Mateus 25

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pot mañat Iesu maot epat mañah, “Met maot eromazarah God arim koravopuz masakavoz roketak hepekezavoz ñari añ naritï zut tat epat añom. Met ñari añ nari 10 hehan aban nap añap bapanez hahan heharah ñari añ pori parumatak hehaek pot homet heh, Petev emapanez hahan heharah eveg, petï ok nonoroh emamah. Pot homet ñari añ pori parum ramuñ bat rañizat nonoroh bavizat emapanez sooh.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Tahan aban añap bapanez hah-pop zuam naem tahan ñari añ pori nonoroh sat ñai bizat het etehot hehaek etañ au gom metahan au orat heh.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Pot tat orat hehan lop gitum ravoohan napuhö epat hah, ‘Ae, aban añap bapanezap totoi ok emamahag, ari bal hat bavizat sei.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Pot hahan ñari añ pori zuam bal hat parum ramuñ ba avï batahan hehaek tin ñadapanez ba ahö batahan,
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 paru ñari añ iv ñereñik ivov holat nav emooharihö holat emooharin epat mañah, ‘Met deim iveñ bon tahan deim ramuñ upizahag, arimeñik meepekepuh iv hotoñ anepeken deimeñik meet maot rañizakan ñadapanen dari honeo sak.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Pot mañahan paru hañiv epat mañah, ‘Evo, met iv epeñ deim rekot bat emoogiek eveg, dari mapori meekan petï rekö naravotü, povoz arimauhö sat arim nañ zeirurum zeimakeh zum tat meet emei.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Pot mañahan paru iveñiz melahar soohan aban añap bapanez pop emahan ñari añ hodadevonañ heh-pori pi bavizat paru honeo emat kohat añarab tapanezañariviz biñ ravat gipiz ahotü bareñat biihan heh-zei pomakeh lokahan haitokor hamerizah.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Tahan tokat ñari añ iveñ zum tovai sooh-pori emat pot hah, ‘Erom, ni haitokor teeken dei kohat emak.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Pot hahan pi hañiv epat mañah, ‘Evo, rotap ne arimaz ununug, sei.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Met Iesu ñetï pov mañat bon tahapuh maot epat mañah, “Met ari hatevetei, ñari añ pori, Abanap tairarah emapan, pot hodad nat hehavoz zut ari ne eromaz aliz posiz tin hodad nat hez, povoz tinam ñai biit het etehozei,” pot mañah.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Met Iesu ñetï epov mañat maot mod epov mañah, “Met ne maot eromazavoz ari hodad tepekez hat aban nañariv naputï zu tat epat añom. Met aban ahö nap het zei hotoh nasik sapanez tat pim gog aban nañariv napuz as hahan emahan paru pimotuz korav ravat hepanez meñeh.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Tat pim gog aban poriz pot homeh, Met aban akap pim hodadeo ahö hez, met mod okop pim hodadeo ahö heriam hez, met modap pim hodadeo aviam hez. Pot homet pim monis baverat paru monï pos bat gogot tat monï revahas bizohopanez hat, hodad ahovonañap monï ahos 5 tausen kina manat, monï ahö heris 2 tausen kina modap manat, monï goe heris 1 tausen kina modap manah. Pot manahapuh pi sah.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Met monis pot manat aban ahö pop sahan met aban 5 tausen kina manah-pop tinam homet zuam monï gogot tat 5 tausen kina modas revah biohan 10 tausen kina ravah.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Met aban 2 tausen kina manah-pop taputam monï gogot tat 2 tausen kina revah biohan 4 tausen kina ravah.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Pot aban mod poñariv tah, oñ aban 1 tausen kina manah-pop pi monï pos basat hamauruv menat hamarah beirahan heh.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Pot tat hehan aban ahop sat ahoam heh. Tat gog aban moniñ manah-pori tair tah, pot hapanen hatevetepanez maot emah. Tat parumaz as hahan emahan pot at mañah, ‘Met monï anohon beg-poñ bat tair teg? Hapeken ne hatevetem.’
