Atos 12

Fatalana God (KWD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma alata no'ona, la Herod nga kiingi ngaia 'e gemasia tani wane na fufu'ita'a gila tagoto'o, ma ngaia 'e siria 'ani fa'anonifiiga.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ma ngaia ka alea ni wane ni fununga aana 'agila kwa'ia la Jemes, nga o'ana la Jon, 'ania naifi.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ma alata ngaia 'e agasia na'a Jiu gila aile'a ba'ita fe'enia nga 'ola ngaia 'e agea, ngaia ka alea ni wane ni fununga aana, ma gila ka gemasia la'u mola la Pita. Ngaia 'e agea nga 'ola lo'oo na alata na Fafangalaa na beret na'a iist 'amoe 'i 'ubulai.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Ma burina gila gemasia la Pita 'e sui mola, ma gila ka arua 'i 'ubulana 'ifi na lokafu, ma nga fai fufu'i wane na fununga gila ka folo 'afuia, ma gila arua fai wane 'ubulana te'e fifigu te'e wane. Tofuna la Herod 'e madafia fana sufalana la Pita 'i maana ta'a lo'oo burina nga Fafangalaa na Tala Riunga.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ma la Pita 'e nana'i mola 'ubulana 'ifi na lokafu. Ma fufu'i ta'a gila tagoto'o, gila ka fo'a tegela'a no'o te'ana God fala Pita.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Na nga logo 'i na'ona la Herod 'ani sufaa la Pita 'i maana ta'a lo'oo, la Pita ngaia 'e eeno mola laloana rua wane ni folonga. Gila gaua 'ania rua seni, ma tani wane ni folonga ngaa'i gila ka folo la'u mola mai 'i maana sinamaa na 'ifi na lokafu.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 'E lebe mola ma te'e enselo na Alafa 'e leka mai te'ana, ma nga kwangakwanga 'e lala 'afuia 'ubulana tofi 'ifi na lokafu na ngaia 'e eeno ai. Ma nga enselo ka gema gouna nimana la Pita maka fa'a aaga, maka fata 'ilo'oo, “'Oi tata'e 'aferu!” Sui, ma seni laka'u gila gaua 'ania nimana ka mou no'o fa'asia.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Sui ma nga enselo no'ona ka alafuu 'ilo'oo, “'Oi ru'ufia ruu amu, moko arua butu no'ona amu 'i 'a'aemu.” Ma la Pita ka lo'o suria. Sui ma nga enselo ka fata la'u 'ilo'oo, “'Oi ru'ufia nga ruu tekwa amu fafi'o, moko leka mai fe'eni nau.”Nga enselo 'e talaia la Pita fa'asia 'ifi na lokafu.|alt="Peter leaves prison" src="cn01953B.tif" size="col" copy="CN" ref="12:8"
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ma la Pita ka leka fe'enia 'i maa fa'asia 'ubulana 'ifi na lokafu. Ma ngaia madafia iiria ngaia 'e agasia mola nga faata'inga, ma ngaia 'ame su'a mola 'i suria nga 'ola lo'oo enselo lo'oori ngaia 'e agea fana ngaia 'ola kwala'imori.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ma nga enselo lo'oori fe'enia la Pita, gala ka leka no'o, gala ka riufia no'o wane ni folonga eteeta, sui ma ruana wane la'u mola, sui ma gala bi'i nigi na sinamaa na'a gila launge'enia 'ania aeon, na'a ngaia 'e leka kau fana 'ubulana fanua. Ma nga sinamaa no'ona ka 'ulasi mola fagaa'a, ma gala ka ru'u no'o 'i maa. Ma alata gala leka kau suria tala ba'ita, 'afe'aferu mola ma nga enselo lo'oori ka leka no'o fa'asia la Pita.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Sui ma la Pita ka bi'i su'aai na 'ola ne'e lau ana ma ka fata 'ilo'oo, “Kiu nau ku bi'i su'aai ngaia 'e to'o no'o. Nga Alafa God ngaia 'e alea mai nga enselo aana, ma ka fa'amoori nau fa'asia la Herod fe'enia nga ta'a 'i Jiu lo'oo, ma ta'a gila 'ame kwa'i nau 'ilaka'u na'a gila fadaa fana agelai.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Alata la Pita ngaia 'e su'a no'o na 'ola lo'oo, ngaia ka leka no'o fana 'ifi ani Meri ga'ia la Jon Mak. Ma nga ta'a 'e aula gila ogu 'ubulana 'ifi lo'oori, fana 'agila fo'a fala Pita.