Gênesis 50

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ꞋUnaꞋeri sa Josef ka ego kwau ana maꞋa nia, ma ka daua maꞋa nia, ma ka angi doe liu Ꞌuana, ma nia ka nonoꞋia maana.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Ma nia ka ri Ꞌuana ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt neꞋe kira rao fuana kira ka leka maꞋi, ma nia ka saea fuada neꞋe kira sai leꞋa ana falafala fuana sasilana nonina ngwae mae neꞋe noaꞋa kasi ngwaꞋa, fasi Ꞌiri kira ke sasi logo ꞋunaꞋeri ana nonina maꞋa nia.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 RaoꞋa neꞋeri kira ke rao ana sulia fai akwala asoa ki. Ma fai akwala asoa neꞋeri ki naꞋa neꞋe kaidaꞋi leꞋa fuana sasilana raoꞋa neꞋeri. Ma ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt kira ka kwaimanatai Ꞌuana sulia fiu akwala asoa ki.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Ma kaidaꞋi fuana kwaimanatai Ꞌanga nia sui, sa Josef ka fata Ꞌuri ana ngwae ꞋaꞋana tatalafaꞋa ki, “Ngwadela kina, mulu leka saea fatalaku fuana tatalafaꞋa.
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 KaidaꞋi maꞋa nau karangi mae, nia kwatea nau ku fata alangaꞋi Ꞌani satana God neꞋe nai baꞋa olitaꞋinia nama nonina fuana kwaiatolana Ꞌi Kenan, ana taꞋi faodaꞋi fau neꞋe nia salisalia naꞋa ana. ꞋOke alaꞋani nau nai leka fuana kwaiatolana maꞋa nau, ma buri Ꞌana nai baꞋa oli laꞋu maꞋi.”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Sui na tatalafaꞋa ka olitaꞋinia maꞋi alaꞋanga ka Ꞌuri, “Nia leꞋa goꞋo Ꞌana. ꞋOko saiana Ꞌoke leka kwaiatoa maꞋa Ꞌoe diꞋia nama neꞋe Ꞌoko fata alangaꞋi fuana ka sui naꞋa fuana sasilana.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 ꞋUnaꞋeri sa Josef leka ka kwaiatoa naꞋa maꞋa nia. Na ngwae ꞋaꞋana tatalafaꞋa ki, faꞋinia ti ngwae laꞋu fuana Ꞌafilana, ma gwaungaꞋi ki taꞋifau Ꞌi Ejipt kira leka faꞋinia.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Ma ngela nia ki logo, faꞋinia ngwaefuta nia ki, ma ti ngwae laꞋu ana fuuꞋi ngwae kira, kira leka taꞋifau. Kira ngela tiꞋitiꞋi ki faꞋinia ru ꞋaeꞋaela kira ki goꞋo neꞋe tua Ꞌi Gosen.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 NgwaꞋi toꞋa neꞋe leka Ꞌi buri Ꞌana, ti ai ada leka saena kati neꞋe hos tara, ma ti ai ada ka tua fafona hos, ma kira ka leka ꞋoroꞋa liu.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Ana kaidaꞋi kira dao Ꞌi Atad ta bali ana kafo Ꞌi Jodan bali fanelana sina, kira ka angi sulia kaidaꞋi tau. Kula neꞋeri kula fuana Ꞌefolana witi ana, bore ma kula neꞋeri sa Josef nia tua sulia fiu asoa, ma nia ka angi Ꞌuana maꞋa nia.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 KaidaꞋi ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Kenan kira lisia neꞋe ngwaꞋi toꞋa neꞋe kira angi liu naꞋa, kira ka fata Ꞌuri, “Reala, ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt kira angi liu naꞋa Ꞌuana maꞋa kira.” Kula neꞋeri Ꞌi naꞋo kira saea Ꞌani Ꞌi Atad, kira ka saea laꞋu Ꞌania Ꞌi Abelmisraem neꞋe fadalana Ꞌuri, “Kwaimanatai Ꞌanga ngwae Ꞌi Ejipt ki.”
