2 Coríntios 7
TAFO AYO (KXF) vs BKJ
1 E'e dœ anga mœ á mœ yindœ 'e waa, œrœnœ asœmœ kɔ á Ndjaba pandœ nœ sœ dœ ɔtshɔnœ mbœrœ azœ. Mbœrœ tœnœ ataa, a vwaratœ azœ tœ œrœ kɔ á mbœrœ adœke ɔkɔ uzu too ɨshirɨ uzu sœ dœ uburu. A pa avwara kœsœ adja ayerœ azu lœ kœkpa awa Ndjaba.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 'E kɔrɔ lɔsu 'e fœ 'a! 'A mbœmbœrœ ekperœ fœ uzu bale nene, 'a mbœmbœrœ adœke uzu bale te nene, 'a bɨbɨlɨ ndje anga uzu bale mbœrœ kœgbɔ œrœ tshaabrœ ye nene.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Mœ sœsœ kœpa ataa mbœrœ kœwa ɔgbɔ ngbanga ga tœ 'e nene. Gbambanœ nene, mœ pandœ nœ fœ 'e adœke e'e kœdœ azu á 'e sœ ɓa tœ lɔsu 'a, azu á 'a ngbɔtœ 'a bale dœ endje lœ soro too lœ kuzu.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Mœ za lɔsu mœ tœ egerœnœ ga ndœ 'e, mœ donga tœ mœ mbœrœ 'e waa. Lœ oyo nœ 'a kɔ tœ lɔsu 'a, mœ sœ kolœ dœ gbɔgbɔ œdœ dœ yanga kœropa nœ.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Ataa ndje dœ lɔkɔ kœwuta 'a ga lœ ogo Masedwane, 'a yaya lima tœ 'a nene. 'A gbɔ tshelœ aka oyo kɔ tœ lɔsu 'a: oyo neke á sœ ɓa shu tœ 'a œdœ awa á sœ ɓa ugurutœ 'a.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Kashe Ndjaba á tshe sœ kœgi gbɔgbɔ fœ azu neke á endje mɔ, to gbɔgbɔ fœ 'a lœ awa nœ kœyi kumu Tito.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Yé œ dœ́dœ́ kolœ mbœrœ kœyi kumu ye asœmœ dá to gbɔgbɔ fœ 'a nene, kashe lœ awa nœ gbɔgbɔ á tshe gbɔ ɓa ndœ 'e. Tshe pandœ egerœ agbe nœ 'e ndœ kpa kœwu mœ, ɨkɨ nœ 'e œdœ ɔtshɔ lɔsu nœ 'e ga ndœ mœ, fœ 'a ye. Yé mbœrœ tœnœ ataa, mœ kpa sœ dœ yanga kœropanœ.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ataa œdœ mbeti á mœ su fœ 'e kœza oyo ga tœ lɔsu 'e, mœ gbegbetshelœ mœ ndœ nœ ngɔngɔnœ asœke nene. Mœ gbe má tshelœ mœ œdœ mœ kœwu má adœke œndœ oyo á mbetinœ asœmœ za fœ 'e œ dɨ nene.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Kashe ngɔngɔnœ asœke mœ sœ dœ yanga; œ dœ́dœ́ mbœrœ á za oyo ga tœ lɔsu 'e nene, kashe mbœrœ á oyonœ asœmœ mbœrœ adœke 'e fatshalɔsu 'e. Ataa 'a mbœmbœrœ ekperœ bale fœ 'e nene gbaa, oyonœ asœmœ, Ndjaba dá yi lima ndœ nœ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Gbambanœ nene, oyo tœ lɔsu á sœ lindœ gbetshelœ nœ Ndjaba sœ kœto tœ kœfatshalɔsu uzu á sœ kœgi osho ndœ kœshe dœ mara adœke gbetshelœ sœ mbœrœ tœnœ nene. Kashe oyo tœ lɔsu á to tœ tshapashɔ asœke, sœ kœza kuzu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ngɔngɔnœ asœke, 'e wu œrœ tshangba oyo tœ lɔsu 'e á sœ lindœ gbetshelœ nœ Ndjaba dœke: 'a sœ dœ yanga kœpa o'o tshapa 'e, 'e vwaratœ 'e tœ œneke á ro utshunœ, 'e sœ kœkpa awa Ndjaba, 'e sœ dœ ogo nœ kpa kœwu mœ, 'e sœ kœzatœ 'e ga tœ akwa yé œ sœ kœza djofele fœ uzu á tshe mbœrœ lima ekperœ. Kɔkɔ asœmœ sœ kœma ngbɨ adœke 'e gugu lima dœ upu lœ o'onœ asœmœ nene.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ataa œdœ mœ kœsu lima mbeti asœke fœ 'e, œ sœsœ lima mbœrœ uzu á tshe mbœrœ ekperœ nene, œ sœsœ ndje lima mbœrœ tsheneke á endje mbœrœ ekperœ fœ she nene. Kashe œ sœ lima mbœrœ kœma ɓa utshu 'e ɓa tœ ala Ndjaba adœke ogo nœ 'e ga ndœ 'a sœ tœ egerœnœ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Mbœrœ tœnœ ataa, œrœ á 'e mbœrœ to gbɔgbɔ fœ 'a.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Œdœ mœ kœsœ kœdonga tœ mœ tœ upu nœ 'e ɓa utshu ye, œ sœ mbœrœ á 'e zaza ókó fœ mœ nene. Kashe ɓata o'o kɔ á 'a pa fœ 'e kœdœ adja o'o, awa bale ndje, kœdonga tœ 'a tœ upu nœ 'e ɓa utshu Tito wuta ndje adja o'o.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Yé ataa, lɔkɔ á tshe kœsœ kœgbe dœ mara á 'e zatœ 'e fœ she œdœ dœ mara á 'e za osho kœsœ fœ she dœ kœkpa awa ye dopanœ, kœyindœsho nœ ye ga ndœ 'e sœ kœgerœ tœnœ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mœ sœ dœ yanga mbœrœ kœza lɔsu mœ djigi á mœ za ga pa 'e.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.