Mateus 21
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NAA
1 Toke Jeju de ke nje-njaje goe te daw ddeeje ngɔsi ke Jurusalam ngaa, n̂-teeje mbɔr bbe te ke Betepaje dɔ ddingiri kake olibeje te a, Jeju ula nje-njaje goe te joo nɔe te kete.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 N̂-pa na: «Awje me bbe te ke to nɔse tee tonn. Njange baa njaa a kooje kɔn kororo ke n̂-tɔe ngaa ngonne ar mbɔre te. E-tuteje ta e-ddeeje ke de aremje.
2 dizendo-lhes:
3 Bbo mare dew pa ke se tar a, ilaeje te na: ‹Ebbejeje a ndiki kororoje le.› Njange baa njaa na kinyade karese.»
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Baann bba kare tar le Lubba ke nje-kila mber-tar laa ndaji ddee to ne ke tɔkɔrɔ. Tar le na:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «E-paje are dewje ke Siyɔn***:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Nje-njaje go Jeju te le ɔtuje awje ngaa ddaje ne ke turu ndu Jeju le.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 N̂-ddeeje ke kɔn kororo, ke ngonn kororo. Dunguje kubbuje lede dɔ kororoje te le dare Jeju isi dɔe te.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Dewje ke banya labbeje kubbuje lede dɔ ddew te. Mareje teteje kamje unguje ddew-bô.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Dewje ke banya ke aw njaje nɔe te, ke dede ke daw n̂-njaje goe te daw duruje ekii na: « Ojana to le Ngonn le Dabbiti! Maji kare Lubba bbar tar ke maji dɔ dew te ke aw ddee ke ri Ebbe-dewje. Jɔsuje gaji Lubba ke isi ddutu dara te!»
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Toke Jeju ande Jurusalam a, me bbe tɔyn yeke. Dewje dujuje tar na: «Na ann wa?»
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Dewje ke banya le ilaje te na: «Jeju, nje-kila mber-tar le Lubba ann, nin Najarete nange Galile te.»
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Goe te a, Jeju ande me key-polo-Lubba te ngaa tubba dewje tɔyn ke aw labbeje ne ddem, aw ndokoje ne ddem me key te le. N̂-tuta tabele le nje-mbelje nare nungu nangê. N̂-tuta ne-kisi le nje-labbeje derje n̂-tila.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 N̂-pa narede na: «Maketuru le Lubba na: ‹Da bbar ri key lem to key duju Lubba.› A sese aw ddaje to lo-kiya-rɔ le nje-bbokoje.»
13 E disse-lhes:
14 Nje-kem-tɔje, ke nje-meteje ddeeje rɔe te me key-polo-Lubba te le ngaa n̂-dda nare rɔde ddee maji.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Toke tɔku nje-poloje Lubba ke nje-kɔru gel nduje ooje neje ke dum-dɔde ke Jeju dda le, ke ngannje ke aw uruje ekii na: «Jɔsuje gaji Ngonn le Dabbiti» le a, wungu ɔnde.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ngaa n̂-paje dare Jeju na: «Oo tar ke daw n̂-pajeenn wa?» Nilade te na: «Moo njaa. A tar ke n̂-dda me Maketurute le Lubba le e-turaje ndɔ kara ang wa? Tar le na: ‹E-dda ne are ngannje ke ten, ke engutayje kara ɔsuje gajii.› »
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Goe te a, Jeju inyade a ɔtu. N̂-tee me bbe te le naw Betani ngaa n̂-to ke teenn.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Jeju in ke esindɔɔ baa tel aw ke tɔku bbe te a bbo ddae.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Toke noo mare kake pige ke ar mbɔr ddew te ngɔsi a, naw ngɔsi ke kake le a kame dɔrɔ a noo. Yeenn a n̂-pa nare kake le na: «A kande ndɔ kara ang ngaa.» A kare teenn njaa kake le oy njan.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Nje-njaje-go Jeju te le ooje neenn le a gange singade ngaa paje na: «Dda toke baann bba njange baa njaa a, kake pige le oy wa?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jeju pa arede na: «M-pa tar ke tɔkɔrɔ marese. Toke koo me te lese to, ngaa ejeje tar ang a, a ddaje ne ke m-dda ke kake pige neenn. A kaseje ta pa kare ddingiri neenn na: ‹ ɔtu lo te neenn aw oso me ba te,› a neenn a ddee to ne ke tɔkɔrɔ.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Bbo koo me te lese to, a bbo e-dujuje Lubba a, a kingaje ne tɔyn ke e-dujuje le.»
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Jeju ande me key-polo-Lubba te aw tɔju ne. A tɔku nje-poloje Lubba, ke tɔkuje le Jiipije ddeeje rɔe te. N̂-paje dare na: «Ddew ddi te bba aw e-dda ne neenn wa. Wase na njaa gate a ari singa ta dda ne wa?»
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Nilade te na: «Ema kara ma dujuse tar kara baa. Toke ilamje te a, ma bbar ri dew ke arem singa dda nejeenn le karese tɔ.
