Mateus 21
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs ARC
1 Toke Jeju de ke nje-njaje goe te daw ddeeje ngɔsi ke Jurusalam ngaa, n̂-teeje mbɔr bbe te ke Betepaje dɔ ddingiri kake olibeje te a, Jeju ula nje-njaje goe te joo nɔe te kete.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 N̂-pa na: «Awje me bbe te ke to nɔse tee tonn. Njange baa njaa a kooje kɔn kororo ke n̂-tɔe ngaa ngonne ar mbɔre te. E-tuteje ta e-ddeeje ke de aremje.
2 Ide à aldeia que
3 Bbo mare dew pa ke se tar a, ilaeje te na: ‹Ebbejeje a ndiki kororoje le.› Njange baa njaa na kinyade karese.»
3 E, se alguém vos disser alguma
4 Baann bba kare tar le Lubba ke nje-kila mber-tar laa ndaji ddee to ne ke tɔkɔrɔ. Tar le na:
4 Ora, tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 «E-paje are dewje ke Siyɔn***:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, humilde e assentado sobre uma jumenta e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Nje-njaje go Jeju te le ɔtuje awje ngaa ddaje ne ke turu ndu Jeju le.
6 E, indo os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 N̂-ddeeje ke kɔn kororo, ke ngonn kororo. Dunguje kubbuje lede dɔ kororoje te le dare Jeju isi dɔe te.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Dewje ke banya labbeje kubbuje lede dɔ ddew te. Mareje teteje kamje unguje ddew-bô.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Dewje ke banya ke aw njaje nɔe te, ke dede ke daw n̂-njaje goe te daw duruje ekii na: « Ojana to le Ngonn le Dabbiti! Maji kare Lubba bbar tar ke maji dɔ dew te ke aw ddee ke ri Ebbe-dewje. Jɔsuje gaji Lubba ke isi ddutu dara te!»
9 E as multidões, tanto as que iam adiante como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Toke Jeju ande Jurusalam a, me bbe tɔyn yeke. Dewje dujuje tar na: «Na ann wa?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Dewje ke banya le ilaje te na: «Jeju, nje-kila mber-tar le Lubba ann, nin Najarete nange Galile te.»
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.
12 Goe te a, Jeju ande me key-polo-Lubba te ngaa tubba dewje tɔyn ke aw labbeje ne ddem, aw ndokoje ne ddem me key te le. N̂-tuta tabele le nje-mbelje nare nungu nangê. N̂-tuta ne-kisi le nje-labbeje derje n̂-tila.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 N̂-pa narede na: «Maketuru le Lubba na: ‹Da bbar ri key lem to key duju Lubba.› A sese aw ddaje to lo-kiya-rɔ le nje-bbokoje.»
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração. Mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Nje-kem-tɔje, ke nje-meteje ddeeje rɔe te me key-polo-Lubba te le ngaa n̂-dda nare rɔde ddee maji.
14 E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Toke tɔku nje-poloje Lubba ke nje-kɔru gel nduje ooje neje ke dum-dɔde ke Jeju dda le, ke ngannje ke aw uruje ekii na: «Jɔsuje gaji Ngonn le Dabbiti» le a, wungu ɔnde.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se
16 Ngaa n̂-paje dare Jeju na: «Oo tar ke daw n̂-pajeenn wa?» Nilade te na: «Moo njaa. A tar ke n̂-dda me Maketurute le Lubba le e-turaje ndɔ kara ang wa? Tar le na: ‹E-dda ne are ngannje ke ten, ke engutayje kara ɔsuje gajii.› »
16 e disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Goe te a, Jeju inyade a ɔtu. N̂-tee me bbe te le naw Betani ngaa n̂-to ke teenn.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia e ali passou a noite.
18 Jeju in ke esindɔɔ baa tel aw ke tɔku bbe te a bbo ddae.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 Toke noo mare kake pige ke ar mbɔr ddew te ngɔsi a, naw ngɔsi ke kake le a kame dɔrɔ a noo. Yeenn a n̂-pa nare kake le na: «A kande ndɔ kara ang ngaa.» A kare teenn njaa kake le oy njan.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Nje-njaje-go Jeju te le ooje neenn le a gange singade ngaa paje na: «Dda toke baann bba njange baa njaa a, kake pige le oy wa?»
20 E os discípulos, vendo isso, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Jeju pa arede na: «M-pa tar ke tɔkɔrɔ marese. Toke koo me te lese to, ngaa ejeje tar ang a, a ddaje ne ke m-dda ke kake pige neenn. A kaseje ta pa kare ddingiri neenn na: ‹ ɔtu lo te neenn aw oso me ba te,› a neenn a ddee to ne ke tɔkɔrɔ.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar,
22 Bbo koo me te lese to, a bbo e-dujuje Lubba a, a kingaje ne tɔyn ke e-dujuje le.»
22 E tudo o que pedirdes na oração, crendo,
23 Jeju ande me key-polo-Lubba te aw tɔju ne. A tɔku nje-poloje Lubba, ke tɔkuje le Jiipije ddeeje rɔe te. N̂-paje dare na: «Ddew ddi te bba aw e-dda ne neenn wa. Wase na njaa gate a ari singa ta dda ne wa?»
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isso? E quem te deu tal autoridade?
24 Nilade te na: «Ema kara ma dujuse tar kara baa. Toke ilamje te a, ma bbar ri dew ke arem singa dda nejeenn le karese tɔ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isso.
