Mateus 25

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pot mañat Iesu maot epat mañah, “Met maot eromazarah God arim koravopuz masakavoz roketak hepekezavoz ñari añ naritï zut tat epat añom. Met ñari añ nari 10 hehan aban nap añap bapanez hahan heharah ñari añ pori parumatak hehaek pot homet heh, Petev emapanez hahan heharah eveg, petï ok nonoroh emamah. Pot homet ñari añ pori parum ramuñ bat rañizat nonoroh bavizat emapanez sooh.
1 Jesus disse:
2 — ausente —
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 — ausente —
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 — ausente —
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Tahan aban añap bapanez hah-pop zuam naem tahan ñari añ pori nonoroh sat ñai bizat het etehot hehaek etañ au gom metahan au orat heh.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Pot tat orat hehan lop gitum ravoohan napuhö epat hah, ‘Ae, aban añap bapanezap totoi ok emamahag, ari bal hat bavizat sei.’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Pot hahan ñari añ pori zuam bal hat parum ramuñ ba avï batahan hehaek tin ñadapanez ba ahö batahan,
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 paru ñari añ iv ñereñik ivov holat nav emooharihö holat emooharin epat mañah, ‘Met deim iveñ bon tahan deim ramuñ upizahag, arimeñik meepekepuh iv hotoñ anepeken deimeñik meet maot rañizakan ñadapanen dari honeo sak.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Pot mañahan paru hañiv epat mañah, ‘Evo, met iv epeñ deim rekot bat emoogiek eveg, dari mapori meekan petï rekö naravotü, povoz arimauhö sat arim nañ zeirurum zeimakeh zum tat meet emei.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Pot mañahan paru iveñiz melahar soohan aban añap bapanez pop emahan ñari añ hodadevonañ heh-pori pi bavizat paru honeo emat kohat añarab tapanezañariviz biñ ravat gipiz ahotü bareñat biihan heh-zei pomakeh lokahan haitokor hamerizah.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Tahan tokat ñari añ iveñ zum tovai sooh-pori emat pot hah, ‘Erom, ni haitokor teeken dei kohat emak.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Pot hahan pi hañiv epat mañah, ‘Evo, rotap ne arimaz ununug, sei.’”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Met Iesu ñetï pov mañat bon tahapuh maot epat mañah, “Met ari hatevetei, ñari añ pori, Abanap tairarah emapan, pot hodad nat hehavoz zut ari ne eromaz aliz posiz tin hodad nat hez, povoz tinam ñai biit het etehozei,” pot mañah.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Met Iesu ñetï epov mañat maot mod epov mañah, “Met ne maot eromazavoz ari hodad tepekez hat aban nañariv naputï zu tat epat añom. Met aban ahö nap het zei hotoh nasik sapanez tat pim gog aban nañariv napuz as hahan emahan paru pimotuz korav ravat hepanez meñeh.
14 Jesus continuou:
15 Tat pim gog aban poriz pot homeh, Met aban akap pim hodadeo ahö hez, met mod okop pim hodadeo ahö heriam hez, met modap pim hodadeo aviam hez. Pot homet pim monis baverat paru monï pos bat gogot tat monï revahas bizohopanez hat, hodad ahovonañap monï ahos 5 tausen kina manat, monï ahö heris 2 tausen kina modap manat, monï goe heris 1 tausen kina modap manah. Pot manahapuh pi sah.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Met monis pot manat aban ahö pop sahan met aban 5 tausen kina manah-pop tinam homet zuam monï gogot tat 5 tausen kina modas revah biohan 10 tausen kina ravah.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Met aban 2 tausen kina manah-pop taputam monï gogot tat 2 tausen kina revah biohan 4 tausen kina ravah.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Pot aban mod poñariv tah, oñ aban 1 tausen kina manah-pop pi monï pos basat hamauruv menat hamarah beirahan heh.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Pot tat hehan aban ahop sat ahoam heh. Tat gog aban moniñ manah-pori tair tah, pot hapanen hatevetepanez maot emah. Tat parumaz as hahan emahan pot at mañah, ‘Met monï anohon beg-poñ bat tair teg? Hapeken ne hatevetem.’
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Pot hahan aban 5 tausen kina manahap 5 tausen kina revah biohas bat emat pot mañah, ‘Erom, ni eterë, ni 5 tausen kina naneñin ne maot monï gogot tat monï 5 tausen kina mod epes bat revah biohon oraehaek ev.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Pot mañahan pim aban ahop epat mañah, ‘Erom, ni nem gog aban hodadevonañ tinap, met gog avit nanohon tin korav ravat heñ, povoz petev gog ahotak neñeman korav ravat heken deip honeo het biñ ravat hepain,’ pot mañah.
