Mateus 13

Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta khøuwa kopo-te ndøgo, Yesu khoev gè-iváv. Yaq ndøgeg-té genø-ová, vømø̄qom.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Geté ezoqa khàpumu-khouwéz, gindupindam te-te. Yaq Yesu khagua-té genøketáo, vø̄uqom. Ezoqa ndøgeg-té giwaniapám.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Yaq ndego yaya etæ manqat me꞉zømás. Kopoáv. Āv genengáz nqǽgo,
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Yaq wit nanga ge꞉panqabumat, nøme nakhoa-té ginø-o꞉atát. Yaq pipisi tindu-løvuvám ndǿgo, vø̄louz.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Geté nøme ndigu, nandi-té ginø-o꞉atát. Nandi-te ndøgo, manqei khapekhapémbá qatøke꞉pat. Yaq mbusa nakhamas-té ginø-fakhanøvém. Zapa ndǿgo, manqei andé mbaín.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Geté yaq, khøuwa gendosasev, mbusa ndigu gifakhatat, khøuwa tatas ndølouwáz. Yaq gèkusíz. Zapa ndǿgo, ndigu ngum uni mbunipøteáv.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Wit nanga nøme, gapuk-té ginø-o꞉atát. Yaq gapuk ndøgo qa-eqa, ndigu gèvøtøgeám.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Geté wit nanga nøme, manqei eqeieqei-té ginø-o꞉atát. Yaq kopømbá gi-eqanat, nanga vø̄qataz. Wit nanga nøme ndigu, 100́, louzi nonqo gitøkebupat. Nøme ndigu 60́, neka nøme ndigu 30́.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Yaq Yesu gezø-ein, “Gekha ezoqām ndego, gea tømbogoat, yà beyogé.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Yaq Yesu-gi paev ezoqam tinduzáv ndǿgo, vømbō-bevøpem, “Qo gekha zapâ, yaya mba ndoqo-etæ, ezoqa ndoqote-zømesim?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “Mbumbukiam zo mba zøtáke, zo nogi paev ezoqam, mokho manqat tøzøte-zøtez, teqa Megeat Matev-qa yaq-te. Geté ezoqa nøme-te, ndego takeáv.
11 Jesus respondeu:
12 Gekha ezoqām ndego, mokho gendap, Mbumbukiam otevat nøme mba mbøé-etoám. Yaq ndego otevat kandambá tømbogoat. Geté gekha ezoqām ndego, mokho ndapeav ndøgo, yaq Mbumbukiam até otevat-qasé-a, ndømbogo, segéviwám.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 No ndigu yaya mba tæzømbe-etǽ ndǿgo: Ndigu ndikeôgé. Geté géqeivimák. Neka ndigu ndiyôgé. Geté mokho géndapemák.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Yaq av nqægo, manqat ndøgo, Mbumbukiam-ge manqa vevezam ezoqam Aezaya gepeawam, gè-unimanqatín, ndøgo qa-ein,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Nginik ezoqam,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Geté zo khanakhanakh mbá qanegó. Zapa ndǿgo, zo bøi ndøzøte-qêiví neka gea ndø̄zø̄tē-yōgē.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 No unimanqatín nqazø-manqate. Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam neka matev eqeieqei ezoqa kopoáv, matev qeivi-qa ndøgoám, zo ndakin nqazo-qeivi. Geté ndigu qeiviáv. Neka ndigu manqat yoge-qa vø̄goam, zo ndakin nqazoyoge. Geté ndigu yogeáv.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Yaq Yesu tegi paev ezoqam gezø-ein, “Gèndoyogé, yaya manqat ndøgo, wit nanga zøgekhæm-qa yaq-te qazø-eta, taqa manqa mokho.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Wit nanga ndigu, nakhoa-te gi-o꞉atat, taqa manqa mokho nqánek: Ezoqa nøme, ndigu Mbumbukiam-qa Megeat Matev-qa yaq-te, manqat giyogemɨn, mokho upøgimáv. Yaq nqova soqaqape, até gendewavɨn, manqat vø̄e-vibamɨn, tiqa mbøni mokho-te tøu-ogeakhat.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Neka wit nanga ndigu, nandi-te gi-o꞉atat, taqa manqa mokho nqánek: Ezoqa nøme, Mbumbukiam-qa Manqat nakhamas-té ginø-ndapemɨ́n. Khanakhanakh-ús.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Geté ta manqat ndøgo, uni mbuvøemáv, tiqa mokho-te. Yaq ndigu føgøføgakh wanimáv. Mbumbukiam-qa Manqat zapaya, yage føgakh-qape o ngenøgim matev qazø-fakhanɨn, ndigu nakhamas-té ginø-o꞉azɨ́n.