Gênesis 47

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞋUnaꞋeri sa Josef ka ngalia lima ngwaefuta nia ki, kira ka leka lisia tatalafaꞋa. KaidaꞋi kira dao Ꞌi luma tatalafaꞋa, sa Josef ka fata Ꞌuri fuana, “MaꞋa nau faꞋinia ngwaefuta nau kira dao naꞋa. Kira ngalia sipsip ki, ma nanigot ki ma buluka kira ki faꞋinia ti ru laꞋu ada, ma kira ka faꞋasia Ꞌi Kenan, ma kira ka dao naꞋa ana fanoa neꞋe. Ma kaidaꞋi neꞋe kira tua naꞋa Ꞌi Gosen.”
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ma nia ka saea satada ngwaefuta nia ki fuana tatalafaꞋa.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 GoꞋo tatalafaꞋa ka saefilo Ꞌuri ada, “RaoꞋa faꞋuta ki neꞋe kaumulu saiana sasilana?” Ma kira ka fata Ꞌuri, “TatalafaꞋa kaimili niniꞋa ngwae goꞋo fuana liaꞋa sulia sipsip ki, diꞋia nama koꞋo kami ki maꞋi Ꞌi naꞋo.
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Kaimili leka maꞋi neꞋe sulia Ꞌi Kenan, kaidaꞋi Ꞌato ana fioloꞋa nia ngasingasiꞋa liu, ma ru ꞋaeꞋaela kami ki noaꞋa kira kasi toꞋo naꞋa ana ta fanga. ꞋOke alaꞋani kaimili mike sasia fanoa kaimili ana fanoa ꞋaꞋana nini Ꞌoe, ana ano nini Ꞌi Gosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Ma tatalafaꞋa ka fata Ꞌuri fuana sa Josef, “KaidaꞋi neꞋe maꞋa Ꞌoe faꞋinia ngwaefuta Ꞌoe ki kira leka naꞋa maꞋi siamu,
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 na fanoa neꞋe Ꞌifi fuada. Nia leꞋa fuana Ꞌoke alaꞋanida kike saungaꞋinia fanoa kira Ꞌi Gosen, ana ano leꞋa Ꞌi neꞋe ki. Ma diꞋia ti ai ada kira leꞋa fuana liaꞋa sulia ru ꞋaeꞋaela ki, nia leꞋa fuamu Ꞌoke aluda fuana kike lia sulia ru ꞋaeꞋaela nau ki.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Buri Ꞌana sa Josef ka ngalia maꞋa nia ka dao siana tatalafaꞋa. Ma sa Jakob ka faꞋaleꞋa tatalafaꞋa.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Sui tatalafaꞋa ka saefilo Ꞌuri ana, “Kwala araꞋi kwa, ta fita faꞋi ngali naꞋa neꞋe Ꞌoko tua sulia?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Ma nia ka fata Ꞌuri, “NauꞋa niniꞋa taꞋi talangaꞋi ma uulu akwala faꞋi ngali ki goꞋo niniꞋa, ma kaidaꞋi Ꞌoro ana maurilaku, nau ku tua ꞋiduꞋidu ana kula ki. Maurilaku noaꞋa Ꞌiri diꞋia koꞋo nau faꞋida Ꞌi naꞋo neꞋe kira tua tau ma kira ka leka ana kula ki taꞋifau. Maurilaku nia ngwaraꞋu goꞋo ma nau ku dao toꞋona kaidaꞋi Ꞌato ki.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Ma nia ka faꞋaleꞋa tatalafaꞋa neꞋeri, ma nia ka fata ni olioliꞋa ana, ma nia ka ruꞋu naꞋa Ꞌi maa.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Sui sa Josef ka saungaꞋinia fanoa maꞋa nia faꞋinia ngwaefuta nia ki, ana fanoa ꞋaꞋana neꞋeri. Ma nia ka ngalida kira ka tua karangia Ꞌi Rameses fanoa doe, ma nia ka kwatea ano leꞋa ki ana kula neꞋeri fuada, diꞋia tatalafaꞋa ba saea nama.