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Pot hahan aban 5 tausen kina manahap 5 tausen kina revah biohas bat emat pot mañah, ‘Erom, ni eterë, ni 5 tausen kina naneñin ne maot monï gogot tat monï 5 tausen kina mod epes bat revah biohon oraehaek ev.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Pot mañahan pim aban ahop epat mañah, ‘Erom, ni nem gog aban hodadevonañ tinap, met gog avit nanohon tin korav ravat heñ, povoz petev gog ahotak neñeman korav ravat heken deip honeo het biñ ravat hepain,’ pot mañah.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Met aban 2 tausen manahan bah-popuhoe epat mañah, ‘Erom, met ni 2 tausen kina ne naneñin monï gogot tat 2 tausen kina revah biohon oraehaek ev.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Pot mañahan aban ahop gog aban mod popun epat mañah, ‘Erom, ni nem gog aban hodadevonañ tinap, met nem gogot aviam nanat sohon ni tin tovai emooñ, povoz petev gog ahö nataz korav ravat heken ni amun deip honeo het biñ ravat hepain,’ pot mañah.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Pot tahan aban 1 tausen kina manah-popuhoen emat pot hah, ‘Met ni aban kezap, modarihö gipiz mapotü ñedeamahan nimauhö emat belat bameñip ok, ma modarihö nim monï gogot tamahan nimam hañiv bameñ, pot nimaz modari hahan ne hateveteohö.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Povoz monï gogot toman nim monis bon tapan hezavoz ne ñaihet tat monï naneñ-pos am ba iz batohon hehaek eveg, nimau maot ba.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Pot mañahan pim aban ahop ñetï hañiv epat mañah, ‘Met ni gog aban horï bisin gogot natap. Ni nemaz aban modarihö gipiz ñedeamahan nemauhö belamohop ev, ma modarihö monï gogot tamahan nemam hañiv bamoh, pot hahan hatevetet barotap bateñ.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Povoz bonaiz nem nanoh-okos am basat moniñ biameg-zeimakeh bizeken oraepanen nemau emat monï pos bovai monï revahas honeo bom nak, oñ ni ganö teñ.’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Pot pi mañat pim gog aban mod napun epat mañah, ‘Ni pim monï 1 tausen kina bat hez-okos bat aban 10 tausen kina bat hez-okop man.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Met aban tairap nai manoman tin korav ravat hepanez pop mod nai amun manoman bat hepan, oñ mod tairap poiz tin korav naketuz pop manomaz poi pihanañ maot bat aban modap manom.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Povoz gog aban horï epop iñidoh kuturutak betepeken iñ hahot het kakamao hatevetehot gitahav men tep hat hepan.’ Pot aban ahö popuhö pim gog aban porin mañah.” Pot Iesu parun manah.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Met Iesu pot mañat maot ñetï epov mañah, “Met tokat ne Añaraboz Nanep ahop ravat nem aliz ahovonañ maot eromaz porah, enzolihol nenañ erapanen nem ahopuz tek tinatak toutat het
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 ari añarab zei maposikarohari batogü amanoman nem havasik emat hepek. Met porah ne ari anumaiholoz korav hezari bol sipsipiholor memehol baverat sipsipihol main met memehol main pot meñeamegivoz zut ari añarab taput etat
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 tin tohopanezari nem mar giñasik meñet paru horï tohopanezari nem mar gavenesik meñem.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Pot tomapuh paru nem mar giñasik hepanezarin epat mañom, ‘Ari nem Papap masakao anahan hez-eperi, batam hamarar nonair naitü matut tah-porah arimaz hat zei tin hepekez pos amun matut tahan hezasik sat poek arimes bavatat hezei.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Met ne gipizor ivovoz netahan hahon ari gipizor ivov bat emat ne nanoog, ma ne aban patap hehon nemaz zakep tat emat arim zeiñik orohomaz nañoog.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ma ne dimir giv horitunañ hehon ari tinatü nanoog, ma lamao tohon ari emat ne neñizoog, ma kakam zeimakeh hehon ari emat nenañ helakao heg.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Pot mañoman hañiv epat nañapan, ‘Deim Amip, met ni gipizor ivovoz tairarah haoñin dei nanoogivoz ok hameñ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ma ni aban patap heñin tairarah, “Deim zeiñik emat or,” pot nañoogivoz ok hameñ? Ma dimir giv horitunañ heñin tairarah dimir giv nanoogivoz ok hameñ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ma lamao tooñ, ma kakamavoz zeimakeh heñin tairarah dei emat niin etet neñizoogivoz ok hameñ?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Pot at nañapanen ne parun maot epat mañom, ‘Met rotap ari nem mod tairari horï tairavonañ heh-pori meñizat batin batoog-pov ne honeo ok neñizat batin navatoog.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Pot mañat nem mar gavenesik hepanezarin epat mañom, ‘Ari map horï toogiri okeg, nehanañ zei nanat pataek sei. Tat Setenir pim as roholoz pohao ñadohot hepanez itiñad mañarahan ñadamahaek ari ne nevetet poek sei.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Met ne gipizor ivovoz netahan hahon ari gipizor ivov bat emat nanan toogiri ok,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ma ne aban patap hehon nemaz zakep tat emat arim zeiñik orohomaz nanañ toog, ma ne dimir giv horitunañ hehon ari dimir giv nanan toog, ma lamao tooh, ma kakam zeimakeh hehon ari emat ne naneñiz.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Pot mañoman paru pat, ‘Deim Amip ae, met ni gipizor ivovoz tairarah hañ, ma tairarah ni aban patap heñ, ma dimir giv horitunañ tairarah heñ, ma ni lamao tooñ, ma kakam zeimakeh heñin tairarah dei emat ni naneñiz toogivoz ok hameñ?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Pot at nañapanen ne maot parun epat mañom, ‘Met rotap arihö añarab horiam hehari nameñiz toog-pov ne honeo ok naneñiz toog.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Met paru pori sat kakamao hatevetehopan, oñ añarab tinari paru sat tinaek het pohao hepan.” Pot Iesu parun mañah.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.