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Neka wit nanga nøme ndigu, gapuk-te gi-o꞉atat, taqa manqa mokho nqánek: Ezoqa nøme, Mbumbukiam-qa Manqat ambá giniyogé. Geté ndigu fofogeap khàpe zømbe-khouwevɨ́n, tiqa yage zapaya, neka tiqa poev matev, gigiap kopoav-qa yaq-te, vø̄tubamɨn. Yaq Mbumbukiam-qa Manqat, tiqa mokho-te ndøugu, gèvøtagɨ́n. Yaq kopømba mbaín, mokho tømbo-fakhan.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Neka wit nanga ndigu, manqei eqeieqei-te gi-o꞉atat, taqa manqa mokho nqánek: Ezoqa nøme, Mbumbukiam-qa Manqat gèyogemɨ́n neka mokho vømbō-ndapemɨn. Yaq Mbumbukiam-qa Manqat, mokho mbófakhán. Kandambá. Ezoqa nøme-te 100́, neka ezoqa nøme-te 60́, neka ezoqa nøme-te 30́.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yaya etæ manqat nøme, Yesu ge꞉zømas, nqánek. Gezø-ein, “Mbumbukiam-qa Megeat Matev, kopømba ande av nqǽgo: Ezoqa mø̀ndøgoám. Khae-té genøwáv, wit nanga mbomømboma vømø̄-zøgeakh.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Geté ezoqa ewaqape ate av-té gi꞉sømbiapat, tege qaqa ezoqam tendowáv ndǿgo, avøeavøe nanga vø̄pomogim, ndøgo wit ma gi꞉zøgeakham, sasa ndøwav.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Yaq wit nanga mbusa gifakhaz, gi-umianat, mokho vø̄tøkebam, yaq até avøeavøé-a, namba me꞉-umiavát.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Yaq khae eve-gi sasae ezoqam, nqanek matev giqeivim, tinøzáv ndǿgo, vømømbō-einim, ‘Khanánqa. Qo wit nanga eqeieqeí aboqo-zøgeákh. Geté ndakin avøeavøe áv khané-fakhanam?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Yaq gendo-ein, ‘Qaqa ezoqám abe-matanám.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Geté ndego āv gezømbe-qavøiú nqǽgo, ‘Mbaín. Avøeavøe naqanøkā ndøkhofòe᷄m. Soqaín ndøgo, wit namba tøzøte-khofobem.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Wit avøeavøé namba sa bete-umianét, atema vingisam khøuwa vizimǿ-khantøzēm. Yaq no sasae ezoqam āv qazømbé-eín nqǽgo, “Avøeavøe vø̀khæ-khofoém, vø̄-møvøemem, yaq sasa zósønqotøvēm. Yaq wit zóvingisumém, noqa lou møvøyam khoev-te vozó-nqeitøzēm.” ’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yaya etæ manqat nøme, Yesu ge꞉zømas, nqánek. Gezø-ein, “Mbumbukiam-qa Megeat Matev, ndøgo andé masted tae nangá, ezoqa khae-te gezøgeakhɨn.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Nginik tae nanga khapímbá. Geté mbusa qafakhanɨn, qakhouwevɨn, tae kandambá. Avøe gigiap nøme mø̀ndø-løvuamɨ́n. Yaq tae ndøgo tøyat, pipisi até gindi-løvuvamɨn, taqa tang-te vō꞉viviamɨn.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yesu yaya nøme gezø-eta, nqánek, “Mbumbukiam-qa Megeat Matev, andé flawa poponøvem nonqó. Sakheis khasøkhasis ndø-upøgimatún, khapémbá, flawa-te vø̄u-pomogimimin. Flawa poponøvem nonqo, khapelavøqase ambá qanegó, neka flawa kandambā. Geté flawa ate ndi꞉gu, sègemø-popoezɨ́n.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yesu nqanek manqat ate ndægo, ezoqa ewaqape gezø-manqatam, ndego yaya mba zø-etæám. Ndego manqat bavokho manqatemáv. Geté yaya mba zø-etæám.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Yesu av ge꞉matønumam ndægo, yaq manqat ndøgo, Mbumbukiam-ge manqa vevezam ezoqam ge꞉-ein, gè-unimanqatín. Ta manqat nqánek, “No ezoqa manqat tæzø-manqatat, yaya mba nøzǿ-etæát. Manqat ndøgo, no ezoqa tøte-zømesimat, khonoam-té qagoám. Nupøkhán mbá, Mbumbukiam manqei-qape gekhakheinam, atema ndakin.”
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Yesu ezoqa ewaqape gezivaz, khoev mokho-te vømø̄-on, yaq tegi paev ezoqam tinduzáv ndǿgo, vømbō-einim, “Yaya etæ ndøgo, ezoqa avøeavøe nanga khae-te gepomogim, taqa manqa mokho gekhâm? Kopømbâ toqoti-nømand?”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “Ezoqam ndego wit nanga eqeieqei gezøgeakh, khae-te, ndego Ezoqam-gé Yó.
