2 Coríntios 10
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Œmœ Polo, mœ sœ kœpa fœ 'e dœ tœ mœ dœ ɔmɔ lɔsu œdœ dœ ɔtshɔ lɔsu nœ Kristu adœke, anga azu sœ kœpa adœke œdœ mœ kœsœ ugurutœ 'e, mœ sœ kœzatœ mœ ga atɨ ga ndœ 'e, yé œdœ mœ kœgugu ugurutœ 'e nene, mœ gbɔɔgbɔ ga ndœ 'e.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Mœ sœ kœkɨ fœ 'e adœke 'e kakapa mœ adœke mœ mbœrœ œrœ dœ ɔgbɔ, lɔkɔ á mœ kœna ɓa ndœ 'e nene. Gbambanœ nene, mœ gbe kœyisœ gbɔgbɔ nœ mœ fœ azu á endje sœ kœpa adœke 'a sœ kœmbœrœ akwa tœ mara nœ azu nœ tshapashɔ.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Œ sœ adjapu adœke a'a kœdœ azu tshapashɔ, kashe 'a sœsœ kœnga koshe dœ mara nœ adja azu tshapashɔ nene.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Lœ kœnga koshe nœ 'a, œrœ kœnga dœ koshe nœ 'a toto ɓa ndœ azu nene, kashe gbɔgbɔnœ to ɓa ndœ Ndjaba mbœrœ kœndɨ tshelœ gbɔgbɔ nœ ayingba. 'A sœ kœndɨ tshelœ gbetshelœ nœ egerœ kumu
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 œdœ gbɔgbɔ kɔ á sœ kœza egerœ kumu adœke azu kœwuwusœ Ndjaba nene. 'A sœ kœmbœrœ adœke endje fa gbetshelœ nœ endje kɔ mbœrœ adœke endje mbœrœtœ endje lindœ Kristu.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Yé lɔkɔ á 'e kœsœ kœmbœrœtœ 'e dœ ɔtshɔnœ, 'a kpalatœ 'a nene kœza djofele fœ endjeneke á endje sœsœ kœmbœrœtœ endje dœ awanœ nene.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 'E sœ kœwu kolœ tshapa œrœ. Œdœ anga uzu kœgbe adœke œne kœdœ uzu nœ Kristu, tshe gbetshelœ ye tœ œrœ asœke kane: azœ kœdœ azu nœ Kristu awa bale dœ she ndje.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ataa œdœ mœ kœdu okoro mœ tœ tshagbozu á Gbozu Yisu za lima fœ mœ, mœ sœ dœ tshula mbœrœ tœnœ nene. Tshe za lima fœ mœ mbœrœ kœguma 'e, kashe œ dœ́dœ́ mbœrœ adœke œ ndɨ 'e nene.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mœ yiyindœ nœ adœke mbeti nœ mœ á mœ su za awa fœ 'e nene.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Gbambanœ nene, anga azu sœ kœpa adœke: «Mbeti nœ Polo lɨɨlɨ dœ pe gbɔgbɔ, kashe lɔkɔ á tshe kœsœ ugurutœ azœ, tshe mɔmɔ yé mara kœpa o'o ye lɨlɨ nene.»
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Œ li adœke uzu á tshe pa mara o'o ataa wusœ nœ dœ ɔtshɔnœ adœke, mara á 'a su dœ mbeti nœ 'a lœ ɨngɨrɨnœ, tshetœ maranœ asœmœ dá 'a mbœrœ dœ tœnœ œdœ 'a kœsœ ɓa ugurutœ 'e.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 'A yiyindœ kœzatœ 'a awa bale too kœzatœ 'a ɓata anga azu á endje sœ kœdonga tœ endje dœ tœ endje asœmœ nene. Gbambanœ nene, endje kœdœ agbakɨndɨ azu. Endje sœ kœwutœ endje dœ tœ endje. Endje sœ kœzatœ endje ɓata kœgerœ œrœ.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Tœ a'a nœ 'a, 'a sœ dœ egerœ kumu adœke 'a rosœ mapaka kɔ nene, kashe 'a mbœrœ akwa kolœ kpœtœ ama osho neke á Ndjaba to fœ 'a, yé á yindœ nœ adœke 'a wuta œrrr ɓa ndœ 'e.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Gbambanœ nene, a'a dá dœ adja azu utshunœ á 'a na dœ Ɔtshɔ O'o nœ Kristu fœ 'e. 'A roropa mapaka nœ akwa nœ 'a nene ataa œdœ 'a kœroro má ga ndœ 'e nene.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Dœ tœnœ ataa, 'a sœsœ kœdu okoro 'a kœropanœ mbœrœ akwa nœ anga angbɨ azu nene, kashe 'a wusœ nœ adœke kœyindœrœ nœ 'e œ gerœ yé 'a kpa mbœrœ adœke œ sœ kolœ kœgerœ tœnœ lindœ mapaka nœ 'a.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Manda nœ, 'a na kœyisœ Ɔtshɔ O'o ɓa lœ anga angbɨ ogo djagakele 'e. Ataa, 'a du okoro 'a mbœrœ akwa nœ anga angbɨ azu á endje mbœrœ ɓa tœ osho akwa nœ endje nene.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Andaa, endje sú ɓa la buku nœ Ndjaba adœke: «Œdœ uzu kœyindœ kœdu okoro ye, tshe du okoro ye tœ œneke á Gbozu mbœrœ.»
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Gbambanœ nene, endje dodonga uzu á tshe sœ kœzatœ ye mbœrœ gbetshelœ nœ ye dœ tœ ye bale nene, kashe endje donga tsheneke á Gbozu sœ kœma o'o tœ upu nœ ye.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.