Lucas 15

Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Khøuwa nøme, teks moni upøgim ezoqam neka manqa-zapa-us ezoqam kopoáv, Yesu-te gindupindam. Manqat yoge-qa mbozáv.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Yaq Felisi ezoqam neka Mozes-qa guguna manqat nømendim ezoqam, Yesu manqa mbogeveém, gi-einim, “Ngenek gekha zapâ, manqa-zapa-us ezoqam namba ndi꞉tøkuat neka lou namba ndi꞉loge?”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Yaq Yesu yaya zø-etá, taqa yaq-te, gezø-ein,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Zo ezoqa kopo, sip wan andled timbogoat, yaq kopo gembō-ewān, yaq gê, ndego gekhā ndǿgō? Ndego ndigu nainti-nain nøme, segéziváz, ta manqei-te ndøgo, gagayag gilogatun, nøme-qa vømǿvaō, ndugu gumbo-ewan. Yaq até gembóvawét, atema vømǿ-omēt.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yaq tu-omet, ndego khanakhanákh. Yaq nqanqa-té gunǿvé,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 sasa ndǿqanāo, vǿqavān. Yaq ndego zifuap neka ezoqa nøme, avønin timbo-puatat, tenøzǿ-akhá ndǿgo, vøzǿ-eīn, ‘Vø̀ndozáv. Khanakhanakh zígoném, no namba. Zapa ndǿgo, sip kopo qanømbo-navupam, mø̀e-omét.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 No nqazǿ-manqate: Yan-te nqo꞉go, matev até kopó. Khanakhanakh ndøgo, tindapem, manqa-zapa-us ezoqa kopo, Mbumbukiam-te teqambun, ndøgo gemǿ-løvuám, av khanakhanakh ndøgo, ezoqa eqeieqei nainti-nain-qa yaq-te tøzømbe-goat, ndigu ndimatavap, ni kopømbaqapē Mbumbukiam-te qambuniav tøgoat.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yaq Yesu yaya nøme gezø-eta, gezø-ein, “Sæva moni mokho ten timbogoat, yaq kopo gembō-nasinīm, yaq gekhā ndǿgō? Ndugu lampa ndǿmág, khoev vǿviayām. Yaq unimé꞉-vawét, atema vømǿzømēt.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Yaq moni mokho tuzømet, zifuap neka ezoqa nøme, avønin timbo-puatat, tunøzǿ-akhá ndǿgo, vøzǿ-eīn, ‘Vø̀ndozáv. Khanakhanakh zígoném, no namba. Zapa ndǿgo, moni mokho ndigu, ginø-nasiniapam, nango mø̀ezømét.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 No nqazǿ-manqate: Manqa-zapa-us ezoqa kopo, Mbumbukiam-te geqambunin, yaq Mbumbukiam-gi enzol ezoqam, até kopó, khanakhanakh āv tini-gonemɨ́n.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yaq Yesu yaya nøme zø-etá, gezø-ein, “Ezoqa kopo mø̀ndøgoám. Nakhei angana menás gimbogoam.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Yaq khøuwa nøme, yo okho-qase até gendego, eve vømbō-ein, ‘Tát! Gigiap ndøgo, no ata namba toqoni-etoam, qo toqo-lawaqape-eq, no é-moqonømbe-etoám ndakin.’ Yaq eve até gendego, ekeza gigiap ate ndægo, livin-mbá gunumu-qatatát, nakhei menas vøzø̄-etoam.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Khapé outøpøteáv, yaq okho-qase ekeza gigiap gèwí. Yaq manqei nøme-té genøwáv. Qámbá. Yaq tegi moni, khokho matev-té genø-nqagivemát.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Yaq moni até gi꞉goam gumukhoub, vikia seke ndøfakhán, ta manqei-te ndøgo, yaq ndego lou mbaimbai vømbōpa.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Yaq ndego mo-manqei-anim ezoqam tøke-qa gemboviam, ndego bøsi nen-té genø-khofotumám, lou vømøzø̄-etoamɨn.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Yaq ndego ifi kandambá qambo-vinumam. Geté ezoqa lou etoumáv. Yaq ndego bøsik-qá lou soqaqape loge-qa mbogoám.