Lucas 19

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Met Iesu Zeriko zeitak sa berevat am sapanez zeitazañ soohan,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 — ausente —
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 zuam garos ravat porü hat sahapuh zi namedek helat kañarah bahatak toutat het Iesu pim totoi emahan eteh.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Met etet hehan Iesu pim irih honat piin et revah tat etehapuh pot mañah, “Sakias, ni hamarah zuam ereken deip nim zeimakeh sat hepain.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Pot mañahan Sakias pi biñ ravahapuh zimedez bahatak toutat hehaekanañ maot hamarah erat Iesun mañah, “Kar, emeken sopain.” Pot mañat parup bavizat pim zeimakeh sapanez soohan añarab ahovokaro hehaek etehapuh pot nae nap mañah,
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 “Ui, met aban akap aban horï tamahapuz zeimakeh parup sapanez sahag etei.” Pot hat paru loporizaro kaev ravah.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Tahan parup pim zeimakeh sa lokahapuh Sakias Iesun epat mañah, “Nem ahop, met nem nonair nai ahoam oraezaek baverat natü añarab bonori manom, ma añarab moreg metat monis givogï booh-pori monï posihar main ne namanotü, oñ neohö monï mod nasikaro nas revah bizoman ahö ravapanenahoh paru manom.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Erom, ni Abraamiz iz mimip non horioroh sooñiek petev beteñ, povoz nimerinañ ari zei epamakeh hezari ne maot Godizari ba avatat non tinaoroh eñehog ari poek hezei.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Met ne Añaraboz Nanep paru tairari non tinaorö betet tokat hañ horiv bapanezat ravat samah-poriz ne mel tat paru maot nemeri bavatat non tinaoroh meñeman sohopanez hat emoh,” pot mañah.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Pot mañahan añarab hatevetet epat homeh, Petï pi Zerusalem zei ahö potak sapanen pi añaraboz aban ahop bavatat meñepanen darimaz tin korav ravat hepan. Pot paru ganö homeoh, povoz Iesu parun ñetiv epat mañah,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “Met aban abat ahovonañ nap pi zei hotoh natak sapanez homet heh. Met poek sapanen gavman aban ahop pim zei heh-posiz korav ahop bavatat meñepanen pi maot emat pim zei posiz ahop ravat hepan.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Pot homeh, oñ garos pi poek nas heh-porah pim gog abanari 10 poriz as hahan emahan paru honep honep monis 20 kina 20 kinahar manat epat mañah, ‘Met ne sat hemaz porah monï anoh-epeñinañ gogoñ tohopeken tair ravapanen tokat ne maot emat monï revah bepekez poñ honeo epeñinañ ne bom,’ pot mañat sah.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Met pim zeitakari pimaz ahoam kaev ravat heh, povoz zei hotoh potak sapanen parum ahop bavatat meñepanez hat sah-pov paru hatevetet aban modap pim tokat meehan sat gavman aban ahopun epat mañah, ‘Met dei aban okop deim korav ahop ravat hepanez kaeveg, ni deim ahop ravat hepanez bavatat meñetun.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Pot sat mañahan aban paru pimaz kaev ravat heh-pop am parum korav ahop hepanez bavatat meñehan heh. Tahan pi maot pimatak emahapuh pim gog aban moniñ manat sah-pori monï manah-poñinañ gogoñ toohan tair ravah-ñetiñ mañapanen hatevetepan hat asiv meehan sahan emah.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Met garos emah-pop ahopun epat mañah, ‘Erom ae, ni eterë, monis naneñin ne maot gogot tat monï 200 kina epeñ bat revah bizohon oraehaek ev.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Pot mañahan pi pat, ‘Erom, ni nem gog aban tinap, gog avit nanohon tin korav ravat heñ, povoz petev ni zei 10 potakaroh hez-añarab poriz korav ravat hekë.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Pot mañahan aban modap emat piin pot mañah, ‘Erom ae, met nim monis naneñin ne monï gogot tat monï 100 kina bat revah bizohon oraehaek ev.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Pot mañahan pim ahop pat, ‘Tin teñ, povoz ni zei 5 potakaroh hez-añarab poriz korav ravat hekë.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 — ausente —
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 — ausente —
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Pot mañahan pim ahop pat, ‘Met ni aban horï bisin gogot natap, met nimauhö okat nañeñivoz homet epat nañom, Met ni nemaz aban modarihö gipiz ñedeamahan nemauhö belamohop ev, ma modarihö monï gogot tamahan nemam hañiv bamoh, pot nañahan ni hatevetet barotap bateñ.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Povoz bonaiz nem monï nanoh-okos am basat moniñ biameg-zeimakeh bizeken oraepanen nemau emat monï okos bovai monï revahas honeo bom nak, oñ ni ganö teñ.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Pot mañat totoi het hateveteoharin epat mañah, ‘Met ari pim monï bat hez-okos bat aban monï gogot tin tat monï ahos 200 kina bat hez-okop manei.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Pot parun mañahan paru hatevetet epat piin mañah, ‘Erom ae, met monï 200 kina pi havat hezag, tairaiz okat hameñ?’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Pot hahan pi pat, ‘Met rotap epat añoman hatevetei. Met aban tairap ne nai manoman tin korav ravat hepanez pop mod nai amun manoman bat hepan, oñ tairap tin korav naravotuz pop manomaz poi pihanañ maot bat aban modap manom.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Met nemaz kaev ravat ne zei epesiz korav narav hemaz hah-pori ev nem havasiz nakoe bat emepeken ne etet heman men ñomei.’ Pot aban ahö pop hah.” Pot Iesu ñetiv parun mañah.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Met Iesu ñetï pov parun mañahapuhoh Zerusalem zeitak sapanez garos ravat soohan paru pim tokat sooh.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Met sohot dañ nao Oliv mañamah-povoz totoi Betpasir Betani zei potakaroz nakoe sat hehapuh pim mañairooh-abanarihanañ nañariv garos sapanez meet
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 pot mañah, “Met arip zei totoi aripim etet hez-okatak sat etepeken zei namakez dorovok bol donki ro nap napuhö hel natout hezap kitï urapanen hepanen etet bitom bavilat ev bat emei.
