Mateus 27

Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yaq qanaqanus, lovølova-ús. Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka Zu megetapak, manqat ndøkopo꞉ném, gi-einim, “Yesu zílaém.”
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Yaq gèløvønøvemém, Lom gaman ezoqam-qa zenda-te vømø̄veem. Teqa iz Pailǿt.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Zudas, ndego Yesu sa gemboqambun, ge꞉-otev, ndigu matavap giveem, av nqægo, Yesu zīlaēm, yaq ndego mutøkhop ndø-itán, av matev ge꞉matanam ndægo. Yaq até gendego, moni mokho 30 gimbo-etøomem, nangó genø-upøzó, ti-te ndigu, Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka megetapak.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Yaq Zudas āv gezømbe-eín nqǽgo, “No manqa-zapa nøgó, ndego manqa-zapa mbain ezoqam, zoqa zenda-te qæve, tozolaem.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Yaq Zudas até gendego, moni mokho Mbumbukiam-qá khoev mokho-té genø-nqagevém, sasa ndøwav. Yaq gewav ndøgo, ekeza monqo møfók, vø̄nanim.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Yaq Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda, moni mokho gèpisumém, Zudas Mbumbukiam-qa khoev-te genqagevem. Geté gi-einim, “Khafeáp, nginik moni, Mbumbukiam-qa khoev moni namba tizi꞉-tøkuzunam. Zapa ndǿgo, nginik moni mokho, ezoqam me꞉laém.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Yaq ndigu manqat āv gini-kopo꞉ném nqǽgo: Ndigu moni, ganda pot khakheinam ezoqam-qá khae mé꞉wiím. Manqei vini-ak-qá ezoqa osam nonqó, Zelusalem taon-te løvøte tiqeivimat.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Yaq nakémbá, ndøgo khae, ndakin iz “khae kouk-us” mbo-akhayám.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Nqanek matev qafakhan, yaq manqat ndøgo, Mbumbukiam-ge manqa vevezam ezoqam Zelemaya gepeawam, gèmø-unimanqatín, av qæ-ein nqægo, “Ndigu moni mokho 30 gi-upøzonam, ta fia ndøgo, Izlael ezoqam manqat gikopo꞉nem, ndego ti꞉wiim,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 yaq nginik moni, pot khakheinam ezoqam-qá khae me꞉wiím. Ate av-té, av Evezøza manqat genømbe-ein.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Yaq Yesu Lom gaman ezoqam-qá megemege-té genø-itán. Yaq ndego gembobevap, “Gê, qo Zu ezoqam-gê kawà?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Geté ndigu Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka megetapak manqat te-te gimøvøyat, ndego manqat einiáv.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Yaq Pailøt gembo-ein, “Gê, qo tiqa manqat toqóyoge, ndigu qo-te mba ndimøvøet?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Geté Yesu yaq manqa qavøiwateáv. Yaq ndego Lom gaman ezoqam, nqova ndafe kandambá.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Zu ezoqam-qa Pasova khøuwa kandambaqape-te, ndego Lom gaman ezoqam, ndimbula ezoqa kopo sège-nqonqotavɨ́n, ezoqam-te, vø̄fakhanɨn, av ndigu qazømbe-poeɨn.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ta khøuwa-te ndøgo, ndimbula ezoqa kopo mø̀ndøgoám. Teqa iz Balabás. Ezoqa ewaqape mø̀ndæzøtéz, ndego pepen ezoqam soqaqapé.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Yaq ezoqa ewaqape, Pailøt-te gimøvab, ndego āv gezømbe-beváp nqǽgo, “Gekha ezoqā nøzǿ-mboqoiū, ndimbula-te tefakhan? Balabâs, ó, Yesû, ndego Mesaya ndimbo-akhayam?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Ndego mø̀ndæ-otév, Zu megetapak, Yesu teqa zenda-te, ta zapaya ndǿgo tiniveém. Ndigu ova ndø-einím.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Pailøt manqa ovøyam khoev-te ge꞉qotam, yaq tegu zas manqat ndokhofotáv. Manqat av nqǽgo, “Nandev ezoqam, matev-qase mbomatàna᷄m. Ndego manqa-zapa mbaín. No lova venanqei notamát, te zapaya. Venanqei-tam soqaqapé.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Geté Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka Zu megetapak, ezoqa ewaqape āv gizømbe-pouweát nqǽgo, “Pailot āv qazømbøé-einím nqǽgo: Balabas benqonqotáv, bavokho. Geté Yesu løvøte-té geabenøvé.”