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Alata la Pita 'e nigi mai, ngaia 'e ula gula 'i maa na sinamaa, ma ngaia ka igiigi. Ma te'e lari'i ni taunga'inga na 'ifi lo'oori latana ni Roda 'e leka mai.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ma alata ngaia 'e longo su'ana kwalana la Pita, ngaia 'e aile'a ba'ita, ma ngaia ka mabolosia mola fana 'ani 'ulasia nga sinamaa no'ona. Tafe'ua ngaia totola no'o, maka kwairii madi na'a la Pita ngaia 'e ula mai 'i maa.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ma gila 'ame fito'o mola ana, ma gila ka fata 'ilo'oo, “'I'oo kaku mola.” Tafe'ua ngaia 'e orisu'usu'u fe'eniga maka fata 'i lo'oo, “Nau ku fata kwala'imori.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ma alata no'ona la'u mola, la Pita 'e igiigi la'u mola. Ma alata gila 'ulasia nga sinamaa, gila ka agasia la Pita, ma gila ka 'alefo ba'ita.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ma ngaia ka lalokau 'ania nimana fana 'agila nana'i aloalo. Ma ngaia ka kwairii te'aga na nga 'ola na God 'e agea alata ngaia 'e rubea no'o fa'asia 'ubulana 'ifi na lokafu. Ma ngaia ka fata 'i lo'oo, “Ta'a moru leka kau, ma moru kwairii 'ania nga 'ola lo'oo te'ala Jemes fe'enia nga ta'a ngaa'i gila tagoto'o.” Alata ngaia 'e iiria ni 'ola lo'oori 'e sui, ngaia ka leka no'o kau fana gule'e lefu matari.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Ma 'usu'usugani no'ona, nga ma'unga ba'ita 'e tata'e laloana nga ta'a ni folonga lo'oo, tofuna gila bobolosia nga 'olataa ne'e lau ana la Pita.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ma la Herod ka alea ta'a ni fununga fana 'agila kwailo 'ofia la Pita. Tafe'ua ma gila 'ame daria. Ma ngaia 'e sufaa ta'a ni folonga aana, ma gila 'ame su'asuria nga 'olataa ne'e lau ala Pita, ma ngaia ka kwatea ni wane ni fununga aana, fana 'agila kwa'iga te'efou.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ma la Herod 'e ogaria ba'ita fana ta'a 'i Taea ma 'i Saedon. Ma gila ogu 'i talaga, ma gila ka leka te'ala Blastas fana 'ani kwaibooni aga, tofuna ngaia nga wane ba'ita 'ubulana 'ifi ala Herod. Sui ma gila bi'i leka te'ala Herod, ma gila ka soea fana aloalonga. Gila soea 'ilo'oo, tofuna gila siria forilana fangalaa fa'asia nga gule'e lefu na'a la Herod ngaia 'e kiingi fafia.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ma gani la Herod 'e firia fana ngaia 'ani alafuu te'ana ta'a lo'oo, 'e nigi no'o mai. 'Ilo'oo ngaia 'e ru'ufia nga ruu kwangakwanga'a aana, ma ka bi'i to'oru na lefu ni to'orunga na kiingi, ma ngaia ka alafuu te'aga.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Alata ngaia 'e alafuu 'e sui mola, nga ta'a no'ona gila ka o'omae ba'ita ma gila ka 'ilo'oo, “Nga kwalana wane 'amoe no'o lo'oo, gwae 'ino'ona ma kwalana god lo'oo!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ma 'ame gole mola ma enselo na God ka leka mai ma ka kwa'ia la Herod, ma ngaia ka fii, tofuna ngaia 'ame fa'aba'ita God. Ma nga wawaa gila ka 'ania nonina, ma 'i burina ngaia ka mae no'o.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ma nga fatalana God ka tagala'i na fanua 'e aula no'ona, ma nga ta'a 'e aula no'ona gila ka fito'o aana.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Ma la Banabas ma la Saul, gala ka ori no'o fana fanua 'i Antiok fa'asia 'i Jerusalem 'i burina na'a gala fa'asuia nga taunga'inga na'a gila kwatea fagaa'a. Ma gala ka feea no'o la Jon Mak fe'enia gaa'a.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.