Gênesis 45
Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs NVT
1 Sa Josef noaꞋa kasi sofongaꞋinia naꞋa abulaꞋanga nia, ma nia ka saiana neꞋe nia ke baꞋa angi Ꞌi maana ngwae rao ꞋoꞋo nia ki goꞋo nia ka saea kira ka leka Ꞌi maa. KaidaꞋi ngwaefuta nia ki goꞋo neꞋe tua faꞋinia, nia ka fiꞋi talingaꞋinia fuada sa tai neꞋe niaꞋa.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Ma nia ka angi doe liu, ma ngwaꞋi toꞋa Ꞌi Ejipt neꞋe kira tua maꞋi maa kira ka rongoa, ma kira ka leka ma kika faꞋarongoa Ꞌania ngwaꞋi toꞋa neꞋe kira tua ana luma tatalafaꞋa.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Sui sa Josef ka fata Ꞌuri fuana ngwaefuta nia ki, “NauꞋa sa Josef goꞋo niniꞋa. ꞋUri ma nia mamana neꞋe maꞋa nau nia mauri Ꞌua?” Bore ma kaidaꞋi kira rongoa alaꞋanga neꞋeri, kira ka maꞋu liu, ma kira kasi saea naꞋa ta ru.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 ꞋUnaꞋeri nia ka fata Ꞌuri fuada, “Ngwadela kina mulu Ꞌidu karangi maꞋi.” Ma kira ka Ꞌidu karangia maꞋi ana, ma nia ka fata laꞋu Ꞌuri, “NauꞋa sa Josef naꞋa niniꞋa. NauꞋa naꞋa niniꞋa ngwaefuta kamu ba kamu Ꞌoifoli Ꞌania Ꞌi naꞋo, diꞋia ta ngwae rao ꞋoꞋo ka leka maꞋi neꞋe.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Bore ma noaꞋa kamu kasi manata Ꞌabera nama muka oga taꞋa fuamuꞋa talamuꞋa sulia kamu Ꞌoifoli Ꞌani nau maꞋi neꞋe. Ru neꞋe noaꞋa laꞋu naiꞋi ru Ꞌanga kamu, na naiꞋi ruꞋa God lala, neꞋe nia eta kwate nau maꞋi aumulu Ꞌi neꞋe, fasi Ꞌiri nai faꞋamauria mangoꞋi ngwae ki.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Na ruana faꞋi ngali goꞋo ana ꞋatoꞋanga neꞋe noaꞋa ta fanga kasi bulao Ꞌi neꞋe, na ngwae ki noaꞋa kasi baꞋa oꞋolia oꞋola ma kika kasi ngalia ta fanga ana oꞋola.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 God neꞋe sasia ma nau ku eta leka maꞋi aumulu Ꞌi neꞋe fasi Ꞌiri nai faꞋamauri kaumulu Ꞌania falafala niniꞋa kulu taꞋifau Ꞌarefo liu ana, fasi Ꞌiri nai sasia tala fuana toꞋa neꞋe kira ke baꞋa futa maꞋi buri mulu noaꞋa kira kasi noꞋana bore ma kike tua leꞋa.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Nia noaꞋa laꞋu kaumulu neꞋe kwate nau maꞋi neꞋe. God lala neꞋe kwate nau maꞋi. Nia lafu nau ta ngwae ꞋaꞋana ana tatalafaꞋa, ma nau ku gwaungaꞋi ana ru ana luma nia ki logo, ma nau ku lia logo sulia fanoa ki taꞋifau ana tuaꞋa neꞋe.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 “Mulu ꞋaliꞋali muka oli fuana maꞋa kulu, ma kaumulu ka faꞋarongo Ꞌani fata laku fuana, muke Ꞌuri, ‘NauꞋa ngela Ꞌoe sa Josef. God kwate nau ku lia sulia fanoa ki taꞋifau ana tuaꞋa nini Ꞌi Ejipt. Nia leꞋa fuamu Ꞌoke faꞋasia fanoa Ꞌoe ma Ꞌoko leka maꞋi ko tua faꞋinau.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 ꞋOke baꞋa tua Ꞌi Gosen, fasi Ꞌiri Ꞌoke tua karangi nau. Ma ꞋaeꞋo faꞋinia ngwaefuta nau ki, ma faꞋinia kala koꞋo Ꞌoe ke, faꞋinia ru ꞋaeꞋaela kamu ki, ma ti ru neꞋe Ꞌoko toꞋo ani ki, kaumulu saiana muke tua taꞋifau Ꞌi neꞋe.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 DiꞋia kaumulu leka maꞋi muka tua Ꞌi Goshen, nau ku saiana nai lia leꞋa suliꞋo. Na ꞋatoꞋanga nini ana fioloꞋa nia ke leka laꞋu sulia lima faꞋi ngali ki, ma nau noaꞋa kusi oga ꞋaeꞋo faꞋinia ngwaefuta nau ki ma ru ꞋaeꞋaela kamu ki neꞋe kike baꞋa mae ana fioloꞋanga.’”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Ma nia ka fata Ꞌuri fuada, “ꞋIu, kaumulu niniꞋa faꞋinia ꞋaeꞋo sa Benjamin, kaumulu taꞋifau sai leꞋa ana neꞋe nauꞋa sa Josef mamana naꞋa niniꞋa.