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Yaq Pailøt ezoqa ewaqape gezøbevap, “Nginik ezoqa menas, gekha ezoqām nøzǿ-nqonqotāv?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Yaq Pailøt gezø-ein, “Av tægoat ndægo, yaq ngenek Yesu, Mesaya ndimbo-akhayam, gekha nombógō?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Yaq Pailøt gezøbevap, “Gekha zapâ? Ngenek gekha manqa-zapā ndǿgo?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Yaq Pailøt geqeiv, av nqægo, ndigu teqa manqat gēyogemāk neka avønīn nøfe ndø̄ngazēm, yaq ndego ibøkha ndøndáp, ezoqa ewaqape-qa bøi-te, zenda vø̄sunguz, gezø-ein, “Nqanek noqá manqa-zapá mbá, zo ngenek ezoqam tozolaem. Zoqá manqa-zapá.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Yaq ezoqa ewaqape gindu-qavøinam, “Yaq-fia nqosøgeap, teqa kouk waev-qa yaq-te, ni-té qabenø-nqeivøém, nigi nakheis namba.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yaq Pailøt até gendego, Balabas vøzø̄-nqonqotav. Geté Yesu nakhag ezoqam-qá zenda-té genøvé, bemø̄feomem, tae mutui-te sasa bemø-tøkewem.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Yaq Pailøt-gi nakhag ezoqam, Yesu gaman-qá khoev-té gimøndafém, yaq nakhag ezoqa ewaqape vøzø̄-akha, te-te vøndō-pindam.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Yaq até gindigonem, ekeza ndabua sègembo-khofoném, neka ndabua køkouk, kopømba ande av kawa ezoqam-qa ndabua ndægo, vømbō-uzim.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Yaq gumbag fakiafakia-us ndø-ogeaném. Yaq kawa-té gimbøe-uzím. Andé kawa ezoqam-qá wawáq. Yaq teqa nakeamo zenda-te, tatuag, kopømba ande av kawa ezoqam-qa tatuag ndægo, vømbō-etøomem. Yaq otøotam me꞉vewém. Katuk ndømøkuí, teqa megemege-te, gimbo-einim, “Zu ezoqam-ge kawa. Iké꞉ qo-te.”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Yaq køse mbøe-pisibømém, teqa kha-te, tatuag nqawa vø̄e-viomem, kawa sasa mbøe-khanæmem.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Otøotam gumuvewem, yaq ndabua køkouk, nqawá ginømbo-khofoném, neka ekeza ndabua vømbō-uzim. Yaq tinøndafém ndǿgo, tae mutui-te vømǿ-tøkewēm.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Nakhag ezoqam, Yesu taon bavokho gi꞉-ituat, ezoqa ndø-ometám. Sailini taon-ák. Teqa iz Saemón. Yaq ndigu até gindigonem, ndego Yesu-qa tae mutui eqawat-qa yaq-te vø̄tøpøtøvem.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Yaq gi꞉-apat, manqei ndǿgo timøfakház, Golgota ndimbo-akhayam. Taqa manqa mokho, “Kawa-pakha manqeí.”