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ma nia ka kwatea fanga fuada neꞋe bolo faꞋinia Ꞌorolada.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 ꞋUnaꞋeri ꞋatoꞋanga ana daoꞋa toꞋona fanga nia ka lilisu laꞋu, ma noaꞋa naꞋa ta fanga saena oꞋola ki. Ma na fioloꞋa neꞋeri ka taꞋa liu mala ana ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt ma ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Kenan logo.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Ma kaidaꞋi Ꞌoro, kaidaꞋi ngwae ki kira foli fanga ana sa Josef, nia ka dau fafia mani neꞋeri ki ma ka goniꞋi saena luma tatalafaꞋa.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Ana ta kaidaꞋi buri, ngwae Ꞌi Ejipt ki ma Ꞌi Kenan ki, noaꞋa kira kasi toꞋo naꞋa ana ta mani goꞋo ngwae Ꞌi Ejipt ki kira leka maꞋi fuana lisilana sa Josef, ma kira ka fata Ꞌuri fuana, “ꞋOke kwatea nama fanga fuaimili! Na mani kami ki sui dangalu naꞋa. Ma si diꞋia Ꞌoko Ꞌiri dao naꞋa toꞋona ta kula fuaimili, kami ke baꞋa mae naꞋa.”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Ma nia ka fata Ꞌuri fuada, “Nia leꞋa diꞋia mani kamu ki sui, kaumulu ke ngalia maꞋi ru ꞋaeꞋaela kamu ki, ma nai baꞋa olisia kwau Ꞌania fanga fuamuꞋa.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Ma kira ka ngalia kwau na ru ꞋaeꞋaela kira ki siana, ma nia ka kwatea kira ka rao Ꞌania fuana foli fangaꞋa fuada. Ana faꞋi ngali neꞋeri kira ka ngalia maꞋi hos ki, ma sipsip ki, ma nanigot ki, ma buluka ki, ma dongki kira ki fuana, ma nia ka alaꞋani kira ka foli fanga ada Ꞌania ru ꞋaeꞋaela neꞋeri ki.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Bore ma faꞋi ngali Ꞌi buri laꞋu, kira leka maꞋi ma kira ka fata laꞋu Ꞌuri fuana, “AraꞋi ꞋaꞋana Ꞌae, mani kami ki sui naꞋa, ma ru ꞋaeꞋaela kaimili ki ka sui naꞋa maꞋi fuamu. Kaimili Ꞌiri toꞋo naꞋa ana ti ru laꞋu neꞋe kaimili ke kwate fuamu. Kaimili ngwae ki goꞋo neꞋe tua, faꞋinia ano kaimili ki.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 ꞋIu kaimili amasi Ꞌoe, Ꞌoe kosi alaꞋani kami fuana maeꞋa! ꞋOke dao toꞋona ta kula fuamiꞋa. ꞋOe kosi alaꞋani ano kami ki ka gwaꞋu laꞋu. Si diꞋia Ꞌoko kwatea fanga fuamiꞋa, na fanga neꞋeri naꞋa neꞋe ke foli kami faꞋinia ano kaimili ki, ma ano neꞋeri ki ru tatalafaꞋa naꞋa, ma kaimili ke baꞋa rao ꞋoꞋo naꞋa fuana. Bore ma kaimili oga Ꞌoke kwatea fanga fuaimili, fasi Ꞌiri noaꞋa kami kasi mae, ma Ꞌoko kwatea maꞋi magana witi fuaimili, fasi Ꞌiri kami ke fasiꞋi Ꞌania oꞋola kaimili ki.”
