João 6

Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Khøuwa nøme, taqa zita-te, Yesu ekeza paev ezoqa namba, Gelili kewan yaq-keoqá ginøqantáv. Nginik kewan, iz nøme ndimbo-akhayam, Taibelias Kewán.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ezoqa bawan-qape até gembopavát. Zapa ndǿgo, ndigu teqa umingiap matev ndøqeivím, enqoni-us ezoqam-te gematønumam.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Yaq Yesu manqei poyat-té genøqavíg, ekeza paev ezoqam namba, vømø̄qonav.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ta khøuwa-te ndøgo, Zu ezoqam-qa Pasova khøuwa kandambaqape, avønín qagoám.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Yaq Yesu bøi ge-eqa, ezoqa bawan-qape mba mo꞉zømét, gipitavun. Yaq ndego Filip āv gembøe-eín nqǽgo, “Gê, lou gekham-tē qazíwiīm, ezoqa bawan-qape tizi꞉zøkef?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Ndego nqanek manqat ge-ein, Filip gè꞉khamás. Geté Yesu é-møndæ-otév, ndego ande āv kenégō.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Yaq Filip gendo-qavøiu, “Nakhoa mbaín, lou tizizøwi. Taqa fia khàpumu-khouwév. Ni amba 200 moni mokho tinigunin, kopømba ande av løvøyak eit-qa sasae yaq-fia, yaq até ndøgó-a, kopømba ambá mbaín, lou tiziwi꞉min, nginik ezoqa bawan-qape vizī꞉-zøkefɨn.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Yaq tege paev ezoqa nøme, iz nqambogo Endlu, Saemon Pita-ge namba qawan, gendo-ein,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Opønakam ngêgó, nqanek. Ndego bali flawa faev neka zonga menas ndimbôgó. Geté ndøgo gigiap khapémbá, ezoqa ewaqape zøkefe nonqo.” Opønakam ndego, bali flawa faev neka zonga menas gimbogoam|src="IB-026gr.jpg" size="span" copy="International Bible Society" ref="6:9"
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Yaq Yesu ekeza paev ezoqam gezø-ein, “Ezoqa gèzø-eín, yà beqonáv.” Ta manqei ndøgo, gagayag kopoáv. Yaq ezoqa tinøqonáv ndǿgo. Angana ate gi꞉goam, ande āv faev taosén ndi꞉gú.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Yaq Yesu até gendego, flawā ge-upø̀zō, Mbumbukiam-te ike manqat vø̄-ein, ezoqa sasa zø-etoam, ndøgo giqonavam. Yaq até zonga-té-a, matev āv tene-matanám. Yaq ezoqa ewaqape lou kandambaqape, āv tinilóg, av ekeza qazømbe-pøovat.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Yaq lou gumulog, qazø-ewez, Yesu ekeza paev ezoqam, āv gezømbe-eín nqǽgo, “Lou mbegeap, ezoqa gi-ivøvem, vø̀pizømém. Gigiap-qase bizingiìna᷄m.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Yaq lou mbegeap ndøgo, ezoqa gi-ivøvem, ndigu ta bali flawa løvusap faev-te gilouzim, gèpizumém. Yakhav tuélv ginqeitømem, qamøvea.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ezoqa nqanek matev bøi gi꞉qeivim, Yesu gematanam, ndigu āv gini-einím nqǽgo, “Ngenek unimanqatín Mbumbukiam-gé manqa vevezam ezoqám, ndego ni nqazimbøe-keoge.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu gematøvem, av nqægo, ndigu avønīn gendōzāv, ndego vǿndafēm, yaq kawa iz mbō-akhaēm, yaq ndego nango manqei poyat-té genøwáv, vømø̄-yakhapus-mba-ev.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Yaq qakhagus ndøgo, Yesu-gi paev ezoqam, pu-té ginø-ová.