Lucas 16
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs ACF
1 Jesúsne kammuruza an kamtam kwinta kaiznara: “Kwazpa anpatne su izmumika mɨjazi. Mamaztuzne anpatta kaizara: ‘Up su izmumikane nu mɨj aizpa wat iztuchi. Up pialkas kain kwaimtu.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Suasne anpatne paiña su izmumikasha akwanin kit kaizta: ‘Nu kit aizpa mɨrau. Nu pial tarɨt aizpakas wan nu kit aizpakas kainazha. Nune ap su izmumika an nammanazi.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Su izmumikane usmin minmɨzta: ‘Ap anpat ap kal ukkarane, ¿chima kinpai? Nane pil kal kisachish. Mɨtsalish pial paikwan.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Akkis puzkane, ap kal mɨjchine, nane na kishimtu aizpa pianish, mamaz awa nawa sappanapa.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Suasne izmumikane anpatpa puiruza maza mazain akwanara. An ñancha puimikasha mɨmara: ‘¿Yawama anpatta puikish?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Usne kaizta: ‘Nane cien pihshpi winmu pui ish.’ Usne ussa kaizta: ‘Apain uzti. Pui parɨt pɨnkɨhta sap kit azain cincuenta winmu pui ish pat kit kizti.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Suasne mamaz puimikasha mɨmara: ‘¿Yawama anpatta puikish?’ Usne ussa kaizta: ‘Nane cien chara tɨm pui ish.’ Usne ussa kaizta: ‘Pui parɨt pɨnkɨhta sap kit ochenta chara tɨm pui ish pat kit kizti.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Anpatne kwail su izmumika kirɨt aizpa nɨjkul kit ussa kaizta: ‘Nu yawa kwailkas, nune pɨna pian, up wat kal pailnakima.’ Ma payu uztuzne tɨmpa chi, uspa mɨj aizpa an wat ɨninnashimtu akwa, uspa pashimtu aizpa kana kinpa. Masetne Diosta piantuzne an we kiamtu, mamaztuzkasa wat uzana, chiyura nuana.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Nane uruza ka kurunamtus. Sun izmumikane anpatpa pialkasa kwail kit kit izmuruz namnapa, an sura an akkwan payu uznapa. U pial mɨj aizpa mamaztuza kiwainarain, Dios uruza sapnanapa. Wan pial pailtawane, imtu payura Diosne uruza pialkin an wat chiwazha chiyura mɨlananazi.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Pitchin pial watsammikane an akkwan pialkas watsanazi, sun pial kain kasta kitchi akwa. Pitchin pial watsamtuchimikane an akkwan pialkas watsamanazi.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Apas pial watsamtukine, mɨnminkas uruza chiwazha chiyura mɨj aizpa mɨlanamanazi.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Patna nil watsamtukine, mɨnminkas uruzpa mɨlamanazi.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Maza kiwainmikane paas anpatta kiwainsachi. Mazara pashitkine, mamazta pashinazi. Mazara kiwainshimtune, mazara kiwainmanazi. Mɨnpazha Diostakas pialtakas parejuin pashimanazi. Diosta pashit kit wakpuj waintane, pialta pashimtuchi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Fariseo awane, pial pashimturuzne, wan mɨara. Uspane Jesúspa kwail ultimal kizara.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Usne usparuza kaiznara: “U awaruzpain wat awakana izninnamtukas, Diosne wan u minñamtu aizpa pian. Awa chiwazha tɨnta i mintuasmin, Diosne awa minñamtu aizpa kwail i,” kiztu.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Awane Dios pɨnkɨh para aizpakas kamtammika kaizta aizpakas kamtanara, Juan munnammika ankima. Sun payuin, Juan atpane, nane Dios watsal pit kamtanamɨzta, awa Dios ɨnintukin nappanapa. Mane Diosne akkwantuza ɨninnamtu, awa nappashimtu akwa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Chiyukas au sukas karɨnazi. Dios anza ainki pitne kamanazi.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Mɨnpazha paiña ashampara kwait kit mamaz ashampakasa kasara kitne, an ampune Dios iztakin kwail kimtu. Ampu mamazpa kwairɨt ashampakasa kasara kitne, usne Dios iztakin kwail kimtu.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Maza kwazpa ampune uzta. Usne muin ishtam pĩnkas watsal pĩnkas kwaara. Usne pailta payu kwisha watsal kumira kwara.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Maza puiza ampune, Lázaro muntɨtmikane, kwazpa awa napmu pɨjtakin uzara. Paiña ña pɨttɨt ishtuazi.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Chiwazha kwazpawa misharɨras pak taizka kwashira. Kwizakas ussa at kit paiña ishtu ña yakshira.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Puiza ampu irawane, ángeltuzne ussa Abraham tukin watsal chiyura sukin mɨlarɨt. Kwazpa ampukas irawane, pilta kamta.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Irɨt uztukin naiztuasmin, kwazpamikane izak kit attishtain Abrahamta izta. Lázarokas uskasa uzara.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Kwazpamikane ka tɨnta kwianta: ‘Ap taitta Abraham. Nawa iz kit kiwaincha. Nawa Lázarora ɨninti, tɨppu kwazira painnapa. Paiña tɨppukasa kwazi pɨtnin kit kwincha ap pitkin, tɨh kinpa. An ĩnkin naiztus.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abrahamne ussa kaizta: ‘Ap painkul. Nu miza uzta nɨjkulti. Nune chiwazha wat aizpa sapta. Kawarain Lázarone chiwazha kwail aizpa sapta. Mane usne apain wat uztu. Nune pa kwisha naiztu.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ankas nɨjkulti. Auruzpain katsa sanja tu. Apa uzmikane nu tukin kwakara kwaksachi. Pa uzmikane auruzakin kwaksachi.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Kwazpamikane kaizta: ‘Suasne, taitta, nua paikumtus, Lázarora ap taittawa kwalta ɨninnapa.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Sua cinco aimpihsh mɨj ish. Usparuza kurunari, an naizmu sura aamanpa.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abrahamne kaizta: ‘Uspane Moisés pɨnkɨh para aizpakas Dios kamtamtuz pɨnkɨh para aizpakas mɨj. Uspane sun pɨnkɨhkin parɨt aizpa izat kit mɨat kit kiarawa.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Kwazpamikane sɨnkara: ‘Ap taitta Abram, mɨzha. Uspane usparuza mɨamanazi. Mɨnpazha irɨtmika mamasa irɨttas kuhstane, mɨnpazha usparuza apas ɨmtune, uspane mɨat kit uspa kwail kiamtu aizpa maizanazi.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Sunkana Abrahamne ussa kaizta: ‘Moisés kaizta aizpakas Dios kamtamtuz kaizta aizpakas mɨashitkine, uspane mamazta mɨamanazi. Irɨt kuhstumika usparuza ɨmtukas, mɨamanazi.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.