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Ka ꞋunaꞋeri neꞋe ngwaꞋi ngela sa Jakob kira ka sasi naꞋa diꞋia maꞋa kira nia saea.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Kira ngalia nonina ka oli Ꞌuana Ꞌi Kenan Ꞌi Makpela ana bali loꞋoko ana Ꞌi Mamre bali fanelana sina, ma kira ka kwaiatoa saena faodaꞋi fau, ana afu ano neꞋeri etaeta kula sa Efron ngwae ana kwalafa sa Het, bore ma sa Abraham nia folia ana, ma nia ano naꞋa fuana kwaiato Ꞌanga kira.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Ma kaidaꞋi sa Josef kwaiatoa ka sui naꞋa, nia faꞋinia ngwaefuta nia ki, ma ti ngwae laꞋu kira faꞋasia kula neꞋeri, ma kira ka oli laꞋu maꞋi Ꞌuana Ꞌi Ejipt.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 KaidaꞋi ngwaefuta sa Josef ki lisia neꞋe maꞋa kira mae naꞋa, kira ka alaꞋa Ꞌuri fuada talada, “FaꞋuta, diꞋia sa Josef nia manata nama Ꞌana toꞋona ru taꞋa ba kulu sasiꞋi ana Ꞌi naꞋo, ma nia ka oga ke duꞋua laꞋu ru taꞋa ba kulu sasiꞋi ana Ꞌi naꞋo ki akulu, kuke baꞋa faꞋuta naꞋa niniꞋa?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Ma kira ka kwatea alaꞋanga ka leka Ꞌuana ma kika fata Ꞌuri, “ꞋI naꞋo kaidaꞋi maꞋa kulu tua Ꞌua,
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 nia saea taꞋi alaꞋanga fuaimili fasi Ꞌiri kaimili ke saea fuamu. Nia fata Ꞌuri ba, ‘ꞋI naꞋo ba ngwaefuta Ꞌoe ki kira sasia ru rora liu ki amu, ma kira ka fulia taꞋangaꞋa. Nau ku amasiꞋo Ꞌoke rufuanata ada.’ ꞋIu, kaimiliꞋa ngwae rao God maꞋa kulu logo niniꞋa. ꞋOke rufuanata aimili faꞋinia taꞋangaꞋa nini kami ki.” Ma kaidaꞋi sasina ki kira fafarongoa Ꞌania alaꞋanga neꞋeri, nia ka angi.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 GoꞋo ngwaefuta nia ki kira ka leka ma kira ka bobo uruuru Ꞌi naꞋona kika faꞋadoea, ma kira ka fata Ꞌuri, “Kaimili ngwae rao ꞋoꞋo Ꞌoe ki naꞋa ne.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Bore ma nia ka fata lala Ꞌuri fuada, “NoaꞋa kamu kasi maꞋu laꞋu. Nau noaꞋa kusi sasia tae neꞋe God goꞋo neꞋe saiana sasilana.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Kaumulu neꞋe naia sasilana ru taꞋa ki aku, bore ma God bulasia naiꞋi ru Ꞌanga kamu, ma ka sasia ka leꞋa. Nia rao Ꞌania naiꞋi ru Ꞌanga kaumulu fuana faꞋamaurilana ngwae Ꞌoro. Kira mauri ka dao Ꞌi taꞋena, osiꞋana ru taꞋa neꞋeri ki neꞋe kaumulu sasiꞋi.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Nia ne noaꞋa mu kasi maꞋu. Nai baꞋa tagi suli kamu faꞋinia ngela kamu ki.” Ru ꞋunaꞋeri neꞋe nia ka alaꞋa leꞋa fuada, ma nia ka sasia kira ka manata leꞋa laꞋu.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 — ausente —
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 — ausente —
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Ma na alaꞋanga Ꞌisi nia fata Ꞌuri ana ngwaefuta nia ki, “Nau ku karangi mae naꞋa, bore ma God ke baꞋa lia suli kamu, ma nia ke baꞋa lafu kamu faꞋasia Ꞌi neꞋe. Ma nia ke baꞋa ngali kamu ka olifaꞋi kamu laꞋu Ꞌuana fanoa ba nia alangaꞋinia ana maꞋa kulu ki sa Abraham, sa Aesak, sa Jakob ka Ꞌuri, nia ke baꞋa kwatea fuakulu.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Sui nia ka kwatea kira ka sasia fata alangaꞋinga ngasi ngasiꞋa fuana. Nia fata Ꞌuri, “Kaumulu ke fata alangaꞋi Ꞌania satana God, kaidaꞋi nia ke baꞋa ngali kaumulu faꞋasia Ꞌi neꞋe, ma kamu ka oli laꞋu Ꞌuana Ꞌi Kenan, kaumulu ke baꞋa ngalia na suliku ki faꞋi kaumulu logo.” Ma kira ka fata alangaꞋi ꞋunaꞋeri neꞋe kira baꞋa sasi nama ꞋunaꞋeri.
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Buri Ꞌana goꞋo sa Josef ka mae, kaidaꞋi nia dao ana taꞋi talangaꞋi ma akwala faꞋi ngali. Ma kira ka sasia na nonina noaꞋa kasi ngwaꞋa, ma kira ka alu leꞋa ana saena faꞋi kisi kaidaꞋi kira tua Ꞌua Ꞌi Ejipt.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.