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Yaq khagua-té ginøketáb, vø̄søkuzim. Kewan yaq-keoqá ginø-qantavát. Kapenaum taon-qa mbo-izumát. Ndakin mø̀ndøpǿis. Geté gisøkuzim, Yesu mbaín.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Yaq khamøe ndovumá. Khamøe kandakandá qa-okhoam.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Yesu-gi paev ezoqam, ande av faev o siks kilomita ndægo gitiamat, yaq Yesu ndø-ometám. Ibøkha mumát genøgeavún. Khagua kha-mba mbo-ovát. Yaq ndigu møe ndøgoném.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Geté Yesu gezø-ein, “Nó! Zo møe ndøgòne᷄m.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Yaq ndigu gèmbo-tøkeém, khagua-te vøzømbū-ketao. Yaq nqova mbaín, tiqa khagua, ta manqei-te ndǿgo tømøfakhán, ma gimbøe-pøotat ndøgo.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Yaq khøuwa nøme qandopave, ndigu ezoqa ewaqape, kewan yaq-keoqa sa gizuvaz, Yesu-qa ndøvawém. Zapa ndǿgo, ndigu mø̀ndæzøtéz, Yesu tegi paev ezoqam namba gi꞉tiamavun, khagua kopó gini-tiamavún. Yaq tegi paev ezoqam, nqawa giqavaz, Yesu ketøweáv ti-te.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ndakin khagua nøme, Taibelias manqei-té qandobøín, ta manqei avønin-te vø̄-aseam, ma Yesu Mbumbukiam ike manqat gembo-ein, yaq ezoqa ewaqape lou vø̄log.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Yaq ndigu ezoqa bawan-qape gi꞉zøtez av nqægo, Yesu mbaīn ndøgo, neka atē tegī paev ezoqām-a, mbaīn, yaq ndigu ta khagua-te ndǿgo tinøguvím, Kapenaum taon-te sasa ndøqantam, Yesu vømømbō-vawem.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ndigu ezoqam, Yesu gimbovawat, yaq-keoqa gimø-ometam, āv gimbøe-bevøpém nqǽgo, “Nøméndim ezoqam. Qo nqanek gekha khøuwa iz-tē qotégeavun?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “No unimanqatín nqazø-manqate. Zo no ta zapaya mba ndǿgo tøzønømbe-vawét, zo lou kandambaqape qazøtelog, até vøzø̄-ewez. Geté ta matev ndøgo, Mbumbukiam zo noqa umingiap matev mokho-te zømesim-qa ndego, zo poev mbaín, taqa mokho tozondapem.
26 Jesus respondeu:
27 Zo lou-qa mbosasàea᷄t ndøgo, sa tølanqayat. Geté ta lou-qa ndǿgo tømbo-sasaeát, lanqalanqaumav ndøgo, neka khandi miavmiav vøzǿ-etoām. Nqanek lou, zo Ezoqam-ge Yo zǿ-etoám. Mbumbukiam, nigi Tat, mbusa ndømøpá te-te, av nqægo, ndego kopømbaqapé, matev tematanam.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Yaq ndigu gimbo-bevøpem, “Gê, Mbumbukiam-qa poev gekhâm? Ni gekha matev nígonēm?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “Mbumbukiam-qa poev nqánek: Zo ndégo tozó-unimanqatiním, ndego Mbumbukiam gendo-khofotav.”
29 Jesus respondeu:
30 Yaq ndigu gindu-einim, “Ge qô, gekha umingiap matev qómatanām, ni vǿiqeivīm neka qo vøtí-unimanqatinīm? Gekha qógō?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Nigi atanakha-zapazapa-za leg-av manqei-te gigoam, mana ndølogám. Taqa yaq-te, Mbumbukiam-qa manqat āv qane-peawáp nqǽgo, ‘Ndego lou zø-etoumám, tiqa loge nonqo. Ta lou ndøgo, yan-té qando-visigimám.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Yaq Yesu gezø-ein, “No unimanqatín nqazø-manqate. Matev ambá av nqǣgo, lou Mozes zø-etoumām, yan-te qando-visigimam. Geté unimanqatin lou, yan-te ndøndo-okho, zo noge Tat zø-etoám.
