Gênesis 47

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞋUnaꞋeri sa Josef ka ngalia lima ngwaefuta nia ki, kira ka leka lisia tatalafaꞋa. KaidaꞋi kira dao Ꞌi luma tatalafaꞋa, sa Josef ka fata Ꞌuri fuana, “MaꞋa nau faꞋinia ngwaefuta nau kira dao naꞋa. Kira ngalia sipsip ki, ma nanigot ki ma buluka kira ki faꞋinia ti ru laꞋu ada, ma kira ka faꞋasia Ꞌi Kenan, ma kira ka dao naꞋa ana fanoa neꞋe. Ma kaidaꞋi neꞋe kira tua naꞋa Ꞌi Gosen.”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Ma nia ka saea satada ngwaefuta nia ki fuana tatalafaꞋa.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 GoꞋo tatalafaꞋa ka saefilo Ꞌuri ada, “RaoꞋa faꞋuta ki neꞋe kaumulu saiana sasilana?” Ma kira ka fata Ꞌuri, “TatalafaꞋa kaimili niniꞋa ngwae goꞋo fuana liaꞋa sulia sipsip ki, diꞋia nama koꞋo kami ki maꞋi Ꞌi naꞋo.
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Kaimili leka maꞋi neꞋe sulia Ꞌi Kenan, kaidaꞋi Ꞌato ana fioloꞋa nia ngasingasiꞋa liu, ma ru ꞋaeꞋaela kami ki noaꞋa kira kasi toꞋo naꞋa ana ta fanga. ꞋOke alaꞋani kaimili mike sasia fanoa kaimili ana fanoa ꞋaꞋana nini Ꞌoe, ana ano nini Ꞌi Gosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Ma tatalafaꞋa ka fata Ꞌuri fuana sa Josef, “KaidaꞋi neꞋe maꞋa Ꞌoe faꞋinia ngwaefuta Ꞌoe ki kira leka naꞋa maꞋi siamu,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 na fanoa neꞋe Ꞌifi fuada. Nia leꞋa fuana Ꞌoke alaꞋanida kike saungaꞋinia fanoa kira Ꞌi Gosen, ana ano leꞋa Ꞌi neꞋe ki. Ma diꞋia ti ai ada kira leꞋa fuana liaꞋa sulia ru ꞋaeꞋaela ki, nia leꞋa fuamu Ꞌoke aluda fuana kike lia sulia ru ꞋaeꞋaela nau ki.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Buri Ꞌana sa Josef ka ngalia maꞋa nia ka dao siana tatalafaꞋa. Ma sa Jakob ka faꞋaleꞋa tatalafaꞋa.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Sui tatalafaꞋa ka saefilo Ꞌuri ana, “Kwala araꞋi kwa, ta fita faꞋi ngali naꞋa neꞋe Ꞌoko tua sulia?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Ma nia ka fata Ꞌuri, “NauꞋa niniꞋa taꞋi talangaꞋi ma uulu akwala faꞋi ngali ki goꞋo niniꞋa, ma kaidaꞋi Ꞌoro ana maurilaku, nau ku tua ꞋiduꞋidu ana kula ki. Maurilaku noaꞋa Ꞌiri diꞋia koꞋo nau faꞋida Ꞌi naꞋo neꞋe kira tua tau ma kira ka leka ana kula ki taꞋifau. Maurilaku nia ngwaraꞋu goꞋo ma nau ku dao toꞋona kaidaꞋi Ꞌato ki.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Ma nia ka faꞋaleꞋa tatalafaꞋa neꞋeri, ma nia ka fata ni olioliꞋa ana, ma nia ka ruꞋu naꞋa Ꞌi maa.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Sui sa Josef ka saungaꞋinia fanoa maꞋa nia faꞋinia ngwaefuta nia ki, ana fanoa ꞋaꞋana neꞋeri. Ma nia ka ngalida kira ka tua karangia Ꞌi Rameses fanoa doe, ma nia ka kwatea ano leꞋa ki ana kula neꞋeri fuada, diꞋia tatalafaꞋa ba saea nama.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ma nia ka kwatea fanga fuada neꞋe bolo faꞋinia Ꞌorolada.