Marcos 10

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Goe te a, Jeju ɔtu lo teenn aw nange te ke Jude, tura Jurden te. A dewje ke banya tel mbɔnje naa rɔe te bbay, are naw n̂-tɔjude ne ddew kara baa toke naw n̂-dda ke ndɔ tɔyn.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Parijiyenje awje rɔ Jeju ta nae, ngaa dujeje na: « Ndu are ddew dingaw ta tubba dene laa wa?»
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jeju ilade te na: « Moyiji unn ndu arese na ddi wa?»
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Dilaeje te na: « Moyiji are ddew dingaw kare dda maketuru ta tɔju to ninya dene le ne ngaa, bba ta tubba dene laa.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Yeenn ngaa Jeju pa arede na: « Moyiji uja ndu neenn le maketuru te arese wɔju dɔ me-ketere lese.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 A kunn kutu neje te ke Lubba dda le, n̂-dda dingaw de ke dene.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Mba yeenn a, dingaw a kinya bɔeje, ke kɔenje ta nayn ke dene laa,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 ta dede joo kem, da ddeeje to da-rɔ ke kara baa.
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Ne ke Lubba mbɔn naa te a, maji kare dew kayn hore ang.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Kare ke n̂-teeje key a, nje-njaje-go Jeju te le tel dujeje tar dɔ tar te neenn le bbay.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Nilade te na: « Dew ke tubba dene laa, ngaa taa mare, dda maji ang ke dene ke kete ke n̂-tubbae le.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Ddew kara baa, bbo dene mbete ngaweje, a tel taa mare a, dene le dda lo-to maji ang.»
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Dewje ddeeje ke ngannje kare Jeju ɔrude ke jia, a nje-njaje goe te aw inje ke dewje le.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Jeju oo neenn le, a neele ang, ngaa pa are nje-njaje goe te le na: « Inyaje ngannje are ddeeje rɔm te, ɔkuje de ddew ang. Mba Bbe-kɔn le Lubba to le dewje ke toje toke le ngannje.
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 Tɔkɔrɔ njaa m-pa marese, dew ke taa Bbe-kɔn le Lubba toke le ngonn ang a, a kande me te ndɔ kara ang.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Yeenn ngaa nuwa ngannje le ke kare te, nila jia dɔde te ngaa n̂-bbar tar ke maji dɔde te.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Kare ke Jeju unn ddew ta kɔtu a, mare dingaw ddee ke ngɔru ɔsu mekeji gɔle nɔe te ngaa duje na: « Nje-ne-tɔju ke maji, ddi a maji kare m-dda bba ta kinga ne tebbe ke ke ndɔ ke ndɔ wa?»
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jeju ilae te na: « Mba ddi bba e-bbarem dew ke maji wa? Dew ke maji goto, Lubba kara baa a maji.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 E-gere nduje ke na: ‹E-tɔl dew ang, e-dda lo-to maji ang ang, e-bboko ang, e-pa tar naji ngem ang, ere dew e-taa ne laa ang, e-wal bɔije ke kɔinje.»
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Dingaw le ilae te na: « Nje-ne-tɔju, maw ngem ndujeenn ke kasem baa ndereng bbokone.»
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Jeju aae, ngaa ndike, ngaa pa are na: « Ne kara ngaa dui: Aw labbe neje tɔyn ke ee ne, ta are nare nje-ndooje. A a kinga neje darâ. Goe te a, e-ddee unn gom.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 A toke dingaw le oo tar le a, rɔe oy njururu ngaa nɔtu ke rɔ-neel ang, mba nee ke ne-kingaje nya.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Jeju ila keme aa ne lo mbɔre te tɔyn ngaa pa are nje-njaje goe te na: « To ngeng nya ke nje-ne-kingaje ta kande me Bbe-kɔn te le Lubba.»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tar le gange singa nje-njaje goe te le. A Jeju pa arede bbay na: « Ngannem, to ngeng nya ta kande me Bbe-kɔn te le Lubba!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Kande le nje-ne-kinga me Bbe-kɔn te le Lubba ngeng uta kande le jambal buwa suwa te.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Tar le aw gange singa nje-njaje goe te le ke kete kete. Ngaa n̂-duju naa na: « Yeenn a, na bba ase kinga kaji wa?»
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Jeju aade ngaa pa arede na: « To ne ke nya dew, bbo nya Lubba ang. Mba Lubba ase ta dda ne tɔyn.»
