Apocalipse 12
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs VC
1 Mare tɔku ne ubba me dara te. Mare dene ula kare rɔe te toke kubbu, neyn to kɔ gɔle te, ngaa endeterendeje dɔku gire joo toje dɔe te to ejɔkudɔ.
1 Apareceu em seguida um grande sinal no céu: uma Mulher revestida do sol, a lua debaixo dos seus pés e na cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Nuwa sem, naw nduru ndo, are naw nuru ekii mba aw toe nya.
2 Estava grávida e gritava de dores, sentindo as angústias de dar à luz.
3 Mare ne dang tel ubba me dara te. Mare tɔku da ke toke le mar, rɔe kase toke le puru, dɔe siri, a gaje dɔku. Ejɔkudɔje siri toje dɔeje te ke siri le.
3 Depois apareceu outro sinal no céu: um grande Dragão vermelho, com sete cabeças e dez chifres, e nas cabeças sete coroas.
4 Toke n̂-kayn endeterendeje ke darâ me mota a, bbɔnge tɔku da le saa debbe endeterendeje kara tilade nangê. Tɔku da le ddee ar nɔ dene te ke aw nduru ndo le aw ngina, ta bbo nuju taar a, kunn ngonn le kuse ke loe baa.
4 Varria com sua cauda uma terça parte das estrelas do céu, e as atirou à terra. Esse Dragão deteve-se diante da Mulher que estava para dar à luz, a fim de que, quando ela desse à luz, lhe devorasse o filho.
5 Dene le uju ngonn ke dingaw. Ngonn le a, a kɔnn gel-dewje tɔyn ke singa ke ngeng nya. Dunn ngonn le daw saa mbɔr Lubba te, mbɔr ngende-mbay te laa.
5 Ela deu à luz um Filho, um menino, aquele que deve reger todas as nações pagãs com cetro de ferro. Mas seu Filho foi arrebatado para junto de Deus e do seu trono.
6 A dene le ayn aw me kɔr te, lo te ke Lubba mɔse are, kare n̂-ngeme ke ne-kusa ke te mba ndɔ doro kara, kɔr joo gire dɔmisan (1 260).
6 A Mulher fugiu então para o deserto, onde Deus lhe tinha preparado um retiro para aí ser sustentada por mil duzentos e sessenta dias.
7 Ddɔ in me dara te. Misel* de ke anjije laa n̂-ddɔje ke tɔku da ke unda rɔ mar le. A da le, ke anjije laa n̂-ddɔje ke de tɔ.
7 Houve uma batalha no céu. Miguel e seus anjos tiveram de combater o Dragão. O Dragão e seus anjos travaram combate,
8 A singa da le uta le Misel le ang. Yeenn a, da le ke anjije laa, deeje ke ddew ta nayn me dara te ang ngaa.
8 mas não prevaleceram. E já não houve lugar no céu para eles.
9 Yeenn ngaa dunn tɔku da le, ne li ke lew baa ke daw n̂-bbare to Esu, to Satan, ne nje-kere dewje ke dɔ nange te tɔyn le dilae dɔ nange te, de ke anjije laa.
9 Foi então precipitado o grande Dragão, a primitiva Serpente, chamado Demônio e Satanás, o sedutor do mundo inteiro. Foi precipitado na terra, e com ele os seus anjos.
10 Moo mare ndu bbar ke singa me dara te na: «Bbasine Lubba ajije ngaa, n̂-tɔju singa-mɔngu, ke kɔn-bbe laa ngaa. Mesi laa tɔju singa laa ngaa. Mba duta ne nje-kunda tar dɔ ngakɔnje te le, ne ke naw nunda tar dɔde te nɔ Lubba te, til, ke kare le dilae nangê mban.
10 Eu ouvi no céu uma voz forte que dizia: Agora chegou a salvação, o poder e a realeza de nosso Deus, assim como a autoridade de seu Cristo, porque foi precipitado o acusador de nossos irmãos, que os acusava, dia e noite, diante do nosso Deus.
11 A ngakɔnje le teteje ddɔ dɔe te, wɔju dɔ mese Ngonn Bate ddem, wɔju dɔ tar le Lubba ke n̂-paje tar-naje ddem. Dooje tebbe lede njaa to ne ke baa ddem, n̂-bbeelje yo ang ddem.
11 Mas estes venceram-no por causa do sangue do Cordeiro e de seu eloqüente testemunho. Desprezaram a vida até aceitar a morte.
12 Mba yeenn a, see daraje, ke see dewje ke isije darâ ddem, e-ddaje rɔ-neel. A see nange, ke ba-kate, kem-to ndoo a ddase. Mba Esu ddisi ke dɔse te ke wungu ke bo nya, mba n̂-gere to ndɔ laa nayn nya ang ngaa.
12 Por isso alegrai-vos, ó céus, e todos que aí habitais. Mas, ó terra e mar, cuidado! Porque o Demônio desceu para vós, cheio de grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Toke tɔku da le oo to duta ne dilane dɔ nange te mban a, unn kutu tubba dene ke uju ngonn ke dingaw le.
13 O Dragão, vendo que fora precipitado na terra, perseguiu a Mulher que dera à luz o Menino.
14 A dare dene le ubba bake joo toke le bake tɔku tende kare nin ne naw ne me kɔr te, lo te ke n̂-mɔse wɔju dɔe, kare dare ne-kusa ke te n̂-geme ne ddew ew ke li le. Na nayn baann lo teenn mba bbal muta ke gaen.
14 Mas à Mulher foram dadas duas asas de grande águia, a fim de voar para o deserto, para o lugar de seu retiro, onde é alimentada por um tempo, dois tempos e a metade de um tempo, fora do alcance da cabeça da Serpente.
15 Yeenn ngaa li le tɔmɔ maann toke le ba go dene te le kare maann le uwae ɔtu saa.
15 A Serpente vomitou contra a Mulher um rio de água, para fazê-la submergir.
16 A nange ddee uma dene le. Nange teyn tae uru ne ba ke tɔku da le tɔmɔ le.
16 A terra, porém, acudiu à Mulher, abrindo a boca para engolir o rio que o Dragão vomitara.
17 Wungu ɔn da le dɔ dene te le, ngaa tel ke dɔ kese dewje te ke gel dene te le, aw dda ddɔ ke de. To dede ke daw n̂-ngemje nduje le Lubba, ke tar-najije le Jeju.
17 Este, então, se irritou contra a Mulher e foi fazer guerra ao resto de sua descendência, aos que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus.
18 Goe te a, tɔku da le aw ar dɔ enangara ba-kate te.
18 E ele se estabeleceu na praia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.