25 Na a ula Jan are dda batem dewje wa? Lubba wase dewje wa?» A n̂-paje horode te na: «Bbo jilaje te n-pa na: ‹Lubba a ulae› a, na pa na: ‹Mba ddi bba ooje mese te saa ang wa?›
25 O batismo de João donde era? Do céu ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não o crestes?
26 Bbo n-paje na: ‹ Dewje a, a to toke baann wa?› » Mba n̂-bbeel dewje ke banya le, mba dede tɔyn dooje Jan to nje-kila mber-tar le Lubba.
26 E, se dissermos: dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Yeenn a, dilaeje te na: «N-gere ang.» Jeju pa arede na: «Ema kara ma bbar ri dew ke arem singa dda nejeenn le karese ang tɔ.»
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isso.
28 Jeju pa arede bbay na: «Ddi a ejeje dɔ tar te ke ma ta pa karese neenn wa? Mare dingaw ee ke ngannje ke dingaw joo. N̂-pa nare ye ke tɔku na: ‹Ngunum, aw bbokone aw dda kula me ndɔɔ binye te lem.›
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Ngonn le ila bɔeje te na: ‹M-ndiki ang.› Goe te a, tar ke nila bɔeje te le tel neele ang, ngaa nɔtu naw ndɔɔ le.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas, depois, arrependendo-se, foi.
30 Dingaw le aw rɔ ye ke mbate te, ngaa pa tar ke kara baa le are tɔ. Ngonn le ilae te na: ‹An an Bɔy, ma kaw›. A naw ang.»
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu
31 Jeju dujude na: «Horo ngannje te ke joo neenn, ye ke dda, a dda ne ke bbɔeje ndiki wa?» Dilaeje te na: «Ne ke dɔngɔr.» Jeju pa arede na: «Tɔkɔrɔ njaa, m-pa marese, nje-taaje nare lambo, ke dene nje-kayaje a kandeje me Bbe-kɔn te le Lubba dɔngɔr karese.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no Reino de Deus.
32 Mba, lew Jan ddee rɔse te ngaa tɔjuse ddew dda ne ke gate gate, a e-ndikije te ke tar laa ang. A nje-taaje nare lambo, ke dene nje-kayaje a ndikije te ke tar laa le. A sese, ooje nejeenn ke maje a e-turuje ddew lese ang ddem, e-ndikije te ke tar laa le ang ddem.»
32 Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo
33 «Ooje mare gusu-tar neenn bbay. Mare nje-ndɔɔ dda ndɔɔ binye laa. Nila ndoko n̂-guku ne dɔe. Nuru buwa me er te kare dore maann binye le mee te. N̂-dda mare lo taar kare dew ar dɔe te mba kaa ne dɔ ndɔɔ le. Goe te a, ninya ndɔɔ le ji mare nje-ddaje kula ndɔɔ te le a nɔtu naw mba te.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela
34 Kare kuja kande binye le ase a, nula ngann nje-kulaje laa rɔ nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le kare dulaje ke kande binye laa dareje.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 A nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le uwaje ngann nje-kulaje le. N̂-tundaje mare, n̂-tɔlje mare, ngaa n̂-tilaje mare ke er n̂-tɔleje.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram outro.
36 N̂-tel nula mare ngann nje-kulaje laa le banya banya bbay. A nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le dda ke de ne ke n̂-ddaje ke nje ke dɔngɔr le bbay.
36 Depois, enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Dɔbɔen a, nje-ndɔɔ le ula ngonne rɔ nje-ddaje kula me ndɔɔ te le mba neje n̂-pa na: ‹A du ang, bbo ngunum a da bbeeleje.›
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 A kake nje-ddaje kula me ndɔɔ te le ooeje a, paje na: ‹Nje-kuwa ne-ndubba le ann! Areje n̂-tɔleje are ne-ndubba le tel to leje.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Duwaeje n̂-teeje saa me ndɔɔ te le ke ddang ngaa n̂-tɔleje.»
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha e
40 Jeju tel dujude na: «Toke nje-ndɔɔ le ddee a ddi a na dda ke nje-ddaje kula me ndɔɔ binye te le wa?»
40 Quando, pois, vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Dilaeje te na: «Na koo kem-to-ndoo le nje-me-majangje neenn le ang ta na tɔlde. Goe te a, na kinya ndɔɔ le ji mare nje-ddaje kula te dang kare ndɔe ase a, n̂-ddeeje ke ko ndɔɔ laa dareje.»
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus e arrendará a vinha a outros lavradores, que, a seu tempo, lhe deem os frutos.
42 Goe te a, Jeju dujude na: «E-turaje tar ke Maketurute le Lubba pa neenn ndɔ kara ang bbay wa? Tar le na:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isso e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Mba yeenn a, m-pa marese: Lubba a kɔru Bbe-kɔn laa jise te ta kare mare gel-dewje ke a ddaje kula ke maji.
43 Portanto, eu vos digo que o Reino de Deus vos será tirado e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Dew ke oso dɔ er te le a,
44 E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kake tɔku nje-poloje Lubba ke Parijiyenje ooje tar le be a gereje to dede a Jeju aw pa tar dɔde te.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas palavras, entenderam que falava deles;
46 N̂-sangeje ddew ta kuwaeje a, n̂-bbelje kem dewje ke banya mba dewje le ooje Jeju to mare nje-kila mber-tar le Lubba.
46 e, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.