24 Jesus respondeu:
25 Na a ula Jan are dda batem dewje wa? Lubba wase dewje wa?» A n̂-paje horode te na: «Bbo jilaje te n-pa na: ‹Lubba a ulae› a, na pa na: ‹Mba ddi bba ooje mese te saa ang wa?›
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Bbo n-paje na: ‹ Dewje a, a to toke baann wa?› » Mba n̂-bbeel dewje ke banya le, mba dede tɔyn dooje Jan to nje-kila mber-tar le Lubba.
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Yeenn a, dilaeje te na: «N-gere ang.» Jeju pa arede na: «Ema kara ma bbar ri dew ke arem singa dda nejeenn le karese ang tɔ.»
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Jeju pa arede bbay na: «Ddi a ejeje dɔ tar te ke ma ta pa karese neenn wa? Mare dingaw ee ke ngannje ke dingaw joo. N̂-pa nare ye ke tɔku na: ‹Ngunum, aw bbokone aw dda kula me ndɔɔ binye te lem.›
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Ngonn le ila bɔeje te na: ‹M-ndiki ang.› Goe te a, tar ke nila bɔeje te le tel neele ang, ngaa nɔtu naw ndɔɔ le.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Dingaw le aw rɔ ye ke mbate te, ngaa pa tar ke kara baa le are tɔ. Ngonn le ilae te na: ‹An an Bɔy, ma kaw›. A naw ang.»
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Jeju dujude na: «Horo ngannje te ke joo neenn, ye ke dda, a dda ne ke bbɔeje ndiki wa?» Dilaeje te na: «Ne ke dɔngɔr.» Jeju pa arede na: «Tɔkɔrɔ njaa, m-pa marese, nje-taaje nare lambo, ke dene nje-kayaje a kandeje me Bbe-kɔn te le Lubba dɔngɔr karese.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Mba, lew Jan ddee rɔse te ngaa tɔjuse ddew dda ne ke gate gate, a e-ndikije te ke tar laa ang. A nje-taaje nare lambo, ke dene nje-kayaje a ndikije te ke tar laa le. A sese, ooje nejeenn ke maje a e-turuje ddew lese ang ddem, e-ndikije te ke tar laa le ang ddem.»
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 «Ooje mare gusu-tar neenn bbay. Mare nje-ndɔɔ dda ndɔɔ binye laa. Nila ndoko n̂-guku ne dɔe. Nuru buwa me er te kare dore maann binye le mee te. N̂-dda mare lo taar kare dew ar dɔe te mba kaa ne dɔ ndɔɔ le. Goe te a, ninya ndɔɔ le ji mare nje-ddaje kula ndɔɔ te le a nɔtu naw mba te.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Kare kuja kande binye le ase a, nula ngann nje-kulaje laa rɔ nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le kare dulaje ke kande binye laa dareje.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 A nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le uwaje ngann nje-kulaje le. N̂-tundaje mare, n̂-tɔlje mare, ngaa n̂-tilaje mare ke er n̂-tɔleje.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 N̂-tel nula mare ngann nje-kulaje laa le banya banya bbay. A nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le dda ke de ne ke n̂-ddaje ke nje ke dɔngɔr le bbay.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Dɔbɔen a, nje-ndɔɔ le ula ngonne rɔ nje-ddaje kula me ndɔɔ te le mba neje n̂-pa na: ‹A du ang, bbo ngunum a da bbeeleje.›
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 A kake nje-ddaje kula me ndɔɔ te le ooeje a, paje na: ‹Nje-kuwa ne-ndubba le ann! Areje n̂-tɔleje are ne-ndubba le tel to leje.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Duwaeje n̂-teeje saa me ndɔɔ te le ke ddang ngaa n̂-tɔleje.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Jeju tel dujude na: «Toke nje-ndɔɔ le ddee a ddi a na dda ke nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le wa?»
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Dilaeje te na: «Na koo kem-to-ndoo le nje-me-majangje neenn le ang ta na tɔlde. Goe te a, na kinya ndɔɔ le ji mare nje-ddaje kula te dang kare ndɔe ase a, n̂-ddeeje ke ko ndɔɔ laa dareje.»
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Goe te a, Jeju dujude na: «E-turaje tar ke Maketurute le Lubba pa neenn ndɔ kara ang bbay wa? Tar le na:
42 Então Jesus perguntou:
43 Mba yeenn a, m-pa marese: Lubba a kɔru Bbe-kɔn laa jise te ta kare mare gel-dewje ke a ddaje kula ke maji.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Dew ke oso dɔ er te le a,
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kake tɔku nje-poloje Lubba ke Parijiyenje ooje tar le be a gereje to dede a Jeju aw pa tar dɔde te.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 N̂-sangeje ddew ta kuwaeje a, n̂-bbelje kem dewje ke banya mba dewje le ooje Jeju to mare nje-kila mber-tar le Lubba.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.