32 Jesus lhes disse:
33 Lou ndøgo, Mbumbukiam ezoqa ndezø-etoam ngének, ndego yan-te gendovis neka manqei-qape ezoqam khandi ndēzø̄-ētōām.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Yaq ndigu gimbo-einim, “Evézøza. Lou av nandægo, ni oskia ni-etoám.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “Lou ndøgo, ezoqa khandi ndøzø-etoam, nó. Gekha ezoqām ndego, no-te tendowav, ndego ifi nqawa gembóvinák. Neka gekha ezoqām ndego, no te-unimanqatin, ndego ibøkha naq nqawa gembópapák.
35 Jesus respondeu:
36 Geté no mø̀ezø-eín, av nqægo. Zo no mòzo-nømendám, matev vinivinimba qæmatønumam. Geté zo no unimanqatinteáv.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Ezoqa ewaqape, noge Tat tenø-etoam, ndigu no-té gindúzáv. Yaq gekha ezoqām ndego, no-te tendowav, no nósanqawák.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Zapa ndǿgo, no yan-te ambá ndø̄go tøtøndēvis, nøkeza poev tæmbopavat. Geté no nqánek qatøndevís, no teqá poev nombópavát, ndego ma gende-khofotan.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ndego no ma gende-khofotan, teqa poev nqánek: No ezoqa kopo bate-khambùiu᷄, ndigu no genø-etoam. Geté no løvøte-té qabatø-khandí꞉z, vaev khøuwa-te.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Noge Tat-qa poev nqánek: Gekha ezoqām ndego, tege Yo-te tekewagat neka ndego vǿ-unimanqatintāt, ndego khandi miavmiav tèabetendáp. Yaq no ndego vaev khøuwa-te nǿkhandí꞉v.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Zu megetapak nqanek manqat giyogem, yaq ndigu manqa ndøgeveømém, teqa yaq-te. Zapa ndǿgo, Yesu āv gene-eín nqǽgo, “Lou ndøgo, yan-te qandovis, nó.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Yaq ndigu gi-einim, “Ngenek Yesu, ndego Zosef-gé yó. Ni mìzi꞉nøtén, tege eve neka evo. Yaq gekha zapâ, av nde꞉manqate, av nqægo, no yan-tē qatøndovīs?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “Zo manqa ndøgevèe᷄t.
43 Jesus respondeu:
44 Ezoqa kopo kopømba mbaín, no-te tendowav, Tat no-te ituiav tøgoat, ndego no gendo-khofotan. Yaq no ndego ezoqam, vaev khøuwa-te nǿkhandí꞉v.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam, āv gini-peaomém nqǽgo, ‘Ezoqa ewaqape, Mbumbukiam ekezan mé꞉zømesím.’ Unimanqatín. Gekha ezoqām ndego, Tat-qa manqat te-ewag neka manqa mokho vǿndāp, ndego no-té gendówáv.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Geté unimanqatín. Ezoqa kopo, Tat ometeáv. Ezoqa sa ndégo te-omét, ndego Mbumbukiam-te gendowav.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 No unimanqatín nqazø-manqate. Gekha ezoqām ndego, nde-unimanqatinat, ndego khandi miavmiav mø̀ndøndáp.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Lou ndøgo, ezoqa khandi ndøzø-etoam, nó.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Zogi atanakha-zapazapa-za, leg-av manqei-te ndøgo, mana ndølogám. Geté vaev-te, ndigu gèpakhaetát.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Geté lou nqanek, yan-te qandovis, viní. Gekha ezoqām ndego, nqanek lou telog, ndego génanimák.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Nqanek khandi lou nó, yan-te qandovis. Gekha ezoqām ndego, nqanek lou telog, ndego miavmiav ndǿyagát. Nqanek lou, ezoqa tæzø-etoam, ndøgo noqá khá. Yaq manqei-qape ezoqam, khandi mé꞉ndapém.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Yesu nqanek manqat ge-ein, yaq ndigu Zu ezoqam, gèponqombém, gi-einim, “Ngenek ezoqam ekeza kha áv kinimbí-etoām, tizilogem?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Yaq Yesu gezø-ein, “No unimanqatín nqazø-manqate. Zo Ezoqam-ge Yo-qa kha logeav tøgoat neka teqa kouk izøpøteav vǿgoāt, zo khandi gezǿgoák, zoqa mokho-te.
