Apocalipse 12
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs ARIB
1 Mare tɔku ne ubba me dara te. Mare dene ula kare rɔe te toke kubbu, neyn to kɔ gɔle te, ngaa endeterendeje dɔku gire joo toje dɔe te to ejɔkudɔ.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Nuwa sem, naw nduru ndo, are naw nuru ekii mba aw toe nya.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Mare ne dang tel ubba me dara te. Mare tɔku da ke toke le mar, rɔe kase toke le puru, dɔe siri, a gaje dɔku. Ejɔkudɔje siri toje dɔeje te ke siri le.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Toke n̂-kayn endeterendeje ke darâ me mota a, bbɔnge tɔku da le saa debbe endeterendeje kara tilade nangê. Tɔku da le ddee ar nɔ dene te ke aw nduru ndo le aw ngina, ta bbo nuju taar a, kunn ngonn le kuse ke loe baa.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Dene le uju ngonn ke dingaw. Ngonn le a, a kɔnn gel-dewje tɔyn ke singa ke ngeng nya. Dunn ngonn le daw saa mbɔr Lubba te, mbɔr ngende-mbay te laa.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 A dene le ayn aw me kɔr te, lo te ke Lubba mɔse are, kare n̂-ngeme ke ne-kusa ke te mba ndɔ doro kara, kɔr joo gire dɔmisan (1 260).
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Ddɔ in me dara te. Misel* de ke anjije laa n̂-ddɔje ke tɔku da ke unda rɔ mar le. A da le, ke anjije laa n̂-ddɔje ke de tɔ.
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 A singa da le uta le Misel le ang. Yeenn a, da le ke anjije laa, deeje ke ddew ta nayn me dara te ang ngaa.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Yeenn ngaa dunn tɔku da le, ne li ke lew baa ke daw n̂-bbare to Esu, to Satan, ne nje-kere dewje ke dɔ nange te tɔyn le dilae dɔ nange te, de ke anjije laa.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Moo mare ndu bbar ke singa me dara te na: «Bbasine Lubba ajije ngaa, n̂-tɔju singa-mɔngu, ke kɔn-bbe laa ngaa. Mesi laa tɔju singa laa ngaa. Mba duta ne nje-kunda tar dɔ ngakɔnje te le, ne ke naw nunda tar dɔde te nɔ Lubba te, til, ke kare le dilae nangê mban.
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 A ngakɔnje le teteje ddɔ dɔe te, wɔju dɔ mese Ngonn Bate ddem, wɔju dɔ tar le Lubba ke n̂-paje tar-naje ddem. Dooje tebbe lede njaa to ne ke baa ddem, n̂-bbeelje yo ang ddem.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Mba yeenn a, see daraje, ke see dewje ke isije darâ ddem, e-ddaje rɔ-neel. A see nange, ke ba-kate, kem-to ndoo a ddase. Mba Esu ddisi ke dɔse te ke wungu ke bo nya, mba n̂-gere to ndɔ laa nayn nya ang ngaa.
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Toke tɔku da le oo to duta ne dilane dɔ nange te mban a, unn kutu tubba dene ke uju ngonn ke dingaw le.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 A dare dene le ubba bake joo toke le bake tɔku tende kare nin ne naw ne me kɔr te, lo te ke n̂-mɔse wɔju dɔe, kare dare ne-kusa ke te n̂-geme ne ddew ew ke li le. Na nayn baann lo teenn mba bbal muta ke gaen.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Yeenn ngaa li le tɔmɔ maann toke le ba go dene te le kare maann le uwae ɔtu saa.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 A nange ddee uma dene le. Nange teyn tae uru ne ba ke tɔku da le tɔmɔ le.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Wungu ɔn da le dɔ dene te le, ngaa tel ke dɔ kese dewje te ke gel dene te le, aw dda ddɔ ke de. To dede ke daw n̂-ngemje nduje le Lubba, ke tar-najije le Jeju.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 Goe te a, tɔku da le aw ar dɔ enangara ba-kate te.
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.