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 ꞋUnaꞋeri ꞋatoꞋanga ana daoꞋa toꞋona fanga nia ka lilisu laꞋu, ma noaꞋa naꞋa ta fanga saena oꞋola ki. Ma na fioloꞋa neꞋeri ka taꞋa liu mala ana ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt ma ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Kenan logo.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ma kaidaꞋi Ꞌoro, kaidaꞋi ngwae ki kira foli fanga ana sa Josef, nia ka dau fafia mani neꞋeri ki ma ka goniꞋi saena luma tatalafaꞋa.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ana ta kaidaꞋi buri, ngwae Ꞌi Ejipt ki ma Ꞌi Kenan ki, noaꞋa kira kasi toꞋo naꞋa ana ta mani goꞋo ngwae Ꞌi Ejipt ki kira leka maꞋi fuana lisilana sa Josef, ma kira ka fata Ꞌuri fuana, “ꞋOke kwatea nama fanga fuaimili! Na mani kami ki sui dangalu naꞋa. Ma si diꞋia Ꞌoko Ꞌiri dao naꞋa toꞋona ta kula fuaimili, kami ke baꞋa mae naꞋa.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Ma nia ka fata Ꞌuri fuada, “Nia leꞋa diꞋia mani kamu ki sui, kaumulu ke ngalia maꞋi ru ꞋaeꞋaela kamu ki, ma nai baꞋa olisia kwau Ꞌania fanga fuamuꞋa.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Ma kira ka ngalia kwau na ru ꞋaeꞋaela kira ki siana, ma nia ka kwatea kira ka rao Ꞌania fuana foli fangaꞋa fuada. Ana faꞋi ngali neꞋeri kira ka ngalia maꞋi hos ki, ma sipsip ki, ma nanigot ki, ma buluka ki, ma dongki kira ki fuana, ma nia ka alaꞋani kira ka foli fanga ada Ꞌania ru ꞋaeꞋaela neꞋeri ki.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Bore ma faꞋi ngali Ꞌi buri laꞋu, kira leka maꞋi ma kira ka fata laꞋu Ꞌuri fuana, “AraꞋi ꞋaꞋana Ꞌae, mani kami ki sui naꞋa, ma ru ꞋaeꞋaela kaimili ki ka sui naꞋa maꞋi fuamu. Kaimili Ꞌiri toꞋo naꞋa ana ti ru laꞋu neꞋe kaimili ke kwate fuamu. Kaimili ngwae ki goꞋo neꞋe tua, faꞋinia ano kaimili ki.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 ꞋIu kaimili amasi Ꞌoe, Ꞌoe kosi alaꞋani kami fuana maeꞋa! ꞋOke dao toꞋona ta kula fuamiꞋa. ꞋOe kosi alaꞋani ano kami ki ka gwaꞋu laꞋu. Si diꞋia Ꞌoko kwatea fanga fuamiꞋa, na fanga neꞋeri naꞋa neꞋe ke foli kami faꞋinia ano kaimili ki, ma ano neꞋeri ki ru tatalafaꞋa naꞋa, ma kaimili ke baꞋa rao ꞋoꞋo naꞋa fuana. Bore ma kaimili oga Ꞌoke kwatea fanga fuaimili, fasi Ꞌiri noaꞋa kami kasi mae, ma Ꞌoko kwatea maꞋi magana witi fuaimili, fasi Ꞌiri kami ke fasiꞋi Ꞌania oꞋola kaimili ki.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Ma ka ꞋunaꞋeri, nia ka folia ano ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt ki ka alua naꞋa ano tatalafaꞋa. Na kaidaꞋi Ꞌato neꞋe raꞋe maꞋi ka lilisu liu fafida nia kwatea ma kira taꞋifau kika Ꞌoifoli Ꞌania ano kira ki Ꞌuana fanga, ma ano ana fanoa neꞋe taꞋifau ano tatalafaꞋa naꞋa.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Ka ꞋunaꞋeri, kwatea ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt kira ka rao ꞋoꞋo naꞋa fuana tatalafaꞋa.