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Yeenn ngaa Piyar pa are na: « Oo! Jinya neje tɔyn a junn goi.»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Jeju ilae te na: « Tɔkɔrɔ m-pa marese: Dew ke inya key laa, ngakɔen ke dingaw wase nje ke dene, kɔenje wase bɔeje, nganne wase ndɔɔje laa wɔju dɔm, ke dɔ Tar ke majia,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 a tel kinga nejeenn ase gɔl kɔr kara bbasine neenn. Na kinga key, ngakɔen ke dingaw ke nje ke dene, kɔenjedede, ngannje, ke ndɔɔje. Dewje a kula keme ndoo tɔ. A na kinga tebbe ke ke ndɔ ke ndɔ me ndɔje te ke aw ddeeje.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Nya le dewje ke toje to dewje ke dɔngɔr, a toje to dewje ke guku. Ngaa dewje ke toje to dewje ke guku, a toje to dewje ke dɔngɔr.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Jeju de ke nje-njaje goe te daw dawje ke Jurusalam a, nɔru nɔde. Keje tar tɔl nje-njaje goe te le ngaa bbeel dda dewje ke aw unnje gode le tɔ. Jeju tel ɔru nje-njaje goe te ke dɔku gire joo le er kara te, ngaa unn kutu pa tar karede dɔ ne te ke a ta kingae le na:
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 « Ooje, jaw jawje ke Jurusalam. Dewje a kilaje Ngonn le dew ji tɔku nje-poloje Lubba te, ke nje-kɔruje-gel ndu. Da gange sariya-yo dɔe te ngaa da kilae ji dewje te ke gereje Lubba ang.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Da kokeje, da ti weren dɔe te, da tundaeje, da tɔleje ngaa ndɔ mota goe te a, na kin horo dewje te ke oy.»
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Goe te a, Jake de ke Jan ke toje to ngann le Jebede n̂-ddeeje rɔ Jeju ngaa n̂-paje dareje na: « Nje-ne tɔju, n-ndiki kare e-dda ne ke ja ta duji neenn areje.»
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Jeju dujude na : « Ddi a e-ndikije kare m-dda marese wa?»
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Dilaeje te na: « Ndɔ piti lei a, jeje ke joo neenn, are kara isi dɔ ji-kɔli te, a kara isi dɔ ji-geli te.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jeju ilae te na: « E-gereje ne ke aw dujuje ang. A kaseje ta kay engo kem-to-ndoo ke ma ta kay wa?» A kaseje ta kinga batem kem-to-ndoo ke ma ta kinga neenn wa?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Dilaeje te na: « Jase.» A Jeju pa arede na: « Tɔkɔrɔ, a kayje engo kem-to-ndoo ke ma ta kay, a kingaje batem kem-to-ndoo ke ma ta kinga.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 A tar kisi dɔ ji-kɔlem te, wase dɔ ji-gelem te to tar lem ang. Lo le to wɔju dɔ nje ke Lubba mɔse kete wɔju dɔde.»
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Keseje ke dɔku le ooje tar le a, ungu ɔnde dɔ jake de ke Jan te.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Yeenn ngaa Jeju bbarde tɔyn ngaa pa arede na: « E-gereje to nje ke dewje aw oojede to mbayje aw ddaje dingaw dɔ dewje te, ngaa dewje ke bo aw nyaje dɔde te.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 A horose te, to toke baann ang. A toke mare dew horose te ndiki ta ddee to dew ke bo a, maji kare n̂-ddee to nje-kula lese.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Ngaa toke mare dew horose te ndiki ta ddee to dew ke dɔngɔr a, maji kare n̂-ddee to bbere lese tɔyn.
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 Mba Ngonn le dew ddee kare dewje ddeeje to nje-kulaje laa ang. N̂-ddee ta to nje-kula le dewje, ta kunn rɔe to ne-kuka dɔ dewje ke banya.
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Jeju, ke nje-njaje goe te n̂-teeje Jeriko. Ngaa toke Jeju de ke nje-njaje goe te, ke dewje ke banya daw n̂-teeje me tɔku bbe te le ta kɔtu a, mare nje-kem-tɔ ke to ngonn le Time, ria na Bartime isi mbɔr ddew te aw kɔy ne.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Toke noo na Jeju ke Najarete a aw nday a, nunn kutu kuru ekii na: « Jeju, Ngonn le Dabbiti oo kem-to-ndoo lem!»
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Dewje nya inje saa kare nutu tae, a nuru ekii ke taar na: « Ngonn le Dabbiti, oo kem-to-ndoo lem!»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Jeju ar lo kara ngaa pa na: « E-bbareje.» Dewje le bbareje ngaa paje areje na: « E-dda singa in taar, naw bbari!»
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Nila tɔku kubbu laa nangê, nubba nange nin nar taar ngaa naw ke rɔ Jeju te.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Jeju duje na: « Ddi a e-ndiki kare m-dda mari wa?» Nje-kem-tɔ le ilae te na: « Nje-ne-tɔju, m-ndiki ta tel koo lo!»
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Jeju pa are na: « Aw, koo me te lei aji!». Njange baa goe te a, n̂-tel noo lo ngaa nunn go Jeju ddew-bô.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.