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Yaq Yesu ambá waen mbo-etøomemɨ́n. Gigiap khaqain-qapé namba me꞉tøkuaném. Geté ndego ge꞉khamas, yaq gèmbøeqasí, vǿe-īz.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Yaq Yesu tae mutui-té ginø-tøkewém. Gumu-tøkewem, yaq teqa ndabua, kas me꞉-otám.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Yaq qame-navøem, ndigu sègeqonáv ndøgo, Yesu vømbō-gazinem.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Teqa kawa-te, ova ndo꞉go, manqat ndøtøkeém, ndego andé gekha manqa-zapa zapayā ginīlaem. Āv qane-peaupám nqǽgo, “Ngenek Yesú. Zu ezoqam-gé kawá.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Yesu gitøkewem, pepen ezoqam menás namba me꞉tøkebám. Nøme ndego, teqa nakeamo zenda-té ginø-tøkewém, neka nøme ndego, yogea zenda-te vø̄tøkewem.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Ezoqa gi-okhoat ndøgo, Yesu sège-ngenøitát. Kawa mba ndøngetæát,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 manqat vombō-manqatat, av nqægo, “Qo Mbumbukiam-qa khoev ngi꞉wat-qa neka khøuwa misika mokho-te nango weve-qa qoqogoam, qo qakeza mokho-mba vø̀khandí꞉q. Soqotøndó-vís, nandav tae mutui-te, qo unimanqatin Mbumbukiam-ge Yo toqogoat.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Yaq até Mbumbukiam-gí iziz ezoqa kandakandá-ya, Mozes-qa guguna manqat nømendim ezoqam neka megetapak nøme namba, otøotam me꞉vewém.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Gi-einim, “Ezoqa nøme gèkhandi꞉ztám. Geté ekeza kha, kopømba mbaín tekhandi. Ngenek unimanqatin Izlael ezoqam-ge kawa tegoat, yaq ndakin yà betøndovís, nqanek tae mutui-te. Yaq ni tàbizi-unimanqatiním.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ndego Mbumbukiam-te mbá genøtawé. Yaq Mbumbukiam yà bekhandí꞉v, unimanqatin poev tømbogoat te-te. Ngenek ekezan āv gene-eín nqǽgo, ‘No Mbumbukiam-gé Yó.’”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Yaq até pepen ezoqám-a, Yesu namba tae mutui-te gitøkebupam, vø̄ngenøinam. Yesu tae mutui-te gitøkewem|alt="LB" src="BA03031BW.tif" size="col" copy="The British and Foreign Bible Society" ref="27:32-44"
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Yaq khøuwa muin qandap, qamat atema khagus 3 oklok vø̄ndap, manqei ate qægoam, bøivun ndønqeivøém.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Yaq ande av 3 oklok ndægo, Yesu kandambaqape tène-ogeá. Ekeza manqat-te āv gene-akhá nqǽgo, “Eli, Eli, lømá sabaxtáni?” Taqa manqa mokho nqánek: “Mbumbukiam, Mbumbukiam. Gekha zapâ, no qoqo-nøuvan?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Geté ezoqa nøme, avønin giwaniapam ndøgo, teqa akhayam giyogem, ndigu manqa mokho ndapeáv. Yaq āv gini-einím nqǽgo, “Ngenek Ilaiza mbo-akhayám.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Yaq ezoqa nøme até gendego, ndabua-qa ndøteít, waen khaqain-qape-te vø̄uqoqom, tae-te sasa ndøløvønam, Yesu vømbō-qantav. Izam-qa mbogoám.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Geté ezoqa nøme gindu-einim, “Qombó-iváv. Yaq zíqeivím, Ilaiza petøndéwāv, penømakhaya, ngenek vǿkhandī꞉v.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Yaq Yesu kandambaqape, nangó genø-akhá, vø̄nanim.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Yaq nqáe! Mbumbukiam-qa khoev-te, ndabua ndøgo, khafeap kouwat mboqog-te qafaleam, livin-mbá qanømu-qatavát. Sa ová qandoqatá, atema manqei-te. Neka manqei vø̄kukuvøem, neka nandi kandakanda vø̄-qaqanimat.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Yaq Mbumbukiam-gi ezoqa kopoáv, ndigu ibugukhokhof gipakhaetat, tiqa manqei-pakha sège-mboqovøemát, ma gi-osupat ndøgo, neka løvøte-te vøndōsuz,
