João 4

Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Fariseo awaruzne Jesúspa mɨara. Jesúsne Juankin an akkwan kanpamtuz mɨjara. Uskas an akkwan awaruza munnaninnara.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Jesús tukas, paiña kanpamtuzne awara munnanara. Usmin sun kitchi).
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Fariseo awaruzne Jesús kimtu aizpa piankammara. Jesús usparuza pilchapuznashitchi akwa, Jesúsne Judea sukis puz kit mamasa Galilea sura kailta.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ɨmtuasmin, usne Samaria suwara pɨnshimtuat kit
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Sicar pɨpulura piannara. An pɨpulune mamaz sura kashain uz. Ñamin au irɨt kwal Jacobne paiña painkulta, Joséra, sun su mɨlara.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Suane Jacobne kwazi kul sarɨt. Miwa ɨmtuasmin kwaiztɨt akwa, Jesúsne kwazi ukkam kulkin uzta. Paizka payu panapain.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Samaria pɨpuluras ashampane iztasparɨt, au Judío awakas Samaria awakas usparuzpain chinkas naiyamtu akwa. Usne Jesústa ka kaizta:
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Suasne Jesúsne ussa sɨnkara:
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ashampane ussa kaizta:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Au ñamin irɨt kwalne, Jacobne, an kwazi kul sat kit aumɨza chɨhkanarɨt. Uskas paiña painkultuzkas paiña kalpakas an kulkin kuara. ¿Nune Jacobkin anza tɨnta kish? Nune an Jacobkin aumɨza kiwainsachi.
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesúsne ussa sɨnkara:
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Na kwazi kwinka kwattuzne mizurainkas kwazi kiyamanazi. Nua na kwazi kwintu aizpa kwazi puzmu kulkana puznazi, pailtachin. An kwazine nua uzninnazi, pailta payukima.
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Suasne ussa wat mɨrachi akwa, ashampane kaizta:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Jesúsne ussa kaizta:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Usne kaizta:
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Makima nune cinco ampu mɨjazi. Nu mɨjmikane up ampu chi. Nu kaizta aizpa watcha i.
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Sun mɨrawane, ashampane ussa kaizta:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Aune ¿Mɨntama Diosta wakpuj wainñanapai? Au ñamin kwal uzasmin, uspane an ɨzakin Diosta wakpuj wainñara. Mane u Judío awane ka kaizamtu: “Jerusalén pɨpulura Diosta wakpuj wainñarawa.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesúsne sɨnkara:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria pɨpuluras awa Diosta wat pianchi akwa, une ussa wat wakpuj wainñasachi. Sunkana aune ussa wat pianmakpas. Diosne Judío awaruza paiña kwal namninnara, au sukin watsat mɨlmumikasha ɨninnapa. Katmizna aune ussa wakpuj waina wat pianmakpas.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ashampane ka kaizta:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jesúsne ussa kaizta:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Sun urain paiña kammuruzne aara. Jesús maza ashampakasa kwinta kimtu akwa, uspane iztaspaarɨt. Mɨnminkas an ashampa ¿Chima pashimtu? mɨmaarachi. Mɨnminkas Jesústa ¿Chima an ashampara paramtus? mɨmaarachi.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Suasne ashampane paiña kwazi ulmu chɨhkat kit pɨpulura kail kit awara ka kaiznara:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 —Maza ampura izna arain. Usne wan chiwal piankam kit na kirɨt aizpa nawa kaizta. ¿Anne Dios kin namtɨtmikaki? ¿Usne watsat mɨlmumikaki?
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Suasne awane pɨpuluras puzat kit Jesús tukin aara.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Aamtuasmin, paiña kammuruzne Jesústa paikwat kit kaizara:
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Usne kaiznara:
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Paiña kammuruzne usparuzpain ka mɨmaamɨzta:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Jesúsne kaiznara:
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Une sunkana minñamtu: “Mane au Judío awane Samaria su uztuza Dios pit kainammtuchimakpas. Mamaz payura aune Galilea su uztuza Dios pit kainanapas.” Apas awane akkwan piji sunkana kizamtu: “Ampara mish we, chara pippara pakna. Suasne kal kiaznapas.” Mane nane uruza kainammtus: “Umakin iztain. Paktu payukana i. Akkwan awa pura akwa, usparuza Dios pit kaizasan, su pit nɨjkulanapa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Chara pippa malmuruzne pial sappamtu, uspa kal akwa. Kawarain Dios Pit kainammtuzne sappanazi. Mɨnpazha sun pit kainammtu, mamaztuz sun pit mɨanapa. Kwiztane suntuzne mamasa sun pit mɨat kit nɨjkulanazi. Diosne sun pit kainammtuza tananazi. Wan Dios pit kainammturuzne watsal kulanazi.”
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Apas awane akkwan piji ka kizamtu: “Maza awa pippa warawane, mamazne sun pippa paktu.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Sunkana kianazi. Mamazne ukin an ñancha Dios pit kainanara. Nane uruza ɨninnara, awaruza akwananapa, ap kwal namanapa. Katmizna sun awane ap kwal namarɨt, u Dios pit kainarɨt akwa.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Akkwan sun pɨpulukin uztuzne Jesústa nɨjkulara, Samaria pɨpuluras ashampa kaizta aizpa akwa. Usne ka kaiznara: “Usne wan chiwal piankam kit na kirɨt aizpa nawa kaizta.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Katmizna Samaria pɨpulura uztuz Jesús tukin piannarawane, uspane ussa paikuara, usparuzkasa maanapa. Usne usparuzkasa paas payukima mara.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Sunkana an akkwan awane us kaizta aizpa mɨat kit us Dios kin namtɨtmika i, watsat mɨlmumika i, nɨjkulara.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Uspane an ashampara ka kaizara:
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Paas payura Jesúsne Samaria pɨpuluras puz kit Galilea surakima ɨmɨzta.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Jesúsmin kammuruza kaiznara: “Ap sukin uztuzne nawa, Dios kainammikasha, nɨjchi kiamtu.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Sua ussa nɨjchi kiarakas, Jesúsne Galilea sura piannakane, Galilea sukin uztuzne ussa wat sappat kit “kakishapu” kizara. Ñamin uspane Jerusalén pɨpulura ɨara, Pascua pishta izana. Suane uspane Jesús wan kirɨt aizpa an pishtara izara.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Suasne Jesúsne Caná pɨpulura, Galilea sura kailta. Ñamin usne sun pɨpulukin kwazi vinora namninta. Suane mikwa ɨninmikane tuazi. Usne Capernaum pɨpulura maza painkul imtu mɨj.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Jesús Judea suras Galilea sukin pianakane, ɨninmikane Jesúspa mɨt kit izna ɨt kit ka paikwat:
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Suasne Jesúsne kaizta:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ɨninmikane kaizta:
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Suasne Jesúsne kaizta:
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Paiña yalta pianatchasmin, paiña kiwaintuzne yaltas puzat kit ussa wanmalat kit kaizara:
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Suasne usne miza paka kakulta mɨmanara. Uspane sɨnkaara:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Suasne papihshne sun urain paiña painkul kakulmɨzta piankam kit Jesús kaizta aizpa ka nɨjkulta: “Up painkul kakulti.” Katmizna uskas wan paiña kwalkas Jesústa, watsat mɨlmumikara nɨjkulara.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Judea suras Galilea surakima mamasa kailtawane, Jesúsne an kwizta iztasparɨt kal kira.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.