbɔtœ 'e awa bale mbœrœ egerœ kœzɨrœ nœ Ndjaba!
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 'E na œ zɨ songba agbozugo, songba aturugu œdœ œnœ agbozu tshapa endje, songba ambarata œdœ œnœ aayi kœkpa dœ endje, songba azu para kɔkɔ, azu á endje dœ́dœ́ akanga nene too akanga, aaya azu dœ agboro azu.»
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Manda nœ, mœ wu agea, agbozugo tshapa ɔshɔ œdœ aturugu nœ endje, endje ngbɔɓatœ endje ndœ kœnga koshe ga tœ uzu á tshe ɔ ga pa mbarata œdœ ga tœ aturugu nœ ye.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Tshe te lima pa ageanœ asœmœ awa bale dœ ayi kœgbara o'o nœ wala á tshe mbœrœ lima afá tœ ala ye mbœrœ kœdjingili tshelœ kumu endjeneke á endje gbɔ lima atɨ nœ agea yé á sœ kœdonga ɨshirɨ ye asœmœ. Tshe ko ageanœ œdœ ayi kœgbara o'o nœ walanœ dœ soro va ga la adanga á wola zuwa á ju osho á owo sœ kœtshi lœnœ.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Uzunœ á tshe ɔ ga pa mbaratanœ asœmœ wo udu azunœ dœ ɨngɨrɨ yakambanœ á sœ kœwuta lœ ama ye, yé ayanu kɔ sœ lima kœde songba endje.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.