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 neka tiqa manqei-pakha vø̄-ivøvem. Yaq Yesu løvøte-te gendo-khandi꞉v, taqa zita-te, ndigu Zelusalém ginø-óz, Mbumbukiam-qa taon-te. Ezoqa kopoáv gizømet, ndigu løvøte ezoqam. Ndabua ndøgo, Mbumbukiam-qa khoev mokho-te qafaleam, livin-mba qamu-qatavat|alt="LB" src="LB00265B.tif" size="col" copy="The British and Foreign Bible Society" ref="27:51"
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Yaq ndego nakhag kawa ezoqam neka ndigu nakhag ezoqa nøme, Yesu gimbo-kewagat, manqei kukuvøem neka matev ate ndægo giqeivim, qafakhanumat, ndigu møe ndøgoném. Møe kandambá. Yaq āv gini-einím nqǽgo, “Ngenek unimanqatín Mbumbukiam-gé Yó.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ta manqei-te ndøgo, até sakheís-a, vø̄goam. Sakheis kandambá. Andé qambaqapé gindu-waniapát, matev giqeivat. Nginik sakheis Yesú namba me꞉geavún, Gelili plovins-te ginduzav, neka vømbō-tøkeam.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Sakhei nøme, namba gi꞉waniapam, nømu Melí. Magdala vemiav-ák. Neka Meli nømu, ndugu Zems neka Zosef, tigú evó. Neka nømu ndugu, Zebedi-gú zás. Zems neka Zion, tigú evó.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ezoqa kopo mø̀ndøgoám. Teqa iz Zoséf. Alimatea vemiav-ák. Gigiap kopoav ezoqám. Ndego Yesu-gé paev ezoqam nøme ndøgoám. Yaq Yesu gitøkewem, qakhagus ndøgo,
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 ndego Pailøt-té genøwáv, Yesu-qa kha-qa yaq-te vømømbō-viam. Yaq Pailøt ekeza nakhag ezoqam gezø-ein, “Ság. Ngenek teqa kha, sà bendáp.”
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Yaq Zosef até gendego, teqa kha vø̄ndap, ndabua ndakinak sasa me꞉løvønøvem.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Yaq ekeza manqei ozu-té gemø-eoeiú, ndøgo nandi-te ge-oz. Yaq nandi-qape ndøqambesám, manqei-pakha mboqog vø̄tok, sasa ndøwav.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Yaq Meli Magdala vemiav-ak neka Meli nømu, manqei-pakha avønin-té giqonavát, gimbo-kewagat.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Yaq khøuwa nøme qandopave, khøuwa kandakanda-qa lou khakheinam khøuwa qame-navøem, Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka Felisi ezoqam, Pailøt-té ginøzáv.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Gimbo-einim, “Khanánqa. Ni matavap āv qanimbi-veséz nqǽgo: Ndego khavozam ezoqam gekhandi꞉vtam, ndego āv gene-eín, ‘No løvøte-te nango ndæ̀khandí꞉n, khøuwa misika-qa zita-te.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Yaq nakémbá. Nakhag ezoqam qókhofotáz, ndøgo manqei-pakha-te. Yaq ùni bembøe-keogé, atema khøuwa misika bemø̄-nasinim. Soqaín ndøgo, tegi paev ezoqam teqa kha ti-aqonømem, yaq ezoqa vøzømbé-khavozām, av nqægo, ‘Ndego løvøte-tē gendo-khandī꞉v.’ Khavozam manqat av nqægo, amba tøfakhanɨn, yaq ndøgo, teqa khavozam manqat ate ndægo, ibugukhokhof gemanqatam, ambá unime꞉-løvuamɨ́n.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Yaq Pailøt gezø-ein, “Qanimáv. Nakhag ezoqam zó-upøzó. Neka ùni mbøe-keogé, nandav manqei-pakha.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Yaq ndigu manqei-pakha-te vø̄zav. Yaq nandi-qape-te ndøgo, ndigu mboqog-te go꞉zavam, khakhatap mo꞉goném. Soqaín ndøgo, ezoqa sa ti-oz. Yaq nakhag ezoqam, sègeziváz ndøgo, manqei-pakha gimbo-kewagat.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.