João 4
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs BKJ
1 Fariseo awaruzne Jesúspa mɨara. Jesúsne Juankin an akkwan kanpamtuz mɨjara. Uskas an akkwan awaruza munnaninnara.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (Jesús tukas, paiña kanpamtuzne awara munnanara. Usmin sun kitchi).
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Fariseo awaruzne Jesús kimtu aizpa piankammara. Jesús usparuza pilchapuznashitchi akwa, Jesúsne Judea sukis puz kit mamasa Galilea sura kailta.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ɨmtuasmin, usne Samaria suwara pɨnshimtuat kit
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Sicar pɨpulura piannara. An pɨpulune mamaz sura kashain uz. Ñamin au irɨt kwal Jacobne paiña painkulta, Joséra, sun su mɨlara.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Suane Jacobne kwazi kul sarɨt. Miwa ɨmtuasmin kwaiztɨt akwa, Jesúsne kwazi ukkam kulkin uzta. Paizka payu panapain.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Samaria pɨpuluras ashampane iztasparɨt, au Judío awakas Samaria awakas usparuzpain chinkas naiyamtu akwa. Usne Jesústa ka kaizta:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Suasne Jesúsne ussa sɨnkara:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ashampane ussa kaizta:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Au ñamin irɨt kwalne, Jacobne, an kwazi kul sat kit aumɨza chɨhkanarɨt. Uskas paiña painkultuzkas paiña kalpakas an kulkin kuara. ¿Nune Jacobkin anza tɨnta kish? Nune an Jacobkin aumɨza kiwainsachi.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesúsne ussa sɨnkara:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Na kwazi kwinka kwattuzne mizurainkas kwazi kiyamanazi. Nua na kwazi kwintu aizpa kwazi puzmu kulkana puznazi, pailtachin. An kwazine nua uzninnazi, pailta payukima.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Suasne ussa wat mɨrachi akwa, ashampane kaizta:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesúsne ussa kaizta:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Usne kaizta:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Makima nune cinco ampu mɨjazi. Nu mɨjmikane up ampu chi. Nu kaizta aizpa watcha i.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Sun mɨrawane, ashampane ussa kaizta:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Aune ¿Mɨntama Diosta wakpuj wainñanapai? Au ñamin kwal uzasmin, uspane an ɨzakin Diosta wakpuj wainñara. Mane u Judío awane ka kaizamtu: “Jerusalén pɨpulura Diosta wakpuj wainñarawa.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jesúsne sɨnkara:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria pɨpuluras awa Diosta wat pianchi akwa, une ussa wat wakpuj wainñasachi. Sunkana aune ussa wat pianmakpas. Diosne Judío awaruza paiña kwal namninnara, au sukin watsat mɨlmumikasha ɨninnapa. Katmizna aune ussa wakpuj waina wat pianmakpas.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 — ausente —
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ashampane ka kaizta:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesúsne ussa kaizta:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Sun urain paiña kammuruzne aara. Jesús maza ashampakasa kwinta kimtu akwa, uspane iztaspaarɨt. Mɨnminkas an ashampa ¿Chima pashimtu? mɨmaarachi. Mɨnminkas Jesústa ¿Chima an ashampara paramtus? mɨmaarachi.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Suasne ashampane paiña kwazi ulmu chɨhkat kit pɨpulura kail kit awara ka kaiznara:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —Maza ampura izna arain. Usne wan chiwal piankam kit na kirɨt aizpa nawa kaizta. ¿Anne Dios kin namtɨtmikaki? ¿Usne watsat mɨlmumikaki?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Suasne awane pɨpuluras puzat kit Jesús tukin aara.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Aamtuasmin, paiña kammuruzne Jesústa paikwat kit kaizara:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Usne kaiznara:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Paiña kammuruzne usparuzpain ka mɨmaamɨzta:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Jesúsne kaiznara:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Une sunkana minñamtu: “Mane au Judío awane Samaria su uztuza Dios pit kainammtuchimakpas. Mamaz payura aune Galilea su uztuza Dios pit kainanapas.” Apas awane akkwan piji sunkana kizamtu: “Ampara mish we, chara pippara pakna. Suasne kal kiaznapas.” Mane nane uruza kainammtus: “Umakin iztain. Paktu payukana i. Akkwan awa pura akwa, usparuza Dios pit kaizasan, su pit nɨjkulanapa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Chara pippa malmuruzne pial sappamtu, uspa kal akwa. Kawarain Dios Pit kainammtuzne sappanazi. Mɨnpazha sun pit kainammtu, mamaztuz sun pit mɨanapa. Kwiztane suntuzne mamasa sun pit mɨat kit nɨjkulanazi. Diosne sun pit kainammtuza tananazi. Wan Dios pit kainammturuzne watsal kulanazi.”
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Apas awane akkwan piji ka kizamtu: “Maza awa pippa warawane, mamazne sun pippa paktu.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Sunkana kianazi. Mamazne ukin an ñancha Dios pit kainanara. Nane uruza ɨninnara, awaruza akwananapa, ap kwal namanapa. Katmizna sun awane ap kwal namarɨt, u Dios pit kainarɨt akwa.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Akkwan sun pɨpulukin uztuzne Jesústa nɨjkulara, Samaria pɨpuluras ashampa kaizta aizpa akwa. Usne ka kaiznara: “Usne wan chiwal piankam kit na kirɨt aizpa nawa kaizta.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Katmizna Samaria pɨpulura uztuz Jesús tukin piannarawane, uspane ussa paikuara, usparuzkasa maanapa. Usne usparuzkasa paas payukima mara.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Sunkana an akkwan awane us kaizta aizpa mɨat kit us Dios kin namtɨtmika i, watsat mɨlmumika i, nɨjkulara.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Uspane an ashampara ka kaizara:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Paas payura Jesúsne Samaria pɨpuluras puz kit Galilea surakima ɨmɨzta.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Jesúsmin kammuruza kaiznara: “Ap sukin uztuzne nawa, Dios kainammikasha, nɨjchi kiamtu.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Sua ussa nɨjchi kiarakas, Jesúsne Galilea sura piannakane, Galilea sukin uztuzne ussa wat sappat kit “kakishapu” kizara. Ñamin uspane Jerusalén pɨpulura ɨara, Pascua pishta izana. Suane uspane Jesús wan kirɨt aizpa an pishtara izara.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Suasne Jesúsne Caná pɨpulura, Galilea sura kailta. Ñamin usne sun pɨpulukin kwazi vinora namninta. Suane mikwa ɨninmikane tuazi. Usne Capernaum pɨpulura maza painkul imtu mɨj.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Jesús Judea suras Galilea sukin pianakane, ɨninmikane Jesúspa mɨt kit izna ɨt kit ka paikwat:
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Suasne Jesúsne kaizta:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ɨninmikane kaizta:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Suasne Jesúsne kaizta:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Paiña yalta pianatchasmin, paiña kiwaintuzne yaltas puzat kit ussa wanmalat kit kaizara:
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Suasne usne miza paka kakulta mɨmanara. Uspane sɨnkaara:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Suasne papihshne sun urain paiña painkul kakulmɨzta piankam kit Jesús kaizta aizpa ka nɨjkulta: “Up painkul kakulti.” Katmizna uskas wan paiña kwalkas Jesústa, watsat mɨlmumikara nɨjkulara.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Judea suras Galilea surakima mamasa kailtawane, Jesúsne an kwizta iztasparɨt kal kira.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.