Marcos 10

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Goe te a, Jeju ɔtu lo teenn aw nange te ke Jude, tura Jurden te. A dewje ke banya tel mbɔnje naa rɔe te bbay, are naw n̂-tɔjude ne ddew kara baa toke naw n̂-dda ke ndɔ tɔyn.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Parijiyenje awje rɔ Jeju ta nae, ngaa dujeje na: « Ndu are ddew dingaw ta tubba dene laa wa?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Jeju ilade te na: « Moyiji unn ndu arese na ddi wa?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Dilaeje te na: « Moyiji are ddew dingaw kare dda maketuru ta tɔju to ninya dene le ne ngaa, bba ta tubba dene laa.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Yeenn ngaa Jeju pa arede na: « Moyiji uja ndu neenn le maketuru te arese wɔju dɔ me-ketere lese.
5 Então Jesus disse:
6 A kunn kutu neje te ke Lubba dda le, n̂-dda dingaw de ke dene.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Mba yeenn a, dingaw a kinya bɔeje, ke kɔenje ta nayn ke dene laa,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 ta dede joo kem, da ddeeje to da-rɔ ke kara baa.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ne ke Lubba mbɔn naa te a, maji kare dew kayn hore ang.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Kare ke n̂-teeje key a, nje-njaje-go Jeju te le tel dujeje tar dɔ tar te neenn le bbay.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Nilade te na: « Dew ke tubba dene laa, ngaa taa mare, dda maji ang ke dene ke kete ke n̂-tubbae le.
11 E Jesus respondeu:
12 Ddew kara baa, bbo dene mbete ngaweje, a tel taa mare a, dene le dda lo-to maji ang.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Dewje ddeeje ke ngannje kare Jeju ɔrude ke jia, a nje-njaje goe te aw inje ke dewje le.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Jeju oo neenn le, a neele ang, ngaa pa are nje-njaje goe te le na: « Inyaje ngannje are ddeeje rɔm te, ɔkuje de ddew ang. Mba Bbe-kɔn le Lubba to le dewje ke toje toke le ngannje.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Tɔkɔrɔ njaa m-pa marese, dew ke taa Bbe-kɔn le Lubba toke le ngonn ang a, a kande me te ndɔ kara ang.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Yeenn ngaa nuwa ngannje le ke kare te, nila jia dɔde te ngaa n̂-bbar tar ke maji dɔde te.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Kare ke Jeju unn ddew ta kɔtu a, mare dingaw ddee ke ngɔru ɔsu mekeji gɔle nɔe te ngaa duje na: « Nje-ne-tɔju ke maji, ddi a maji kare m-dda bba ta kinga ne tebbe ke ke ndɔ ke ndɔ wa?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Jeju ilae te na: « Mba ddi bba e-bbarem dew ke maji wa? Dew ke maji goto, Lubba kara baa a maji.
18 Jesus respondeu:
19 E-gere nduje ke na: ‹E-tɔl dew ang, e-dda lo-to maji ang ang, e-bboko ang, e-pa tar naji ngem ang, ere dew e-taa ne laa ang, e-wal bɔije ke kɔinje.»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Dingaw le ilae te na: « Nje-ne-tɔju, maw ngem ndujeenn ke kasem baa ndereng bbokone.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Jeju aae, ngaa ndike, ngaa pa are na: « Ne kara ngaa dui: Aw labbe neje tɔyn ke ee ne, ta are nare nje-ndooje. A a kinga neje darâ. Goe te a, e-ddee unn gom.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 A toke dingaw le oo tar le a, rɔe oy njururu ngaa nɔtu ke rɔ-neel ang, mba nee ke ne-kingaje nya.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Jeju ila keme aa ne lo mbɔre te tɔyn ngaa pa are nje-njaje goe te na: « To ngeng nya ke nje-ne-kingaje ta kande me Bbe-kɔn te le Lubba.»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Tar le gange singa nje-njaje goe te le. A Jeju pa arede bbay na: « Ngannem, to ngeng nya ta kande me Bbe-kɔn te le Lubba!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Kande le nje-ne-kinga me Bbe-kɔn te le Lubba ngeng uta kande le jambal buwa suwa te.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Tar le aw gange singa nje-njaje goe te le ke kete kete. Ngaa n̂-duju naa na: « Yeenn a, na bba ase kinga kaji wa?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jeju aade ngaa pa arede na: « To ne ke nya dew, bbo nya Lubba ang. Mba Lubba ase ta dda ne tɔyn.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Yeenn ngaa Piyar pa are na: « Oo! Jinya neje tɔyn a junn goi.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Jeju ilae te na: « Tɔkɔrɔ m-pa marese: Dew ke inya key laa, ngakɔen ke dingaw wase nje ke dene, kɔenje wase bɔeje, nganne wase ndɔɔje laa wɔju dɔm, ke dɔ Tar ke majia,