53 Jesus respondeu:
54 Gekha ezoqām ndego, noqa kha telog neka noqa kouk vǿ-īz, ndego khandi miavmiav ndǿndáp. Yaq no vaev khøuwa-te ndæ̀khandí꞉v.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Zapa ndǿgo, noqa kha unimanqatin lóu, neka noqa kouk unimanqatin ibøkhá.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Gekha ezoqām ndego, noqa kha telog neka noqa kouk vǿ-īz, ndego noqá mokho-té gunu꞉gú neka no teqá mokho-té qatu꞉gú.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Av no khandi Tat gende-khofotan, neka no te mokho-te nqæyage, yaq matev até kopó. Gekha ezoqām ndego, no teloutan, ndego géyagét, no mokho-te.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Lou yan-te qandovis, nqánek. Nqanek lou viní. Āv taoká, av lou ndægo, ndigu atanakha-zapazapa-za gilogam. Vaev-te, ndigu gèpakhaetám. Geté gekha ezoqām ndego, nqanek lou telog, ndego miavmiav ndǿyagát.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu nqanek manqat ndǿgo te-eín, ezoqa Kapenaum taon-te, Zu ezoqam-qa guliguli khoev-te ge꞉zømesimam.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ezoqa nøme, Yesu gimbopavam, nqanek manqat giyogem, teqa kha loge-qa yaq-te, yaq ndigu kopoáv, āv gini-einím nqǽgo, “Nqanek manqat mokho mbaín. Áv khazí꞉-ndapēm, teqa manqat?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Yesu é-møndæ-otév, ndigu tegi paev ezoqam, manqa ndøgeveát, teqa manqat-qa yaq-te. Yaq gezø-ein, “Ge zô, nqanek manqat wema zǿmiviz?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Av tægoat ndægo. Yaq gê, zo áv khazøté-zæyāz, Ezoqam-ge Yo tozo-ometam, nango teqavig, ma bugukhokhof ge꞉goam?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Ezoqa khandi, Mbumbukiam-gé Nqova zø-etoám. Kha yakhapus-mba, kopømba mbaín tøkhandi꞉v. Manqat ndøgo, zo qazø-manqatam, ndøgo Mbumbukiam-gé Nqova-ús neka khandi-ús.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Geté zo mokho-te, ezoqa nøme no unimanqatinteáv.”
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Yaq Yesu manqat nøme āv gene-eín nqǽgo, “No nakémbá qazø-ein, av nqægo, ezoqa kopømba mbaīn no-te tinduzav, ndigu noge Tat ituzaeav tøgoat.”
65 E prosseguiu:
66 Ta khøuwa-te ndøgo, Yesu-gi paev ezoqa kandambá, zitá gini-wuowém. Yaq ndigu ndego sekemba paeveáv.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yaq Yesu ekeza paev ezoqa tuelv gezøbevap, “Gebâ zo? Até zó-a, ndozó-nøuvønem?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Yaq Saemon Pita gembo-qavøiu, “Evézøza. Gê, ni qo teiqouvøqem, yaq gekha ezoqam-tē qeitǿniāv? Qoqa manqat, ezoqa khandi miavmiav zø-etoám.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ni mø̀i-unimanqatiním neka mø̀tinøtén, av nqægo, Ezoqa Ndaføyamba-qape qó, ndego Mbumbukiam gendo-khofotav.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yaq Yesu gezø-qavøiu, “Zo ezoqa tuelv, no nøkezan nøvevesám. Geté zo mokho-te, ezoqa kopo, ndego ezoqa soqaqapé.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Yesu nqanek manqat, Zudas me꞉-eín. Saemon Iskaliot-gé yó. Yesu-gi paev ezoqa tuelv, nøme ndégo tegoám. Geté vaev-te, ndego sègembo-qambún, qaqa ezoqam-qa zenda-te vø̄ve.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.