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Yaq matavap eqeieqei qamøndæ-vesez, ndego ekeza manqat āv gene-eín nqǽgo, ‘Tat-gi sasae ezoqam ate ndi꞉gu, ndigu lou kopoáv ndiloge. Geté no, nòpotonám. No avønín nǿnaním.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Ság! Manqei nqanek, nǿ-iváv. Yaq tat-té qatǿqaván. No āv qamømbó-eín nqǽgo, “Tát! No manqa-zapa nogó, Mbumbukiam-te neka qo-te.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 No ezoqa eqeieqeí mbá, qoge yo sekemba tægoat. Ság. No qoge sasae ezoqam mba nógoát.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Yaq ndego até gendego, ta manqei ndøgo gè-iváv, eve-te sasa ndøwav. Ndego qambaqape, ambá genegeavún. Yaq eve sège-omét. Yaq tanakh mbogó. Yaq até gendego, tenøvuáo ndǿgo, yo vømø̄-møvøiu, sasa ndøngenøtam.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Yaq yo gembo-ein, ‘Tát! No manqa-zapa nogó, Mbumbukiam-te neka qo-te. No ezoqa eqeieqeí mbá, qoge yo sekemba tægoat.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Geté eve ekeza sasae ezoqam zø-akhá, gezø-ein, ‘Nakhama ndøgó! Ndabua eqeieqei zotøndó-upøném, vozombó-uzømēm, neka kokosov-te mbimak khapelavøqasi vozombó-utøzēm neka tamak vozombó-uzømēm.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Kao-yu enaq-us vø̀ndolaém. Yaq lou zílóg. Khanakhanakh-qape zígoném.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Zapa ndǿgo, noge yo, andé genaním. Geté ndakin, mø̀ndø-khandí꞉v. Ndego gò꞉navupám. Geté ndakin, mø̀ndø-fakhán.’ Yaq lou loge ndøngazém. Khanakhanakh kandambá gigonem. Eve yo gengenøtam|alt="FF" src="IB-046gr.jpg" size="span" copy="International Bible Society" ref="15:24"
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Ta khøuwa-te ndøgo, yo-khøuwa, khae-té gegoám. Yaq nango gendoqavan, khoev ge꞉khatoat, ndego ouv qaqayam ndø-ewág, ezoqa gi-ogimat.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yaq ndego sasae ezoqam mbo-akhá, gembobevap, ‘Gekhā ndǿgo, manqa khape qæfeaz?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Yaq ndego sasae ezoqam gembo-qavøiu, ‘Qaveqase ndoqaván. Yaq qave, kao-yu enaq-us ndølaváo. Zapa ndǿgo, ndego khanakhanakh kandambá, ge-omet av nqægo, te-te matev-qase nøme fakhaneav qagoam, gefakhan.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Geté ndego zapikia, nqanek manqat ge-ewag, ndego qaqa ndøgó. Yaq poeveáv, lou loge-te te-on. Yaq eve ndøfakhán, onim-qa yaq-te vømømbō-pouwa.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Geté ndego yo-khøuwa, eve gembo-qavøiu, ‘Nqáe! No viav kopoáv, sasae nqataqago. Neka no qoqa manqat nqagimáv. Geté qo até naningus-yu kopó-a, etopøteáv no-te, yaq nogi nøfuand namba khanakhanakh vøtígonēm.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Geté nandev qoge yo gendoqavan, ndego qogi moni ate ndi꞉gu mambe sakheis-te go꞉ngiæzo, yaq qo até qoqotøndego, kao-yu enaq-us voqombō-lavao.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Yaq eve gendo-ein, ‘Áti. Qo no namba oskia qogó. Neka gigiap ate nqanømbe꞉go, ndøgo qoqá.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Geté ni lou ùni bizilóg neka khanakhanakh binī-asøtav. Zapa ndǿgo, qoge qaveqase, andé genaním. Geté nango mø̀ndø-khandí꞉v. Ndego gò꞉navupám. Geté ndakin, mø̀ndø-fakhán.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.