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Nia foli musia naꞋa ano ngwae ki fuana tatalafaꞋa, bore ma ano na fata abu ki goꞋo neꞋe niaꞋa kasi foliꞋi, osiꞋana kaidaꞋi ki tatalafaꞋa nia kwatea kala mani ki fuana fata abu ki fasi Ꞌiri kike foli fanga Ꞌada aniꞋi. Ma kaidaꞋi Ꞌato neꞋeri noaꞋa kasi sasia neꞋe kira ka Ꞌoifoli Ꞌani ano kira ki.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Sui nia ka fata Ꞌuri fuana ngwae ki, “Kamu ke sai nama ana neꞋe nau ku foli kamu ka sui naꞋa ne, faꞋinia ano kamu ki logo. KaidaꞋi neꞋe ano ki taꞋifau ru tatalafaꞋa ki naꞋa, ma kaumulu niniꞋa ngwae rao ꞋoꞋo nia ki logo. Bore ma kaumulu saiana muke oꞋolia oꞋola ki ana ano neꞋe ki, na magana witi tua goꞋo Ꞌana fuana muke leka fasia.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Bore ma kaidaꞋi neꞋe diꞋia kamu ngalia fanga neꞋana ki, kamu ke baꞋa daroꞋia Ꞌania lima kabu ru ki, ta taꞋi kabu ru tatalafaꞋa, ma fai kabu ki neꞋe fuamuꞋa faꞋinia ngela kamu ki fuana Ꞌanilana, ma fasilana laꞋu ana oꞋola kamu ki.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 ꞋUnaꞋeri kira ka fata Ꞌuri fuana, “Ngwae ꞋaꞋana Ꞌae, Ꞌoko faꞋamauria mango mia. ꞋOko leꞋa aimili. Kaimili saeleꞋa goꞋo Ꞌaimili neꞋe mike rao ꞋoꞋo fuana tatalafaꞋa!”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 ꞋUnaꞋeri nia ka alua taꞋi taki Ꞌi Ejipt neꞋe nia Ꞌuri, ana faꞋi ngali ki taꞋifau na ngwae ki taꞋifau kike daroꞋia fanga neꞋe kira ngaliꞋi maꞋi ana oꞋola lima kabu ru ki, ma ta taꞋi kabu kike kwatea fuana tatalafaꞋa. Ma taki neꞋeri nia teo Ꞌua leleka ka dao Ꞌi taꞋena. Na ano fata abu ki goꞋo neꞋe noaꞋa laꞋu ano tatalafaꞋa ana kaidaꞋi neꞋeri.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 ꞋUnaꞋeri sa Jakob faꞋinia kwalafaꞋa nia kira tua Ꞌi Ejipt ana kula kira saea Ꞌani Gosen, ma kira ka toꞋoru liu, ma kira ka toꞋo logo ana ngela Ꞌoro.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Sa Jakob tua ana kula neꞋeri fuana akwala ma fiu faꞋi ngali, leleka ka dao ana taꞋi talangaꞋi ma fai akwala ma fiu faꞋi ngali ki ana.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ma kaidaꞋi nia saiana nia karangia naꞋa kaidaꞋi nia fuana maeꞋa, nia ka saea ngela nia sa Josef ka leka maꞋi ka lisia. Ma nia ka fata Ꞌuri fuana, “Leka maꞋi, diꞋia Ꞌoko kwaima liu aku, Ꞌoke alua maꞋi limamu Ꞌi olofana sasafaku, ma Ꞌoko fata alangaꞋi fuaku neꞋe Ꞌoe kosi baꞋa kwaiato nau Ꞌi neꞋe Ꞌi Ejipt.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Ana kaidaꞋi nai mae, Ꞌoke ngali nau nama faꞋasia Ꞌi neꞋe, ma Ꞌoko aka nau ko leka kwaiato nau ana kula ba kira kwaiatoa koꞋo nau faꞋida ana.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Bore ma nia ka fata laꞋu Ꞌuri, “ꞋOke alangaꞋi Ꞌania satana God neꞋe Ꞌoke baꞋa sasi ꞋunaꞋeri.” Ma sa Josef alangaꞋi nia ke baꞋa sasia ru neꞋeri. Ma ana kaidaꞋi neꞋeri, maꞋa nia ka bobo uruuru saena ꞋifitaꞋi nia, ma ka baꞋatangoa God.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.