Lucas 15

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nje-taaje nare *lambo tɔyn ke nje-ne-ddaje ke maji ang ddeeje ngɔsi ke Jeju ta koo tar laa.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 *Parijiyenje ke *nje-kɔruje gel-ndu aw nyuruje ngaa n̂-paje na: « Dew neenn taa nje-ne-ddaje ke maji ang ke rɔe te ngaa usa ne ke de.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 A Jeju pa gusu-tar neenn arede na:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 « Dew ke dda horose te neenn, bbo ee ke bateje dɔdɔku a mare kara nayn a inya keseje ke dɔjikara gire jikara me mu te mba ndole gɔl ne ke n̂-nayn le ndereng mba kingae bba ang wa?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Toke ningae a nilae dɔ bake te ke koko.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Kake n̂-tel key a, n̂-bbar nje-buwa-kuraje laa ke nje-ninn̂-key mareje n̂-pa narede na: E-ddaje sem rɔ-nel, mba minga bate lem ke nayn le.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ddew kara baa m-pa marese, rɔ-nel ke a to darâ, mba nje-ne-dda ke maji ang kara ke turu ddew laa a kuta rɔ-nel ke to mba dewje ke gate gate dɔjikara gire jikara ke mal turu ddew lede ddade ang.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Wase: dene ke dda bba ee ke *kande nare dɔku ngaa mare kara nayn a, ila puru *lambe te ang ddem, uta me key laa ang ddem ngaa sange ke maje ndereng inga nare le bba ang wa?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Toke ninga *kande-nare le mbaan, n̂-bbar nje-buwa-mandeje laa ke nje-ninn̂-key mareje ngaa n̂-pa na: E-ddaje sem rɔ-nel mba minga *kande-nare lem ke nayn le.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ddew kara baa, m-pa marese, rɔ-nel to nya horo anjije te le Lubba mba nje-ne-dda ke maji ang kara ke turu ddew laa.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jeju pa bbay na: « Mare dingaw ee ke ngannje ke dingaw joo.
11 E disse:
12 Ye ke mbate pa are bɔeje na: Bɔy, arem ne-ndubba ke to wɔju dɔm. Ngaa bɔdede kaynde ne-kinga laa.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Dda ndɔ ngaji goe te a, ngonn ke mbate le mbɔn ne-kingaje laa tɔyn ngaa aw ne mare bbe te ke ew. Keteenn, n̂-tuju ne-kinga laa ddew kula-ddaje te ke maji ang.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Kake n̂-tuju ne-kinga laa tɔyn a, tɔku bbo oso bbe teenn le ngaa ne unn kutu ta due.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Naw nayn ke mare ngonn nje-bbe le. Ngonn nje-bbe le ulae me ndɔɔje te kare nul bereje.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 N̂-ndiki ta kusa ne-kusaje le bereje le kare mee ndann a dew kara are ang.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Neje mee te ngaa n̂-pa na: Nje-kulaje banya aw usaje ne ke maje key le bɔmje a ema, maw moy yo bbo lo te ke neenn!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ma kin kaw ke rɔ bɔy te ngaa ma pa kare na: Bɔy, m-dda ne ke Lubba mbete ke ne ke mei mbete tɔ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Mase kare e-bbarem ngonni ang ngaa. E-ddam toke le mare nje-kulaje lei.»
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nin taar ngaa naw ke rɔ bɔeje te. Kake n̂-nayn ddew ew bbay a bɔeje le ooe a to ndoo laa, bɔeje le ayn ngɔru uwae ke kare te ngaa n̂-to mbia.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ngonn le pa are na: « Bɔy, m-dda ne ke Lubba mbete ke ne ke mei mbete tɔ, mase kare e-bbarem ngonni ang ngaa.»
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 A bɔeje pa are nje-kulaje laa na: « E-ddeeje ke kubbu ke ngal ke kura nya njange ulaeje ngaa ulaje eninga ngonn jia te ke ne-gɔl gɔle te.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 E-ddeeje ke ngonn mange ke eme bbo e-tɔleje areje jusaje ngaa n̂-ddaje rɔ-nel.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Mba ngonnum ke ooeje neenn oy bba ndol. N̂-nayn bba dingae. Ngaa dunnje kutu dda rɔ-nel.»
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Kare teenn, ngonne ke to dere nayn ndɔɔ̂. Kake naw n̂-tel a n̂-nayn ngɔsi ke key a noo kɔru ne-kem ke kɔru pa.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 N̂-bbar mare nje-kula n̂-duje tar dɔ neje te ke aw toje.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nje-kula le pa are na: « Ngokɔin tel a bɔije tɔl ngonn mange ke eme, mbata n̂-tel ke rɔ ke maji.»
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Wungu ɔen are n̂-mbete ta kande key. Bɔeje tee ngaa duje nya kare ta nande key.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 A nila bɔeje te na: « Oo, m-dda sei kula bbal banya ngaa, m-mbete tai ndɔ kara ang. Ngonn benya be kara arem m-dda ne ne-kusa m-bbar ne nje-buwa-kuraje lem ndɔ kara ang.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 A ngonni neenn ke tuju ne-kinga lei tɔyn dɔ dene nje-kayaje te le a ddee a, e-tɔl ngonn mange ke eme are wa!»
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Bɔeje pa are na: « Ngonnum, ei, ee rɔm te neenn ke ndɔ tɔyn, are neje lem tɔyn to neje lei.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Are to maji ta dda rɔ-nel, mba ngokɔin neenn oy bba ndol. N̂-nayn bba dingae.»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.