Lucas 18
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs VC
1 Jeju pa mare gusu-tar are nje-njaje goe te ta tɔju to to maji nya ta duju Lubba ke ndɔje tɔyn, ke rɔ nya ang.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 N̂-pa na: « Nje-gange-sariya ke bbel Lubba ang ddem, oo dewje to ne ang keme te ddem ee mare tɔku bbe te.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Mare dene-ndubba ee me bbe teenn tɔ. Dene-ndubba le ddee rɔe te gɔl banya pa are na: E-gange sariya dɔ nje-baan te lem arem.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Lew baa njaa, n̂-mbete. A goe te a neje mee te na: Tɔkɔrɔ njaa, m-bbel Lubba ang ngaa moo dewje to ne ang kem te.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 A mba dene-ndubba neenn ɔru urum nya, ma gange sariya laa kare ta ndɔ ke guku a n̂-tel n̂-ddee n̂-jɔkum ang ngaa.»
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 *Ebbe-dewje ila te na: « Ooje tar pa le nje-gange sariya ke gate gate ang le.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Yeenn a Lubba a gange sariya le dewje laa ke n̂-mberede, ke aw nɔje nɔ gɔle te til ke kare ang wa? Ngaa na ngebbe nya bba na kumade wa?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 M-pa marese, na gange sariya lede ke ngɔru baa. A ndɔ ke Ngonn le dew a tel dɔ nange te a, na kinga dewje ke undaje mede dɔ Lubba te njaa wa?»
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Jeju pa gusu-tar neenn bbay mba dewje ke ooje rɔde to dewje ke gate gate a ooje kese dewje maji ang.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 N̂-pa na: « Dewje joo awje key-polo-Lubba te ta duju Lubba. Mare kara to Parijiyen a ye ke kara to nje-taa nare-lambo.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Parijiyen le ar taar ngaa duju Lubba wɔju dɔe njaa na: Lubba, mari wooyo mba m-to toke kese dewje ang. Keseje toje to nje-bbokoje, nje-ne-ddaje ke gate gate ang, nje-ddaje lo-to-majang wase m-to toke nje-taa nare-lambo neenn ang.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Maw m-mbete ne-kusa gɔl joo, me ndɔje te ke siri, mare *ne-polo Lubba ddew neje te tɔyn ke minga.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 A nje-taa nare-lambo le ar ddew ew eje gusu kaa lo ke darâ pin a, unda kare na: Lubba, are mei oso pɔn dɔm te, ema nje-ne-dda ke maji ang.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 M-pa marese, nje-taa nare-lambo le tel to dew ke gate gate kem Lubba te ngaa tel key laa, a Parijiyen le tel to dew ke gate gate ang. Mba dew ke ndiki koo rɔe bo a Lubba a dda kare n̂-ddee ten baa ngaa dew ke oo rɔe ten baa a Lubba a dda kare n̂-ddee bo.»
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Ngann ngutayje njaa kara dewje aw ddeeje kede rɔ Jeju te ta kare nɔrude. A nje-njaje goe te ooje baann a aw ndangejede.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Jeju are n̂-bbar ngannje le ngaa pa na: « Inyaje ngannje ke ngaji areje ddeeje rɔm te bbo ɔkujede ddew ang, mba *Kɔn̂-bbe le Lubba to mba dewje ke toke lede neenn.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Tar ke tɔkɔrɔ m-pa marese, dew ke taa *Kɔn̂-bbe le Lubba toke ngonn kase ang a, a kande me te ang.»
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Mare tɔku-mbay duju Jeju na: « Nje-ne-tɔju ke maji, ddi a ma dda bba ma kinga ne tebbe ke ke ndɔ ke ndɔ wa?»
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jeju pa are na: « Mba ddi bba e-bbarem ne to dew ke maji wa? Dew ke maji goto, se Lubba kara baa.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 E-gere *ndu ke na: E-dda lo-to-majang ang, e-tɔl dew ang, e-bboko ang, e-pa tar ngem dɔ dew te ang, e-bbel bɔije ke kɔinje.»
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Mbay le pa na: « M-ngem *ndujeenn tɔyn ke kasem baa.»
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Goe te ke Jeju oo tar laa a pa are na: « Mare ne kara dui bbay. E-labbe ne tɔyn ke inga bbo e-kayn nare dangeteje a, a kinga ne nya me dara te. Ngaa e-ddee unn gom.»
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Kake tɔku-mbay le oo tar neenn le a, rɔe nele ang mba ninga ne nya.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Jeju ooe a pa na: « To ngeng nya ke nje-ne-kingaje ta kande me *Bbe-kɔn te le Lubba.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Mba kande le jambal buwa libbi te to ne ke ngeng ang uta kande le nje-ne-kinga me *Kɔn̂-bbe te le Lubba.»
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nje ke aw ooje tar laa le paje na: « Bbo baann a na bba a kase kinga kaji wa?»
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Jeju ila te na: « Ne ke nya dewje nya Lubba ang.»
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Piyar pa na: « Oo, jinya neje leje ngaa junn goi.»
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Jeju pa na: « Tar ke tɔkɔrɔ, m-pa marese, dew ke inya key, ke dene, ke ngakɔenje, ke kɔenje ke bɔeje wase nganne mbata *Kɔn̂-bbe le Lubba,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 na kinga ne nya me ndɔje te neenn ddem ngaa na kinga tebbe ke ke ndɔ ke ndɔ dɔ ndɔ te ke guku ddem.»
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jeju bbar *nje-kayn̂-kulaje laa ke dɔku gire joo ke rɔe te ngaa n̂-pa narede na: « Ooje, jawje ke Jurusalam ngaa neje tɔyn ke nje-kilaje mber-tar le Lubba ddaje me Maketurute wɔju dɔ Ngonn le dew a ddee ne ke tɔkɔrɔ.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Mba da kilae me ji dewje te ke mbeteje Lubba, dewje a kɔjeje koko ne, da ddae maji ang, da tibbi nweren dɔe te.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Da tundae ke ndey ngaa da tɔle. Ndɔ muta goe te a na kin me buwa yo te.»
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Nje-kayn̂-kulaje le gereje ne me tar teenn kara ang. Kande tarjeenn le iya rɔe ke de. N̂-gereje ne ke Jeju a ta pa le ang.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Toke Jeju ddee ngɔsi ke Jeriko a, mare nje-kem-tɔ isi mbɔr ddew te aw kɔy ne.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Noo ndu dewje ke banya ke aw ndayje a n̂-duju ta gere gele.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 N̂-pa dare na Jeju ke Najarete a aw nday.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ngaa nje-kem-tɔ le pa ke taar na: « Jeju, Ngonn le Dabbiti, oo kem-to-ndoo lem!»
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Dewje ke aw njaje kete aw ndangeje kare ta new rɔe, a n̂-pa ke tar nya bbay na: « Ngonn le Dabbiti, oo kem-to-ndoo lem!»
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Jeju ar lo kara ngaa unn ndue kare n̂-ddee saa ngaa, toke n̂-ddee saa ngɔsi a, Jeju duje na:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 « Ddi a e-ndiki ta kare m-dda sei wa?» Nilae te na: « Ebbemje, arem m-tel moo lo!»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ngaa Jeju pa are na: « E-tel oo lo, koo-me-te lei aji!»
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Kare teenn njaa n̂-tel noo lo ngaa nunn go Jeju naw nɔsu ne gaji Lubba. Dewje tɔyn ke ooje neenn le pitije Lubba.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.