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Kaumulu ke saea fuana maꞋa kia neꞋe tatalafaꞋa kwatea ngasingasiꞋanga ki taꞋifau ana fanoa neꞋe saena limaku ma kaumulu ka saea ru neꞋe ki taꞋifau fuana neꞋe kaumulu lisiꞋi Ꞌi neꞋe. Mulu ꞋaliꞋali naꞋa muka baꞋea maꞋi siaku.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Ma nia ka daua ngwaefuta nari nia ma ka talaꞋae ana angia. Ma ngwaefuta nia ka lolofafia. Ma nia ka angi logo.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Ma nia leka ma ka lolofafia logo ti ngwaefuta ana, ma ka nonoꞋida ma nia ka angi. Buri Ꞌana ngwaefuta nia ki kira fiꞋi alaꞋa naꞋa faꞋinia.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 ꞋUnaꞋeri kaidaꞋi na tatalafaꞋa faꞋinia gwaungaꞋi nia ki Ꞌi luma nia, kira rongoa neꞋe ngwaefuta sa Josef ki kira dao, kira ka saeleꞋa liu.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 ꞋUnaꞋeri tatalafaꞋa leka maꞋi ma ka fata Ꞌuri fuana sa Josef, “Nau ku saeleꞋa liu. ꞋOke saea fuana ngwaefuta Ꞌoe ki, ko Ꞌuri, ‘Kira ke ngalia ngwaꞋi kira ki fuana dongki kira ki, ma kira ka oli laꞋu Ꞌi Kenan,
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 ma kira ka baꞋea maꞋi maꞋa kamu faꞋinia ngela kira ki, ma kika oli laꞋu maꞋi siaku ana kula neꞋe. Nai baꞋa kwatea afu ano leꞋa Ꞌi Ejipt fuada, ma kira ke baꞋa Ꞌania fanga leꞋa neꞋe kulu toꞋo ani Ꞌi neꞋe.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Ma Ꞌoko saea nama logo fuada neꞋe kira ke ngalia nama ti kati Ꞌi neꞋe Ejipt, fuana ngalilana maꞋi Ꞌafe kira ki, faꞋinia ngela tiꞋitiꞋi ki. Ma kira ka ngali nama maꞋi maꞋa kamu logo.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 ꞋOke saea fuada kira kasi Ꞌabera fuana ngalilana maꞋi ru kira ki taꞋifau, osiꞋana ru Ꞌoro leꞋa nini kulu toꞋo ani ki Ꞌi Ejipt kuke baꞋa kwateꞋe fuada.’”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 ꞋUnaꞋeri ngwaefuta sa Josef ki kira ka sasi diꞋia neꞋe nia saea nama. Sa Josef ka kwatea kati doe liu ki fuada diꞋia nama neꞋe nia saea ma nia ka kwatea fanga fuada fuana Ꞌanilana sulia tala,
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 ma nia ka kwatea toro faolu ki logo fuada. Bore ma ngwaefuta leꞋa nari nia, nia kwatea mala lima toro faolu ki fuana, faꞋinia uulu talangaꞋi mani ana mani ngwasinasina ki.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Ma nia ka kwatea akwala dongki ka leka siana maꞋa nia neꞋe ngalia ru leꞋa liu ki faꞋasia Ꞌi Ejipt, ma ta akwala dongki laꞋu neꞋe kira ngalia witi ma beret ma ti fanga fuana Ꞌanilana sulia tala kaidaꞋi kira ke leka maꞋi,
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 ma nia ka kwatea kira ka leka, ma kaidaꞋi kira salisali fuana lekaꞋa, nia ka fata Ꞌuri fuadulu, “KaidaꞋi kaumulu leka, kaumulu kasi fuꞋali kamu talamuꞋa.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 ꞋUnaꞋeri ngwaꞋi ngwaefuta neꞋeri kira ka faꞋasia Ꞌi Ejipt, ma kira ka oli siana maꞋa kira Ꞌi Kenan.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 KaidaꞋi kira dao Ꞌi fanoa, kira ka fata Ꞌuri fuana, “MaꞋasi! Sa Josef noaꞋa Ꞌiri mae! Nia mauri goꞋo Ꞌana, ma kaidaꞋi neꞋe nia naꞋa neꞋe lia sulia fanoa ki taꞋifau Ꞌi Ejipt.” ꞋUnaꞋeri maꞋa kira ka lebe liu Ꞌani alaꞋanga neꞋeri, bore Ꞌana nia noaꞋa kasi faꞋamamanada.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Bore ma kaidaꞋi kira saea ru ki taꞋifau neꞋe sa Josef saea fuada, ma nia ka lisia na kati ki neꞋe nia kwateꞋe maꞋi fuana ngalilana Ꞌuana Ꞌi Ejipt, na manatana ka fiꞋi leꞋa laꞋu.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 GoꞋo nia ka fata Ꞌuri, “ꞋIu, nia mamana naꞋa ngela nau nia mauri Ꞌua! Nai leka lisia nama sui nau ku fiꞋi mae.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.