Lucas 19
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NVI
1 Met Iesu Zeriko zeitak sa berevat am sapanez zeitazañ soohan,
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 — ausente —
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 zuam garos ravat porü hat sahapuh zi namedek helat kañarah bahatak toutat het Iesu pim totoi emahan eteh.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Met etet hehan Iesu pim irih honat piin et revah tat etehapuh pot mañah, “Sakias, ni hamarah zuam ereken deip nim zeimakeh sat hepain.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Pot mañahan Sakias pi biñ ravahapuh zimedez bahatak toutat hehaekanañ maot hamarah erat Iesun mañah, “Kar, emeken sopain.” Pot mañat parup bavizat pim zeimakeh sapanez soohan añarab ahovokaro hehaek etehapuh pot nae nap mañah,
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 “Ui, met aban akap aban horï tamahapuz zeimakeh parup sapanez sahag etei.” Pot hat paru loporizaro kaev ravah.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Tahan parup pim zeimakeh sa lokahapuh Sakias Iesun epat mañah, “Nem ahop, met nem nonair nai ahoam oraezaek baverat natü añarab bonori manom, ma añarab moreg metat monis givogï booh-pori monï posihar main ne namanotü, oñ neohö monï mod nasikaro nas revah bizoman ahö ravapanenahoh paru manom.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Erom, ni Abraamiz iz mimip non horioroh sooñiek petev beteñ, povoz nimerinañ ari zei epamakeh hezari ne maot Godizari ba avatat non tinaoroh eñehog ari poek hezei.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Met ne Añaraboz Nanep paru tairari non tinaorö betet tokat hañ horiv bapanezat ravat samah-poriz ne mel tat paru maot nemeri bavatat non tinaoroh meñeman sohopanez hat emoh,” pot mañah.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Pot mañahan añarab hatevetet epat homeh, Petï pi Zerusalem zei ahö potak sapanen pi añaraboz aban ahop bavatat meñepanen darimaz tin korav ravat hepan. Pot paru ganö homeoh, povoz Iesu parun ñetiv epat mañah,
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 “Met aban abat ahovonañ nap pi zei hotoh natak sapanez homet heh. Met poek sapanen gavman aban ahop pim zei heh-posiz korav ahop bavatat meñepanen pi maot emat pim zei posiz ahop ravat hepan.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Pot homeh, oñ garos pi poek nas heh-porah pim gog abanari 10 poriz as hahan emahan paru honep honep monis 20 kina 20 kinahar manat epat mañah, ‘Met ne sat hemaz porah monï anoh-epeñinañ gogoñ tohopeken tair ravapanen tokat ne maot emat monï revah bepekez poñ honeo epeñinañ ne bom,’ pot mañat sah.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Met pim zeitakari pimaz ahoam kaev ravat heh, povoz zei hotoh potak sapanen parum ahop bavatat meñepanez hat sah-pov paru hatevetet aban modap pim tokat meehan sat gavman aban ahopun epat mañah, ‘Met dei aban okop deim korav ahop ravat hepanez kaeveg, ni deim ahop ravat hepanez bavatat meñetun.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Pot sat mañahan aban paru pimaz kaev ravat heh-pop am parum korav ahop hepanez bavatat meñehan heh. Tahan pi maot pimatak emahapuh pim gog aban moniñ manat sah-pori monï manah-poñinañ gogoñ toohan tair ravah-ñetiñ mañapanen hatevetepan hat asiv meehan sahan emah.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Met garos emah-pop ahopun epat mañah, ‘Erom ae, ni eterë, monis naneñin ne maot gogot tat monï 200 kina epeñ bat revah bizohon oraehaek ev.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Pot mañahan pi pat, ‘Erom, ni nem gog aban tinap, gog avit nanohon tin korav ravat heñ, povoz petev ni zei 10 potakaroh hez-añarab poriz korav ravat hekë.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Pot mañahan aban modap emat piin pot mañah, ‘Erom ae, met nim monis naneñin ne monï gogot tat monï 100 kina bat revah bizohon oraehaek ev.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Pot mañahan pim ahop pat, ‘Tin teñ, povoz ni zei 5 potakaroh hez-añarab poriz korav ravat hekë.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 — ausente —
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 — ausente —
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Pot mañahan pim ahop pat, ‘Met ni aban horï bisin gogot natap, met nimauhö okat nañeñivoz homet epat nañom, Met ni nemaz aban modarihö gipiz ñedeamahan nemauhö belamohop ev, ma modarihö monï gogot tamahan nemam hañiv bamoh, pot nañahan ni hatevetet barotap bateñ.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Povoz bonaiz nem monï nanoh-okos am basat moniñ biameg-zeimakeh bizeken oraepanen nemau emat monï okos bovai monï revahas honeo bom nak, oñ ni ganö teñ.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Pot mañat totoi het hateveteoharin epat mañah, ‘Met ari pim monï bat hez-okos bat aban monï gogot tin tat monï ahos 200 kina bat hez-okop manei.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Pot parun mañahan paru hatevetet epat piin mañah, ‘Erom ae, met monï 200 kina pi havat hezag, tairaiz okat hameñ?’