30 dizendo-lhes:
31 Met bavilat bat emepekez tohopeken napuhö, ‘Tairaiz arip emat bol okop bavilameg?’ pot at añapanen, epat mañei, ‘Darim Amip bol donki epop bat sakan gog nav tapanez hahan deip ev emat bameg,’ pot mañei.” Iesu pot mañat meehan sah.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Met Iesu parup sapanez mañahan mañairooh-aban poñariv sat Iesuz hahat tahan hehan parup etet,
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 bol donki rop baviloohan aban mauri etet epat at mañah, “Ae, met tairaiz ari deim donki okop bavilameg?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Pot at mañahan parup pat, “Met darim Amip epop bat sakaz hahan emeg.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Pot hat donkip bavilat Iesuhaz bat emahapuh mañairooh-abanari parum dim revahari donki ropuz revah Iesu toutapanezaek bizahan pi helat toutah.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Tahan añarab ahovokaro parum dimir giv revahatü taput tat nonoroh betevai soohan Iesu donkipuh toutat het potuz revah sooh.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Met sohot pi Oliv dañevok hehaekanañ nonoroh er horat soohan añarab ahovokaro pinañ honeo emoohan ñetiñ mañovai emooh-pori Iesuz gog navor nao tovai emoohan eteohavoz homet Godiz biñ ravat pim abatao bat hel batat ñeo ñarah epat haovai emooh,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Darim Amip ev Godiz abat ahovonañ emamah-epop tin metohopan. Met abarah pinañ honeo hezari tin hepanen dari Godiz abatao bat hel batovai sook.” Buk Song 118:26
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Met pot haovai soohan Parisi aban nari añarab poriz ñaravatak soohaekanañ kaev ravat epat Iesun mañah, “Erom ae, ni eperin mañeken bon tap.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Pot mañahan Iesu pat, “Met rotap epat arin añom, añarab eperi nemaz hamah-okov nak hepan, povoz heleñ bal hat parum hamah-okat hahopan,” pot Iesu parun mañah.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Met Iesu Zerusalem zeitaz totoi sa berevat zei potan etehapuh pi añarab poek hehariz homet zakep tat iñ hah.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Tat epat hah, “Met ari añarab zei epatakari, Godinañ tin honeo hepekez nonoroz hodad hegitin tin ravah narab, oñ petev pi ba iz batahan hezaek ari bapap tat hez.
42 dizendo:
43 Povoz tokat arimeriz kaev ravat hepanez nari emat arim zei epat barom emeet hel temerah hamar ahoam betevai sa em tapanen helat hel temeranañ karah karah ravapanen paru rao rao emat
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 arim zei okatak lokat añarab okoek hepanezari map men ñomat arim hel zei okoñ ur edat heleñ map bavetepanen main main ravat oraepan. Met God pim nonoroh eñepanez hat emahan ari kos rez maneg, povoz tokat arimaz kaev ravat hepanez pori emat ev hahö-okat etapan,” pot mañah.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Met Iesu Godiz tup ahomakez temeraz kohat lokat etehan aban nari ideholor anumaihol bizat zum tohot heh. Met pot tahan hehan Iesu emat etet mogao tahapuh ruovai
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 epat mañah, “Met Baiñetinavoz Tepatak epat menahan hez, Nem tup ahomak añarab nemaz homet mañeo nañohopanezamak ev. Pot menahan hez, oñ ari ñetï pov ba iz batat añaraboz monï ahos moreg metat bamegiek givogï tamegivoz zut ravamahan pim tup epamak bahorï batameg,” pot mañah.
46 dizendo-lhes:
47 Met Iesu Zerusalem zeitak tup ahö pomakeh aliz mapoñik pi lokat Godiz ñetiv añarabon mañohot heh. Toohan paru aban anumaihol bareñ elat mañarooh-poriz ahorir aban ñetï kateñiz mañairoholor aban korav ahö modari pi ur ñomapanez zait tat
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 nonoroz mel tooh, oñ añarab ahovokarohö pi parun mañoohan zaitivonañ tinam hatevetehot heh, povoz aban ahori pi ur ñomapanez non naorö bon heh.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.