37 Jesus respondeu:
38 Khae ndøgo, manqei-qapé, neka wit eqeieqei ndigu, Mbumbukiam-gí ezoqám, teqa Megeat Matev-te ndu꞉gu. Geté avøeavøe ndøgo, ndigu nqova soqaqape-gí ezoqám.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Qaqa ezoqam, ndego avøeavøe nanga soqøsoqa gepomogim, ndego nqova soqaqapé. Neka wit vingisam khøuwa ndøgo, manqei-qape-qá vaév. Neka sasae ezoqam ndigu, enzol ezoqám.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Kopømba ande av ezoqam avøeavøe gikhofoem neka vø̄sonqotøvem, yaq manqei-qape-qa vaev-te, matev āv tønéfakhán.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Ezoqam-ge Yo, ekeza enzol ezoqam ndókhofotáz, yaq gekha ezoqām ndigu, teqa Megeat Matev mokho-te, manqa-zapazapa ndigu neka ezoqa nøme manqa-zapa-te ndi-ituza, vǿmøvāb.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Yaq ndigu gøinam wageap-té ginǿ-nqagivém. Yaq tí-eivumát ndǿgo, neka khaya vǿvivisumāt.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Geté ezoqa eqeieqei ndigu, andé khøuwa me mé꞉sanqatavát, Tat-qa Megeat Matev-te. Gekha ezoqām ndego, gea tømbogoat, yà beyogé.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Yaq Yesu yaya nøme zø-etá, gezø-ein, “Mbumbukiam-qa Megeat Matev, kopømba ande av nqǽgo: Ezoqa khae nøme-te, yakhaseke ndøqeív. Moni-ús. Manqei mokho-té qakhonawám. Ta yakhaseke mokho-te ndøugu, moni kandambá gu꞉nqeitavam. Yaq ndego ezoqam, nqanek yakhaseke nqawá genø-khonáo, sasa ndøqavan. Khanakhanakh khàpe mbøe-khouwév. Yaq até gendego, ekeza gigiap ate qambøegoam, gèwí. Yaq moni geqas ndigu, khae ndǿgo tewí, ma moni yakhaseke-us ge꞉qeiv.”
44 — O
45 Yesu yaya etæ manqat nøme ge꞉zømas, nqánek. Gezø-ein, “Neka Mbumbukiam-qa Megeat Matev, kopømba ande av nqǽgo: Stoa eve mø̀ndøgoám. Ndego agiwa-qasis qaniqanimav-qa ndøvawám.
45 — O
46 Yaq khøuwa nøme, agiwa qanimav-qapi ndøzømét. Tiqa fia kandambá. Yaq ndego até gendego, gigiap ate qambøegoam, gèwí. Yaq moni geqas ndigu, agiwa-qasi me꞉wí.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Yesu yaya etæ manqat nøme ge꞉zømas, nqánek. Gezø-ein, “Neka Mbumbukiam-qa Megeat Matev, kopømba ande av nqǽgo: Ezoqa voe gi-ogimin, zonga bugug vinivinimbá gindapɨn.
47 — O
48 Zonga voe gumu-khazemɨn, yaq ndøgeg-té ginø-itimín, vø̄qonavɨn, zonga sasa ndøgevezonamɨn. Zonga eqeieqei ndigu, lagu-té ginø-qonøzemɨ́n. Geté zonga soqøsoqa, gènqagevemɨ́n.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Manqei-qape-qa vaev-te, matev kopo āv tønéfakhán. Enzol ezoqam tindúzáv ndǿgo, ezoqa vǿ-qatøzō, eqeieqei vini neka manqa-zapazapa-us vini.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Yaq manqa-zapazapa-us ezoqam, gøinam wageap-té ginǿ-nqagivém. Yaq tí-eivumát ndǿgo, neka khaya vǿvivisumāt.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Yaq Yesu ekeza paev ezoqam gezøbevap, “Ge zô, nqanek manqat ate nqægo, taqa manqa mokho mozóndapem?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Yaq Yesu gezø-ein, “Gekha ezoqām ndego, Mozes-qa guguna manqat ge꞉-otev, yaq ndego Mbumbukiam-qa Megeat Matev mokho-te, ge-noge-paev-ezoqam-ev, ndego andé khoev evé. Ndego teqa khoev kouwat mokho-te, gigiap ndemøvøyam, gigiap qaniqanim vinivinimbá ndømbogo, nøme ndakinák neka nøme awenegé, yaq ta gigiap ndøgo, nøme vøndō-ovøe.”
52 Jesus disse:
53 Yesu nqanek yaya etæ manqat zømesim qamømbøe-navøem, yaq ta manqei ndøgo ge-ivav,
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 ekeza vemiav-té genøwáv, Nazalet, neka Zu ezoqam-qa guliguli khoev-te, ezoqa vøme-zø̄mesim. Yaq ndigu manqat gimboyogem, nqova ndafe kandambá neka ekeza mokho-mba gibond, “Ngenek ezoqam, matavap loloakh neka bazaføgakh, umingiap matev gone nonqo, gekham-tê gendap?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Gê, ngenek khoev puanam ezoqam-gê yò? Neka tegu evo, Melî? Neka tegi emekheis Zêms, neka Zosêf, neka Saemôn, neka Zudâs?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Neka até tegi sænakheis ate ndi꞉gú-a, ni namba zí꞉yage? Gê, ngenek ezoqam, teqa matev ate ndægo gekham-tê gendap?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Yaq ndigu vemiav-ak, Yesu gèsanqawém.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ta vemiav-te ndøgo, Yesu umingiap matev, agé matanapøteáv. Zapa ndǿgo, ndigu unimanqatinteáv.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.