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Pot hahan pi pat, ‘Met rotap epat añoman hatevetei. Met aban tairap ne nai manoman tin korav ravat hepanez pop mod nai amun manoman bat hepan, oñ tairap tin korav naravotuz pop manomaz poi pihanañ maot bat aban modap manom.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Met nemaz kaev ravat ne zei epesiz korav narav hemaz hah-pori ev nem havasiz nakoe bat emepeken ne etet heman men ñomei.’ Pot aban ahö pop hah.” Pot Iesu ñetiv parun mañah.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Met Iesu ñetï pov parun mañahapuhoh Zerusalem zeitak sapanez garos ravat soohan paru pim tokat sooh.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Met sohot dañ nao Oliv mañamah-povoz totoi Betpasir Betani zei potakaroz nakoe sat hehapuh pim mañairooh-abanarihanañ nañariv garos sapanez meet
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 pot mañah, “Met arip zei totoi aripim etet hez-okatak sat etepeken zei namakez dorovok bol donki ro nap napuhö hel natout hezap kitï urapanen hepanen etet bitom bavilat ev bat emei.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Met bavilat bat emepekez tohopeken napuhö, ‘Tairaiz arip emat bol okop bavilameg?’ pot at añapanen, epat mañei, ‘Darim Amip bol donki epop bat sakan gog nav tapanez hahan deip ev emat bameg,’ pot mañei.” Iesu pot mañat meehan sah.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Met Iesu parup sapanez mañahan mañairooh-aban poñariv sat Iesuz hahat tahan hehan parup etet,
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 bol donki rop baviloohan aban mauri etet epat at mañah, “Ae, met tairaiz ari deim donki okop bavilameg?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Pot at mañahan parup pat, “Met darim Amip epop bat sakaz hahan emeg.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Pot hat donkip bavilat Iesuhaz bat emahapuh mañairooh-abanari parum dim revahari donki ropuz revah Iesu toutapanezaek bizahan pi helat toutah.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Tahan añarab ahovokaro parum dimir giv revahatü taput tat nonoroh betevai soohan Iesu donkipuh toutat het potuz revah sooh.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Met sohot pi Oliv dañevok hehaekanañ nonoroh er horat soohan añarab ahovokaro pinañ honeo emoohan ñetiñ mañovai emooh-pori Iesuz gog navor nao tovai emoohan eteohavoz homet Godiz biñ ravat pim abatao bat hel batat ñeo ñarah epat haovai emooh,
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 “Darim Amip ev Godiz abat ahovonañ emamah-epop tin metohopan. Met abarah pinañ honeo hezari tin hepanen dari Godiz abatao bat hel batovai sook.” Buk Song 118:26
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Met pot haovai soohan Parisi aban nari añarab poriz ñaravatak soohaekanañ kaev ravat epat Iesun mañah, “Erom ae, ni eperin mañeken bon tap.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Pot mañahan Iesu pat, “Met rotap epat arin añom, añarab eperi nemaz hamah-okov nak hepan, povoz heleñ bal hat parum hamah-okat hahopan,” pot Iesu parun mañah.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Met Iesu Zerusalem zeitaz totoi sa berevat zei potan etehapuh pi añarab poek hehariz homet zakep tat iñ hah.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Tat epat hah, “Met ari añarab zei epatakari, Godinañ tin honeo hepekez nonoroz hodad hegitin tin ravah narab, oñ petev pi ba iz batahan hezaek ari bapap tat hez.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Povoz tokat arimeriz kaev ravat hepanez nari emat arim zei epat barom emeet hel temerah hamar ahoam betevai sa em tapanen helat hel temeranañ karah karah ravapanen paru rao rao emat
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 arim zei okatak lokat añarab okoek hepanezari map men ñomat arim hel zei okoñ ur edat heleñ map bavetepanen main main ravat oraepan. Met God pim nonoroh eñepanez hat emahan ari kos rez maneg, povoz tokat arimaz kaev ravat hepanez pori emat ev hahö-okat etapan,” pot mañah.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Met Iesu Godiz tup ahomakez temeraz kohat lokat etehan aban nari ideholor anumaihol bizat zum tohot heh. Met pot tahan hehan Iesu emat etet mogao tahapuh ruovai
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 epat mañah, “Met Baiñetinavoz Tepatak epat menahan hez, Nem tup ahomak añarab nemaz homet mañeo nañohopanezamak ev. Pot menahan hez, oñ ari ñetï pov ba iz batat añaraboz monï ahos moreg metat bamegiek givogï tamegivoz zut ravamahan pim tup epamak bahorï batameg,” pot mañah.
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Met Iesu Zerusalem zeitak tup ahö pomakeh aliz mapoñik pi lokat Godiz ñetiv añarabon mañohot heh. Toohan paru aban anumaihol bareñ elat mañarooh-poriz ahorir aban ñetï kateñiz mañairoholor aban korav ahö modari pi ur ñomapanez zait tat
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 nonoroz mel tooh, oñ añarab ahovokarohö pi parun mañoohan zaitivonañ tinam hatevetehot heh, povoz aban ahori pi ur ñomapanez non naorö bon heh.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.