29 Jesus respondeu:
30 a tel kinga nejeenn ase gɔl kɔr kara bbasine neenn. Na kinga key, ngakɔen ke dingaw ke nje ke dene, kɔenjedede, ngannje, ke ndɔɔje. Dewje a kula keme ndoo tɔ. A na kinga tebbe ke ke ndɔ ke ndɔ me ndɔje te ke aw ddeeje.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Nya le dewje ke toje to dewje ke dɔngɔr, a toje to dewje ke guku. Ngaa dewje ke toje to dewje ke guku, a toje to dewje ke dɔngɔr.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Jeju de ke nje-njaje goe te daw dawje ke Jurusalam a, nɔru nɔde. Keje tar tɔl nje-njaje goe te le ngaa bbeel dda dewje ke aw unnje gode le tɔ. Jeju tel ɔru nje-njaje goe te ke dɔku gire joo le er kara te, ngaa unn kutu pa tar karede dɔ ne te ke a ta kingae le na:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 « Ooje, jaw jawje ke Jurusalam. Dewje a kilaje Ngonn le dew ji tɔku nje-poloje Lubba te, ke nje-kɔruje-gel ndu. Da gange sariya-yo dɔe te ngaa da kilae ji dewje te ke gereje Lubba ang.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Da kokeje, da ti weren dɔe te, da tundaeje, da tɔleje ngaa ndɔ mota goe te a, na kin horo dewje te ke oy.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Goe te a, Jake de ke Jan ke toje to ngann le Jebede n̂-ddeeje rɔ Jeju ngaa n̂-paje dareje na: « Nje-ne tɔju, n-ndiki kare e-dda ne ke ja ta duji neenn areje.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Jeju dujude na : « Ddi a e-ndikije kare m-dda marese wa?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Dilaeje te na: « Ndɔ piti lei a, jeje ke joo neenn, are kara isi dɔ ji-kɔli te, a kara isi dɔ ji-geli te.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Jeju ilae te na: « E-gereje ne ke aw dujuje ang. A kaseje ta kay engo kem-to-ndoo ke ma ta kay wa?» A kaseje ta kinga batem kem-to-ndoo ke ma ta kinga neenn wa?»
38 Jesus respondeu:
39 Dilaeje te na: « Jase.» A Jeju pa arede na: « Tɔkɔrɔ, a kayje engo kem-to-ndoo ke ma ta kay, a kingaje batem kem-to-ndoo ke ma ta kinga.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 A tar kisi dɔ ji-kɔlem te, wase dɔ ji-gelem te to tar lem ang. Lo le to wɔju dɔ nje ke Lubba mɔse kete wɔju dɔde.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Keseje ke dɔku le ooje tar le a, ungu ɔnde dɔ jake de ke Jan te.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Yeenn ngaa Jeju bbarde tɔyn ngaa pa arede na: « E-gereje to nje ke dewje aw oojede to mbayje aw ddaje dingaw dɔ dewje te, ngaa dewje ke bo aw nyaje dɔde te.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 A horose te, to toke baann ang. A toke mare dew horose te ndiki ta ddee to dew ke bo a, maji kare n̂-ddee to nje-kula lese.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ngaa toke mare dew horose te ndiki ta ddee to dew ke dɔngɔr a, maji kare n̂-ddee to bbere lese tɔyn.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Mba Ngonn le dew ddee kare dewje ddeeje to nje-kulaje laa ang. N̂-ddee ta to nje-kula le dewje, ta kunn rɔe to ne-kuka dɔ dewje ke banya.
45 Porque até o
46 Jeju, ke nje-njaje goe te n̂-teeje Jeriko. Ngaa toke Jeju de ke nje-njaje goe te, ke dewje ke banya daw n̂-teeje me tɔku bbe te le ta kɔtu a, mare nje-kem-tɔ ke to ngonn le Time, ria na Bartime isi mbɔr ddew te aw kɔy ne.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Toke noo na Jeju ke Najarete a aw nday a, nunn kutu kuru ekii na: « Jeju, Ngonn le Dabbiti oo kem-to-ndoo lem!»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Dewje nya inje saa kare nutu tae, a nuru ekii ke taar na: « Ngonn le Dabbiti, oo kem-to-ndoo lem!»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Jeju ar lo kara ngaa pa na: « E-bbareje.» Dewje le bbareje ngaa paje areje na: « E-dda singa in taar, naw bbari!»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Nila tɔku kubbu laa nangê, nubba nange nin nar taar ngaa naw ke rɔ Jeju te.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Jeju duje na: « Ddi a e-ndiki kare m-dda mari wa?» Nje-kem-tɔ le ilae te na: « Nje-ne-tɔju, m-ndiki ta tel koo lo!»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Jeju pa are na: « Aw, koo me te lei aji!». Njange baa goe te a, n̂-tel noo lo ngaa nunn go Jeju ddew-bô.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.