2 Coríntios 7
TAFO AYO (KXF) vs NAA
1 E'e dœ anga mœ á mœ yindœ 'e waa, œrœnœ asœmœ kɔ á Ndjaba pandœ nœ sœ dœ ɔtshɔnœ mbœrœ azœ. Mbœrœ tœnœ ataa, a vwaratœ azœ tœ œrœ kɔ á mbœrœ adœke ɔkɔ uzu too ɨshirɨ uzu sœ dœ uburu. A pa avwara kœsœ adja ayerœ azu lœ kœkpa awa Ndjaba.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 'E kɔrɔ lɔsu 'e fœ 'a! 'A mbœmbœrœ ekperœ fœ uzu bale nene, 'a mbœmbœrœ adœke uzu bale te nene, 'a bɨbɨlɨ ndje anga uzu bale mbœrœ kœgbɔ œrœ tshaabrœ ye nene.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mœ sœsœ kœpa ataa mbœrœ kœwa ɔgbɔ ngbanga ga tœ 'e nene. Gbambanœ nene, mœ pandœ nœ fœ 'e adœke e'e kœdœ azu á 'e sœ ɓa tœ lɔsu 'a, azu á 'a ngbɔtœ 'a bale dœ endje lœ soro too lœ kuzu.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mœ za lɔsu mœ tœ egerœnœ ga ndœ 'e, mœ donga tœ mœ mbœrœ 'e waa. Lœ oyo nœ 'a kɔ tœ lɔsu 'a, mœ sœ kolœ dœ gbɔgbɔ œdœ dœ yanga kœropa nœ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ataa ndje dœ lɔkɔ kœwuta 'a ga lœ ogo Masedwane, 'a yaya lima tœ 'a nene. 'A gbɔ tshelœ aka oyo kɔ tœ lɔsu 'a: oyo neke á sœ ɓa shu tœ 'a œdœ awa á sœ ɓa ugurutœ 'a.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Kashe Ndjaba á tshe sœ kœgi gbɔgbɔ fœ azu neke á endje mɔ, to gbɔgbɔ fœ 'a lœ awa nœ kœyi kumu Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Yé œ dœ́dœ́ kolœ mbœrœ kœyi kumu ye asœmœ dá to gbɔgbɔ fœ 'a nene, kashe lœ awa nœ gbɔgbɔ á tshe gbɔ ɓa ndœ 'e. Tshe pandœ egerœ agbe nœ 'e ndœ kpa kœwu mœ, ɨkɨ nœ 'e œdœ ɔtshɔ lɔsu nœ 'e ga ndœ mœ, fœ 'a ye. Yé mbœrœ tœnœ ataa, mœ kpa sœ dœ yanga kœropanœ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ataa œdœ mbeti á mœ su fœ 'e kœza oyo ga tœ lɔsu 'e, mœ gbegbetshelœ mœ ndœ nœ ngɔngɔnœ asœke nene. Mœ gbe má tshelœ mœ œdœ mœ kœwu má adœke œndœ oyo á mbetinœ asœmœ za fœ 'e œ dɨ nene.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Kashe ngɔngɔnœ asœke mœ sœ dœ yanga; œ dœ́dœ́ mbœrœ á za oyo ga tœ lɔsu 'e nene, kashe mbœrœ á oyonœ asœmœ mbœrœ adœke 'e fatshalɔsu 'e. Ataa 'a mbœmbœrœ ekperœ bale fœ 'e nene gbaa, oyonœ asœmœ, Ndjaba dá yi lima ndœ nœ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Gbambanœ nene, oyo tœ lɔsu á sœ lindœ gbetshelœ nœ Ndjaba sœ kœto tœ kœfatshalɔsu uzu á sœ kœgi osho ndœ kœshe dœ mara adœke gbetshelœ sœ mbœrœ tœnœ nene. Kashe oyo tœ lɔsu á to tœ tshapashɔ asœke, sœ kœza kuzu.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ngɔngɔnœ asœke, 'e wu œrœ tshangba oyo tœ lɔsu 'e á sœ lindœ gbetshelœ nœ Ndjaba dœke: 'a sœ dœ yanga kœpa o'o tshapa 'e, 'e vwaratœ 'e tœ œneke á ro utshunœ, 'e sœ kœkpa awa Ndjaba, 'e sœ dœ ogo nœ kpa kœwu mœ, 'e sœ kœzatœ 'e ga tœ akwa yé œ sœ kœza djofele fœ uzu á tshe mbœrœ lima ekperœ. Kɔkɔ asœmœ sœ kœma ngbɨ adœke 'e gugu lima dœ upu lœ o'onœ asœmœ nene.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ataa œdœ mœ kœsu lima mbeti asœke fœ 'e, œ sœsœ lima mbœrœ uzu á tshe mbœrœ ekperœ nene, œ sœsœ ndje lima mbœrœ tsheneke á endje mbœrœ ekperœ fœ she nene. Kashe œ sœ lima mbœrœ kœma ɓa utshu 'e ɓa tœ ala Ndjaba adœke ogo nœ 'e ga ndœ 'a sœ tœ egerœnœ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Mbœrœ tœnœ ataa, œrœ á 'e mbœrœ to gbɔgbɔ fœ 'a.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Œdœ mœ kœsœ kœdonga tœ mœ tœ upu nœ 'e ɓa utshu ye, œ sœ mbœrœ á 'e zaza ókó fœ mœ nene. Kashe ɓata o'o kɔ á 'a pa fœ 'e kœdœ adja o'o, awa bale ndje, kœdonga tœ 'a tœ upu nœ 'e ɓa utshu Tito wuta ndje adja o'o.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Yé ataa, lɔkɔ á tshe kœsœ kœgbe dœ mara á 'e zatœ 'e fœ she œdœ dœ mara á 'e za osho kœsœ fœ she dœ kœkpa awa ye dopanœ, kœyindœsho nœ ye ga ndœ 'e sœ kœgerœ tœnœ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Mœ sœ dœ yanga mbœrœ kœza lɔsu mœ djigi á mœ za ga pa 'e.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.