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Met aban 2 tausen manahan bah-popuhoe epat mañah, ‘Erom, met ni 2 tausen kina ne naneñin monï gogot tat 2 tausen kina revah biohon oraehaek ev.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Pot mañahan aban ahop gog aban mod popun epat mañah, ‘Erom, ni nem gog aban hodadevonañ tinap, met nem gogot aviam nanat sohon ni tin tovai emooñ, povoz petev gog ahö nataz korav ravat heken ni amun deip honeo het biñ ravat hepain,’ pot mañah.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Pot tahan aban 1 tausen kina manah-popuhoen emat pot hah, ‘Met ni aban kezap, modarihö gipiz mapotü ñedeamahan nimauhö emat belat bameñip ok, ma modarihö nim monï gogot tamahan nimam hañiv bameñ, pot nimaz modari hahan ne hateveteohö.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Povoz monï gogot toman nim monis bon tapan hezavoz ne ñaihet tat monï naneñ-pos am ba iz batohon hehaek eveg, nimau maot ba.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Pot mañahan pim aban ahop ñetï hañiv epat mañah, ‘Met ni gog aban horï bisin gogot natap. Ni nemaz aban modarihö gipiz ñedeamahan nemauhö belamohop ev, ma modarihö monï gogot tamahan nemam hañiv bamoh, pot hahan hatevetet barotap bateñ.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Povoz bonaiz nem nanoh-okos am basat moniñ biameg-zeimakeh bizeken oraepanen nemau emat monï pos bovai monï revahas honeo bom nak, oñ ni ganö teñ.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Pot pi mañat pim gog aban mod napun epat mañah, ‘Ni pim monï 1 tausen kina bat hez-okos bat aban 10 tausen kina bat hez-okop man.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Met aban tairap nai manoman tin korav ravat hepanez pop mod nai amun manoman bat hepan, oñ mod tairap poiz tin korav naketuz pop manomaz poi pihanañ maot bat aban modap manom.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Povoz gog aban horï epop iñidoh kuturutak betepeken iñ hahot het kakamao hatevetehot gitahav men tep hat hepan.’ Pot aban ahö popuhö pim gog aban porin mañah.” Pot Iesu parun manah.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Met Iesu pot mañat maot ñetï epov mañah, “Met tokat ne Añaraboz Nanep ahop ravat nem aliz ahovonañ maot eromaz porah, enzolihol nenañ erapanen nem ahopuz tek tinatak toutat het
31 Jesus terminou, dizendo:
32 ari añarab zei maposikarohari batogü amanoman nem havasik emat hepek. Met porah ne ari anumaiholoz korav hezari bol sipsipiholor memehol baverat sipsipihol main met memehol main pot meñeamegivoz zut ari añarab taput etat
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 tin tohopanezari nem mar giñasik meñet paru horï tohopanezari nem mar gavenesik meñem.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Pot tomapuh paru nem mar giñasik hepanezarin epat mañom, ‘Ari nem Papap masakao anahan hez-eperi, batam hamarar nonair naitü matut tah-porah arimaz hat zei tin hepekez pos amun matut tahan hezasik sat poek arimes bavatat hezei.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Met ne gipizor ivovoz netahan hahon ari gipizor ivov bat emat ne nanoog, ma ne aban patap hehon nemaz zakep tat emat arim zeiñik orohomaz nañoog.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Ma ne dimir giv horitunañ hehon ari tinatü nanoog, ma lamao tohon ari emat ne neñizoog, ma kakam zeimakeh hehon ari emat nenañ helakao heg.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Pot mañoman hañiv epat nañapan, ‘Deim Amip, met ni gipizor ivovoz tairarah haoñin dei nanoogivoz ok hameñ?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Ma ni aban patap heñin tairarah, “Deim zeiñik emat or,” pot nañoogivoz ok hameñ? Ma dimir giv horitunañ heñin tairarah dimir giv nanoogivoz ok hameñ?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Ma lamao tooñ, ma kakamavoz zeimakeh heñin tairarah dei emat niin etet neñizoogivoz ok hameñ?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Pot at nañapanen ne parun maot epat mañom, ‘Met rotap ari nem mod tairari horï tairavonañ heh-pori meñizat batin batoog-pov ne honeo ok neñizat batin navatoog.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Pot mañat nem mar gavenesik hepanezarin epat mañom, ‘Ari map horï toogiri okeg, nehanañ zei nanat pataek sei. Tat Setenir pim as roholoz pohao ñadohot hepanez itiñad mañarahan ñadamahaek ari ne nevetet poek sei.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Met ne gipizor ivovoz netahan hahon ari gipizor ivov bat emat nanan toogiri ok,
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 ma ne aban patap hehon nemaz zakep tat emat arim zeiñik orohomaz nanañ toog, ma ne dimir giv horitunañ hehon ari dimir giv nanan toog, ma lamao tooh, ma kakam zeimakeh hehon ari emat ne naneñiz.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Pot mañoman paru pat, ‘Deim Amip ae, met ni gipizor ivovoz tairarah hañ, ma tairarah ni aban patap heñ, ma dimir giv horitunañ tairarah heñ, ma ni lamao tooñ, ma kakam zeimakeh heñin tairarah dei emat ni naneñiz toogivoz ok hameñ?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Pot at nañapanen ne maot parun epat mañom, ‘Met rotap arihö añarab horiam hehari nameñiz toog-pov ne honeo ok naneñiz toog.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Met paru pori sat kakamao hatevetehopan, oñ añarab tinari paru sat tinaek het pohao hepan.” Pot Iesu parun mañah.
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.