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Ma ka ꞋunaꞋeri, nia ka folia ano ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt ki ka alua naꞋa ano tatalafaꞋa. Na kaidaꞋi Ꞌato neꞋe raꞋe maꞋi ka lilisu liu fafida nia kwatea ma kira taꞋifau kika Ꞌoifoli Ꞌania ano kira ki Ꞌuana fanga, ma ano ana fanoa neꞋe taꞋifau ano tatalafaꞋa naꞋa.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Ka ꞋunaꞋeri, kwatea ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt kira ka rao ꞋoꞋo naꞋa fuana tatalafaꞋa.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Nia foli musia naꞋa ano ngwae ki fuana tatalafaꞋa, bore ma ano na fata abu ki goꞋo neꞋe niaꞋa kasi foliꞋi, osiꞋana kaidaꞋi ki tatalafaꞋa nia kwatea kala mani ki fuana fata abu ki fasi Ꞌiri kike foli fanga Ꞌada aniꞋi. Ma kaidaꞋi Ꞌato neꞋeri noaꞋa kasi sasia neꞋe kira ka Ꞌoifoli Ꞌani ano kira ki.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Sui nia ka fata Ꞌuri fuana ngwae ki, “Kamu ke sai nama ana neꞋe nau ku foli kamu ka sui naꞋa ne, faꞋinia ano kamu ki logo. KaidaꞋi neꞋe ano ki taꞋifau ru tatalafaꞋa ki naꞋa, ma kaumulu niniꞋa ngwae rao ꞋoꞋo nia ki logo. Bore ma kaumulu saiana muke oꞋolia oꞋola ki ana ano neꞋe ki, na magana witi tua goꞋo Ꞌana fuana muke leka fasia.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Bore ma kaidaꞋi neꞋe diꞋia kamu ngalia fanga neꞋana ki, kamu ke baꞋa daroꞋia Ꞌania lima kabu ru ki, ta taꞋi kabu ru tatalafaꞋa, ma fai kabu ki neꞋe fuamuꞋa faꞋinia ngela kamu ki fuana Ꞌanilana, ma fasilana laꞋu ana oꞋola kamu ki.”
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 ꞋUnaꞋeri kira ka fata Ꞌuri fuana, “Ngwae ꞋaꞋana Ꞌae, Ꞌoko faꞋamauria mango mia. ꞋOko leꞋa aimili. Kaimili saeleꞋa goꞋo Ꞌaimili neꞋe mike rao ꞋoꞋo fuana tatalafaꞋa!”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 ꞋUnaꞋeri nia ka alua taꞋi taki Ꞌi Ejipt neꞋe nia Ꞌuri, ana faꞋi ngali ki taꞋifau na ngwae ki taꞋifau kike daroꞋia fanga neꞋe kira ngaliꞋi maꞋi ana oꞋola lima kabu ru ki, ma ta taꞋi kabu kike kwatea fuana tatalafaꞋa. Ma taki neꞋeri nia teo Ꞌua leleka ka dao Ꞌi taꞋena. Na ano fata abu ki goꞋo neꞋe noaꞋa laꞋu ano tatalafaꞋa ana kaidaꞋi neꞋeri.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 ꞋUnaꞋeri sa Jakob faꞋinia kwalafaꞋa nia kira tua Ꞌi Ejipt ana kula kira saea Ꞌani Gosen, ma kira ka toꞋoru liu, ma kira ka toꞋo logo ana ngela Ꞌoro.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Sa Jakob tua ana kula neꞋeri fuana akwala ma fiu faꞋi ngali, leleka ka dao ana taꞋi talangaꞋi ma fai akwala ma fiu faꞋi ngali ki ana.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Ma kaidaꞋi nia saiana nia karangia naꞋa kaidaꞋi nia fuana maeꞋa, nia ka saea ngela nia sa Josef ka leka maꞋi ka lisia. Ma nia ka fata Ꞌuri fuana, “Leka maꞋi, diꞋia Ꞌoko kwaima liu aku, Ꞌoke alua maꞋi limamu Ꞌi olofana sasafaku, ma Ꞌoko fata alangaꞋi fuaku neꞋe Ꞌoe kosi baꞋa kwaiato nau Ꞌi neꞋe Ꞌi Ejipt.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Ana kaidaꞋi nai mae, Ꞌoke ngali nau nama faꞋasia Ꞌi neꞋe, ma Ꞌoko aka nau ko leka kwaiato nau ana kula ba kira kwaiatoa koꞋo nau faꞋida ana.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Bore ma nia ka fata laꞋu Ꞌuri, “ꞋOke alangaꞋi Ꞌania satana God neꞋe Ꞌoke baꞋa sasi ꞋunaꞋeri.” Ma sa Josef alangaꞋi nia ke baꞋa sasia ru neꞋeri. Ma ana kaidaꞋi neꞋeri, maꞋa nia ka bobo uruuru saena ꞋifitaꞋi nia, ma ka baꞋatangoa God.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.